آیا اردوغان منتظر است رژیم یهود انقره را بمباران کند تا ارتشش را به حرکت درآورد؟!
اردوغان، رئیسجمهور ترکیه، در سخنانی که در نشست فراکسیون پارلمانی حزب عدالت و توسعه در پارلمان ترکیه ایراد کرد، گفت: «ما بهخوبی میدانیم هدف نهایی اوهام (سرزمین میعاد) چیست و به اذن الله سبحانه وتعالی هرگز اجازه تحقق آن را نخواهیم داد.»
وی توضیح داد که امنیت ترکیه از ولایت هاتای در جنوب این کشور آغاز نمیشود، بلکه از حلب، دمشق و بیروت آغاز میگردد. او افزود: «اگر به زورگویی رژیم یهود پایان داده نشود، بهای آن را تنها منطقه نخواهد پرداخت، بلکه تمام بشریت باید هزینه آن را بپردازد.» اردوغان قدرتهای جهانی را به اتخاذ موقفگیری روشنتر در برابر رژیم یهود فراخواند و گفت: «بازگرداندن رژیم یهود به پایبندی به قواعد قانون، دیگر تنها مسئولیت چند کشور نیست، بلکه مسئولیت مشترکی است که بر دوش همه بشریت قرار دارد.»
اردوغان درباره رژیم یهود سخن میگوید و در همان سخنرانی آن را «رژیم کوچک» توصیف میکند؛ اما در عین حال ادعا دارد که مهار و مقابله با آن به قدرتهای جهانی و همه بشریت نیاز دارد! در حالی که تحرکات رژیم یهود را در منطقه میبیند و از رؤیاهای توسعهطلبانه توراتی آن آگاه است، با این همه، تنها به نظارهگری و محکومکردن بسنده میکند و در برابر آن هیچ اقدامی انجام نمیدهد! با وجود اینکه امنیت حلب، دمشق و بیروت را امنیت انقره دانسته است و میبیند که یهودیان بیروت، دمشق، حلب و جاهای دیگر را هدف حمله قرار دادهاند، باز هم تا این لحظه هیچ حرکت و اقدام عملی انجام نداده است.
این سخنان، ما را به یاد اظهارات رهبران ایران در سالیان دراز میاندازد؛ همانگاه که از محو رژیم یهود از نقشه و پایاندادن به موجودیت آن در هشت دقیقه سخن میگفتند، در صورتی که به ایران حمله کند. آنان همچنان منتظر ماندند، نظاره کردند و تهدید نمودند تا آنکه رژیم یهود جرأت یافت و ایران را هدف قرار داد، ترور کرد، ویران ساخت و سختترین حمله را بر آن انجام داد.
پس آیا اردوغان منتظر است همان چیزی که بر سر ایران آمد، بر سر کشورش نیز بیاید تا آن صورت از آن دفاع کند؟ آیا نقشههای یهودیان و تهدیدهای پیدرپی آنان را برای پیشروی در منطقه و حمله به ترکیه و مصر پس از ایران، نمیبیند و نمیشنود؟ یا خود را زیرکتر و هوشیارتر از کسانی میپندارد که به سبب تکیه بر کفار استعمارگر و تنهاگذاشتن امت و سرزمینهایشان، به همان سرنوشتی دچار شدند که دچار شدند؟!
برای مطالعه کامل این مطلب به لینک زیر مراجعه کنید:
🔗 https://t.co/TUTjZK8Jgb
یا به کانال تلگرام ما بپیوندید:
📷 https://t.co/V6HPYDHDzl
بزرگترین آسیب به دین همیشه از بیرون نمیآید.
حضرت عمر (رض) فرمود:
«میترسم زمانی فرا رسد که به واسطه عملکرد مسلمانان، مردم از دین متنفر شوند.»
وقتی عدالت را فراموش کنیم، وقتی امر بالمعروف را قربانی احساسات شخصی کنیم، و وقتی رفتار ما با آموزههای دین فاصله داشته باشد،
یک قرن است که افغانستان میان «مکتب» و «مدرسه» سرگردان مانده است. نه عالم دینی با علوم عصر آشتی میشود و نه متخصص عصری با هویت اسلامی تربیت میگردد. راه نجات، جنگ میان این دو نیست؛ بلکه پیوند علم و ایمان در یک نظام تعلیمی واحد است.
#بې_کیفیته_تعلیم_بې_کیفیته_ټولنه_بې_کیفیته_دولت
#تعلیم_بی_کیفیت_جامعه_بی_کیفیت_دولت_بی_کیفیت
بزرگترین اشتباه ما تقسیم نهادها به «دینی» و «دنیوی» بوده است. هر علمی که سبب عزت، استقلال، تمکین و اظهار دین شود، بخشی از وجیبه شرعی حکام است. امت نیرومند با جمع میان عقیده، ساینس و مهارت ساخته میشود.
#بې_کیفیته_تعلیم_بې_کیفیته_ټولنه_بې_کیفیته_دولت
#تعلیم_بی_کیفیت_جامعه_بی_کیفیت_دولت_بی_کیفیت
در عصر تکنالوژی، تعلیم معاصر یک انتخاب نیست؛ یک ضرورت برای بقا و استقلال است. امت زمانی به خودکفایی و انجام رسالت اسلامی خود میرسد که داکتر، انجینر و عالم دین، همگی دارای دانش تخصصی و شخصیت اسلامی باشند.
#بې_کیفیته_تعلیم_بې_کیفیته_ټولنه_بې_کیفیته_دولت
#تعلیم_بی_کیفیت_جامعه_بی_کیفیت_دولت_بی_کیفیت
ای امت اسلام و ای ارتشهای مسلمان! اگر برای الله سبحانه و تعالی و حرمتهای او به خشم نمیآیید، پس برای چه چیزی به خشم خواهید آمد و به حرکت خواهید افتاد؟!
رسانهها و شبکههای اجتماعی روز چهارشنبه ۲۷/۵/۲۰۲۶م، صحنههایی را منتشر کردند که نشان میدهد نیروهای رژیم یهودی در «باب حطه»، یکی از دروازههای مسجد مبارک الاقصی، یک دختر جوان فلسطینی را به گونهای وحشیانه مورد ضرب و شتم قرار داده، سپس با زور و خشونت حجابش را از سرش کشیده و او را بازداشت کردهاند.
این جنایت در حالی رخ میدهد که نیروهای اشغالگر همزمان با فرا رسیدن عید قربان، تدابیر امنیتی و محدودیتهای خود را در ورودیهای شهر قدس و دروازههای مسجد مبارک الاقصی به شدت افزایش دادهاند؛ موانع و ایستهای بازرسی برپا کرده، هویت رهگذران را به دقت بررسی نمودهاند و بدینگونه هزاران مسلمان را از ورود به مسجد مبارک الاقصی محروم ساختهاند.
به راستی که دل از چنین جنایت هولناک و تجاوز وحشیانه بر یکی از زنان آزاده بیتالمقدس به درد میآید و چشم به جای اشک، خون میگرید. اما آنچه آتش این درد را شعلهورتر میسازد، این است که حجاب این بانوی مسلمان در فاصله چند متری از محل معراج رسول الله صلی الله علیه وسلم، به دست کسانی از سرش کشیده میشود که الله سبحانه وتعالی بر آنان غضب کرده و ذلت و خواری را بر ایشان مقرر داشته است.
دردناکتر آنکه این نخستین بار نیست که زنان سرزمین مبارک فلسطین در دروازهها و صحنهای مسجد مبارک الاقصی و کوچههای قدس مورد تعرض و اهانت قرار میگیرند. رژیم جنایتکار یهودی پس از عملیات طوفان الاقصی، در تجاوزات و جنایات خود علیه مردم سرزمین مبارک فلسطین، به ویژه زنان مسلمان، بیش از پیش گستاخ شده و در عین حال، حمایت کامل را از گروههای شهرکنشین افراطی خود برای ارتکاب چنین جنایاتی فراهم ساخته است.
لِمِثلِ هذا يذوبُ القلبُ من كمدٍ
إنْ كانَ في القلبِ إسلامٌ وإيمانُ
مفهوم: برای چنین مصیبتی است که دل از اندوه آب میشود؛ اگر در سینه هنوز اسلام و ایمان باقی مانده باشد.
ای مسلمانان! این حادثه دردناک در روز مبارکی از یک ماه حرام رخ داده است؛ روزی که حاجیان بیتالله الحرام مناسک حج را ادا میکنند؛ روزی که الله سبحانه وتعالی آن را روز شادی و سرور مسلمانان قرار داده است. اما مردم سرزمین مبارک فلسطین و زنان آزاده آن، در چنین روزی نیز طعم شادی و خوشی را نمیچشند.
برای مطالعه کامل این مطلب به لینک زیر مراجعه کنید:
🔗 https://t.co/KJxEPyLYks
یا به کانال تلگرام ما بپیوندید:
📷 https://t.co/V6HPYDH5JN
بحران - گُم شدن هدف
بحران امروز جهان اسلام تنها یک بحران سیاسی و اقتصادی نیست؛ بلکه پیش از آن، بحران تعلیم، هویت و گمشدن هدف است. هرگاه هدف تعلیم بار دیگر بر محور ساختن شخصیت اسلامی و حمل رسالت اسلام تنظیم گردد، امت اسلامی بار دیگر توان برخاستن و احیای جایگاه خویش را خواهد داشت.
هدف تعلیم در اسلام، ترکیبی از تربیت شخصیت اسلامی و ساختن امت است. انسان مسلمان باید بر بنیاد عقیدۀ اسلامی تربیت شود و امت اسلامی نیز باید به علوم عصری و تخصصی مجهز گردد. امت اسلامی باید در عرصۀ تربیت نسل متخصص، پیشرفت علمی و دستیابی به صنعت نظامی، توانمند شود تا بتواند در برابر غرب و سایر رقبای خود از خود دفاع کند.
فاصله میان مکتب و مدرسه که به تعبیر برخیها، جدایی میان علوم دینی و دنیوی است ـ باید از میان برداشته شود تا امت اسلامی بتواند رسالت جهانی خویش را در راستای وحدت امت، تأسیس دولت خلافت راشده ثانی و حمل دعوت اسلام به جهان ادا کند، چون کسب علوم در اسلام از اهمیت ویژه برخوردار است.
#بېکیفیته_تعلیم_بېکیفیته_ټولنه_بېکیفیته_دولت
#تعلیم_بیکیفیت_جامعه_بیکیفیت_دولت_بیکیفیت
اسلام تنها به علوم شرعی اکتفا نمیکند؛ بلکه امت را به فراگیری علوم عصری و تخصصی نیز مکلف ساخته است. دسترسی به علوم ریاضی، هندسه، فزیک، کیمیا، بیولوژی، و نیز تربیت متخصصان در عرصههای طب، انجنیری، اقتصاد، کمپیوتر و هوش مصنوعی، از مهمترین نیازها برای اقتدار امت اسلامی به شمار میرود.
#بېکیفیته_تعلیم_بېکیفیته_ټولنه_بېکیفیته_دولت
#تعلیم_بیکیفیت_جامعه_بیکیفیت_دولت_بیکیفیت
مدرسه و مکتب
اسلام میان مکتب و پوهنتون، میان مدرسه و تخصص، و میان ایمان و دانش مرزی نمیکشد. در نگاه اسلام، دین راهنماست و علم ابزار آبادانی و تمدن سازی؛ هر دو بالیاند که امت با آنها به سوی عزت، اقتدار و پیشرفت پرواز میکند.
امت اسلامی برای ساختن آیندهای سربلند، نه تنها به فقه، معرفت و فرهنگ نیاز دارد، بلکه به طب، انجنیری، اقتصاد، فناوری و هوش مصنوعی نیز محتاج است. همانگونه که عالم دین نگهبان هویت و ارزشهای امت است، متخصص و دانشمند نیز معمار توسعه و پیشرفت آن به شمار میرود.
عزت امت زمانی تحقق مییابد که نور هدایت با توانایی تخصص، و عمق عقیده با دستاوردهای دانش روز در کنار هم قرار گیرند؛ زیرا تمدنهای بزرگ از پیوند ایمان، آگاهی و مهارت پدید میآیند.
#بېکیفیته_تعلیم_بېکیفیته_ټولنه_بېکیفیته_دولت #تعلیم_بیکیفیت_جامعه_بیکیفیت_دولت_بیکیفیت
دانیل حقیقتجو راهبرد برپایی خلافت را توضیح میدهد:
“ما نمیتوانیم پس از ۱۰۰ سال ملیگرایی، یکباره به خلافت برسیم. جوامع مسلمان بهطور شگفتآوری سکولار شدهاند.
وقتی نفوذ غرب و صهیونیسم از میان برداشته شود، مسلمانان بهطور طبیعی گرد اسلام گرد خواهند آمد.
افغانستان از جمله کشورهایی است که در طول تاریخ، هیچ دولتی توجه جدی به تعلیم و تربیت نداشته است؛ از اینرو سطح سواد در این کشور بسیار پایین است و جامعهٔ افغانستان از داشتن متخصصان در بخشهای مختلف، از جمله انجنیری، اقتصاد، کمپیوتر، طب، ساینس و هوش مصنوعی، محروم مانده است. در نتیجه، افغانستان از نظر علمی و تکنالوژیکی عقبمانده و نتوانسته است در عرصههای صنعت، فناوری و بخشهای نظامی دستاوردهای قابل ملاحظهای داشته باشد.
#بېکیفیته_تعلیم_بېکیفیته_ټولنه_بېکیفیته_دولت
#تعلیم_بیکیفیت_جامعه_بیکیفیت_دولت_بیکیفیت
حزب التحریر کمپاین سهروزهای را درباره بحران تعلیم در افغانستان آغاز میکند
دفتر مطبوعاتی حزب التحریر ـ ولایه افغانستان، از روز دوشنبه ۱۸ جوزای ۱۴۰۵ کمپاین مطبوعاتی سهروزهای را در شبکه ایکس (X) تحت هشتگ #تعلیم_بیکیفیت_جامعه_بیکیفیت_دولت_بیکیفیت آغاز میکند.
این کمپاین در شرایطی برگزار میشود که نظام تعلیمی افغانستان با چالشهای عمیق و نگرانکنندهای مواجه است. کاهش روزافزون کیفیت تعلیم، کمرنگ شدن توجه دولت به این مسئولیت بزرگ شرعی، و فاصله گرفتن نصاب تعلیمی از سیاست تعلیمی اسلام و نیازمندیهای عصر حاضر، آینده نسل جوان و مسیر پیشرفت جامعه را با تهدیدهای جدی روبهرو ساخته است. پیامدهای این وضعیت نه تنها در ضعف علمی و فکری نسل نو، بلکه در تضعیف توانمندی امت برای ساختن آیندهای مقتدر و عزتمند نیز آشکار است.
کمپاین در سه محور : هدف تعلیم از دیدگاه اسلام، مسئولیت شرعی حکام در بخش تعلیم، و نقش تعلیم در قدرت، اعداد و اظهار دین به پیش برده خواهد شد.
محتوای اصلی این کمپاین از طریق صفحه ایکس حزب التحریر ـ ولایه افغانستان منتشر خواهد شد.
حزب التحریر به عنوان یک حزب فکری و سیاسی که فکرش اسلام و عملش سیاست است، آگاهیدهی به امت، محاسبه حاکمان و توضیح راهحلهای اسلامی را مسئولیت خود میداند و در این راستا از همه مسلمانان، بهویژه اهل علم، استادان، دانشجویان، فرهنگیان و فعالان رسانهای دعوت میکند تا با این کمپاین همراه شده، در نشر و تقویت پیام آن سهم گرفته و مسئولیت شرعی خویش را در قبال مسئله تعلیم و آینده امت ادا نمایند.
دفتر مطبوعاتی حزب التحریر ـ ولایه افغانستان
#بېکیفیته_تعلیم_بېکیفیته_ټولنه_بېکیفیته_دولت
#تعلیم_بیکیفیت_جامعه_بیکیفیت_دولت_بیکیفیت
هدف واقعی تعلیم و تربیه در اسلام چیست؟
شمسالدین کابلی
در روزگاریکه سرزمینهای اسلامی با بحران فکری، ضعف نظامهای تعلیمی و بیگانگی ثقافتی و فرهنگی روبهرو اند، بازگشت به هدف واقعی تعلیم در اسلام، یک ضرورت حیاتی است. امروز بسیاری از نظامهای آموزشی در جهان اسلام، به شمول مکاتب، مدارس و پوهنتونها انسانهایی با معلومات پراکنده تولید میکنند؛ اما در ساختن شخصیت اسلامی ناکام ماندهاند. در حالیکه اسلام، تعلیم را تنها وسیله کسب نمره، شغل و مدرک نمیداند؛ بلکه آنرا ابزار ساخت انسان مبدایی، آگاه و مسئول میشمارد.
افغانستان از جمله کشورهایی است که در طول تاریخ، هیچ دولتی توجه جدی به تعلیم و تربیت نداشته است؛ از اینرو سطح سواد در این کشور بسیار پایین است و جامعهٔ افغانستان از داشتن متخصصان در بخشهای مختلف، از جمله انجنیری، اقتصاد، کمپیوتر، طب، ساینس و هوش مصنوعی، محروم مانده است. در نتیجه، افغانستان از نظر علمی و تکنالوژیکی عقبمانده و نتوانسته است در عرصههای صنعت، فناوری و بخشهای نظامی دستاوردهای قابل ملاحظهای داشته باشد.
متأسفانه نظام حاکم در افغانستان در شرایط کنونی برنامه مشخص و مؤثری برای توسعه آموزش و تربیت نیروی متخصص ندارد. از سوی دیگر، به دلیل مشکلات اقتصادی، اجتماعی و محدودیتهای موجود، علاقه عمومی جامعه نسبت به آموزش و تعلیم دچار سردی و بیانگیزگی شده است.
اسلام، تعلیم و تربیه را بر بنیاد عقیده اسلامی استوار ساخته است. هدف اساسی تعلیم در اسلام، ساختن «شخصیت اسلامی» است؛ شخصیتیکه عقلیه و نفسیه آن مطابق اسلام شکل گرفته باشد. عقلیه اسلامی یعنی انسان مسلمان، سیاست، اقتصاد، اجتماع، علم، قدرت، اشیاء، حوادث و افکار را با معیار اسلام بسنجد و قضاوت کند. نفسیه اسلامی نیز به معنای آن است که تمایلات، محبتها، دشمنیها و رفتارهای فرد بر اساس اوامر و نواهی الله سبحانه وتعالی تنظیم گردد. بناءً نصاب تعلیمی در اسلام، تنها مجموعهای از معلومات نیست؛ بلکه وسیلهای برای ساختن انسان مؤمن، آگاه و صاحب رسالت است. هر مضمون، هر کتاب و هر روش تدریس باید در خدمت همین هدف قرار داشته باشد. اگر تعلیم از عقیده اسلامی جدا گردد، نتیجه آن نسلی خواهد بود که از امت خود بریده، به فرهنگ بیگانه وابسته و در تعیین هدف زندگی سرگردان است.
هدف واقعی آموزش در اسلام، دو امر اساسی است:
۱. ساختن شخصیت سالم اسلامی
شخصیتی که هم در فکر و هم در رفتار، تنها بر بنیاد عقیده اسلامی شکل گرفته باشد.
۲. تربیت علما، دانشمندان و متخصصان کارآمد در تمامی عرصههای زندگی
کسانی که بتوانند در خدمت امت، جامعه و تمدن اسلامی قرار گیرند و زمینهساز شکلگیری دولتی نیرومند، پیشرفته و برخوردار از قدرت باشند؛ دولتی که اسلام را بهعنوان یک مبدأ و نظام زندگی، به جهانیان عرضه کند.
ثقافت هر امت، ستون فقرات بقای آن امت است. همانگونه که بدن بدون ستون فقرات توان ایستادن را ندارد، امت نیز بدون ثقافت خویش؛ هویت خود را از دست میدهد. ثقافت اسلامی، مجموعهای از معارف، احکام، مفاهیم و نظامهایی است که از عقیده اسلامی سرچشمه میگیرد و عقل و رفتار مسلمان را میسازد. فقه، تفسیر، حدیث، زبان عربی و تاریخ اسلامی، همه ابزارهای فهم و تطبیق این ثقافت اند؛ همین ثقافت است که شخصیت امت را میسازد، طرز فکر آن را تعیین میکند و مسیر زندگیاش را مشخص میسازد. وقتی این ثقافت در جامعه زنده باشد، امت دارای شخصیت مستقل، هدف روشن و جهت واحد میباشد.
غرب امروز، نظام آموزشی خویش را بر بنیاد فرهنگ سرمایهداری و جدایی دین از زندگی بنا کرده و با تمام توان از آن حفاظت میکند. در مقابل، امت اسلامی زمانی عزت و رهبری جهان را بهدست میآورد که تعلیم را بر محور عقیده اسلامی استوار بسازد. از همینرو، حفاظت از ثقافت اسلامی و انتقال آن به نسلها، یکی از بزرگترین مسئولیتهای دولت و جامعه اسلامی است. تعلیم منهجی و با هدف در مکاتب، مدارس و پوهنتونها و نیز تعلیم غیرمنهجی در کورسها، رسانهها، خانهها و جامعه همه باید از سرچشمه عقیده اسلامی تغذیه شوند تا مسلمانان، هویت و شخصیت مستقل خویش را حفظ نمایند.
با این همه، اسلام تنها به علوم شرعی اکتفا نمیکند؛ بلکه امت را به فراگیری علوم عصری نیز مکلف ساخته است. علوم ضروری زندگی که انسان برای زیستن به آن نیاز دارد، بر زن و مرد واجب است. همچنان علوم عصری مانند ریاضی، هندسه، فزیک، کیمیا، بیولوژی، ژورنالیزم و علوم تخصصی همچون طب، انجنیری، اقتصاد، کمپیوتر و هوش مصنوعی، برای قدرتمند شدن امت اسلامی، دفاع از سرزمینها، رساندن دعوت اسلام و مقابله با دشمنان، اهمیت حیاتی دارد. امت اسلامی بدون متخصصان در طب، انجنیری، اقتصاد، تکنالوژی، صنعت و هوش مصنوعی، نمیتواند به قدرت واقعی دست یابد.
امروز دولت مقتدر، دولتی است که علاوه بر ایمان و فرهنگ، در عرصهٔ علم و تکنالوژی مدرن نیز پیشتاز باشد. دسترسی به هوش مصنوعی، تولید علم، تربیت متخصصین و ایجاد نظام آموزشی مستقل، بخشی از مسئولیت امت اسلامی برای بازگشت به جایگاه حقیقی خویش است. اسلام، امتی ضعیف، وابسته و مصرفکننده نمیخواهد؛ بلکه امتی میخواهد که رهبری فکری، سیاسی و تمدنی جهان را بر عهده گیرد و از دشمنان خود مجهزتر باشد تا در برابر تهدیدهای آنان بتواند با قدرت و استقامت ایستادگی کند.
الله سبحانهوتعالی در این باره میفرماید:
وَأَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ وَمِنْ رِبَاطِ الْخَيْلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدُوَّ اللَّهِ وَعَدُوَّكُمْ (انفال: ۶۰)
ترجمه: و در برابر آنان هرچه میتوانید از نیرو و از اسبهای آمادهٔ جنگی(مدرنترین تجهیزات نظامی) را فراهم سازید تا به وسیلهٔ آن دشمن الله و دشمن خود را بترسانید.
بناً بر این، بحران امروز جهان اسلام تنها یک بحران سیاسی و اقتصادی نیست؛ بلکه پیش از آن، بحران تعلیم، هویت و گمشدن هدف است. هرگاه هدف تعلیم بار دیگر بر محور ساختن شخصیت اسلامی و حمل رسالت اسلام تنظیم گردد، امت اسلامی بار دیگر توان برخاستن و احیای جایگاه خویش را خواهد داشت.
در نتیجه، هدف تعلیم در اسلام، ترکیبی از تربیت شخصیت اسلامی و ساختن امت است. انسان مسلمان باید بر بنیاد عقیدۀ اسلامی تربیت شود و امت اسلامی نیز باید به علوم عصری و تخصصی مجهز گردد. امت اسلامی باید در عرصۀ تربیت نسل متخصص، پیشرفت علمی و دستیابی به صنعت نظامی، توانمند شود تا بتواند در برابر غرب و سایر رقبای خود از خود دفاع کند. همچنین، فاصله میان مکتب و مدرسه که به تعبیر برخیها، جدایی میان علوم دینی و دنیوی است ـ باید از میان برداشته شود تا امت اسلامی بتواند رسالت جهانی خویش را در راستای وحدت امت، تأسیس دولت خلافت راشده ثانی و حمل دعوت اسلام به جهان ادا کند، چون کسب علوم در اسلام از اهمیت ویژه برخوردار است که الله سبحانه وتعالی میفرماید:
يَرْفَعِ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنكُمْ وَالَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ دَرَجَاتٍ (سوره مجادله: ۱۱)
ترجمه: الله کسانی را از شما که ایمان آوردهاند و کسانی را که علم داده شدهاند، درجات بلند میبخشد.
#بېکیفیته_تعلیم_بېکیفیته_ټولنه_بېکیفیته_دولت
#تعلیم_بیکیفیت_جامعه_بیکیفیت_دولت_بیکیفیت
برای برخیها؛ یک درس عبرت!
دیروز آنان را با عنوان «متحدان» و «همکاران» میستودند، اما امروز میان کانگو و سرنوشتی نامعلوم سرگردان رهایشان کردهاند.
۱۱۰۰ افغانی که در طول بیست سال اشغال افغانستان، در خدمت پروژههای نظامی، استخباراتی و سیاسی واشنگتن قرار داشتند، امروز از سوی همان نظام به چشم «تهدید امنیتی» دیده میشوند. این همان قاعدهٔ همیشگی استعمار است: تا زمانی که از تو سود میبرد، ارزش داری؛ اما هنگامی که نیازش پایان یابد، بهسادگی فراموش میشوی.
فاجعهٔ افغانهای سرگردان در قطر، تنها تراژیدی چند هزار نفر نیست؛ بلکه درسی زنده برای همهٔ کسانی است که عزت، امنیت و آیندهٔ مسلمانان را به وعدهها و حمایتهای قدرتهای استعماری گره میزنند.
واشنگتن از آنان استفاده کرد و سپس رهایشان ساخت؛ اما پرسش اساسی برای امت این است: تا چه زمانی مسلمانان برای جستجوی عزت، بر دروازههایی خواهند ایستاد که هر بار جز ذلت، سرخوردگی و بیوفایی چیزی نصیبشان نمیکند؟
﴿الَّذِينَ يَتَّخِذُونَ الْكَافِرِينَ أَوْلِيَاءَ مِن دُونِ الْمُؤْمِنِينَ ۚ أَيَبْتَغُونَ عِندَهُمُ الْعِزَّةَ فَإِنَّ الْعِزَّةَ لِلَّهِ جَمِيعًا﴾ [سورهٔ نساء: ۱۳۹]
ترجمه: «آنان که بهجای مؤمنان، کافران را دوستان و تکیهگاه خود میگیرند، آیا عزت و قدرت را نزد آنان میجویند؟ در حالی که یقیناً عزت و قدرت از آنِ الله است.»
#اسلام
#افغانستان
#قطر
#مهاجرین
#استعمار
#Afghanistan