من کلاس دوم دبستان بودم، ی بچه ب ما اضافه شد پریچهر، درسش ضعیف بود. بعد معلم از موهای بلندش میگرفت سرش رو میکوبوند ب دیوار دوباره میکشید، مثل یویو... هنوزم تو دلم مونده، حالا خود ما رو با خط کش چوبی میزد اینا ب کنار 😮💨
کلاس اول بودیم یه دختره همیشه دیر میاومد، نمرههاش صفر بود، مقنعه و مانتوش چروک و کثیف بود…
معلممون هر بار اینو میاورد جلوی کلاس، نمره صفر اینو بلند میخوند به ما میگفت ناخونک براش بزنیم و هو کنیم🥺
پن دختر مادرش تازگی فوت کرده بود.
هنوز ناراحتی این دختر باهامه و به یادش گریه میکنم. هنوز گاهی میشینم فکر میکنم یادم بیاد. منم ناخنک زدم و هو کردم؟ هربار یادم میاد که کردم و میزنم زیر گریه از آغوشی که بهش ندادم و حمایتی که ازش نکردم😔
یعنی سرنوشتش چی شد؟
«حتی شکست نظامی هم الزاما به سقوط حکومت فاشیستی منجر نخواهد شد. چنین رژیمی را تنها با عمل ِسیاسی آگاهانهی مردم در تعمیق شکافهای موجود در نظام، و مقاومت در برابر گسترش ناامیدی، میتوان ساقط کرد»
#فرانتس_نویمان (بهیموت)
درست چند ماه پیش از کشته شدنش، در آخرین مقالهای که در نوامبر ۱۹۵۳ در نشریهی حقوق دانشگاه کلمبیا منتشر کرد نوشت:
«شناخت راه آزادی، به ما نشان میدهد که آدمی جز با کوشش خویش به آزادی نمیرسد.
نه خدایی به او آزادی هدیه میکند و نه تاریخ»
شاید از اینرو بود که پس از شاهکار “بهیموت” که بررسی ساختار نازیسم آلمانی بود، هشدار داد که فاشیسم حتی با شکست نظامی هم به حیات منحوس خود در لایههای اجتماعی ادامه خواهد داد، مگر که فکری بنیادین به حال ساختارهای تولید چنین ننگی در تاریخ بشر بکنیم.
و همین شد که علیرغم دعوت به همکاری با CIA و کمی بعد KGB حاضر به ترک موقعیت پژوهشی خود در “مکتب فرانکفورت” نشد و ترجیح داد کار بر روی کتابِ “نظریهی دیکتاتوری” خود را ادامه دهد.
کتابی که نیمه کاره ماند، زیرا یک روز «بطور کاملا اتفاقی» ترمز ماشینش کار نکرد و از دره پرت شد! /۱