«هرگز این در باورمان نمیگنجید
که آدمها اینهمه سرسخت باشند.
هرگز این باورمان نمیشد
که قلبمان اینهمه تاب داشته باشد.»
- یانیس ریتسوس؛ فارسیِ فریاد.
«دیگر سرزنده نبود. بیشتر اوقاتش به دلنگرانی میگذشت. انرژیای که روزگاری صرف عشق ورزیدن به زندگی میکرد، حالا داشت صرف دوام آوردنش میشد.»
- آوارگان؛ ویت تان نوئن، فارسیِ شکوفه میبدی.
چگونه خونِ تو پامالِ ماه و سال شود
که چون بهار رسد، خونِ ارغوان تازه است
چنان که ماتمِ تو کهنگی نمیگیرد
شرارِ کینهی ما نیز همچنان تازه است
- حسین منزوی.
خبر کوتاه بود و تأمل برانگیز :
در سال ٢٠٢۵ ایران بهعنوان پنجمین سرزمینِ غنی شناخته شد اما مردمش بهعنوان سومین مردم فلاکتزدهی دنیا.
میانِ این ثروتها و مردم، جمهوریاسلامی ایستاده.