sa economy ngayon, ang goal na lang talaga ay kumita ng pera, umiwas sa toxic na katrabaho, at umuwi nang payapa. hindi natin kailangan ng maraming kaibigan, kailangan lang natin ng peace of mind. 😌
I think we’re entering an era where poverty doesn’t always look like unemployment.
You can have a job.A university degree.A smartphone.Internet access.A respectable salary.And still be one unexpected expense away from financial trouble. You work, but can’t afford a home. You earn, but struggle to save. You have qualifications, but no financial security. At what point do we acknowledge that having employment and escaping poverty are no longer necessarily the same thing?
Gusto ko na umalis ng Pilipinas tangina talaga, ginagago tayo ng gobyernong to. Kahit anong sipag mo dito bilang normal na Pilipino eh walang mangyayare sayo, not unless magnakaw ka kagaya ng ginagawa ng mga pulitiko.
Nagbabayad kame ng buwis, pagod araw araw para maka pag ambag sa bansang to, para rin of course, makasahod ka tanginaka. HAHAHAHA kapal ng mukha para magsalita ng ganyan saming mamamayan. BAKIT NIYO KASE BINOTO SI MARCOS?!?!?????!!!!
Super kapal ng mukha ng Claire Castro to be talking to us that way, my goodness, sarcastic!
Instead na latagan tayo ng concrete plan, ipapamukha pa sa ating mga Pilipino na bobo tayo? Need sabihin na "baldeng utak para maintindihan niyo..."
TANGINA NIYO! Kapal ng mukha niyo.
Adulthood makes me realize it even more that in any aspect of my relationship with people, I don't belong anywhere— I've always known since i was a kid.
It's like my life has always been a pursuit of home, a safe space for my soul, up until now, I can't seem to find it.