Önce Vatan:Türkeli

Türkeli'nde Türk çocukları Elif-bâ okusun; Türk gençleri dörtnala at koştursun diye
Toparlanın Türkeli'nden Gitmiyoruz !

[Önce Vatan:Türkeli @OnceTurkeli]

Türkeli'nde Türk çocukları Elif-bâ okusun; Türk gençleri dörtnala at koştursun diye

"Toparlanın Türkeli'nden Gitmiyoruz !"

[Önce Vatan:Türkeli @OnceTurkeli]

Türk İstanbul

Türk İstanbul, ehliyet ve salahiyet söz konusu olduğunda Müslüman’dan başkasının anlaşılmaması demek, düzenin temini ve emniyet söz konusu olduğunda da yine Müslümanların müracaat mercii olması demektir. Türk İstanbul, tahsil görmüş olsun veya olmasın, Müslümanların, diğerlerinin hayranlıkla dinlemesini hak eden bir Türkçe’yi konuşmaları demektir. Türk İstanbul, “İstanbul’da bu böyle yapılmaz” dedirten bir ahlaki olgunluğun özenilir oluşu demektir. Çünkü “Mü’min mü’minin aynasıdır” fehvasınca yürüyen bir sosyal hayatın şekillendirdiği yüksekliğin adı olmuştur Türk İstanbul.
Bugün bütün bunlarla aramıza sokuşturulan mesafenin farkına varılması, aynı zamanda bu mesafeyi kimlerin ne şekilde meydana getirdiğini anlamayı da gerektiriyor. Bundan sonrası için kimlerin ne gibi hazırlıklar yaptığını görmek de bu anlamanın bir gereği olarak önümüzdedir.  Biz, kendini Türkiye’ye ve Türk İstanbul’a bağlı hisseden insanları, bu şehirdeki hangi insan tiplerinin ve hangi demografik ayarlamaların, bu şehrin işgali hazırlıklarının parçası olarak oluşturulduğunu görebilmeye davet ediyoruz.
Biliyoruz ki Türk İstanbul meselesinin en yakın çerçevesi Türk İstiklâli’dir.

İstiklâl Marşı Derneği

[Önce Vatan:Türkeli @OnceTurkeli]

#ismetözel #istiklalmarşıderneği #siyaset #şiir #islam #türk #türkiye #türkmilleti #istiklâlmarşı #müslüman #vatan #türkbayrağı #ekremimamoglu #istanbul #binaliyıldırım

[Önce Vatan:Türkeli @OnceTurkeli]

"Sanki Dünyada  Birinci Cihan Harbi hiç olmamış, bir İstiklal Harbi verilmemiş, İkinci Cihan Harbi vuku bulmamış, kapitalist düzen bütün dünyayı göbeğinden kendine bağlamamış gibi yaşayan, kendi ütopyalarında dolaşan, kendi masallarını yıkamayan insanların çoğunlukta olduğu bir dönemdeyiz. Bunların içinde “Suudi Arabistan’a n’olmuş ki şeriatla yönetilmiyor mu orası?” diyen bir avam tabaka da var. Suudi Arabistan’ı çok makbul görmemekle birlikte “Fıkıh öyle senin bildiğin gibi değildir işi erbabına bırak” diyen ulu hocalar da var. Bu grupların hepsinin müftü kılıklı bel’amlardan aldıkları fetvaları veya fıkhî analizleri üzerime boca edeceklerini biliyorum. Lakin Rasul Ekrem’in “İyilik, nefsin sükunet bulanı ve kalbin de tatmin olanıdır. Günahda ise için rahat etmez ve kalbin de mutmain olmaz, müftüler sana nice nice fetvalar verse bile kalbine sor.” Buyruğunu işittiğimden ol buyruğa itaat ederek üzerime boca edilen ve edilecek olan fetvaları kalbime soruyorum ve kalbimi, Ömer Fahreddin Paşa’nın Medine’yi müdafaa ederken kalbinde yanan ateşin aynıyla yanarken buluyorum. O ateşin harında o fetvaların kül olduğunu görüyorum. Ateş düştüğü yeri yakar derler. Bu sözün doğruluğu ne derecedir bilmem ama niyetim Müslümanlığını ciddiye alan herkesin kalbine bu ateşi düşürüp tutuşturmak.

O Müslümanlara Yunusça “İşitin Ey Yarenler!” diye sesleniyor ve Fahreddin Paşa’nın ihtiyat mülazımı İdris Salih Bey’in şikayet ve yakarış içeren şu dörtlüğüyle yazımın bu kısmını nihayete erdiriyorum:

“Nedense kimseler dinlemez eyvah
O kadar saf olan dileğimizi
Bir ümmi isen de ya Rasulallah
Ancak sen okursun yüreğimizi”

Ahmet Tüfekçi
Fahreddin Paşa Hangi Turizm Şirketiyle Hacca Gitti? -1. Bölüm

Yazının Tamamı İçin:
https://t.co/OfTACGfOcA

@hirguratolye
@tufekciahmett

[Önce Vatan:Türkeli @OnceTurkeli]

"İslamiyet’te itikadın amelden önce geldiği kabulü dimağlarında bulunmayanların gönlü itikadî zenginlikten mahrum durumdadır. Dolayısıyla bu insanların İslam’ı dinlerden bir din olarak görmeleri de kaçınılmaz oluyor. Bu kabul de onları Hac ibadetini yalnızca bir ritüeller silsilesi olarak görmeye itiyor. Öyle olmasaydı hıristiyan takvimine göre 1919 yılından sonra Mekke ve Medine’nin elimizden alınıp önce İngiliz himayesini sonrasında da Amerikan mandasını kabul eden bir ailenin krallığının idamesinde/işgalinde bulunmasına göz yumarlar mıydı ? Böyle bir ortamda yüzleri kızarmadan ve utanmadan “Buyur (emret) Allah’ım! Emrine amadeyim buyur!” diyebilirler miydi ?

Haccın yerine getirilebilmesi için Mekke ve Medine’nin Müslümanların idaresinde bulunma şartında ittifak edildiği halde bir zamanlar Türkiye’de Suud-i Amerika olarak anılan devletin Haremeyn’i işgal etmesine aldırış etmeyen insanlardan Müslümanların yüzlerini, ellerini sürmek için birbirlerini tepeledikleri Esved Taşı mahşerde şikayetçi olmayacak mı?

Haccın farziyyetinin şartları için hür olmak ibaresi yer alırken FED’in dolar rezervine katkı sağlamadığın müddetçe hacca gidemediğin bir ortamda hür sayılabilir misin?

Haccın eda şartlarının içinde “emniyette olmak, zalim bir yönetici tarafından hapsedilmemiş olmak” ibareleri yer alır. Acaba ben çıkıp da Mekke ve Medine’nin bütün gayri İslami unsurlardan temizlenmesi gerektiğini dile getirsem veya Allah Rasulü’nün evine ikinci katı çıkan bir sahabeye karşı net bir tavır koyduğunu -kat dediysem bir daire değil sadece bir kubbe yapmış- o katı yıkıncaya kadar selamını almadığını dolayısıyla belirli aralıklarla İngiliz ve Fransız şirketlerinin yönetimlerine bırakılan gökdelenvari otellerin ve kralın sarayının caiz olmadığını söylesem veyahut -hiçbir illegal ve marjinal faaliyette bulunmaksızın- Raşid halifelerin bir sünneti olarak Hac döneminde orada toplanan Müslümanlarla İslam aleminin içinde bulunduğu sıkıntıların konuşulduğu bir ortam tesis edilmesi gerektiğini, teşkilatlanmak gerektiğini dile getirsem acaba kralın muhafızları benim emniyetime bir halel getirir miydi? Bakın daha o topraklarda bir güç unsuru olan petrol yataklarının Amerika’ya peşkeş çekilerek Amerika’nın güdümüne giren ve sadece kendi aile malvarlığını şişiren Suud ailesinin meselesine hiç girmiyorum...

"Canım sen de kimsenin işine karışma ibadetini yap evine dön emniyetin de bozulmaz böylece” diyenleriniz var ise bilsin ki fıkıh kitaplarında emniyet için şu ibare yer alır “Dar-ül İslam’da emniyet müminlere, korku kafirleredir”. Yani Müminler İslam toprakları içinde hakim millet olarak yaşarlar. Bu da Kur’an ve Sünnetten taviz vermeden içtimaî, iktisadî, askerî ve siyasî her alanda  Müslümanca düşünüp amel edebilmeleri ve bu konuda da en ufak bir pürüz yaşamamaları demektir. Bu hal sağlanmadıysa, mü’minler başlarına bir iş gelir diye hakkı dile getiremiyorsa ve orada mü’minlerin hakkını, malını ve canını koruyacak bir emir yoksa orada emniyet de yoktur. Emniyetin olmadığı yer Mü’minlerin idaresinde değildir, dolayısıyla şartların hiçbiri yerine gelmemiş demektir. Etliye sütlüye karışmadığı için başına bir iş gelmeyen Müslümanların içinde bulunduğu halin adı emniyet değil tersinden ehli-i zimmet halidir. Yani kafirlerin Müminlerin şartlarını kabul ettiği taktirde Müslümanların himayesi altına girmesi gerekirken Müslümanların Kafirlerin şartlarını kabul edip kafirlerin himayesine girme durumu vardır. Kafirlerin işlerine çomak sokmadığın müddetçe ritüellerine karışılmayacağı pazarlığı vardır. Burada var olan durumun adı emniyet değil en hafif tabirle zillettir."

Ahmet Tüfekçi
Fahreddin Paşa Hangi Turizm Şirketiyle Hacca Gitti? -1. Bölüm

Yazının Tamamı İçin: https://t.co/OfTACGfOcA

@hirguratolye
@tufekciahmett

[Önce Vatan:Türkeli @OnceTurkeli]

"Katılım bankalarına fetvaların verildiği, bizzat tarikatların banka kurduğu hatta son günlerde banka faizinin dahi caiz olduğunun söylendiği bu zaman diliminde hocaların hırıstiyan takvimine göre 1919 sonrası haccın farziyeti hususuna bir kez bile olsun bakmadıklarını rahatlıkla söyleyebilirim. En fazla “Suudi Arabistana giden paralar Amerika’ya gidiyor böyle hacı olunmaz” benzeri sözlerle hissî bir tepkinin konulduğuna şahitlik ediyoruz. Bu hissî söylemi hiçbir şekilde hafife almamakla beraber meselenin özüyle birlikte anılmadığı taktirde sözü söyleyene dahi faydası olmadığını üzülerek dile getirmeliyim. Ravza-i Nebi’nin yeşil kubbesinin yeşilini görmeden önce doların yeşiliyle gözleri kirlenmiş bu naçar Muhammed Ümmetinin “Kurret ayneyye bike ya Rasulallah” duasının tecellisiyle gözlerinin temizlenmesini Hak Teala’dan niyaz ederek, gözlerinizi, göz aydınlığımız olan Rasul-i Ekrem’in Medine’sine çevirmeye davet ediyorum. Gayret bizden Tevfik Allah’tan…"

Ahmet Tüfekçi
Fahreddin Paşa Hangi Turizm Şirketiyle Hacca Gitti? -1. Bölüm

Yazının Devamı İçin:
https://t.co/OfTACGfOcA

@hirguratolye
@tufekciahmett

[Önce Vatan:Türkeli @OnceTurkeli]

"olacak şey mi bu hiç olur mu
benim gibilere küçükken
sıkı dur oğlum
Türk çocuğusun sen dendiği unutulur mu"

İsmet Özel

Kahramanmaraş'ta yaşanan menfur saldırıda hayatını kayneden Bayram Nabi Şişik'in babası İsmail Şişik:

"Şehitlik makamı yüce bir makam. Bunu dünya üzerinde en iyi Türkler bilir, Türkler bunu yaşar. Müslümanlar bilir, Müslümanlar bunu yaşar. Kafirler bilmez. Bilmedikleri için hala saldırıyorlar. Filistin'de, Gazze'de, Doğu Türkistan'da hepsi beklesin. Bu nesil yetişiyor, geliyor. Onun için oyunlarla, bilgisayar oyunlarıyla düğmeye basıp bizim gençlerimize talimat vermeye kimse kalkmasın. Türk Milleti okuyarak, gençleriniz okuyarak daha iyi yerlere gelecek. Bu ülke bizim ülkemiz. Biz lider bir ülkeyiz, bu lider ülkeyi hak ettiği yere bu gençler getirecek. Allah'ın izniyle buna da kimse engel olamayacak. 40-45 sene PKK'yı öne sürdüler şimdi başka argümanları öne sürmeye çalışıyorlar. Bu millet uyandı, artık ok yaydan çıktı. Türk Milleti’ni kimse tutamaz. Türk çocuklarını kimse tutamaz. Allah'ın izniyle gümbür gümbür geliyoruz."

[Önce Vatan:Türkeli @OnceTurkeli]

"geriye ne kaldı, -bir sevgi. bir sevgiyle ne yapılır? evde dünden kalma ekmeklerle yeni bir yemek tarifi. yüzü koyun yatılır, ardında kalan yerler kütürdetilir. sesi bir yerden birine benzetip, o sesin robot resmini çizdirip manavdan biraz erik alınır belki. belki balkonda bir sigara içilir, bırakılabilir belki. açık denizlere açılmış bir gemicinin, kapalı bir havada sorduğu bir soruya cevap? bir sudan daha ağır ne olabilir? kuvveti. yüksek bir yere düşmekle, yüksek bir yerden düşmenin arasındaki farkı problem edip yüzme bilmediği için ilkokulda öğretmenin tahtaya yazdığı havuz problemini çözemeyen çocuk hatırlanır belki. bu hikayeyi duyan amatör bir senaristin, finalini öğretmeninin çocuğu azarladığı, çocuğun da ama ben yüzme bilmiyorum öğretmenim, deyip ağlayarak sınıftan çıktığı bir film yapılabilir belki. marketten ikiyüz gram güven alınır ya da."

Suphi Sinedar
4 Gün

Hikayenin devamını okumak için : https://t.co/ajPHoyCnOG

@suphisinedar
@hirguratolye

[Önce Vatan:Türkeli @OnceTurkeli]

"İstiklâl Marşı Derneği Kahramanmaraş Şubesi olarak, geçtiğimiz hafta şehrimizde yaşanan elim hadise nedeniyle hayatını kaybeden yavrularımız ve feda-yı can eden ögretmenimiz için taziyede bulunduk. Muhammed Said hocamızın (@m_said14 ) okuduğu aşr-ı şerif akabinde dua ederek vatanımız ve milletimiz için hayır temennilerimizi dile getirdik. Hak Teladan kaybettiğimiz canlar için rahmet acılı aileleri için sabrı cemil niyaz ediyoruz. Vatan Sağolsun !

Ya Rabbi

Şehid edilen bu yavrularımızı yine bir fitnenin nihayetinde şehid edilip Hz Peygamber tarafından cennet gençlerinin seyyidi olarak müjdelenen Hz Hüseyin ile haşret ve ona komşu eyle

Ya Rabbi

Bu yavrularımızın ve ögretmenimizin cennet-i ala'da ve kabir hayatlarında öylesine güzel öylesine büyük cennet nimetlerine gark eyle ki onların orada yaşadığı ferahlık burada acılı ailelerinin dahi yüreklerini ferahlatsın !

Ya Rabbi Ya Müntekim

Bu yaşanan elim hadisenin yaşanmasına bile isteye ve kötü niyetle kim sebep olduysa kim bu fitneyi çocukların zihinlerine zerk ettiyse kimler bu duruma seviniyor ve daha da yaşanmasını istiyorsa dahili ve harici eğer ıslah olmaları mümkün değilse cümlesini kahru perişan eyle ya Rabbi !

Belalarını bizim elimizden bulmasını nasip eyle, kurduklari tuzakları başlarına geçir ya Rabbi

Ya İlahi bu yavrularımızın şehadetlerini yeniden aslımıza rücu etmemize vesile kıl ve Türk milletini asli vazifesi ile mücehhez eyle

7'den 70'e bütün milletimizin kalbine iman nurunu, kuran nurunu sünneti seniyyenin nurunu yerlestir ya Rabbi

O nuru modernizm belasıyla kıvranan ve ahir zaman fitnesine düçar olan cümle Muhammed ümmetine sürur eyle

Bizleri ve neslimizi asımın nesli kıl
Kafirlere ve münafıklara karşı yekvücud eyle

Her türlü fitneden desiseden ve vesveseden ve dahi ye'se düşmekten bizleri muhafaza eyle
Âmin"
Av. Ahmet Tüfekçi
@tufekciahmett

[Önce Vatan:Türkeli @OnceTurkeli]

"...Kundurasından ateş atardı Kerim Abinin. İlk evvela şiir gibi döğüşürdü. İnsanı öyle kıvrak, öyle rahat döverdi ki bazen polislerin bile durup izlediği olurdu. Önce yumruğu atar, sonra yumruğun açtığı yaraya dikkatle bakardı. Beğenmezse tekrar üzerine çalışır, beğenirse yüzün diğer tarafına geçerdi. Tabi bunu yaparken  bir yandan karşı tarafın hamlelerini berataraf etmesini bilirdi. Yüzdeki tablo tatmin edici bir estetiğe ulaşmadan asla bırakmazdı eline düşeni. Derdim kimseler dokunamaz bu adama. Dokunmuşlar. Bir gün sırtı boydan boya kan yürüdü geçti yanımızdan, tak tuk. Sustuk kaldık. Tek ses yok kunduradan başka. Tak tuk oldu bam güm. Vuruyor kundura yere. Ne bir sürtme ne bir ayak çekme. Çıktı apartmana, çaldı kapıyı. Bir feryat, bir kıyamet... Bekle Allah bekle haber yok. Gece ambulans gelmiş biz uyurken. Almış götürmüş. Kadına demişler işin ucu ölüm aha tesbih aha illallah. Kadın yanı üstü bayılmış. Üç gün koma. Severmiş belli."

Ömer Faruk Günay
Çakılı Kerim'e Mersiye

Hikayenin Tamamını Okumak İçin:
https://t.co/YZ20PNHgDP

@hirguratolye

[Önce Vatan:Türkeli @OnceTurkeli]

"...İnsan Hakları Evrensel Bildirisi'nin 1.maddesinde yer alan “Bütün insanlar özgür, onur ve haklar bakımından eşit doğarlar. Akıl ve vicdanla donatılmışlardır, birbirlerine kardeşlik anlayışıyla davranmalıdırlar.” Yalanına ortak olmak istemediğimizi biliyorum.

Kurulda (BM Genel Kurulu) yer alan ve hayatını kendi toplumuna adayan bir isimden bahsedelim.

Bildirinin yayınlanmasında başrol olan bir isim “René Samuel Cassin”;

1945'te İkinci Cihan harbi’nin hemen sonrasında General de Gaulle, Fransız halkı için bu kadar çok şey yapmış olan Cassin'in Yahudi halkına da yardım etmek için bir şeyler yapmasını önerdi.

Bu tavsiyeden güç aldığını söyleyen Cassin yıllardır emek verdiği çalışmalarını dünya çapında bir etkiye sahip olacağını bildiği Birleşmiş Milletler kurulunda İnsan hakları bildirisini yayınlayan ekibin başına geçerek taçlandırdı.

Bildiriyi neredeyse tek başına hayata geçiren Rene Cassin, Fransız-Yahudi bir hukukçudur. 1948'de kabul edilen İnsan Hakları Evrensel Bildirisi'ni yazan ve yayınlayan heyetin başında yer almıştır. Siyonist ideolojiyi benimseyen Cassin, İsrail'in kuruluşu ve desteklenmesi konularında da Avrupa'da lobi faaliyetleri yürütmüştür. Bu çalışmalarından dolayı 1968'de Nobel Barış Ödülü'nü aldı(!). Aynı yıl, BM Genel Kurulu'nun İnsan Hakları Ödüllerinden birine layık görüldü. Takdir edilen çalışmaları neticesinde günümüzde dahi bazı kuruluşlara adı verilen Cassin, kendi toplumu için gerekeni yapmaktan çekinmemiş ve bunu sanki tüm “insanlık” uğruna yapıyormuş izlenimi vermiştir. Ancak Cassin, daha sonraları bu bildirgeyi Yahudilere ve Siyonizmin İsrail'i kurarak genişletme amaçlarına fayda sağlamaya endeksli olarak kaleme almakla suçlanacaktır. Tüm bu yaşananlardan sonra Rene Cassin 1959-1969 döneminde Fransa Cumhurbaşkanı olan eski arkadaşı Charles de Gaulle'yi "İsrail'e yeterince yardımcı olmamakla" eleştirmiştir.

Anılan veya anılmayan isimler ve yaşantılarını uzun uzadıya aktararak sizleri sıkmak ve meseleden uzaklaşmak istemiyorum. Burada merakınızı cezbetmek istediğim husus, bizler adına karar verenlerin ve bizleri tanımlarıyla bir kalıbın içerisine sıkıştıranların kimler olduğunu göz ucuyla takdirinize sunmaktan ibarettir. İnsanlığın kurtarıcısı ve adalet timsali olan zihniyetin yalnızca kendi çıkarlarıyla hareket eden tamamıyla sun’î bir zihniyet olduğunu kendimize sık sık hatırlatmamız gerekiyor. Şair İsmet Özel’in bir konuşmasında değindiği üzere, bu bildiri Yahudiler için hazırlanmış ve onların dünyada rahatlıkla yaşaması için tesis edilmiş bir şeydir:

«İnsan hakları denilen şey doğrudan doğruya bir tip insanın özellikleri hesaba katılarak tespit edilmiş bir şeydir. İnsan hakları belli bir insanı esas alır, o da Yahudidir. Bir Yahudinin dünyanın her yerinde rahat yaşaması için gerekli şartlara insan hakları deriz.»"

Mehmet Ali Keklik
CEVABI BİLİNEN SORULAR - İnsan Hakları Yahudi Hakları Mı?

Yazının Tamamı İçin: https://t.co/ergfZHKhL2

@hirguratolye
@bettercallmalii

[Önce Vatan:Türkeli @OnceTurkeli]

Bugün Türkiye'de milyonlarca lira verilerek kütüphaneler inşa ediliyor, buralara belki çok değerli kitaplar alınıyor. Ancak planlaması asla olmayan, çalışmak veya okumak için hiç uygun olmayan ne idüğü belirsiz, tabiri caizse modern gecekondular ortaya çıkıyor.

Herhalde idareciler yarın bir gün ihtiyaç hasıl olursa başka bir maksat için kullanırız diye düşünerek mimarları tembihliyorlar "Aman bir şeye benzemesin!" ya da bu işler hiç kimse tarafından kaale alınmıyor.

Bu yazıyı önümdeki bir sınava hazırlanırken Ankara'da 2024 yılında açılmış bir kütüphanede yazdım. Bina kütüphaneden başka her şeye benziyor

Ahmet Ali Ak
Kütüphane Binaları Üzerine Bir Şikayet

Yazının Tamamı İçin: https://t.co/wkGWlzOXrG

@hirguratolye

[Önce Vatan:Türkeli @OnceTurkeli]

"Dilin varlığın evi olduğunu ve insanın kelimelerle düşündüğünü, böylece insanın bildiği kelimeler kadar düşünebildiğini çok defa duymuşsunuzdur. Fakat hayatın akışı içinde bunun hilafına dilin amerikanizasyonu mevcut. Kelimeleri unuttuğumuzu ve eski kelimeleri kullanmadığımızı söyleyip sonu “nerede o eski günler!“ diye biten nostalji hastalığıyla mazruf cümleler silsilesi kurmayacağım. Fakat şunu da es geçmeyelim; Dilimizi bile isteye köreltip zayıflatıyoruz. Yahut dilimiz lehine bir çabamız yok. Dilin amerikanizasyonu bizi öyle tesiri altına almış ki “şans” diye bir kelime tutturmuşuz. İmkân, tâlih, ihtimal, teşebbüs ve fırsat gibi hepsi ayrı ayrı anlamlara gelen kelimelerin yerine tek bir kelimeyi şans’ı tercih ediyoruz. Flaubert’in roman ve hikâye taslakları incelendiğinde tek bir kelime için bütün paragrafı ve hatta hikâyeyi değiştirdiğini görürüz. Peh! Fuzuli şagil. Bense alıyorum şans kelimesini, sohbet esnasında veya bir şeyler yazarken sıkıştırıyorum araya; Şansım yaver giderse zaten şans kelimesi cümle içinde bir yere oturuyor ve konuşma, yazı akıp gidiyor. Halt etmiş Flaubert!

...Bu arada yukarıda Türkçenin amerikanizasyonundan bahsettik fakat bunun Türkçenin kısırlaştırılması adına yapıldığına eskiden beri şahidiz. Süleyman Nazif ve Cenap Şahabettin’in bu konuda çok tenkitleri mevcut. Hatta Süleyman Nazif olur olmaz yerde kullanılan “yapmak” kelimesi için: “Bu yapmak fiili sonunda Türkçeyi yıkacak” der. Türkçenin genişliğini, fesahatini ve letafetini unutup çok defa “yapmak” kelimesini “etmek, eylemek, geçmek ve kılmak” kelimelerinin yerine kullanırız. “Şans” kelimesine yüklediğimiz çok işlevliliği “yapmak” kelimesine de yükleyip titizlikten geri durduğumuz vakitler çoktur. Bir yanda ölmeden önce son sözünü söylüyormuş gibi konuşmak var. Öte yanda da ne söylediğini bilmez halde konuşmak. Bir hikâye anlatılır. İmam hutbede “Dünyada fitneden başka bir şey kalmamıştır” hadisini söylerken bir yeri yanlış telaffuz etmiş, cemaatten biri de sinirlenip sesli bir şekilde “Fitnenin birazı da minberdedir!” demiş. Fitnenin birazı da bizde galiba.

Çok defa sosyal medyada yazı yazarken aceleyle yazarız ve bazı arkadaşlarımız bizi imla ve yazım hataları konusunda ikaz eder. Hele o “da-de” bağlacını yanlış yazanlar topa tutulur. Bazen ikaz edilen oluruz bazen de ikaz eden. Çok sinirimizin bozulduğu veya Ali Nusret Bey gibi sinir bozduğumuz olmuştur muhakkak. Yine sınavlarda da bizi zorlayan konulardan bir tanesidir yazım ve imla. Bunların şimdiye has bir şeyler olduğunu düşünmemek gerekir. Halifeliği sırasında Hz. Ömer’in valilerini kırbaçlattığını biliyoruz. Bu cezaların sebeplerinden biri de imla ve yazım hatalarıdır. Ebu Musa el-Eş’ari’ye gönderdiği bir mektupta Hz. Ömer’in “Bana gönderdiğin yazı hatalı” diyerek orada bulunanlara valisini kırbaçlattırdığını okuruz."

Muhammed Koç
Son Sözünü Söyle!

Yazının Tamamı İçin: https://t.co/S3ljWBslqc
@hirguratolye

[Önce Vatan:Türkeli @OnceTurkeli]

"Her depremden sonra olduğu gibi Maraş depreminden sonra da birçok şey konuşuldu, yazıldı ve çizildi. Allah’a ve kendimize birçok söz verdik. Kimisini yerine getirdik, kimisini getirmedik, kimisini de hepten unuttuk. Zamanla eski hayatımıza geri döndük. Konstantinapol’ün Hristiyan halkı da her zelzele sonrası aynı tepkiyi verip eski hayatlarına geri dönüyordu. Bizler Müslümanlar olarak kendimizi Yahudi ve Hristiyanlarla bir mi göreceğiz? Onlar hangi deliğe girerse biz de onları arşın arşın ve karış karış takip edip kelerin deliğinden girdiği gibi peşlerinden mi gireceğiz? Hayır! Dünyayı, iki kere aynı delikten sokulma imkanımızın olduğu bir yer olarak göremeyiz. Allah’ın inayetiyle buna müsaade etmemeliyiz. Şu günlerde sıkça anılan bombaların, füzelerin, nükleerlerin, medeniyet denilen tek dişi kalmış canavarın etrafa saçtığı her türlü dehşetin fevkinde Allah’ın kudreti olduğunu ve esas korkulması gerekenin yalnızca Allah olduğunu unutmamamız lazım. Şunu bilmeliyiz ki; müminler bir defaya mahsus ölecek ve ebediyyen mutlu olacak. Fakat kafirler bir defa ölseler de küfürleri sebebiyle kendilerini eritip yok edecek azabı ölüp ölüp dirilir gibi tekrar tekrar tadacaklar ve bu döngü sonsuza dek sürecek. Hak Teâlâ kitabında bunu va’d etmiş. Bize düşen ise Hakk’ın va’dinin hak olduğuna inanmak, teslim olmak, kendimize çeki düzen vermek ve kıyamet-i kübra gelmeden evvel kıyamet-i suğra cinsinden gördüğümüz felaketlerden ibret alıp ders çıkarabilmektir."

M. Said Öztürk
https://t.co/UyUEwU6uNC

@hirguratolye
@m_said14

[Önce Vatan:Türkeli @OnceTurkeli]

"...Bombalar yağmıyordu tepemize. Sabah namazının vakti de çıkmıyordu. Gecenin dördüydü saat ve zelzele oluyordu. Evet, zelzele ihtimaline gelene kadar birçok ihtimale uğramıştım. Bu ihtimallerin tamamını düşündükten sonra ancak içinde bulunduğum sarsıntının zelzele olduğunu fark etmiştim. Neredeyse bundan iki sene evvel ilçeye ilk atandığımda tanıştığım bir arkadaşın, ‘‘buralarda büyük bir deprem bekleniyor hocam. Dört yüz-beş yüz senedir deprem olmamış, eğer şimdi olursa çok büyük bir deprem olacakmış’’ lafına ‘‘dört yüz-beş yüz senedir olmayan deprem şimdi mi olacakmış?’’ diyerek burun kıvırmıştım. İyi ki de burun kıvırmışım. Hiç de pişman değilim. Hem kıvırmasam ne fark edecekti? Bütçeme uygun bulup girdiğim apartman dairesinden çıkıp da tamamen korunaklı sağlam bir eve mi geçebilecektim? Yahut depremin olacağını, sonrasında ortaya çıkacak zararı ve depremin büyüklüğünü en az iki sene evvelinden tahmin edenlerin, ‘‘olur da ucube apartmanlarınızda yerin dibine geçecek gibi olursanız başkaları sizi kurtarmaya gelene kadar hayatta kalmanız için bunları yapın’’ şeklindeki tavsiyelerine kulak asıp çök-kapan ve ölümü bekle oyunu mu oynayacaktım sürekli? Neyse, ben çökmedim ve kapanmadım ama yine de tavsiyelere münasip olarak cenin pozisyonunda başımı iki elimle kavramış bir vaziyette bekledim. Dev bir beton kütlesi olan apartman bir sağa bir sola yalpalandıktan sonra sarsıntı biraz hafifleyince yan odadan annemin ‘‘güneş doğmuş! Kıyamet mi kopuyor ne!’’ diye seslendiğini işittim. Birden irkildim. Az önce zihnim ihtimalleri sıralarken bir şeyi atlamıştı. Kıyamet! ‘‘"

M. Said Öztürk
Kıyamet-i Kübra

Yazının Tamamı İçin: https://t.co/UyUEwU6uNC

@hirguratolye
@m_said14

[Önce Vatan:Türkeli @OnceTurkeli]

"Edebiyat derslerinde çocuklara umumiyetle benzer şekilde öğretilen bir resmi tedrisat bilgisi var. Sanki Divan edebiyatı hâkim zümre edebiyatıymış da Halk edebiyatı -zaten Halk edebiyatı, Halk şiiri de yanlış bir adlandırmadır, doğrusu olsa olsa Âşık edebiyatı olabilir- güya halkın edebiyatıymış gibi bir yaklaşımla karşılaşırsınız. Bunun üzerinden Divan-Halk edebiyatı zıtlığı oluşturmaya gayret ederler. Platon’dan miras kalan düalizm anlayışıdır bu. Fakat şunu fark etmemiz gerekir ki edebiyatların tamamı nasıl bir millete aitse aynı zamanda bir hâkim sınıfın edebiyatıdır. Yani bir sanat eseri edebiyat düzeyine çıkmışsa, bu, milletin içindeki seçkinlerin gayretinin bir sonucu olarak gerçekleşir. Şiirle haşir neşir olan millet artık seçkinleşmiştir. İster Halk ister Divan edebiyatından bahsedin kültürün seçkinlik, üstünlük arz eden yanını yansıtmayan edebiyata edebiyat demek mümkün değildir. Edebî ve şiire ait dil yüksek dildir. Zaten tasnif edilen bu iki edebiyatın ikisinin silsilesinin başına Yunus Emre’yi koymak ve en büyük payı ona ayırmak zorundasınız. Hangi yoldan ilerlerseniz ilerleyin millet-edebiyat ilişkisinin en kuvvetli olduğu isme ulaşırsınız. Fakat Türkiye’de edebiyat sahasında bayağı bir şekilde yapılan divan-halk ve eski-yeni tartışmasına maruz kalıyoruz. Yapay bir tenakuz oluşturmak isteniyor ve bu ana hatlarıyla sağlanmış durumda. Bundan fayda sağlayanlar var.

Buna “suni bir gündem” denilebilir çünkü Türk edebiyatında, Tanzimat’la başladığı iddia edilen ve şiir üzerinden gerçekleştiği söylenen “yeninin karşısında eski” veya “eskinin karşısında yeni” diye bir tartışma yoktur. Bilhassa Tanzimat’tan sonra her iki cephe de Batılılaşma hususunda müşterektir. Mesele eski’nin ne kadarıyla ne yapılacağı ve eskimiş eski’ye nasıl bakılacağıdır. Bu suni zıtlık, resmi tedrisat eliyle meseleyi herkes tarafından öğrenilir kılmaya (vülgarize etmek), donuklaştırmaya ve sonucu zaten önceden tayin edilmiş bir tartışmaya yer açmaya çabalamaktadır. Bunun en bariz örneği olarak resmi tedrisatta öğrencilere en büyük eski taraftarı, savunucusu olarak sunulan Muallim Naci’nin yazdıklarına bakabilirsiniz. Muallim Naci’nin Batılılaşma konusundaki tavrı nettir, zaten Görün şiirinde bunu görebilirsiniz. Batı’dan birçok tercümesi de mevcuttur. Ek olarak Muallim Naci’nin fen ve şiir üzerine yazılarına bakılırsa şiir ile tekniği bir görmekte olduğu ve ileride şiire, edebiyata ihtiyaç duyulmayacak şekilde tekniğin gelişmesini beklediği görülebilir...

Bu suni zıtlıkların çelişkileri meselesine birçok örnek verilebilir. Mesela Yunus Emre’ye ve/veya Şeyh Galip’e bakarak böyle bir vaziyetten ne kadar uzak olduğumuzu idrak edebiliriz. Şeyh Galip’in şiiri için hem “Klasik şiirin doruğu” hem de “Modern şiirin başlangıcı” ifadelerine rastlayabiliriz. Divan şiirinin Şeyh Galip ile zirveye ulaştığını söyleyenler ve Modern Türk şiirinin onunla başladığını iddia edenler var. Divan şiirinin onunla yenilenmiş olduğu, onun oluşturduğu yeninin de sonraki bütün yenilerin kaynağı olduğu fikri de çokça zikredilen fikirlerden biri. Bir misal olarak verirsek, Rus şiirinin en mühim şahsiyetlerinden birisi olan ve yenilikçi şiirleri ile tanınan -fütürist- Mayakovski, Nazım Hikmet’in kendisi için Rusçaya tercüme ettiği Şeyh Galip şiirini defalarca okuyup dinledikten sonra: “Bizim ulaşmak için çırpınıp durduğumuz şiir idealine meğer sizin eski şairleriniz çoktan ermişler.” demekten kendini alamamıştır. Bizim şiirimizin neye taalluk ettiğini anlamak için Mayakovski’ye de Andrews’e de hiç mi hiç ihtiyacımız yok. Ancak şiirsiz Türk’ün, parasız Amerikalının olamayacağının şuurunda bir milletin anlayabileceği bir şey olarak bugün şiirden bahsedebiliriz."

Muhammed Koç
DİVAN EDEBİYATI HAKKINDA II: Modern Türk Şiiri İle Divan Edebiyatının Münasebeti ve Sansür
Yazının tamamı: https://t.co/Pek3Xb1lhi
@hirguratolye

[Önce Vatan:Türkeli @OnceTurkeli]

Milletten bağımsız bir şiir olamaz veya şiir bir milletin şiiridir, dedik. Divan şiirinde içtimai meselelerin, toplumun sıkıntılarının, bürokrasi eleştirisinin yani kısacası halkın davasının ve zevkinin her yönünün barındığını söylüyoruz. Bizim Divan edebiyatı için kalkış noktamız bunlardır. Orhan Şaik Gökyay 1987 tarihinde Türk Dil Kurumunda yapılan “Divan Edebiyatı Kimin” başlıklı konuşmasında bir hakikati dile getirirken aynı zamanda bir itirafta bulunuyor: “Divan edebiyatı kimin? Yani bunu, kimin olduğunu şimdiye kadar öğrenmedik mi? Yani kimin olduğunu bilmiyor muyuz ki böyle bir başlıkla sizin karşınıza çıkmak cesaretini gösteriyorum. Evet, bu cesaret nereden geliyor? Bu cesaret şuradan geliyor! Bir defa bu edebiyat bizim mi? 600 senedir, bizim şairlerimiz söylemişler mi, konuşmuşlar mı, yazmışlar mı, halk benimsemiş mi? Şu halde bunu bir okur yazar sınıfının, sadece medrese tahsili görmüş insanların tekelinde bir edebiyat saymayı doğru bulmuyorum, bulmadım. Ama vaktiyle ben de böyle okuttum. Henüz daha çiçeğimiz burnumuzda mıydı, neydi bilmiyorum ben.”

Yoksa baskı ve sansür mü vardı bu konuda, bunları söyleyenin bir edebiyat ve eğitim sahasında mevki edinemediği  bir ortam mı vardı? Ya da Mahir İz’in söylediği gibi darağaçlarıyla susturulmuş bir nesilden mi bahsetmeliyiz? Attila İlhan da Hangi Batı kitabında bunlarla bağlantılı olarak şöyle der: “Hayır, bize bunları öğretmediler; Lisede Sophokles okuduk, klâsik Türk sanat mûsikîsine sövmeyi, Divan şiirini hor görmeyi, buna karşılık devletin yayınladığı kötü çevrilmiş batı klasiklerine körü körüne hayranlık göstermeyi öğrendik. (...) Oysa, bir kere yaptığımız batılılaşmak değildi, ikincisi batı bizim sandığımız gibi değildi, üçüncüsü batının ulaştığı yer özenilecek bir yer değildi.” 

Ayrıca Tanpınar’ın aldığı eğitimin tesiriyle, gençliğinde Divan edebiyatının kaldırılmasını savunduğunu, Agah Sırrı’nın TTK’dan çıkan kitabının mukaddimesinde Divan edebiyatı aleyhine söylediklerini ve ancak bu şartla kitabının basılabildiğini, Abdülbaki Gölpınarlı’nın “Divan Edebiyatı Beyanındadır” yazısındaki ağır ithamlarını göz ardı etmemek lazım. Bunlar resmî ideologinin insanları neye sevk ettiğini ve neyi yapmadan o insanlara bir mevki vermediklerini gösteren delillerdendir.

Muhammed Koç
DİVAN EDEBİYATI HAKKINDA I: Giriş, Divan Edebiyatı Nedir, Kime Aittir ve Milletin Neresine Düşer?

Yazının Tamamı: https://t.co/uxORG7HM71
@hirguratolye

[Önce Vatan:Türkeli @OnceTurkeli]

"...Divan şiirinin Türk milletinin edebiyatı olduğu saraheten söylenebilir. Ortada bir şiir varsa bu şiir ancak bir millete ait olabilir. Bu zikrettiğimiz fikri akademide ve resmî tedrisatı elinde bulunduranların arasında müdafaa ediyormuş gibi yapanların olduğunu, bunların meseleyi bizim iddia ettiğimiz gibi dile getirmekten çekindiklerini açıkça görüyoruz. Bu çevrelerde palazlanmaya başlayan fikrin kalkış noktası Şiirin Sesi Toplumun Şarkısı isimli kitaptır. Amerikalı Walter G. Andrews tarafından piyasaya çıkarılana kadar bu bahsettiğimiz fikre yakın tezlerin, çalışmaların pek ortaya konmadığını söyleyebiliriz. Zaten bu fikre hem bir yanlış anlaşılmayla hem de sakat bir referans noktası temel alınarak varılmıştır. Yazar kitabın Türkçe baskısının sonraki ön sözlerinde bu durumu izah etmiştir. Neşrolunan kitabından sonra Divan edebiyatına olan yönelişin doğru olmadığını, kendini yanlış anladıklarını ifade eder. Sanmayın ki Türkiye’de sadece siyasîler Amerika’dan icazet almadan, kendilerine Amerika’dan bir “arka” bulmadan, hiyerarşik bir emir zincirinin emirleri dışına çıkmadan bir faaliyet gerçekleştirebiliyorlar. Aynı durum -eğer varsa öyle bir akademik camia- onlar için ve daha birçokları için de geçerli. Bunları Doktora yapan bir fert olarak söylüyorum. Northrop Frye kendi de Kanada’da bir akademisyen olmasına rağmen gördüğü “en bastırılmış kişilerin ve en çok söz dinleyenlerin” akademideki insanlar olduğunu, akademi içinde rütbe arttıkça itaat etme halinin de katlanarak çoğaldığını kitaplarında zikreder. Son zamanlarda medyada yapılan Türkiye aleyhine siyasi propagandaları izah ve müdafaa için birçok akademisyenin bol bol konuşturulduğuna şahit olabilirsiniz"

Muhammed Koç
DİVAN EDEBİYATI HAKKINDA I: Giriş, Divan Edebiyatı Nedir, Kime Aittir ve Milletin Neresine Düşer?
Yazının Tamamı: https://t.co/uxORG7HM71
@hirguratolye

[İstiklâl Marşı Derneği @istiklalmarside]

Derneğimiz 23 Şevval 1447 Cumartesi günü “Cennet Vatan, Ebedi Yurt” serlevhalı bir panel tertip etmiştir.

https://t.co/QzBHXorjmT

[İstiklâl Marşı Derneği @istiklalmarside]

BİR İSLÂMÎ TOHUMUN YEŞERMESİ LAZIM BUNUN ÇOK KOLAYLIKLA SİRAYET EDECEĞİNİ BİLİYORUM

https://t.co/f0pyUokupF