بیین عزیزم، اگه یک لحظهای تو عمرت داشتی با سردار جملهسازی میکردی، با «محور مقاومت» لاو میترکوندی، دیگه شما تو تیم جنگطلب هستی، فقط الان ناراحتی که تیمت داره میبازه. ما ناراحتیم چون ترکش جنگطلبی شماها تو ما هم میره، یعنی تمام عمرمون رفته فقط الان بدتر شده
توی یک دنیای عادی شریعتی تا حالا ده بار فراموش شده بود. ولی خب متاسفانه اخوند نذاشته یادمون بره. از عبدالکریم بامزهتر البته اون بچهرانتی دخانچیه که پروژهی «فکری»اش ادامهی شریعتیه.
@aliakbarsaalehi اگه معمولی بودیم که شما رو نمیاوردیم بذاریم بالا سر خودمون که پنجاه ساله بدبختمون کردید ول هم نمیکنید برید. هیچ ملت معمولی همچین کاری با خودش نکرده و نمیکنه
به نظر میرسه همهی اراذل مقاومت و مقاومتمخفی طرفدار «پادشاهی» اسپانیا تو این فینال بودند، چون ملت آرژانتین یک رییسجمهوری انتخاب کرده تو این چند سال اخیر که از مواضعش خوششون نیومده.
یعنی اینا همینقدر به کصشعرهایی که خودشون میبافند باور دارند.
@1058_1111 اونی که میذاره و میزنه به غربت وقتی ملتش نمیخوانش هزار برابر شرف و عزت داره به کسی که هزاران نفر رو تو خیابون میکشه چون نمیخوانش. فهمش قاعدتا ساده است اگه بخواد یکی بفهمه
یارو یک عمر به اسم رادیو «تراژدی» معروف شده، حالا با افتخار میگه که کوچکترین همدردی با قربانیان بزرگترین تراژدی تاریخ معاصر ایران نداره.
ریدم به نظرت و اون رادیو هرزتر از خودت.
درحالیکه طرفداران ج.ا. اگر گوشت هم را بخورند، استخواناش را دور نخواهند ریخت؛ درحالیکه با گوشه چشم نازک کردن هر لات و لمپنی که حتی سابقه فحش به حکومت را داشته باشد، وی را بیدرنگ در آغوش میکشند؛ درحالیکه حکومت، استاد مصادره به مطلوب همهچیز و همهکس حتی قربانیاناش است؛ درحالیکه تجربه یک دهه اخیر ما فقط اختلاف و تفرق، هزینه دادن و شکست خوردن بوده، باز اصرار داریم هر مخالف رژیم فاشیستی را با لگد و اصرار در دسته سه فاسد قرار دهیم و غیرخودی بدانیم!
مرجان ساتراپی یک فیلم خوب و مشهور در کارنامه دارد (پرسپولیس) و چند اثر و مصاحبه مهجور. فیلماش که یکسره استهزا حکومت اسلامی و درکنار «سنگسار ثریا م» از مهمترین آثار هنری در خنثی کردن پروپاگاندای حکومت است، در بیش از سی کشور روی پرده سینما رفته و بین دو تا پنج میلیون نفر آن را فقط در سینما دیدهاند. علاوه براین، او حتی از پذیرش نشان لژیون دونور در اعتراض به مماشات دولت فرانسه با آخوندها سرباز زده اما اینها برای اینکه دستکم در مرگاش کلاه از سر برداریم یا دستکم لعن و نفریناش نکنیم کافی نیست؛ حتمن باید صفحهای در یک رمان گرافیکیاش – که احتمالن پنج هزار نفر هم نخواندهاش- را بیابیم و او را در صف «دشمن» قرار دهیم.
سخن من این نیست که بر اشتباهات و روایتهای نادرست او چشم بپوشیم، بلکه انتقادم به سیاستناورزیمان در تشخیص دوست و دشمن، پیوریتنیسم گزینشی و اصرارمان بر بیرون پرتاب کردن دیگران از قطار براندازی است؛ قطاری که قرار بود برای همه ایرانیان باشد.
ما داستان دنکیشوت را وارونه زندگی میکنیم.
در حالی که حسابی واقعبین شدهایم و پیمان بستهایم که خنثی و سترون و بیشکوه روزمرگی را بگذرانیم، و مؤمن به پوچی جهان هر عمل قهرمانانهای را به تمسخر بگیریم، میبینیم که آسیابهای بادی واقعا بهما حمله میکنند و ما واقعا میمیریم.
Dude, more than 90 million people in Iran have had NO internet for about 50 days, and they also didn’t have internet for about 20 days back in January during that horrific massacre. Did you ever complain about that? Did you ever tag these accounts asking why they defend this kind of mass censorship of basic freedoms? Just curious