Καλημέρα. Ένα χρόνο πριν σαν σήμερα, τέτοια ώρα περίμενα να πάρω τον προαστιακό για Θεσσαλονίκη με ενδιάμεσους σταθμούς για να πάω στην δουλειά η οποία είναι περίπου 40χλμ μακριά απο την Λάρισα. Απο το 2019 μέχρι 28 Φλεβάρη του 2023 έπαιρνα κάθε μέρα τον προαστιακό για να πάω στη δουλειά αλλά και για να γυρίσω πίσω. Όπως καταλαβαίνετε, έχοντας ανέβει στο τραίνο κυριολεκτικά πάνω απο 1000 φορές τα εχω δει όλα. Καθυστερήσεις; Άπειρες, σχεδόν κάθε μέρα. Μικροατυχήματα; Τουλάχιστον 3-4 φορές τον μήνα. Αλλά όλοι εμείς οι καθημερινοί επιβάτες που έπρεπε να πάμε στη δουλειά μας τα είχαμε συνηθίσει. Ήταν η ρουτίνα μας. Που να ξέραμε ότι κάθε μέρα ρισκάραμε την ζωή μας ανεβαίνοντας σε τραίνα που πήγαιναν και πηγαίνουν ακόμη στα τυφλά. Το απόγευμα γύρισα σπίτι όπως πάντα, έφαγα γρήγορα και πήγα έξω στα ζώα να βοηθήσω τους δικούς μου να τα ταϊσουν και να τα ποτίσουν. Το βράδυ α��ού είδα λίγο τηλεόραση, ξάπλωσα και ήμουν έτοιμος για ύπνο. Τις πρώτες σειρήνες τις άκουσα περίπου 23.45. Η κτηνοτ. μας μονάδα είναι περίπου 500 μέτρα απο την παλαιά εθνική οδό Λάρισας-Θεσσαλονίκης και όλα τα ασθενοφόρα, αστυνομικά και πυροσβεστικά οχήματα πέρασαν απο μπροστά μας εκείνο το βράδυ. Ήταν τόσες πολλές οι σειρήνες που αμέσως κατάλαβα ότι είχε συμβεί κάποιο πολύ σοβαρό ατύχημα και έψαχνα στο Ιντερνετ να δω τι είχε γίνει. Οι πρώτες πληροφορίες μιλούσαν για μετωπική σύγκρουση τραίνων. Τεράστιο ΣΟΚ. Εκείνο το βράδυ δεν θα το ξεχάσω ποτέ όσο ζω. Ο ήχος απο τις σειρήνες σε συνδιασμό με το ότι γνώριζα πλέον πως αυτά τα ασθενοφόρα μετέφεραν νεκρούς ανθρώπους και συγκεκριμένα πολλά νέα παιδιά είναι κάτι που θα με στοιχειώνει όσο ζω. Σήμερα, ακριβώς ένα χρόνο μετά δεν έχει αλλάξει σχεδόν τίποτα. Τμήματα του σιδηροδρομικού δικτύου είναι ακόμη στα τυφλά. Από όλους τους υπεύθυνους, ο μόνος που είναι μέσα είναι ο σταθμάρχης. Ο πρώην υπουργός μεταφορών λίγες μέρες πριν το ατύχημα έλεγε " Ντροπή σε όσους λένε πως υπάρχουν θέματα στον σιδηρόδρομο" ενώ στο γραφείο του είχε εξώδικα και επιστολές που του λέγανε ότι υπάρχουν ζητήματα ασφάλειας και ότι σύντομα μπορεί να θρηνήσουμε θύματα και να κλάψουμε με μαύρο δάκρυ. Λίγες μέρες μετά έγινε το μοιραίο. Τραγική ειρωνία. ��ου είναι πλέον αυτός ο υπουργός; Κυκλοφορεί κανονικά ελεύθερος με την βοήθεια χιλιάδων Σερραίων ( που έχει βολέψει το σόι τους τόσα χρόνια) οι οποίοι τον έκαναν ξανά βουλευτή. Αυτό που δεν υπολογίζουν βέβαια είναι ότι μαζί με τους συγγενείς θυμάτων υπάρχουν 100αδες χιλιάδες κόσμος που ζητάει να αποδοθεί δικαιοσύνη στο 100%. Το βλέπουν και με τις υπογραφές που κοντεύουν 1000000. Το έγκλημα των Τεμπών ΔΕΝ θα ξεχαστεί και δικαιοσύνη θα αποδοθεί. Θα κλείσω με δύο λόγια που είδα κάποτε σε μια σειρά.
"Ο άνθρωπος που χάνει τον/την σύζυγό του λέγεται χήρος/χήρα.
Το παιδί που χάνει τους γονείς λέγεται ορφανό.
Έχετε αναρωτηθεί ποτέ γιατί δεν υπάρχει καμία λέξη για την μάνα που χάνει το παιδί της;
Επειδή καμία λέξη δεν μπορεί να περιγράψει αυτόν το αβάσταχτο πόνο."
#τεμπη_εγκλημα