کاری که #کیوان_خسروانی با یاری فرامرز اصلانی در جلب توجه مردمان شهر و ساکنان عودلاجان و مدیران شهری در اهمیت پا��داری و مرمت بناها و بافتهای تاریخی کردند، در تاریخ ایران ماندگار خواهد بود.
عکس چهارم این معمار و مرمتگر و طراح لباس فقید را در میان بچههای عودلاجان نشان میدهد.
هموطن عزیزم، اگر از کشتار دیماه همانقدر بغض و خشم دارید که از فاجعهی مدرسهی میناب؛
اگر فاجعه ورزشگاه لامرد، همانقدر خشمگینید که برای ۱۴۰۱
اگر هنوز برای پرواز اوکراینی، برای کشتار آبان ۹۸، برای اعدامهای هر روزه و برای رد خون بر سینهی این خیابان رنجکشیده عزادارید بدانید من و شما اقلیت نیستیم.
ما یک اکثریت بیصدا، بیرسانه، بیقدرت، بیپول و بیپروپاگاندا هستیم که آرزوهایمان هر روز محال تر و عمرمان کوتاه تر میشود
ما همان اکثریتی ه��تیم که کشورمان را دیوانهوار دوست داریم.. هموطنمان را دوست داریم.
از کشتار و #جنگ و خشونت بیزاریم.
صلح و آزادی و آبادانی وطنمان را میخواهیم
و خوب میدانیم که هیچ کشور خارجی قرار نیست برای ما دموکراسی بیاورد.
همانقدر که با جمهوری اسلامی مسئله داریم، با جنگ هم مسئله داریم.
همانقدر که از سرکوب، #اعدام فساد، دروغ و کشورگشاییهای جمهوری اسلامی خشمگینیم، از بمب و موشک و ویرانی ایران هم بیزاریم.
اگر همان اندازه که از آسیبهای سو مدیریت جمهوری اسلامی در مورد #خلیج_فارس خشمگین شدید و برایش اشک ریختید، از آلودگی نفتی خلیج فارس و مرگ تدریجی اکوسیستم منحصربهفردش در حمله امریکا هم خشمگینید و اگر از بمباران نفتکشها و آنچه امروز بر آبهای خلیج فارس و زیستبومش میگذرد، در حالی که صدای بسیاری برای محیط زیست درنمی���آید، فریاد دارید؛
اگر از نابودی زیستگاهها و خطر انقراض یوز ایرانی قلبتان میگیرد؛
اگر از بمباران زیرساختهای کشور، از ویران شدن خانهها، بیمارستانها، نیروگاهها، جادهها و هر آنچه برای زندگی مردم ساخته شده، خشمگینید… ماها ��ثل همیم.
ما همان مردمی هستیم که یک شب از صدای نعرههایی که خیابان و خانهمان را از آرامش خالی میکند میترسیم، و شب دیگر از صدای جنگندههایی که در آسمان میغُرند و قلبمان را به لرزه درمیآورند.
ما از هر دو صدا میترسیم، چون هر دو یادآور این حقیقت هستند که جان، آرامش و خانهی ما، چقدر آسان میتواند قربانی قدرتطلبی دیگران شود.
ما از یک سو زیر سایهی حکومتی زندگی کردهایم که سالها زندگی، آزادی و کرامت انسانی را سرکوب کرده؛
و از سوی دیگر نمیخواهیم برای رهایی از استبداد، کشورمان زیر آوار جنگ و بمباران دفن شود.
ما انتخابمان را کردهایم..
نه جمهوری ��سلامی، نه جنگ، نه اعدام، نه بمباران، نه سرکوب، نه کشورگشایی، نه ویرانی ایران.
ما ایران را میخواهیم، ایرانی آزاد، آباد، سکولار، دموکراتیک و صلحدوست.
چشممان برای اشک کودکی که کنار خیابان زبالهگردی میکند، همانقدر میسوزد که برای جوان ایرانیِ پناهجویی که هزاران کیلومتر دورتر از خانه، حاضر است به هر کاری تن بدهد، فقط برای اینکه جانش در امان باشد.
دلمان برای هر دو میگیرد؛
برای کودکی که در ایران فرصت کودکی ندارد،
و برای جوانی که آنقدر از ایران رانده شده که دیگر حتی جرئت برگشتن ندارد.
ما همانقدر از آمدن #محسن_نامجو خشمگین میشویم که از نیامدن هموطنی که حتی نمیتواند در مراسم خاکسپاری مادر یا پدرش حاضر شود، دلگیر و شکسته میشویم.
مسئله برای«طرف ما» بودن نیست...جان انسان است!! ایران است.
ما خیلی تنهاییم… ما اکثریتی هستیم که صدایمان را از ما گرفتهاند.
من به سه دلیل با جنگ مخالف بودم و هستم. ۱-اینکه جنگ منجر به سرنگونی جمهوری اسلامی بشه خیلی بعیده. ۲- اخلاقا نمیتونم کشته شدن غیرنظامی ها و حتی سربازان وظیفه رو قبول کنم به عنوان هزینه لازم، ۳- به فرض سرنگونی، چه وضعیتی پیش میاد نامشخصه. اشغال و تجزیه ایران، جنگ داخلی، فاشیسم.
یه نفس از انتقاد و متلک بگیرین عزیزان :))))
ورزش سبک بکنید (ورزش سنگین کورتیزول رو بالا میبره)، حتی شده در حد نیم ساعت تو هوای ازاد و نور افتاب باشید (کاناداییا با نور لامپ زرد حلش کنید)، نفس عمیق از بینی بکشید و با دهن باز بدید بیرون چند بار پشت سر هم، هر یه ساعت یه تکون محکمی
یه چیز عجیب که دیدم اینه که بعضی آدمهای همیشه مضطرب، افسرده و یا آشفته وقتی جنگ یا بحران اجتماعی جدی پیش میاد یهو آرومتر، منطقیتر و حتی کمی سرحالتر رفتار میکنن. شاید چون به یکباره دنیای بیرون شبیه همون آشوبی میشه که مدتها توی سرشون زندگی کردن، جایی که براشون خیلی آشناست.
مختصر در برنامه کلیک اشاره کردم که چگونه ج ا با مسدود کردن کانالهای شناختی و روایتگری، همراه با نابرابریهای ساختاری و محدودیتهای دیجیتال، به نوعی «فقدان معرفتی» دامن زده که هم در داخل احساس انزوا و سردرگمی ایجاد میکند و هم در خارج تصویری ناقص و خشونتزا از فضای ایران میسازد.
سقوط اخلاقی، بهای سنگینی است که نباید برای مبارزه سیاسی پرداخت. متأ��فانه این روزها نفرت از جمهوری اسلامی باعث شده عدهای تمام مرزهای انسانی و اخلاقی را زیر پا بگذارند. به نظرم سیاستِ «سیاه و سفید» دیدن، ما را به بیراهه برده است.
#جنگ
کمتر از ۵دقیقه از پست کردن پیغام میدن دلم رو گرم میکنه. امیدوارم ادم های بیشتری ببینن و بتونیم کاری برای بچه ها بکنیم.
اگه دوست دارید با بقیه شیر کنید
https://t.co/w3oa3Xkamn
مسئله این نیست که تو در آغاز، ادامه �� پایان این جنگ لزوما نقشی داشتی و داری یا نه؛
مسئله انسانیته،
مسئله حفظ کرامت انسانیه،
مسئله بازتولید نکردن چرخه خشونته،
مسئله Empathy و Sympathy داشتنه،
مسئله ایستادن درجای درست در بزنگاههای سرنوشتسازه.
مسئله؛
در مبارزه، شبیه دشمن نشدنه.
وضعیت یجوریه که حس میکنم دکتر اذرخش مکری دیگه از یک هفته پیش به بعد مقالات تابآوری رو بسته و داره رو یه سمینار جدید به اسم «هنر دود آوری، یا چگونه گاهی فقط مواد جواب میدهد؟ The Art of Getting High, or How Sometimes Only Drugs Do the Trick» کار میکنه.
اینو احتمالا دیدید که سپاه تو یزد یه شهر موشکی زیرزمینی عظیم داشته که با ریلهای اتوماتیک به هم وصل بودن و موشکها با ��مون ریلها به خروجیها هدایت میشدن که نزدیک کوه بودن.
اون وقت ماها انگشت به دهن بودیم چرا در پونزده سال گذشته فعالین محیط زیست یه هو برای سپاه تبدیل شدن به جاسوس! لابد همین که اطراف کوهها و حیاط وحش میچرخیدن و میدونستن چی کجاس و چی تغییر کرده و چه تبعات زیستمحیطی داره برای انگ کافی بوده.
برای اولین بار در یک رسانه جریان اصلی، دلیل واقعی مقاومت رژیم در ایران را اینقدر صریح و صحیح شنیدم:
«اینها آدمهای بسیار جدیای هستند. آدمهای واقعاً بدی هستند، اما بسیار جدیاند و برای بقای خودشان میجنگند. بله، آنها میدانند که اگر این جنگ را ببازند، بزرگترین مشکلشان بمبهای آمریکایی از آسمان نخواهد بود. بزرگترین مشکلشان شهروندان خودشان خواهند بود که آنها را از چراغ ��رقهای تهران آویزان خواهند کرد. میدانی، آنها برای مدت بسیار طولانی آنقدر به کشور و مردم خودشان آسیب زدهاند و چنان انبوهی از خشم و نفرت انباشته شده که دیگر نمیتوانند کوچکترین نشانهای از ضعف نشان دهند.»
#ایران
#جنگ
#سپاه
۷۰-۸۰ کل گاز کشور از پارس جنوبی تامین میشه، ۸۰-۸۵ درصد برق هم از گاز تولید میشه، وقتی میزننش، همین فردا هم آخوند بگه خدافظ من رفتم طول میکشه بازسازیش و تمام این مدت مردم عادی مشکل برق و گاز خواهند داشت، اگه زیرساخت به کون محسوب نمیشیم اجازه بدید از زدنش ناراحت بشیم.
به جامعه +LGBTQ که میرسه میبینی؛
سلطنتطلب و جمهوری خواه و عرزشی و فارس و غیرفارس و شیعه و آتئیست و غیره با هم متحد میشن.
در مقابل حکومتی که همجنسگرایان رو تحقیر، حذف، انکار و اعدام میکنه،
از همجنسگرایی به عنوان ابزاری برای تحقیرش استفاده میکنن.
شرم به همه تون.