Tam böyle bok gibi bir hayat yaşadım diye hayıflanıyorken 18 yasında bagırsak kanseri olmuş çocugun ölecegini bile bile kaçıp hamburger yediği haberini gördüm hakkayen ne kadar az şükrediyorum şükür olsun her şeye allahım.
Ben neden geçmişteyim burda napiyorum neden geçmiş hatırladığım dan farklı, aklımda binbir türlü sorularla baş başaydım ta ki bir ses duyana kadar *UYAN *UYAN kan ter içinde gözümü açtığımda kendi yatağımdaydim yanımda ihtiyar köpeğim de vardı ve duyduğum ses bı anda susmuştu...
Hala olanlara anlam veremedim rüya diyip geçiştirdim yataktan kalkıp mutfağa gittim mutfakta bir şey dikkatimi çekmişti buz dolabında ki resim, o resimde köpeğim daha gençti yavru hali vardı ama bu imkansızdı en azından ben öyle sanıyordum.
Zihnim benimle oyun oynuyor olmalı...
Yani gerçekten anonim olmak çok önemlimi sırf bazı fikirlerimizden dolayı
Yargılanma korkusu içinde olmak ve bu yargıdan kaçmak için bir maske takmak çok önemlimi
İnsan düşmüş bir çukura onu ordan çıkaracak birisini arıyor o birisi hainin teki bırakır insanı yarı yolda . Bırakıp gider seni o delikte tıpkı vicdanını bıraktığın o karanlık kuyu,sende o deliktesin unutulmaz hatirlanmaz bir gedikte çürüyüp gideceksin...