فرشاد محمودیان امروز برای خداحافظی زنگ زد به دوستان ونزدیکان
حکم اعدام فرشاد محمودیان تایید شد.
ازتون خواهش میکنم صدای فرشاد همشهری با شرف و شجاعم باشید،به هر زبانی میتونید رسانه ای کنید
#فرشادمحمودیان
این عکس کهریزک است.
جایی که خانوادهها میان دهها پیکر، دنبال عزیزانشان میگشتند.
به آنها گفتند:
حق تیر بدهید
مراسم نگیرید
ساکت بمانید
تهدید کردند، بازداشت کردند، تیر خلاص زدند و اعدام کردند.
این فقط یک عکس نیست؛ سند جنایت جمهوری اسلامی علیه مردمی است که خواهان آزادی بودند.
#IranMassacre
فرزانه ساسانیپور، مادر ۴۲ ساله دو فرزند، شامگاه ۱۹ دیماه در کوهچنار نه در حال اعتراض، بلکه در حال کمک به مجروحان و افرادی بود که بر اثر گاز اشکآور دچار مشکل تنفسی شده بودند با تیرجنگی به گردنش کشته شد.
او برای نجات جان یک شهروند از خانه خارج شد، اما تکتیرانداز مستقر بر بام ساختمانی مشرف به محل، گلولهای به گردنش شلیک کرد. گلوله شاهرگ او را پاره کرد و به قلبش رسید.
فرزانه ساسانیپور برای نجات جان دیگران رفت و خودش قربانی شد. امروز دخترش عسل و پسر کوچکش سام، با روایت مادرشان اجازه نمیدهند نام او فراموش شود
#IranMassacre
از جنایت ۱۸_۱۹دی بگید
از پدرهای داغدار بگید
از اعدامی ها بگید
از بازداشتی ها که کسی جز ما ندارن بگید
ازخونهای که بیگناه ریخته شد بگید
از مادرای که نزاشتن برای بچه هاشون عزاداری کنن بگید
فراموشی بی حرمتی به تمام خونهای ریخته شدست
مردم ایران همین مردماند؛ مردمی که حتی در اوج داغ و مصیبت، میان انبوه پیکرها، هنوز نگران یک پیکر بینام و نشان هستند.
در حالی که خانوادهها در کهریزک به دنبال عزیزانشان میگردند، صدایی از میان جمعیت بلند میشود:
این هویت ناشناس است، کمک کنید بگذاریمش یک جا، گناه دارد.
چند قدم آنطرفتر مردی با دستان آغشته به خون فریاد میزند:
با مردم چه کردید؟
شاید همین یک جمله، خلاصه تمام آن روزها باشد.
هرچه از جاویدنامان بگوییم، هرچه از کشتار و رنج خانوادهها روایت کنیم، باز هم همه حقیقت گفته نخواهد شد. پشت هر پیکر، یک زندگی بود؛ پشت هر نام، یک خانواده و پشت هر خانواده، زخمی که هنوز التیام نیافته است
#IranMassacre