بارها موقع راهنما زدن تو خیابون خالی با این سوال که برای کی راهنما میزنی رو به رو شدم.
راستش من واسه خودم راهنما میزنم برای اینکه عادت نکنم به راهنما نزدن.
الان متوجه میشم چرا زمانی که ما کوچیکتر بودیم و عاشق فوتبال، آدم بزرگای اون دوران دیگه فوتبالرو جدی نگاه نمیکردن؛ چون اون نسلی که باهاش خاطره داشتن و عاشقشون بودن دیگه دوران بازیشون تموم شده بود. همون اتفاقی که الان برای من افتاده!
رئالِ عزیزِ موردِ علاقهام، دلم واست تنگ میشه.
موو ان کنید دوستان، از دوست تاکسیک، از پارتنر به درد نخور، از خونهای که توش آرامش نداره، از شغلی که نتیجه نمیده؛ بنده تضمین میکنم هر جا رفتید و آرامش داشتید تازه میفهمید معنی زندگی چیه. تازه میفهمید چقدر با استعدادید، زیبا ترید، موفق ترید.
رها کنید.