هممیهنان عزیز،
جمهوری اسلامی میکوشد صدای واقعی مردم ایران را در میان هیاهوی مراسم حکومتی برای یک جنایتکار بالفطره و یکی از منفورترین حاکمان تاریخ ایران پنهان کند. رژیمی فرسوده، پوسیده و رو به زوال، با نمایشهای ساختگی، تبلیغات دروغین و هزینههای هنگفتی که از جیب مردم ایران غارت میشود، تلاش دارد تصویری جعلی از مشروعیت برای خود بسازد.
اما حقیقت ایران جای دیگری ایستاده است؛ در کنار نام و یاد فرزندان دلاوری که با آگاهی، رشادت و فداکاری، در یکی از حساسترین لحظات تاریخ این سرزمین، جان خود را در راه آزادی ایران فدا کردند.
بیش از ۴۰ هزار جاویدنام دیماه، با آگاهی از خطرهای پیش رو، قدم در این مسیر گذاشتند. آنان میدانستند شاید دیگر هرگز به خانه بازنگردند، اما در لحظهای که ایران به آنان نیاز داشت، ایستادند. آنان بر خلاف مزدوران ضحاک، برای وعدههای ناچیز و منافع شخصی به میدان نیامده بودند. آنها، شکوهمند، برای بازپسگیری ایران و هویت ملیمان برخاستند. آنان که از جنس زندگی، باور و نور بودند، در برابر تاریکی ایستادند تا نام ایران زنده بماند؛ و نامشان برای همیشه در تاریخ سرزمین ما ماندگار شد. آنان نشان دادند که عشق به میهن، از ترس مرگ نیرومندتر است.
امروز شش ماه از آن روزها گذشته است، اما برای خانوادههای شریف جاویدنامان، زمان همچنان در همان شبهای دشوار متوقف مانده است؛ خانوادههایی که عزیز و گاه تنها نانآور خود را از دست دادهاند؛ پدران و مادرانی که هر صبح با جای خالی فرزندشان چشم میگشایند؛ همسران، خواهران و برادرانی که در کنار رنج سوگ، فشار تهدید و سرکوب را نیز تحمل میکنند.
این خانوادهها تنها صاحبان یک داغ نیستند؛ آنها نگهبان و امانتدار یاد و فداکاری دلیرترین فرزندان ایران هستند. مسئولیت همه ماست که اجازه ندهیم این بار سنگین را به تنهایی بر دوش بکشند. وظیفه ملی و میهنی ماست که بیش از پیش پشتیبانشان باشیم؛ به دیدارشان برویم، صدای آنان را بازتاب دهیم، یاد عزیزانشان را زنده نگه داریم و در حد توان خود، نگذاریم فشارهای روحی، تهدیدها و دشواریهای مالی، آنان را به سکوت و فراموشی وادار کند.
تاریخ بارها نشان داده است که هیچ قدرتی نمیتواند اراده ملتی متحد را که برای رهایی و ساختن آیندهای بهتر برخاسته است، برای همیشه خاموش کند. راهی که با فداکاری فرزندان جاویدنام ایران روشن شده است، ادامه خواهد یافت؛ تا روزی که ایران به آزادی، دولت ملی و آیندهای شایسته ملت بزرگ ما دست یابد.
پاینده ایران
سال ۱۳۵۳، سازمان فداییان خلق با ترور محمدصادق فاتح یزدی، یکی از بزرگترین کارآفرینان تاریخ ایران، نشان داد که دشمنی با «سرمایه ملی» و «اشتغال» در ذات این جریان است. وطنپرستی ادعایی آنها با خون مردی آلوده شد که نانآور هزاران خانواده بود.
هیچوقت فکرش رو نمیکردم یه روز همچین توییتی بزنم.
میگن درخواست کمک شجاعت میخواد؛ شاید این بزرگترین شجاعتی باشه که تا امروز به خرج دادم، چون همیشه از کمک خواستن فرار میکردم.
اگر امکانش رو دارید، لطفاً از کمپین GoFundMe من حمایت کنید. اگر هم امکان کمک مالی ندارید، بازنشر این لینک برای من ارزش خیلی زیادی داره.
هر حمایتی، حتی اگه کوچیک باشه، میتونه یه تفاوت بزرگ ایجاد کنه.
ممنونم از همگی. ❤️
https://t.co/DekBpHzPso
Why is Trita Parsi having conversations with administration officials?
Multiple GOP senators have called for him to be investigated for being a mouthpiece for the IRGC and Iranian regime. He is an Iranian and Swedish dual citizen.
He’s basically admitting here to communicating with @JDVance by saying he’s speaking with people at the table.
This confirms what I reported about how Trita Parsi has been running around telling people he is “advising JD Vance on Iran” with @SohrabAhmari.
Trita Parsi having communication with the Trump administration is an absurdity. It’s absolutely reckless and insane.
بردار پیکرش را
آمار اشتباهند
نگذار این عددها او را فرو بکاهند!
او جشن زندگی بود!
عفریت کهنه نگذاشت
از «او» بگو به دنیا
از او که قصهای داشت
از آن گلوی مجروح…
واقعیت اینه که ما تا زمانی که بعنوان یک ملت انقدر قدرتمند نشدیم که به چنین توهینهایی چنان پاسخی بدیم، که دیگه هیچ کس امثال این رافضی، از ترس عقوبت نفر قبلی به خودش جرات نده چنین غلطی بکنه، نمیتونیم انقلاب کنیم. با توییتهای طنز و مسخره کردن و این چیزها راه بجایی نمیبریم.
This was humiliation. No one in modern history has made America wait and beg for negotiations. This was the moment JD Vance should have returned to Washington. The Islamic regime did this on purpose. Trump, if you don't understand politics, you should at least understand protocol.
The visuals from Switzerland:
• The U.S. delegation entered well before the Iranians. In diplomacy, the side with leverage doesn't wait in the room. You claim to be leading and winning, yet you arrived first. First mistake.
• Ghalibaf did not enter while the press was inside. JD Vance did. Another mistake. It looked as though you didn't just abandon allies, including Israel, you also diminished America's image by ignoring basic diplomatic protocol.
• The Iranian foreign minister entered last and refused to shake hands. We didn't need photographs to tell us who looked confident and who looked desperate, but these images made it easy for the world to draw its own conclusions.
I feel very sad for the protestors in Iran who lost their lives.
Nearly 100,000 innocent people slaughtered this year in Iran by the Iranian regime and IRGC.