سوالی که من از دوستانی مثل سمیه دارم اینه که کی گمان خواهند کرد تئوریهایشان اشتباه بوده. که سیاست زمین آرزواندیشی نیست. که اگر قرار بود ظالمی «سرنگون» بشه، آمریکا باید هزاران بار سرنگون میشد که ردپای خونینش از میانمار و کامبوج تا غزه و شیلی کشیده شده. که این دست رمانتیسیسم در عالم واقع جایی نداره و باید بجای چنگ زدن به شعر و ادبیاتی که ملتی همیشه در سختی (مثل ملت ما) ساخته و از سقوط حتمیِ قدرت سیاسی گفته تا روی مصیبتهایش مرهم بگذاره و دلش خنک بشه، روی زمین سفت واقعیت برای حل مسألههای واقعی راهحلهایی پیدا کنیم که ذینفعان متعدد داره. لازمه به رغم نیروهای معارض بالاخره گشایشهایی بسازیم. وضعیت را تغییر بدیم. «اینها ماندنی نیستند» اسمش سیاستورزی نیست.
عزیزان. داوری و عدالتی در کار نیست، حداقل نه آنطور که ما بنشینیم و منتظر دست تقدیر باشیم. ما باید در همین شرایط برای بهبود وضعیت ایران کاری بکنیم. با همین نیروها. با همین معارضین. در همین فرهنگ و مناسبات انسانی. و در نهایت ما باید با همین آدمها در یک سرزمین زندگی کنیم. بسه خیالاندیشی. بسه این نشاندن آرزو به جای کنش.
دو قدرت اتمی به «ایران» حمله کردند و این خاک اشغال نشد. آنها که قرار بود برایمان دموکراسی بیاورند، موشک آورند اما ایران از جهنم آنها بیرون آمد. این نقطهایست که قبل و بعدش متفاوت خواهد بود. تخیل جمعی ما نسبت به «خود» و دیگریِ بیگانه و نظم جهانی تغییر خواهد کرد. آدمهای پیشین نخواهیم بود. ایدههای جدیدی زاده خواهد شد. راهحلهای سیاسی جای فانتزیهای دفعی و انقلابی و خشونتطلب و مداراناپذیر را خواهد گرفت. استعمار بیشتر از پیش در محاسبات ما خواهد آمد. و باور به ایده ایران تقویت خواهد شد. تصویر ایرانِ خاکبرسرِ خرابشده کمرنگ میشود. شاید حتی بشود روی زخمها مرهم گذاشت و روی شکافها پل زد، چراکه عاقبت، ما در این خاک باید راهی پیدا کنیم برای همزیستی. این نقطه شروعی جدید است.
🔴 روایت یک زوج جوان ایرانی از ویرانی خانه شان؛ «جنگ یک دهان بزرگ است که همه چیز را قورت می دهد»
💢 تصاویر منتشرشده از سوی یک زوج جوان ایرانی از خانهشان پیش و پس از جنگ، با واکنش احساسی بسیاری از کاربران در شبکههای اجتماعی مواجه شد.
📌 این زوج که صفحهای برای ارائه خدمات نگهداری از گیاهان و باغبانی در اینستاگرام دارند، پس از وصل دوباره اینترنت در ایران، با انتشار تصاویری از تخریب گسترده منزلشان نوشتند: «آنهایی که منتظر جنگ هستند را نمیفهمم. جنگ، یک دهان بزرگ است که همه چیز را قورت میدهد؛ خواهران و برادرانمان را، سفرههای خالیمان را، شهرها و روستاهایمان را، مزرعههایمان را، نخلهایمان را... و روزی که جنگ دور دهانش را پاک کند، جای خیلی چیزها تا ابد خالی خواهد ماند.»
📌 گروهی از ایرانیان در روزهای گذشته با انتشار تصاویری از منازل ویران، کشتهشدگان و کودکان و حیوانات آسیبدیده در جریان جنگ گذشته، از زندگی تحت فشار بمباران روایتهای تازهای در شبکههای اجتماعی منتشر میکنند.
در فهرستپخش (پلیلیست) «چه میگویند» #عصرانه تا به حال با ریوار آبدانان (پژاک)، حمید تقوایی (حککا)، علی صفوی (سازمان مجاهدین) گفتوگو کردهایم.
از شما دعوت میکنم تا مصاحبه با ابراهیم علیزاده، دبیر اول کومله، سازمان کردستان حزب کمونیست ایران، را ببینید.
https://t.co/2PqG56BPJK
وضعیت دردآور جزیره مارو (شیدور) ملقب به «مالدیو ایران»
نشت نفت به #خلیج_فارس پس از حمله به تأسیسات نفتی جزیره لاوان در فروردین ماه عامل این فاجعه بود.
#جزیره_مارو
🚨 START POINT ANNOUNCED - NAKBA 78 - March for Palestine United against the Far Right
⏰ Sat, 16 May, 12PM
📍 Exhibition Road, London
On Saturday May 16th we need everyone who can make it to be in London for this crucial demonstration. We will march to commemorate the Nakba – for 78 years, Palestinians have been subjected to a racist system of oppression including ethnic cleansing, settler-colonialism, apartheid and genocide.
We march to reaffirm our commitment to the inalienable rights of the Palestinian people, including the refugees’ right to return home. We march against the far right in Britain who glorify Israel’s racism and brutality.
Our unity and solidarity is stronger than their hatred and division. Stand with the Palestinian people whose demand for justice is as important now as ever before.
هر چی میخواین درمورد شقایق نوروزی بگید، اما این زن تنها کسی بود ک وقتی #سپیده_فرهان جان عزیزش رو از دست داد و وکیل متجاوزشو خیلی از شماها رو سرتون حلوا حلوا میکردید با من تماس گرفت،پیگیر پرونده آزار سپیده شد و با تک تک شاهدان حرف زد و اظهاراتشونو مستند کرد.تنها کسی که تنهام نذاشت
دست گذاشتن روی درد و استیصال جمعی در این حد و پیوند زدن آن با تحلیل و تفسیر رسالت یک برنامە تحلیلی نیست. مخاطبی کە هر بار جملەی "سپهر بابا کجایی؟" بر صورتش کوبیدە میشود دیگر بە دنبال ذهنیت انتقادی و درک پیچیدگیها نیست. او شما را همچون پلاتفرمی برای تسکین/تشدید رنجهایش میبیند.
روند افزایش قیمت یه مدل دانهی قهوهی ۷۰ عربیکا ۳۰ ربوستای یه برند ایرانی در دو سال گذشته:
دو سال پیش: کیلویی حدود ۵۰۰هزار تومن
پارسال همین موقعها: کیلویی حدود یک میلیون و صدهزار تومن
پونزده روز پیش: کیلویی سه میلیون و پونصد هزارتومن.
امروز: پنج میلیون و چهارصد هزارتومن.
جوانی را به جرم پرتاب سنگ و آجر اعدام میکنید و میگویید: «تو غلط میکنی میگی اعدام نکنید».
من، به عنوان یک شهروند معمولی ایرانی، از ایران و با صدای بلند غلط میکنم و فریاد میزنم، آقای قاضی، زمین داغ و تفدیدهی ایران این خونها را نمینوشد، جاری میشود. نکنید. بس کنید.
بچهها من خیلی نگران آیندهام. به نظرم اوضاع خرابتر از چیزیه که به نظر میرسه. امروز خیلی برای برادرم که داره ۵۰ میلیون اجاره میده، غصه خوردم. خودش یه قدم با تعدیل شدن فاصله داره و شرکتی که همسرش اونجا کار میکرد، کلن تعطیل شده.