شمام وقتی یهو چشمتون
به چت با پارتنر قدیمیتون میفته
بعد خوندنش به خودتون میگین
وااای من چقدر اسکل بودم
که منظورشو نگرفتم
یا فقط من اینجوریم؟😂
نسل ما تازه از ۲۵ سال بلوغمون استارت میخورد
تو قطار دراز کشیدم
هنزفری تو گوشمه و دارم تو توییتر میگردم
که موزیک چه خوشگل شدی امشب پلی شد
و تصاویر داداشای پرنسس تو توییتر هم
دارن جلو چشمام رژه میرن(:
امروز کلّا تو جادّه بودمو الان اومدم ساری
فکر کن اینجا دارم حسرت نت
وسط بیابونو میخورم
دارم به این فکر میکنم چند روز دیگه برگردم تهرانو حسرت اینترنت ساریمو بخورم
تو اینجا همه چی بر عکسه(:
دیشب عجیبترین اسنپ عمرمو سوار شدم
یه لات ترک هیکلی
رو تنش جا تیزی
و فهمیدم صاب ماشینم نیست
کات کرده بود صدا ضبطو تا ناموس برده بود بالاو داشت با تتلو میخوندو همزمان با اکسش چت میکرد
یکی پیچید جلوش بیشتر قاطی کرد گازو گرفت تا راهشو ببنده
منم از ترس لاتیمو پر کرده بودم تا خفتم نکنه
پدرو مادر من از اونایین که به کمدی هایی که به نظر من اصلا خنده دار نیست هم میخندن
حالا فکر کن واسشون جوکر ۲ رو گذاشتم ببینن
حتّی اونام بهش
نخندیدنو گفتن مسخره بازیه(:
توهین به شعور
و هدر دادن پول و زمان مخاطب
موزیک "تو در مسافت بارانی" سالها جزو
موزیک های مورد علاقم بود
ولی وقتی برای اوّلین بار هوش مصنوعی صدای هایده رو تو جای درستی گذاشت
و این ورژن از موزیک رو با صدای چاوشی و هایده شنیدم بی اختیار بغضم ترکید
جوریکه انگار پس از سالها تازه این موزیک رو شنیدمو تحت تاثیر غمش قرار گرفتم
خطر اسپویل
بنظرم "سریال افعی" در کنار سایر نکات مثبتش
یه ویژگی خوب دیگه هم داشت
اونم پایان بندی غیر کلیشه ای
که مثل خیلی از سریالای ایرانی
آخر قصّه قاتل به سزای اعمال ننگینش نرسید