Ruben Oosterman

[Ruben Oosterman @RubenOosterman]

@HartvNL Uit ervaring kan ik zeggen: de prik voel je nauwelijks

Máár: je krijgt er niks voor terug. En je stelt wel je lichaam ter beschikking, met de nodige risico's van dien (ook uit ervaring)

Zolang de zorg totaal vercommercialiseerd is, hoeft @sanquin niet meer donoren te verwachten

[We don't deserve cats 😺 @catsareblessing]

"No cat can resist the temptation of a box

[Antidepressant Content @depressionlesss]

So your game is more important than me huh?

[Seaeyes @SeaeyesTri]

🎯

[Math Files @Math_files]

Basic equations

[Math Files @Math_files]

Hilbert's Hotel has insane reviews

[𝚃𝙷𝙴 𝚆𝙷𝙸𝚃𝙴 𝚁𝙰𝙱𝙱𝙸𝚃 @White_Rabbit_OG]

Every generation was shaped by the world they grew up in…

[Math Files @Math_files]

A mathematician found a wallet, He left a note in a way so only the real owner could contact him

[Math Files @Math_files]

"Mathematics is the language with which God has written the universe."

-Galileo Galilei ✍️

[Antidepressant Content @depressionlesss]

Tom and Jerry didn't lie, cats really do run like that

[Floor Janssen @janssensnuf]

Het is nog steeds raar hoe een attractiepark een super heldere foto van je kan maken als je met 120 km/u in een achtbaan zit, maar een bank of winkel is nog steeds niet in staat om de dief er duidelijk op te zetten zonder overduidelijke pixels.

[Eindhoven-in-verzet @anticovidiano74]

Waarom #onderwijs #privatiseren beter is

Veel mensen denken dat je onderwijs beter niet kunt privatiseren. “De staat moet het regelen, want anders wordt het te duur!”

och zien we elke keer dat juist alles wat de staat doet veel te duur is. Zo zien we dat het asielbeleid per asielzoeker meerdere tonnen in euro's kost. Een aanzienlijk deel hiervan gaat naar advocaten, hulpverleners,

Vluchtelingenwerk en COA medewerkers. De asiel industrie heeft goede zaken gedaan de afgelopen jaren, met dank aan de belastingbetaler en het op Europees niveau zeer royale toelatingspercentage, waarbij ook nog eens vrijwel niemand wordt teruggestuurd wegens welk wangedrag dan ook.

Geleverd wordt er zeker. Asielzoekers krijgen alles wat ze nodig hebben: huisvesting, zorg, zelfs een uitkering.

Maar zou je al die faciliteiten laten regelen door een bedrijf dan wordt je uitgelachen als je enkele tonnen per asielzoeker betaalt. Dezelfde zaken zouden namelijk voor een fractie van dat geld kunnen worden gerealiseerd.

Bij alles wat de staat doet ontbreekt namelijk marktwerking, dus kan de best mogelijke prijs-kwaliteit verhouding niet gevonden worden. Er is geen motivatie harder te werken en geen straf bij wanprestatie zoals de markt die wel geeft.

Bij het onderwijs moeten niet alleen leraren betaald worden, maar ook een flinke hoeveelheid ambtenaren van het ministerie van Onderwijs. Mensen die niet voor de klas staan maar wel bergen met papier produceren. Privéonderwijs zou waarschijnlijk niet zoveel bureaucratie kennen, of het zou worden weggeconcurreerd.

Zou de kwaliteit aangeboden van het huidige staatsonderwijs, dan zouden de klassen waarschijnlijk ook niet erg vol zitten. Mensen willen toch graag dat hun kind het best mogelijke onderwijs kan genieten. Natuurlijk voor zover betaalbaar.

Mensen wijzen bij het vermeende falen van privatisering graag naar Amerika. Maar onderwijs is niet geprivatiseerd in Amerika. Het wordt door de staat geregeld. Naast de public schools die door de staat geboden worden zijn er wel ook private schools. Dat privéonderwijs is inderdaad peperduur.

Toch is het staatsonderwijs dat ook. Alleen is dat niet goed zichtbaar. Want iedereen betaalt er aan mee. Maar het is zo slecht, dat mensen met genoeg geld graag een flink bedrag daar bovenop uitgeven aan privéonderwijs.

Dat is een luxe die niet iedereen heeft. Maar zou Amerika alles privatiseren dus geen staatsonderwijs meer aanbieden dan kunnen de belastingen omlaag. En er zouden naast de bestaande dure private schools ook veel goedkopere scholen ontstaan om een groot deel van de lagere inkomens betaalbaar onderwijs te bieden.

De Ikea onder de scholen als het ware. We hebben ook geen overheid nodig gehad om betaalbare meubels aan te kunnen bieden.

Een andere dominante gedachte over het onderwijs is dat deze door elke burger meebetaald moet worden. Want het zou een basisrecht voor ieder kind moeten zijn. En natuurlijk, als je elke Nederlander mee laat betalen is het per gezin met kinderen goedkoper.

Maar is dat wel rechtvaardig? We hoeven toch ook geen wegenbelasting te betalen als we geen auto hebben?

Maar een auto is een niet noodzakelijke luxe, zal iemand dan weerleggen. Je kunt dan verdedigen dat vervoer dit wel is. Al is het maar voor vervoer naar school, wat immers een basisrecht zou zijn.

Dus dan zou dat soort vervoer ‘gratis’ moeten zijn, d.w.z. elke belastingbetaler moet er dan aan meebetalen. Verder zijn zaken als kleding en voedsel zijn belangrijk dus als je vindt dat de staat voor onderwijs moet zorgen, dan moet die dat ook doen voor kleding en voedsel.

Waarom hebben we dan geen ministerie van Kleding, Voedsel en Vervoer? Dan zullen mensen zeggen: “ja, maar de staat verschaft geld voor mensen die dat anders niet kunnen betalen.” Dus die genoemde zaken, kleding, voedsel en vervoer zijn wel degelijk heel belangrijk. Maar mensen kunnen zelf wel bepalen hoe belangrijk.

Kennelijk wordt er niet zo gedacht over onderwijs. De angst bestaat dat bepaalde ouders hun kind zouden verwaarlozen door het niet naar een school te sturen en zo geld te besparen. Dit raakt dus een heel ander principe, hoe vrij moet de burger zijn?

Ouders kunnen eigenlijk vrij ver gaan in het verwaarlozen van hun kind. Zo zouden ze ervoor kunnen kiezen niet te praten met hun kind. De eerste woordjes als papa en mama worden dan ook niet geleerd. Dat scheelt toch ook een hoop tijd en die kunnen de ouders dan besteden aan iets wat ze leuker vinden.

Hoe druk sommige ouders het ook hebben, eigenlijk kennen we hier amper een voorbeeld van. Natuurlijk zijn er voorbeelden te vinden van verwaarlozing van kinderen, toch heeft de staat nooit besloten ouders te verplichten of te dwingen meer tijd door te brengen met hun kinderen.

Dus als het om tijd gaat, vertrouwt de staat er op dat ouders verantwoordelijkheid nemen om daar goed mee om te gaan. Maar als het om geld gaat, niet.

Er zijn inderdaad voorbeelden te over te vinden van ouders die onverantwoordelijk met geld om gaan, terwijl ze wel hun kind opvoeden. Maar die geven dan bijvoorbeeld teveel geld uit aan kleding. Dat zou dan weer een argument zijn voor een Ministerie van Kleding. Dan kan de staat kleding in plaats van dat mensen teveel geld verspillen. Hoewel dan natuurlijk het gebrek aan marktwerking zijn tol gaat eisen.

Waarschijnlijk zou de staat kleding aanbieden die niet alleen lelijk is, maar inefficiënt geproduceerd. In het ergste geval zouden er stapels met ambtenaren zijn om te bepalen hoe de minder bedeelde burger erbij moet lopen. Bij bezuinigingen zou er misschien ondergoed met allemaal gaten erin ontworpen worden.

Nog iets over die uitkeringen. De staat verschaft geld voor mensen die veel belangrijke zaken anders niet kunnen betalen. Als we vinden dat het er vooral om gaat dat iedereen onderwijs kan betalen, dan zouden mensen met een te laag inkomen een onderwijstoeslag moeten krijgen en mensen met voldoende inkomen niet.

Voor veel ouders kan dit een mooie reden zijn om minder te gaan werken, als dit mogelijk is. Je krijgt dan door je lagere inkomen immers een mooie bonus van de staat en je hebt ook nog meer tijd voor je kinderen!

De consequentie daarvan is wel weer dat de belastinginkomsten dalen en daarmee de toeslag kan worden verlaagd, waardoor de kwaliteit van het onderwijs ook achteruit moet gaan vanwege die bezuiniging. Zelfs als het onderwijs geprivatiseerd is.

Een andere gedachte is om mensen met een laag inkomen ‘gratis’ (d.w.z. met belasting betaald) onderwijs aan te bieden en hogere inkomens te laten betalen, bovenop wat ze al betalen aan belasting. Zeker die ouders zullen ook dit als een groot onrecht ervaren, meer nog dan de burgers die geen kinderen hebben, omdat . Hier speelt hetzelfde probleem.

Er zijn andere oplossingen denkbaar. Zo kan er een onderwijstoeslag worden bedacht voor elke ouder, bij compleet geprivatiseerd onderwijs. Nog steeds niet helemaal rechtvaardig, want mensen die bewust kiezen geen kinderen te nemen betalen dan ook mee terwijl ze het voordeel niet krijgen. Maar ouders mogen dan tevreden zijn: de rijkere ouders leggen geld bij om hun kind naar een betere school te sturen en armere ouders kunnen hun kind in ieder geval naar school sturen.

Er kan dan toch marktwerking worden geïntroduceerd door het onderwijs te privatiseren. Doordat onderwijs goedkoper wordt, hoeft de stapel toeslagen ook minder hoog te zijn dan de berg met geld die naar het Ministerie van Onderwijs gaat: dat hele ministerie kan dan worden afgeschaft.

Maar dan krijgen rijkere ouders beter onderwijs! Dat is niet eerlijk, zullen velen protesteren! Hetzelfde geldt natuurlijk voor veel andere zaken dan. Sommige kinderen krijgen betere, gezondere voeding van hun ouders. Toch vinden we niet dat er een Ministerie van Goede Voeding moet zijn.

Daarvan vindt men dus opeens weer dat dit de verantwoordelijkheid is van de ouders en niet van de staat. Onderwijs is blijkbaar belangrijker dan goede voeding van kinderen.

Ik kan niet anders dan de conclusie trekken dat de rol die we aan de staat toe willen bedelen niet alleen buitengewoon inconsequent is, maar ook veel te groot. Bij een veel kleinere roverheid zou veel minder belasting worden betaald, waardoor alles veel goedkoper wordt, alleen al door lagere belasting op arbeid. En dan zou makkelijk het onderwijs kunnen worden geprivatiseerd. En wie het gebruikt, die betaalt.

Een zorg van sommigen is dan de kwaliteit. Wie gaat die waarborgen? Het is te verwachten dat dit niet anders zou lopen dan bij andere producten en diensten. Er zullen recensies en consumenten tests worden gedaan. Ook universiteiten en hogescholen krijgen al een rapportcijfer, zonder dat de staat dit hoeft te doen? CITO toetsen, eind examens en dergelijke zouden door private instellingen gemaakt kunnen worden net als onderwijsmateriaal.

Een andere zorg is de inhoud. Wie gaat de inhoud van het onderwijs bepalen? Het is merkwaardig om blind te vertrouwen op de staat hierin, als we weten dat er vaak genoeg een regering de scepter zwaait waar we het helemaal niet mee eens zijn.

Als een Ayatollah aan de macht komt, krijgt voortaan elke school islamitisch onderwijs voorgeschreven, inclusief verplichte hoofddoekjes voor alle meisjes.

Als een communistisch kabinet regeert, wordt elk kind nog meer de zegeningen van het socialisme bijgebracht (die tot nu toe toch wat tegenvielen, maar… geduld is misschien een schone zaak). Een combinatie van die twee is natuurlijk ook mogelijk. Hoe dan ook, niet iedereen zal die ontwikkeling met evenveel vreugde ontvangen.

Waar het uiteindelijk natuurlijk om gaat, is vrijheid. De vrijheid om zelf te bepalen wat je voor onderwijs aan je kind geeft. En de vrijheid om zelf je geld te besteden zoals je dat verstandig vindt.

Het merendeel van de bevolking wil deze vrijheid blijven beperken, zeker op het gebied van onderwijs, maar zal steeds meer steen en been klagen over het alsmaar achteruit hollende nivo ervan en zich af vragen hoe dat nou toch komt.

De eerste oplossing die men dan bedenkt is dan meestal: nog meer geld naar het Ministerie van Onderwijs! Want dat werkte de vorige keer ook zo goed!

Niets lijkt zo tegenstrijdig of koppig als de mens...

[Rushi @rushicrypto]

If your “coffee” needs caramel, syrup, foam, and whipped cream to taste good…

you don’t like coffee.

you just don’t want to say you’re drinking a milkshake at 9am.