ستایش، من به تو زیاد فکر میکنم.
به شروع زندگیات فکر میکنم و به پایانی که حقّت نبود.
به آرزوهای نرسیده،
به کودکیِ دزدیدهشده،
به آغوشی که شاید هرگز ندیدی.
به تو فکر میکنم،
و به اینکه چقدر زود،
از این دنیا جا ماندی.
#ستایش_شفیعی
@mrneo86@noturwitcch ولی جدی کسی که نمیتونه حتی واسه بچه یه بستنی بخره چرا باید اصلا بچه دار بشه؟ فقط که پس انداختن نیس، طرف باید بتونه مالی و عاطفی بچه رو ساپورت کنه
«دستم را به سوی پادشاهیخواهان و جمهوریخواهان، چپها و راستها، مذهبیها و حامیان حکومت سکولار، چه آنها که برای من تظاهرات کردهاند و چه مخالفانم دراز میکنم.»
شاهزاده رضا پهلوی- فرانکفورت- ۷ نوامبر
تداوم و پیوستگی در مبارزه، رمز پیروزی است. همان نیرویی که دشمنان را به عقب میراند، تردیدها را در هم میشکند و مخالفان دیروز را به همراهان امروز تبدیل میکند.
بسیاری از رسانههای غربی که در هفتههای نخست انقلاب شیر و خورشید، در انکار رهبری شاهزاده رضا پهلوی صف کشیده بودند، امروز در برابر واقعیتی که هر روز پررنگتر میشود، سکوت کردهاند؛ برخی نیز از انکار به پذیرش و از مخالفت به همراهی رسیدهاند.
آزادی را به هیچ ملتی هدیه نمیکنند. آزادی بهای خود را دارد؛ بهای ایستادگی، پایداری، شجاعت و تسلیمنشدن. پیروزی از آنِ کسانی است که خسته نمیشوند، عقب نمینشینند و در دشوارترین روزها نیز امید و اراده خود را حفظ میکنند.
ماندگارترین پیروزیها، آنهایی هستند که از دل ایستادگی مردم زاده میشوند؛ پیروزیهایی که هیچ قدرتی نمیتواند به آسانی از آنان پس بگیرد.
همایش امروز ایرانیان در فرانکفورت، تنها یک گردهمایی نبود؛ پژواکی از اراده ملتی بود که صدای آزادیخواهیاش هر روز رساتر، همبستگیاش استوارتر و عزمش برای رهایی جزمتر میشود.
روزهای پرخبری در پیش است. تاریخ را تماشاگران نمیسازند؛ تاریخ را آنان میسازند که در لحظههای سرنوشتساز، پای باور و آرمان خود میایستند.
این راه ادامه دارد؛ تا فروپاشی استبداد، تا بازگشت آزادی و تا روزی که ایران، دوباره خانه آزادگان شود
حالا که ماریا ماچادو به کشورش برگشت، یادی کنیم از گزارش الهه محمدی از فعالان مدنی ونزوئلا که میگفت: «همهشون از دخالت خارجی توسط آمریکا ناراحتن.»
واقعا چپفارسی مثل چراغ راهه. هرچی بگه برعکس میشه.
@spielerischh مامان من آلزایمر داره و چند سالی میشه که دیگه گوشیش رو روشن نکردن، چند وقت پیش دیدم زد که مامانم جوین شده به تلگرام و من قلبم هزاران بار دیگه شکست. مامانی که هست ولی انگار دیگه نیست، نه صدایی، نه حرفی، نه پیامی… لعنت به آلزایمر