İnsan seviyorsa herseye katlanır. görmemeye, duymamaya, olmamaya, elinden geldiğince razı olur. Ama muhakkak kendi varlığını hissettirmek, ben burdayım hissini vermek ister. Korkar Kaybolup bir anı olarak kalacak diye tek derdi bu olur. Bu çaresizlik aslında
"Ard arda kaç zemheri,
Kurt uyur,kuş uyur,zindan uyurdu.
Dışarda gürül gürül akan bir dünya...
Bir ben uyumadım,
Kaç leylim bahar,
Hasretinden prangalar eskittim.
Saçlarına kan gülleri takayim,
Bir o yana,
Bir bu yana..."
(Ahmed Arif)
Şu hayatta başıma gelen en güzel duygu ve hissyatsin. Keşke böyle olmasaydı hep içimde sadece kendime diyebildigim kalabilseydin olmadı sen öğrendikten sonra senin için birşeyler yapmamak sevgime ihanetti öyle hissettim öyle düşündüm halbuki sen böyle sessiz sevilirmissin