@abdullahnaci Bizim de mahallede bir amca vardı, cami cemaatinden, sürekli çocuklara şeker dağıtırdı gelir giderken camiye, çok güler yüzlü, neşeli, iyi bir amcaydı, pek sevilirdi mahallede, intihar etti, asla beklemeyeceğim biriydi, aklıma geldikçe hala üzülürüm.
@rastignaccc Ben begendim, popüler şeyleri pek sevmem, beklentiye sokar ve genelde karşılamaz lakin bu kitap yazarın samimiyetinin fazlasıyla hissedildiği bir okuma oldu, şefkatli bir hüzün ve fazlasıyla acı-tatlı bir tat bıraktı. Okunmaya değer.
Aldığı tüm övgüleri hakeden bir eser.
Yazar babasını anlatıyor, hastalık sürecini, kaybını, yasını, yazarak yaşıyor tüm bunları, duygusal olarak okuması zor bir kitap, babanızı hiç tanımamış olsanız da zor, babanız hayatta olsa da zor, hele ki onu kaybettiyseniz, çok daha zor.
@tsnzzzgl Duymamış olabilirsin de insan tweet atmadan gider bir Google'a sorar, komiklik yapıcam diye heycandan koşarsan buraya, tabi cahil linci yersin ahdk
@mran_akcan Abartmayalım isterseniz, benimle konuşma çabaları dediğiniz şeyin de yasını tutucak değildi, insanların önüne bakması kadar normal bir şey yok, üç ay da insanlar evleniyor, yeni biri ile tanışıp nişanlanmak için gayet de yeterli.
@1cey1d + Belki ödün vermek, belki nezaket, başka bir şey ya da bilemiyorum ama aradığınız cevaplar yine sizde, bence bir tekrardan gözden geçirmekte fayda var arkadaşlıklarınızı.
@1cey1d Ben bu konuda şöyle düşünüyorum, sürekli aynı şeyle sınanıyorsak, o konuda almamız gereken dersi alıp önümüze bakamıyoruz demektir, Allah sınandığın konudan bir uyanış vesile etmek istiyordur sana , oturup bir düşünün bu insanları size çeken nedir, sizin yanlışınız ne olabilir +