TVK-வின் முதல் MAJOR CORRUPTION
OFFICIALLY confirm ஆயிடுச்சு! ✅
மாற்றமுமில்லை.
மண்ணாங்கட்டியுமில்லை.
Same old dirty politics —
shiny new packaging-ல.
தமிழக மக்களே,
அடுத்த election-ல இவங்களை
ஒழுங்கா வெளியே துரத்துற வேலையை
பக்காவா செய்து முடிங்க!
Credit @Pranesh_Balaaji
தினமும் ஒரு ஊழல், தினமும் ஒரு அராஜகம் - இதுவே இன்றைய தமிழகத்தின் நிலை!
"யார் லஞ்சம் கேட்டாலும் என் பெயரைச் சொல்லுங்கள்" என்று மேடையில் உத்தமர் வேடமிட்டு நாடகமாடிய விஜய், இன்று தனது கட்சியின் ஊழல்களைக் கண்டு மௌனம் காப்பது அவரது போலித்தனத்தை வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டுகிறது.
1. செங்கல் சூளைகளில், மணல் அள்ள என மிரட்டிப் பணம் பறிப்பது.
2. டாஸ்மாக் கடைகளில் பாட்டிலுக்கு 30 ரூபாய் கமிஷன் வசூலிப்பது.
3. விவசாயிகளின் நெல் மூட்டைகளை கொள்முதல் செய்ய மூட்டைக்கு 60 ரூபாய் லஞ்சம் வாங்குவது.
4. நீதிமன்றங்களில் அரசு வழக்கறிஞர் நியமனத்திற்கு 20 முதல் 30 லட்சம் வரை Party Fund வாங்குவது!
5. 100 கோடி ரூபாய் மதிப்புள்ள கோயில் நிலத்தை 2 கோடி ரூபாய்க்கு தனிநபருக்கு விற்பனை செய்வது.
இதற்கெல்லாம் CM Uncle என்ன விளக்கம் அளிக்கப் போகிறார் என கேட்டால் டேஷ் கொத்து பரோட்டா என கண்டதை வாந்தி எடுப்பார்.
மேடைகளில் தூய சக்தி என்று புளுகித் தள்ளும் தவெக, உண்மையில் விஷவாயு நிரம்பிய ஊழல் சாக்கடையாகச் சீரழிந்து கிடக்கிறது.
தவெகவின் ரூ.800 கோடி ஊழல்
“யோக்கியன் வர்றான் சொம்பெடுத்து உள்ள வை”
மதுபான விலையை உயர்த்த வேண்டும் என்ற மதுபான ஆலை உரிமையாளர்களின் கோரிக்கையை ஏற்க தவெக அரசு லஞ்சம் வாங்கியுள்ளதாக அதிமுக முன்னாள் அமைச்சர் ஆர்.பி.உதயகுமார் குற்றச்சாட்டு. மதுபான தொழிற்சாலைக்கு இத்தனை கோடி என வகைப்படுத்தி லஞ்சம் கை மாறி இருப்பதாக தகவல். ஒரு தொழிற்சாலைக்கு இவ்வளவு கோடி என நிர்ணயித்து சுமார் 800 கோடி ரூபாய் த.வெ.கவின் கட்சி வளர்ச்சி நிதியாக வழங்கப்பட்டுள்ளதாக வெளியாகி வரும் செய்திகள் உண்மையா? என கேள்வி எழுப்பியுள்ளார்.
📜 திராவிட வரலாறு | இன்று
2010 – "அப்பா... இந்த அளவுக்கு புத்தகங்கள் இருக்கும்னு நான் நினைக்கவே இல்ல..."
கிராமத்தில் இருந்து முதல் முறையாக சென்னை வந்தான் ஒரு மாணவன்.
கையில் ஒரு சிறிய பை.
மனதில் பெரிய கனவு.
"நான் நன்றாகப் படித்து பெரிய ஆளாக வேண்டும்."
ஆனால்...
வீட்டில் படிக்க வசதி இல்லை.
புத்தகங்கள் வாங்க பணம் இல்லை.
அன்று அவன் முதன்முறையாக ஒரு பிரம்மாண்டமான கட்டிடத்திற்குள் நுழைந்தான்.
எங்கு பார்த்தாலும் புத்தகங்கள்.
அமைதியாகப் படித்துக் கொண்டிருந்த மாணவர்கள்.
ஆயிரக்கணக்கான கனவுகள் ஒரே இடத்தில் உயிர் பெற்றிருந்தன.
அவன் ஆச்சரியத்துடன் அப்பாவுக்கு தொலைபேசியில் சொன்னான்...
"அப்பா... இந்த அளவுக்கு புத்தகங்கள் இருக்கும்னு நான் நினைக்கவே இல்ல!"
அப்பா அமைதியாகக் கேட்டார்...
"அங்க படிக்க காசு கட்டணுமா?"
சிறுவன் சிரித்தான்.
"இல்லப்பா... இது நம்ம எல்லாருக்குமான நூலகம்."
அந்த வாய்ப்பை உருவாக்கவே...
2010ஆம் ஆண்டு, கலைஞர் மு. கருணாநிதி தலைமையிலான தமிழ்நாடு அரசு, உலகத் தரத்திலான அண்ணா நூற்றாண்டு நூலகத்தைத் திறந்து வைத்தது.
அது ஒரு கட்டிடம் மட்டுமல்ல...
கனவுகளை வளர்க்கும் அறிவின் ஆலயம்.
இலட்சக்கணக்கான நூல்கள்...
நவீன வாசிப்பு அரங்குகள்...
குழந்தைகளுக்கான சிறப்புப் பிரிவு...
பார்வைத்திறன் குறைபாடுடையோருக்கான வசதிகள்...
மாணவர்கள், ஆராய்ச்சியாளர்கள் மற்றும் பொதுமக்கள் அனைவருக்கும் திறந்த அறிவுக் களஞ்சியம்.
சில ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு...
அதே மாணவன் ஒரு பெரிய அதிகாரியாகி மீண்டும் அந்த நூலகத்திற்கு வந்தான்.
அவன் மெதுவாக ஒரு புத்தகத்தைத் தொட்டு...
கண்களை மூடிக் கொண்டான்.
"என் வாழ்க்கையை மாற்றியது இந்த நூலகம்தான்..."
அந்தக் கணத்தில்...
அது ஒரு நூலகம் மட்டும் இல்லை.
ஒரு ஏழை மாணவனின் எதிர்காலத்தை எழுதிக் கொடுத்த இடம்.
அதனால்தான் திராவிடம் என்பது...
கட்டிடங்களை மட்டும் கட்டிய வரலாறு அல்ல...
அறிவால் தலைமுறைகளை உருவாக்கிய வரலாறு. 🚩
#திராவிட_வரலாறு
#கலைஞர்
#அண்ணாநூற்றாண்டுநூலகம்
#கல்வி
#திராவிடம்
#DravidianHistory
📜 திராவிட வரலாறு | இன்று
2011 – "அண்ணா... நம்ம புத்தகமும் அதேதானா?"
கிராமத்தில் உள்ள அரசு பள்ளி.
நகரத்தில் உள்ள தனியார் பள்ளி.
இரண்டு பள்ளிகள்...
ஆனால் இரண்டு உலகங்கள்.
ஒருநாள், அரசு பள்ளியில் படிக்கும் சிறுவன், நகரத்தில் படிக்கும் தனது உறவினனின் புத்தகத்தைப் பார்த்தான்.
அவன் ஆச்சரியமாகக் கேட்டான்...
"அண்ணா... நீ படிக்கிற புத்தகம் வேற மாதிரி இருக்கே?"
அவன் உறவினர் அமைதியாகச் சிரித்தான்.
"எங்க பள்ளி வேற..."
அந்தச் சிறுவன் எதுவும் பேசவில்லை.
ஆனால் அவன் மனதில் ஒரு கேள்வி மட்டும்.
"நான் அரசு பள்ளியில் படிக்கிறதாலே, எனக்கு வேற கல்வியா?"
அந்தக் கேள்வி...
ஒரு மாணவனுடையது மட்டும் அல்ல.
தமிழகம் முழுவதும் இருந்த ஆயிரக்கணக்கான மாணவர்களின் கேள்வி.
கல்வி என்பது...
பணம் உள்ளவர்களுக்கு ஒரு தரம்,
பணம் இல்லாதவர்களுக்கு இன்னொரு தரம் ஆக இருக்கக் கூடாது.
அனைத்து குழந்தைகளுக்கும் சமமான கல்வி கிடைக்க வேண்டும் என்ற எண்ணமே...
சமச்சீர் கல்வி.
2011ஆம் ஆண்டு, பல ஆண்டுகளாக முன்னெடுக்கப்பட்ட கல்விச் சீர்திருத்த முயற்சிகளின் தொடர்ச்சியாக, தமிழ்நாட்டில் சமச்சீர் கல்வி நடைமுறைக்கு வந்தது.
அது ஒரு புதிய பாடப்புத்தகம் மட்டுமல்ல...
"ஒரே தமிழ்நாட்டில் படிக்கும் ஒவ்வொரு குழந்தைக்கும் சமமான கல்வி" என்ற கனவின் வெளிப்பாடு.
அரசுப் பள்ளி...
தனியார் பள்ளி...
நகரம்...
கிராமம்...
எந்தப் பின்னணியில் இருந்தாலும்,
மாணவர்களுக்கு ஒரே தரமான பாடத்திட்டம் கிடைக்க வேண்டும் என்ற நோக்கில் இந்த மாற்றம் செயல்படுத்தப்பட்டது.
சில மாதங்களுக்குப் பிறகு...
அதே சிறுவன் புதிய புத்தகத்தை கையில் எடுத்தான்.
அதைப் பார்த்து தன் அம்மாவிடம் சொன்னான்...
"அம்மா... இப்போ நானும் அதே புத்தகம்தான் படிக்கிறேன்!"
அம்மாவின் கண்களில் கண்ணீர்.
அது துக்கத்தால் அல்ல...
தன் மகனுக்கும் சமமான கல்வி கிடைக்கிறது என்ற பெருமையால்.
அதனால்தான் திராவிடம் என்பது...
சிலருக்கான கல்வியை உருவாக்கிய வரலாறு அல்ல...
ஒவ்வொரு குழந்தைக்கும் சமமான வாய்ப்பை உருவாக்க முயன்ற வரலாறு. 🚩
#திராவிட_வரலாறு
#சமச்சீர்கல்வி
#சமூகநீதி
#தமிழ்நாடு
#திராவிடம்
#DravidianHistory
📜 திராவிட வரலாறு | இன்று
2006 – "அம்மா... இன்று பசிக்கல..."
மதிய நேரம்.
அரசுப் பள்ளியின் மணி அடித்தது.
மாணவர்கள் அனைவரும் சாப்பிட வரிசையில் நின்றார்கள்.
ஒரு சிறுவன் மட்டும்...
தட்டைப் பிடித்தபடியே கண்களில் ஒளியுடன் நின்றான்.
அவனுக்கு அது வெறும் மதிய உணவு அல்ல.
அன்று அவன் சாப்பிடும் முதல் உணவு.
வீட்டில் வறுமை.
அம்மா தினக்கூலி வேலைக்குச் சென்றிருந்தார்.
காலையில் ஒரு கப் கஞ்சி மட்டுமே.
பசி வயிற்றுடன் பள்ளிக்குச் செல்வது அவனுக்கு புதிதல்ல.
ஆனால்...
அன்று சாப்பாட்டுத் தட்டில் ஒரு முட்டை இருந்தது.
அதை பார்த்தவுடன் அவன் சிரித்தான்.
"இன்று முட்டையும் கிடைச்சிருக்கு..."
மாலை வீட்டுக்குத் திரும்பியவன்...
அம்மாவைக் கட்டிப்பிடித்துக் கொண்டு சொன்னான்...
"அம்மா... இன்று பசிக்கல..."
அந்த ஒரு வார்த்தையைக் கேட்டவுடன்...
அம்மாவின் கண்களில் கண்ணீர்.
அது துயரத்தின் கண்ணீர் இல்லை.
தன் மகன் ஒரு வேளையாவது வயிறு நிறைய சாப்பிட்டான் என்ற நிம்மதியின் கண்ணீர்.
அந்த நிம்மதியை ஆயிரக்கணக்கான குடும்பங்களுக்கு அளிக்கவே...
2006ஆம் ஆண்டு, கலைஞர் மு. கருணாநிதி தலைமையிலான தமிழ்நாடு அரசு, பள்ளி மாணவர்களுக்கான சத்துணவுத் திட்டத்தில் வாரத்திற்கு 5 நாட்கள் முட்டை வழங்கும் திட்டத்தை அறிமுகப்படுத்தியது.
பின்னர்...
முட்டை சாப்பிடாத மாணவர்களுக்காக வாழைப்பழமும் வழங்கப்பட்டது.
இது ஒரு உணவுத் திட்டம் மட்டுமல்ல...
ஒரு குழந்தை பசியால் படிப்பை இழக்கக் கூடாது என்ற மனிதநேயத்தின் வெளிப்பாடு.
அன்று அந்தச் சிறுவனுக்கு கிடைத்த ஒரு முட்டை...
அவனுக்கு வெறும் உணவு அல்ல.
அது உடலுக்கு ஊட்டச்சத்து...
மனதுக்கு நம்பிக்கை...
எதிர்காலத்துக்கு வலிமை.
அதனால்தான் திராவிடம் என்பது...
பசியை பார்த்து இரங்கிய வரலாறு அல்ல...
பசியை போக்கி குழந்தைகளின் எதிர்காலத்தை காத்த வரலாறு. 🚩
#திராவிட_வரலாறு
#கலைஞர்
#சத்துணவுத்திட்டம்
#மாணவர்நலம்
#திராவிடம்
#DravidianHistory
**விஜய்யை பார்க்க வந்த 41 பேருக்கு அரசு வேலை ஏன்?**
கரூரில் நடந்தது அரசு நிகழ்ச்சி அல்ல.
அது ஒரு கட்சியின் தேர்தல் பிரச்சாரக் கூட்டம்.
அந்த கூட்டத்திற்கு மக்கள் வந்தது, நடிகர் விஜய் என்ற அரசியல்வாதியை பார்க்கத்தான்.
அப்படியிருக்க, அந்த துயரத்திற்கு அரசின் வேலை வாய்ப்பை ஈடாக கொடுப்பது எந்த நியாயம்?
மனிதாபிமான உதவி செய்ய வேண்டாம் என்று யாரும் சொல்லவில்லை.
விஜய் தனது கட்சிப் பணத்தை கொடுக்கட்டும்.
வீடு கொடுக்கட்டும், கல்வி உதவி கூட கொடுக்கட்டும்.
ஆனால் அரசு வேலை என்பது விஜய்யின் தனிப்பட்ட சொத்து அல்ல.
அது தமிழ்நாட்டு இளைஞர்களின் உரிமை.
TNPSC தேர்வுக்காக வருடக்கணக்கில் படித்து காத்திருக்கும் இளைஞர்கள் இருக்கிறார்கள்.
ஒரு அரசு வேலைக்காக லட்சக்கணக்கானவர்கள் போட்டி போட்டு காத்திருக்கிறார்கள்.
அவர்களின் உழைப்பு?
அவர்களின் கனவு?
அவர்களின் உரிமை?
அரசு தேர்வு எழுதும் ஏழை மாணவர்களுக்கு என்ன சொல்ல போறாங்க ?
மேலும் இது சாதாரண விபத்து அல்ல.
TVK கூட்ட நெரிசல் விவகாரத்தில் TVK முக்கிய நிர்வாகிகள் மீது FIR இருக்கிறது.
அப்படிப்பட்ட ஒரு கட்சி நிகழ்ச்சியில் நடந்த மரணங்களுக்கு, அரசின் வேலை வாய்ப்பை ஈடாக கொடுத்தால், அது மனிதாபிமானமா? இல்லை TVK செய்த பாவத்தை அரசு செலவில் கழுவும் முயற்சியா?
விஜய் சார்,
மக்களின் வரிப்பணத்திலும், அரசின் வேலை வாய்ப்பிலும்,
ஒரு நடிகரின் அரசியல் இமேஜை காப்பாற்ற முடியாது.
📜 திராவிட வரலாறு | இன்று
2006 – "அம்மா... இன்று தம்பி பசியோட தூங்க மாட்டான்ல?"
அன்று இரவு...
வீட்டில் ஒரு விளக்கு மட்டும் எரிந்தது.
அடுப்பில் பாத்திரம் இருந்தது.
ஆனால்...
அதில் சமைக்க அரிசி இல்லை.
அம்மா காலியான பானையைத் திறந்து பார்த்தாள்.
ஒரு தானியம்கூட இல்லை.
மூலையில் அமர்ந்திருந்த தம்பி...
பசியால் அழுதுகொண்டே தூங்கிவிட்டான்.
அதைப் பார்த்த அக்கா மெதுவாக அம்மாவிடம் கேட்டாள்...
"அம்மா... நாளைக்கு தம்பிக்கு சாப்பாடு கிடைக்குமா?"
அம்மாவால் பதில் சொல்ல முடியவில்லை.
ஏனெனில்...
வறுமை என்றால் பசி மட்டுமல்ல...
குழந்தையின் கண்களில் தெரியும் ஏமாற்றமும் கூட.
அடுத்த நாள்...
அம்மா ரேஷன் கடையில் வரிசையில் நின்றிருந்தாள்.
அவள் கையில் இருந்தது ரேஷன் அட்டை.
மனதில் இருந்தது...
"இன்று என் குழந்தைகள் வயிறு நிறைய சாப்பிட வேண்டும்."
2006ஆம் ஆண்டு, கலைஞர் மு. கருணாநிதி தலைமையிலான தமிழ்நாடு அரசு, பொது விநியோகத் திட்டத்தின் மூலம் ஒரு கிலோ அரிசியை ₹2-க்கு வழங்கும் திட்டத்தை அறிமுகப்படுத்தியது.
அது ஒரு அரசு அறிவிப்பு மட்டுமல்ல...
பசியால் அழுத குழந்தைகளின் வீட்டில் மீண்டும் அடுப்பு எரிய வைத்த மனிதநேய முடிவு.
அன்று...
பல நாட்களுக்குப் பிறகு...
அந்த வீட்டில் சாதம் வெந்த வாசனை வீசியது.
தம்பி சாப்பிட்டுவிட்டு...
சிரித்தபடி அக்காவிடம் சொன்னான்...
"இனிமேல் பசிக்காது இல்ல?"
அக்கா எதுவும் பேசவில்லை.
அவள் கண்களில் கண்ணீர் மட்டுமே.
அது துக்கத்தின் கண்ணீர் அல்ல...
தம்பி வயிறு நிறைய சாப்பிட்டதைப் பார்த்த மகிழ்ச்சியின் கண்ணீர்.
ஒரு குடும்பத்திற்கு...
₹2 அரிசி என்பது ஒரு பொருள் அல்ல.
அது ஒரு வேளை உணவு.
அது ஒரு தாயின் நிம்மதி.
அது ஒரு குழந்தையின் சிரிப்பு.
அது ஒரு குடும்பத்தின் கண்ணியம்.
அதனால்தான் திராவிடம் என்பது...
பசியைப் பார்த்து இரங்கிய வரலாறு அல்ல...
ஒரு குழந்தையும் பசியோடு உறங்கக் கூடாது என்று ஆட்சி செய்த வரலாறு. 🚩
#திராவிட_வரலாறு
#கலைஞர்
#இரண்டுரூபாய்அரிசி
#மக்கள்நலம்
#திராவிடம்
#DravidianHistory
📜 திராவிட வரலாறு | இன்று
2006 – "அம்மா... இனிமேல் நீங்க அழக்கூடாது..."
அதிகாலை 5 மணி.
காட்டுக்குள் நடந்துசென்றாள் ஒரு தாய்.
தலையில் விறகுக் கட்டு.
கையில் அரிவாள்.
வீட்டில் குழந்தைகள் இன்னும் தூங்கிக் கொண்டிருந்தனர்.
அவளுக்குத் தெரியும்...
இன்று விறகு கிடைக்கவில்லை என்றால்...
அடுப்பு எரியாது.
அடுப்பு எரியவில்லை என்றால்...
குழந்தைகள் பசியோடு பள்ளிக்குப் போவார்கள்.
மழையிலும்...
வெயிலிலும்...
காட்டுக்குள் சென்று விறகு சேகரித்தாள்.
வீட்டிற்கு வந்த பிறகு...
புகை நிறைந்த சமையலறையில் மணிக்கணக்காக நின்று சமைத்தாள்.
கண்கள் எரிந்தன.
மூச்சு திணறியது.
இருமல் மட்டும் நிற்கவே இல்லை.
ஆனால்...
அவள் ஒருநாளும் தன் வலியைப் பற்றி பேசவில்லை.
ஒருநாள்...
அவளது சிறுமி கேட்டாள்...
"அம்மா... சமையல் பண்ணும்போது ஏன் உங்க கண்ணுல மட்டும் தண்ணி வருது?"
அம்மா சிரித்தாள்.
"புகைடா..." என்றாள்.
ஆனால்...
அது புகை மட்டுமல்ல.
ஒரு தாயின் வாழ்நாள் போராட்டம்.
அந்தப் போராட்டத்தை முடிவுக்குக் கொண்டு வர...
2006ஆம் ஆண்டு, கலைஞர் மு. கருணாநிதி தலைமையிலான தமிழ்நாடு அரசு, ஏழை குடும்பங்களுக்கு இலவச LPG எரிவாயு இணைப்பு மற்றும் எரிவாயு அடுப்பு வழங்கும் திட்டத்தை அறிமுகப்படுத்தியது.
அது ஒரு சிலிண்டர் அல்ல...
ஒரு தாயின் நுரையீரலைக் காப்பாற்றிய நம்பிக்கை.
ஒரு அடுப்பு அல்ல...
ஒரு பெண்ணின் கண்ணீரைத் துடைத்த மாற்றம்.
சில நாட்களுக்குப் பிறகு...
புதிய எரிவாயு அடுப்பில் சமையல் செய்து கொண்டிருந்த அம்மாவைப் பார்த்த அந்தச் சிறுமி ஓடிவந்து கட்டிப்பிடித்தாள்.
"அம்மா... இனிமேல் நீங்க அழக்கூடாது..."
அம்மா எதுவும் பேசவில்லை.
அவள் கண்களில் மீண்டும் கண்ணீர் வந்தது.
ஆனால்...
இந்த முறை அது புகையால் வந்த கண்ணீர் இல்லை...
நிம்மதியால் வந்த கண்ணீர்.
அதனால்தான் திராவிடம் என்பது...
அடுப்பை மட்டும் மாற்றிய வரலாறு அல்ல...
தாயின் கண்ணீரை நிம்மதியாக மாற்றிய வரலாறு. ❤️🖤🚩
#திராவிட_வரலாறு
#கலைஞர்
#மக்கள்நலம்
#பெண்கள்நலம்
#திராவிடம்
#DravidianHistory
📜 திராவிட வரலாறு | இன்று
2006 – "அப்பா... நம்ம நிலம் போயிடுமா?"
வெயில் கொளுத்திக் கொண்டிருந்தது.
வயலில் நின்றிருந்த விவசாயியின் கண்கள் வறண்ட மண்ணை மட்டுமே பார்த்துக் கொண்டிருந்தன.
மழை பொய்த்தது.
விளைச்சல் இல்லை.
ஆனால்...
கூட்டுறவு வங்கியில் வாங்கிய கடனின் தவணை மட்டும் வந்துகொண்டே இருந்தது.
வீட்டுக்கு வந்ததும், மகன் மெதுவாகக் கேட்டான்...
"அப்பா... நம்ம நிலம் போயிடுமா?"
அந்தக் கேள்வி...
ஒரு சிறுவனின் பயம் மட்டும் அல்ல.
அந்தக் காலத்தில் ஆயிரக்கணக்கான விவசாயக் குடும்பங்களின் மனவேதனை.
விவசாயி உழைத்தான்.
ஆனால் இயற்கை ஏமாற்றியது.
விளைச்சல் இழந்தான்.
ஆனால் கடன் மட்டும் அவனை விடவில்லை.
அந்த வேதனையை அரசு புரிந்துகொண்டது.
2006ஆம் ஆண்டு, கலைஞர் மு. கருணாநிதி தலைமையிலான தமிழ்நாடு அரசு, பதவியேற்ற உடனேயே கூட்டுறவு வங்கிகளில் விவசாயிகள் பெற்றிருந்த சுமார் ₹7,000 கோடி மதிப்பிலான பயிர்க் கடன்களைத் தள்ளுபடி செய்தது.
அது ஒரு பொருளாதார அறிவிப்பு மட்டுமல்ல...
இலட்சக்கணக்கான விவசாயக் குடும்பங்களின் நெஞ்சிலிருந்த பாரத்தை இறக்கிய மனிதநேய முடிவு.
இதன் மூலம்...
விவசாயிகள் கடன் சுமையிலிருந்து நிவாரணம் பெற்றனர்.
மீண்டும் விவசாயத்தில் நம்பிக்கையுடன் ஈடுபடும் சூழல் உருவானது.
வேளாண் உற்பத்திக்கு புதிய உற்சாகம் கிடைத்தது.
சிலருக்கு அது ஒரு அரசாணை.
ஆனால்...
ஒரு விவசாயக் குடும்பத்திற்கு அது...
"இன்னும் நம் நிலம் நம்மோடுதான் இருக்கும்" என்ற நிம்மதி.
அன்று அந்தத் தந்தை தனது மகனின் தோளில் கை வைத்துச் சொன்னார்...
"இல்லப்பா... நம்ம நிலம் எங்கும் போகாது. நாளையும் நாம இதே மண்ணில் விதைப்போம்."
அந்த வார்த்தைகளில்...
ஒரு குடும்பத்தின் நம்பிக்கை மட்டுமல்ல.
தமிழக விவசாயத்தின் எதிர்காலமும் இருந்தது.
அதனால்தான் திராவிடம் என்பது...
விவசாயிகளின் கண்ணீரைப் பார்த்து வருந்திய வரலாறு அல்ல...
அவர்களின் கடன் சுமையை குறைத்து நம்பிக்கையை விதைத்த வரலாறு. 🚩
#திராவிட_வரலாறு
#கலைஞர்
#விவசாயிகள்
#கடன்தள்ளுபடி
#சமூகநீதி
#DravidianHistory
📜 திராவிட வரலாறு | இன்று
1971 – "அப்பா... மழை வந்தாலே எனக்கு பயமாக இருக்கிறது..."
அன்று இரவு.
வானம் கருமையாக இருந்தது.
முதல் மழைத்துளி விழுந்ததும்...
அந்தச் சிறுமி தூக்கத்தில் இருந்து திடீரென எழுந்தாள்.
"அப்பா... மழை வந்துடுச்சு..."
அப்பா உடனே ஒரு பழைய பாத்திரத்தை எடுத்துவந்து வீட்டின் நடுவில் வைத்தார்.
கூரையிலிருந்து தண்ணீர் சொட்டத் தொடங்கியது.
சில நிமிடங்களில்...
தரையெல்லாம் தண்ணீர்.
அம்மா புத்தகங்களை நனைக்காமல் காப்பாற்றினாள்.
அப்பா சுவரைத் தாங்கிப் பிடித்தார்.
சிறுமி மட்டும் அமைதியாக ஒரு மூலையில் அமர்ந்து கேட்டாள்...
"அப்பா... நமக்கும் மழை உள்ளே வராத வீடு கிடைக்குமா?"
அந்தக் கேள்விக்கு பதில்
சொல்ல முடியாமல்...
அப்பா முகத்தைத் திருப்பிக்கொண்டார்.
ஏனெனில்...
வறுமை அவர்களின் தேர்வு இல்லை.
ஆனால் பாதுகாப்பான வீடு அவர்களுக்கு ஒரு கனவாகவே இருந்தது.
அந்தக் கனவை நனவாக்க வேண்டும் என்ற எண்ணத்தோடு...
1971ஆம் ஆண்டு, கலைஞர் மு. கருணாநிதி தலைமையிலான தமிழ்நாடு அரசு, தமிழ்நாடு குடிசை மாற்று வாரியத்தை உருவாக்கியது.
அது ஒரு அரசு வாரியம் மட்டுமல்ல...
ஆயிரக்கணக்கான குடும்பங்களின் கண்ணீரை துடைக்கத் தொடங்கிய மனிதநேய முயற்சி.
குடிசைகளுக்கு மாற்றாக பாதுகாப்பான வீடுகள்...
குடிநீர்...
மின்சாரம்...
சுகாதார வசதிகள்...
குழந்தைகள் அச்சமின்றி
உறங்கக்கூடிய சூழல்...
இவை அனைத்தும் ஒரு நல அரசின் பொறுப்பாகக் கருதப்பட்டன.
பல ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு...
அதே சிறுமி புதிய வீட்டின் கதவைத் திறந்து உள்ளே நுழைந்தாள்.
மழை பெய்தது.
ஆனால்...
அந்த நாள் வீட்டுக்குள் ஒரு துளி மழைநீர்கூட வரவில்லை.
அவள் ஜன்னல் வழியாக மழையைப் பார்த்து சிரித்தாள்.
"அப்பா... இப்போ மழை வந்தாலும் எனக்கு பயமில்லை..."
அந்தச் சிரிப்பில்...
ஒரு வீட்டின் மகிழ்ச்சி மட்டும் இல்லை.
ஒரு குடும்பத்தின் கண்ணியம் இருந்தது.
அதனால்தான் திராவிடம் என்பது...
வீடுகளை மட்டும் கட்டிய வரலாறு அல்ல...
பயத்தில் வாழ்ந்த மக்களுக்கு நிம்மதியை கட்டிக்கொடுத்த வரலாறு. 🚩
#திராவிட_வரலாறு
#சமூகநீதி
#கலைஞர்
#குடிசைமாற்றுவாரியம்
#திராவிடம்
#DravidianHistory