کتاب «در جستجوی رضاشاه» مورخ و پژوهشگر ارجمند دکتر عباس میلانی را سفارش دادم و این آخر هفته مشغول خواندن آن خواهم بود.
از لذتهای عمیق زندگی نشستن و یکنفس خواندن و تمام کردن یک کتاب جذاب و خوب است.
@milaniabbas
از پشت صندوق هایپری معمولی در شهری با اکثریتی انقلابی میشنوم که نجوای زیر لب حتی حامیان دائمی تان بعد از هر خرید لعنت و ناسزا ست.
مردم را از سایه ی شوم #جنگ و #گرانی رها سازید.قبل از غافلگیری تلخ،تصمیم سخت را بگیرید.
این دفعه آنقدر درب حاکمیت را میکوبند تا بالخره باز شود.
فکت شخصی:
بی ناموس تر و حرام .... اده تر از این مجری تحلیل گر #اینترلاشیال تاریخ رسانه به خود نخواهد دید.
وطن فروشی که اول تقاضای ریختن بمب اتم بر سر هموطنانش را کرد و اکنون از شهادت سربازان مظلوم پدافند و نابودی سیستم دفاعی کشورش توسط زنباره ای چون #ترامپ خوشحال است.
#وطن_فروش
آنچه این روزها در جنوب ایران میگذرد، تکرار نسخهای است که آمریکا یک بار پیش از حمله به عراق آن را با ظرافت هر چه تمامتر اجرا کرد.
در عراق هم مثل همین روزهای ایران، حملات «محدود» و «دفاعی» خوانده میشدند اما اهداف آن حملات، چیزی فراتر از یک دفاع محدود بود.
آمریکا آرام و بیصدا برای جنگی بزرگ آماده میشد اما صحنه را به گونهای طراحی کرد که کمترین شکی را ایجاد نکند.
ژوئن ۲۰۰۲، عملیات تمرکز جنوبی(Operation Southern Focus)
۸ ماه پیش از جنگ عراق، آمریکا عملیاتی محرمانه را در برابر توان آفندی و پدافندی عراق آغاز کرد. جالبتر میشود اگر بدانید زمان شروع این عملیات حتی ۵ ماه پیش از قطعنامه شورای امنیت علیه عراق بود.
هدف کاملا روشن بود. سرنگونی صدام.
اما در عین حال که آمریکا نیازمند ویران کردن کردن توان نظامی عراق، پیش از شروع عملیات بود، برای ایجاد همگرایی سیاسی در شورای امنیت، نیازمند مخفی کردن آن هم بود.
روایت رسمی آمریکا این بود که عراق منطقه پرواز ممنوع را نقض میکند و به هواپیماهای ائتلاف شلیک میکند پس هر حمله را دفاع از خود نشان میداد. دروغی در کار نبود، عراق عملا شلیک میکرد اما اهدافی که نابود میشد ارتباط واضحی با شلیکهای عراق نداشت.
حملات آمریکا پس از تصویب قطعنامه شورای امنیت شدت گرفت. هر چه نیاز آمریکا به همراهی سیاسی دیگر کشورها کاهش مییافت، شدت حملات بیشتر میشد.
آمریکاییها همهچیز را نابود میکردند. تاسیسات ارتباطی، مراکز فرماندهی و کنترل، سایتهای موشکی، رادار، پدافند، سامانه موشکهای زمین به هوا و ….
زمانی که جنگ آغاز شد، بخش عظیمی از توان رزمی عراق نابود شده بود. این عملیات تا سه ماه پس از سقوط صدام علنی نشد.
در ژوئیه ۲۰۰۳ ژنرال مایکل موزلی، فرمانده نیروی هوایی آمریکا در جنگ، برای نخستین بار نام این عملیات مخفی را فاش کرد و گفت این حملات تعمدا برای آمادهسازی تهاجم نهایی تشدید شد و قرار بود ضمن نابودی شبکه فیبر نوری ارتباطات نظامی و مراکز فرماندهی، پیش از شروع جنگ، پدافند عراق کاملا کور شود.
ایران ۱۴۰۵
جنگ ۴۰ روزه بخش عظیمی از توان رزمی جمهوری اسلامی را ویران کرد. اما تمام کنندگی این جنگ، به چیزی بیشتر از موشکهای تاماهاوک و بمبهای سنگرشکن نیاز داشت.
ج.ا. درس عراق را به خوبی فرا گرفته بود و برای چنین روزی آماده بود.
تفاهمنامه که نقض شد ترامپ دقیقا همان راهی را آغاز کرد که پیشتر بوش در برابر عراق اجرا کرده بود.
طرح به روز شده ترامپ، ابتدا فروش نفت تهران را به صفر رساند. این بار حتی در برابر غذا و دارو هم نفتی فروخته نمیشود.
حملات باز هم دفاعی و محدود معرفی میشوند و باز هم تمرکز بر جنوب است. هدف باز هم توافق و به تسلیم کشاندن دشمن اعلام میشود اما اهداف همان است.
سد دفاعی جنوب که بشکند، کار تمام است.
در تمام مناطق جنوبی، از چابهار، جاسک، قشم، کنارک، ابوموسی گرفته تا دزفول و اندیشمک، در ماههای گذشته هدف حمله قرار گرفتند. سامانههای پدافند هوایی، رادار، انبارهای موشک، مراکز فرماندهی، تاسیسات ارتباطی و … نابود شدند.
کسی جز ارتش آمریکا نمیداند که این نابودسازی تا کجا ادامه مییابد. آیا پیش از حمله نهایی، به جنگ دیگری شبیه جنگ ۱۳ روزه یا چهل روزه نیاز است یا خیر اما آنچه عیان است این است که آمریکا در حال فراهم آوردن زیرساخت یک جنگ تمام عیار است.
این بار نیازی هم به ورود ارتشی بزرگ برای فتح تهران نبست.
تلفیقی از اوضاع رقتبار اسد و صدام، در روزهای پایانی، کار را به مراتب راحتتر کرده است.
این بار عملیات نظامی، با بزرگترین محاصره اقتصادی تاریخ توام شده و تورم چندصد درصدی را هم به این حکومت تحمیل کرده.
هدف احتمالی نابودی زنجیره دفاعی در جنوب، اشغال چند منطقه و پس از آن اجرای پروژه سقوط اسد، با پشتیبانی هوایی آمریکاست.
علی خامنهای ۲۵ سال تجربه سقوط صدام را شبیهسازی کرد تا سرانجام دیگری نصیب حکومتش گردد، اما بازماندگانش سرانجام به همان سو میروند. با پایانی دردناکتر از صدام.
@MojtabaZarei50 زشته دکتر دائم میگی اوامر امام امت
یاد آن نماینده چاپلوس قزوینی در مجلس ملی می افتم که میگفت منویات اعلیحضرت همایونی و...
شما حرمت همان 4درصد مردم تهران که بهتان رای دادند را حفظ کنید
شما نماینده ی انهایی نه امام امت
اَه اه اَه
حالمان بهم میخورد از اینهمه کرنش در برابر یک نفر
فرماندار کالیفرنیا از قلب #آمریکا جنایت #میناب و کشته شدن دختران کم سن بیگناه را ننگی برای دنیا میبیند و میگوید:
#ترامپ باید بخاطر این اتفاق عذرخواهی کند.
ولی هنوز #سطلی ها و آن شاهزاده ی مزدور این جنایت را توجيه میکنند.
ننگ بر شما #وطن_فروش ها.
#رضا_کفتار#دختران_میناب
@zohreh86@ma_tabaa ٨۴ ما جوانان احمق ستادی جبهه مشارکت لج کردیم و پای دکتر معین ایستادیم(غافل بودیم که اگر رأی داشت حکم حکومتی برایش صادر نمیشد.،از انطرف اصولگرایان هم دوشقه شدند و عوام به هرزه ی هزاره ی سوم رای دادند.دوور دوم از ترس ان ابله برای هاشمی رأی جمع کردیم که دیر بود.٨٨ کروبی لج کرد.
آقای #ترامپ، حتی #اسرائیل برای خوشایند دموکراتها به توتی تو را فروخت پس از روی این سرمشق چندین بار بنویس و با مشاورانت تکرار کن.
" رژیم اسرائیل متحد آمریکا نیست. لحظهای تردید نخواهد کرد تا آمریکاییها را زیر اتوبوس بیندازد. همین کار را کرد."
@realDonaldTrump
Danny Danon, the Israeli regime's ambassador to the UN, now says the decision to attack Iran was America's alone. This is laughable. The war Americans are paying for today is the product of a campaign the Israeli regime has waged for three decades and escalated sharply over the past year.
It began with a deadline that never arrived. In the mid-1990s, Netanyahu was telling the Knesset, and then readers of his 1995 book, that Iran was three to five years from a bomb. In 2012 he brought a cartoon bomb to the UN. In 2015 he went over the White House's head to lecture Congress against the nuclear deal, while AIPAC spent some $20 million trying to kill it.
The deal survived Congress, so the Israeli regime went after it from Tel Aviv. On April 30, 2018, Netanyahu staged a televised show, delivered in English, with a slide that read "Iran lied." Analysts said it contained nothing new, and the IAEA had repeatedly confirmed Iran's compliance. The audience was one man. Eight days later, Trump pulled the United States out of the JCPOA, and the only agreement keeping Iran's program under inspection began to unravel.
Every diplomatic opening since has met the same fate. In March 2025, U.S. intelligence told Congress that Iran was not building a nuclear weapon. In June, two days before a scheduled round of U.S.-Iran talks, the Israeli regime attacked. In February 2026, with talks in Oman going well, Netanyahu rushed to Washington a week early, and the war followed within weeks. When Trump signed a memorandum with Tehran in June, AIPAC warned of surrender and Danon called the deal very bad. The Israeli regime then bombed Beirut mid-negotiations and struck Iran against Trump's request. "Bibi, you better be careful, or you will be on your own very soon," Trump warned. Vice President Vance later described a well-funded campaign by Israeli officials to sink the deal.
To sell the war, Americans had to believe Iran's bomb was aimed at them. Netanyahu told them New York was next after Tel Aviv, that Iranian missiles would put Mar-a-Lago under nuclear sights, and that Iran wanted to kill Trump. The Israeli regime fed Washington a stream of warnings about Iranian plots against the president that U.S. intelligence could not verify. On one of them, which the CIA rated low confidence, Trump was smuggled off Air Force One in a catering truck.
Then came the promise that it would be cheap. FDD's Mark Dubowitz told Americans Iran was at its weakest since 1979. JINSA boasted of years spent lobbying for Iran's collapse. Mark Levin assured Fox viewers the moment had come. Netanyahu told Trump the war would be easy and that his forces could cripple Iran before it ever closed Hormuz. America's own intelligence council had concluded the opposite. Eight months on, Americans have a $200 billion war funding request, coffins at Dover, a strait in crisis and gas prices that cost Republicans the midterms.
Through it all, the Israeli regime swore it had pushed no one. Then in September, Netanyahu stood at the UN and called attacking Iran one of the easiest decisions he had ever made. Now that Americans are counting the cost, Danon says it was never the Israeli regime's decision at all.
What an ally. It sold the fear, sabotaged every chance at peace, promised a cheap war, and is now walking away from the wreckage. The Israeli regime is not America's ally. It will not hesitate a second to throw Americans under the bus. It just did.
ولی #شهید_خامنه_ای از آیتالله العظمی خامنهای برای #ترامپ بیشتر هزینه داشت.تنها افسوس من برای فقدان آن بزرگمرد بودن و دیدن این روزهایی ست که به درستی پیش بینی کرد.
حیف.. https://t.co/R3u9nsRnZq
تظاهر میکنم خوبم …
ولی از روی ناچاری
از ۹ اسفند حال دلم خوب نشده
با تمام انتقادات و تمام حرفهایی که داشتم
هر روز که بیدار میشم میگم کاش خواب بود این چند ماه
#آیت_الله_شهید_سید_علی_خامنه_ای#کودکان_میناب😭