مگه داااریم آخه؟
غیرقابل وصف ترین حالتم
یه خوشحالی عجیب ولی ترس از بروز و بیانش بخاطر اینکه حال خیلیا خوب نیست، البته ترس که نه خجالت، کاش میشد حال جامعه خوب بود و من میتونستم داااد بزنم
ترس از دست دادن این حال، ترس اینکه نکنه تهش خوب نشه نمیذاره این لحظه رو عمیق تجربه کنم
۴۰۲ از اولش خوب شروع شد، حتی زمستونشم واسم شروع داشت و تا آخرش عالی رفت جلو، واقعا ۴۰۲ تو اوج باید خدافظی میکردم
و اما ۴۰۳...
اتفاقات بیرونی خوبی داشت ولی شخصی نه
امیدوارم با روزای بهتری تموم بشه