تحرکات اخیر جبهه آزادی، سپاهیان میهن و جبهه متحد افغانستان در گوشهوکنار کشور، بیانگر آغاز روند پایان دومین دورهٔ استبداد تحمیلشد��ٔ طالبان است. مهمترین عامل در پسِ این تحرکات، بیداری بیسابقهٔ مردم برای دستیابی به آزادی و رهایی از این دورهٔ تاریک است.
به یاد دارم که در بسیاری از برنامههای مردمی در دوران دولت جمهوری اسلامی افغانستان، هنگامی که دربارهٔ پیامدهای منفی بازگشت دوبارهٔ طالبان هشدار داده میشد و تلاشهایی برای جلب حمایت مردمی از دولت صورت میگرفت، برداشت غالب در میان مردم این بود که احتمالاً مسئولان دولت وقت در بیان تبعات بازگشت طالبان مبالغه میکنند و این هشدارها بیشتر در راستای حفظ قدرت و منافع شخصی آنان است. اما اکنون، پس از گذشت پنج سال از حاکمیت رژیمی که از مشروعیت ملی و بینالمللی برخوردار نیست، دیگر نیازی به تشریح و توضیح ماهیت طالبان برای مردم وجود ندارد. فرمانها، تصمیمها و عملکرد این گروه، بیش از هر زمان دیگری چهرهٔ واقعی آن را برای مردم آشکار ساخته است. مردم دریافتهاند که با گذشت هر روز، این گروه کشور را بیش از پیش به سوی تاریکی سوق میدهد و امید به آیندهای بهتر را کمرنگتر میسازد.
بدون تردید، در آیندهٔ نزدیک شاهد تحرکات بیشتری برای پایان دادن به این دورهٔ سیاه خواهیم بود. با این حال، حتی در نبود گروههای مسلح مخالف نیز، طالبان با تداوم سیاستهای کنونی داخلی و خارجی خود، در نهایت با شکست و فروپاشی روبهرو خواهد شد. تاریخ معاصر افغانستان نیز گواه آن است که رژیمهای استبدادی دیگری در مقاطع مختلف، خود را شکستناپذیر و جاودانه م��پنداشتند، اما سرانجام فروپاشیدند.
هرچند شمارش معکوس پایان حاکمیت طالبان آغاز شده است، اما هنوز راهی دشوار و طولانی در پیش داریم. همبستگی، پذیرش یکدیگر، پرهیز از تفرقه و بهرهگیری از تجربههای تل�� گذشته، میتواند زمینهساز آیندهای بهتر، آزادتر و باثباتتر برای مردم افغانستان باشد.
کنترل و توازن (Checks and Balances) چگونه از تمرکز قدرت و #استبداد جلوگیری میکند؟
در هر نظام، بزرگترین تهدید زمانی شکل میگیرد که قدرت در اختیار یک فرد یا یک نهاد متمرکز شود. تجربه تاریخ نشان داده است که قدرت مطلق، دیر یا زود به فساد، خودکامگی و نقض حقوق شهروندان منجر میشود. به همین دلیل، یکی از اساسی تری�� اصول نظام مردم سالار (دیموکراسی) ، داشتن میکانیسم کنترل و توازن (Checks and Balances) است؛ سازوکاری که مانع انحصار قدرت شده و تضمین میکند هیچ مقام یا نهادی فراتر از قانون قرار نگیرد.
این نظام بر اصل تفکیک قوا استوار است؛ یعنی قدرت میان سه قوه #مقننه، #اجرائیه و #قضائیه تقسیم میشود. هر یک ا�� این قوا وظایف مشخصی دارند ، اما در عین حال ابزارهای قانونی برای نظارت و مهار یکدیگر نیز در اختیارشان قرار گرفته است. برای مثال، پارلمان بر عملکرد دولت نظارت میکند، دادگاه ها میتوانند تصمیمات غیرقانونی دولت را لغو کنند و رئیسجمهور نیز در برخی موارد اختیار رد قوانین مصوب پارلمان را دارد. این تعامل متقابل باعث میشود هیچ نهادی نتواند بدون پاسخگویی از قدرت خود سوءاستفاده کند.
موجودیت میکانیسم کنترل و توازن، علاوه بر جلوگیری از استبداد، موجب حاکمیت قانون، شفافیت، پاسخگویی و حفاظت از حقوق و آزادی های شهروندان میشود. در چنین نظامی، دولت نه بر اساس اراده افر��د، بلکه بر اساس قانون عمل میکند و همه مقامات، صرف نظر از جایگاهشان، در برابر قانون مسئول هستند.
به همین دلیل، بسیاری از دموکراسیهای موفق جهان، از جمله ایالات متحده، بریتانیا، آلمان و کانادا، بخش مهمی از ثبات سیاسی و اعتماد عمومی خود را مدیون اجرای مؤثر میکانیسم کنترل و توازن هستند. هرچه این سازوکارها قوی تر و مستقل تر باشند، احتمال شکل گیری حکومت های اقتدارگرا و فساد ساختاری نیز کمتر خواهد بود.
در نهایت، میکانیسم کنترل و توازن تنها یک اصل حقوقی نیست، بلکه ضامن بقای مردم سالاری است. دموکراسی زمانی معنا پیدا میکند که قدرت محدود، پاسخگو و تحت نظارت باشد. هرگاه این اصل تضعیف شود، راه برای تمرکز قدرت، نقض حقوق شهروندان و فروپاشی ارزش های دموکراتیک هموار خواهد شد. از این رو، کنترل و توازن را میتوان یکی از مهمترین دستاورد های اندیشه سیاسی مدرن و سنگ بنای حکومت های مردم سالار دانست.
غیرت طالبان در سال 2001 معلوم شد. در یک هفته نظام شان سقوط کرد. تقریباً همه آنها ملاعمر را رها کرده و با حمایت از ظاهرشاه، به جمهوریت پیوستند. به همین دلیل چند سال افغانستان کاملاً آرامی شده بود.
اگر 10 جوان میتوانند یک ولسوالی را سقوط بدهند، وای از روزی که همه ملت به پا خیزد.
حملات راکتی بر فرودگاه نظامی کابل
مبارزان جبهه آزادی افغانستان، حوال�� ساعت:۱۰:۰۰ چهارشنبهشب، ۳۰ ثور ۱۴۰۵، یکی از پایگاههای مربوط به میدان هوایی نظامی کابل تحت کنترل گروه تروریستی طالبان را هدف حملات راکتی دقیق و هماهنگشده قرار دادهاند.
در این پایگاه، علاوه بر ذخیره و نگهداری تجهیزات مهم، شماری از نیروهای این گروه آموزشهای نظامی را جهت سرکوب و اعمال خشونت علیه مردم دریافت میکردند.
در نتیجه این حملات، آتشسوزی شدیدی در محل وقوع انفجارها رخ داده است، اما تاکنون آمار دقیقی از تلفات نیروهای طالبان و میزان خسارات در دست نیست.
جبهه آزادی افغانستان برنامههای وسیع و حملات گستردهای را در نقاط مختلف کشور در دست اجرا دارد و این حملات راکتی به فرودگاه نظامی کابل بخشی از این عملیاتها به شمار میرود.
قابل یادآوری است، در جریان این عملیات به نیروهای جبهه آزادی آسیبی وارد نشده است.
مزاری در ارتکاب جنایت بد تر از طالب بود طالب حداقل مرز ناموس را میداند اما مزاری چنین نبود، در سوی دیگر احمد شاه مسعود است که حتا با مخالفان خود هم از درِ ترحم پیش رفت؛ جنایت در جایش باشد شما حتا نمیتوانید یک کج روی ساده اخلاقی در کارنامه مسعود پیدا کنید.
اگر دهه ی نود میلادی را بهترین فرصت برای تحول بنیادین در افغانستان بدانیم، قابل دفاع ترین کارنامه، کارنامه ی مزاری و غیر قابل دفاع ترین از ��نِ احمد شاه مسعود است. حیف است که از قضای روزگار این شخص احمد شاه مسعود است که برای تاجیک های افغانستان تبدیل به قهرمان حیثیتی شده است و نه مثلا ببرک کارمل، لطیف پدرام و حتی استاد ربانی. اگر عکس این قضیه اتفاق افتاده بود، الان اتحاد غیر پشتونی خیلی راحت تر میشد، اما حقیقت این است که اندیشه ی مزاری و کارنامه ی مسعود به هیچ عنوان نمی تواند در یک ظرف قرار بگیرد.
@MohammadAli07t قسمیکه قبلاً گفتم شما حقارت تاریخی تان را با گرفتن از پاچه ما پوشش داده نمیتوانید. از خیال بافی و تیوری سازی دست بکشید و زدنولا تان را بشناسید. کله منار از شما عبدالرحمن خان میساخت نه ما.
@MohammadAli07t نادر خان، طالب و در کل پشتون تا هنوز سر فارسی زبان و تاجیک شاد نشده است، تاریخ شاید است. شما هزاره ها از چند جناح روی به نشان دادن ندارید، در اکثریت جنگ طرف متجاوز بودید، شکست خوردید، جنبه اخلاقی ندارد، قهرمان شما که مزاری و شفیع دیوانه باشد دگه قصه همینجا تمام میشود...
@MohammadAli07t راستی راه گریز از این همه حقارت تاریخی که شما سر دچار آن هستید آویزان شدن و گرفتن از پاچه تاجیک ها نیست! باز تعریف خوب و بد کنید بعد بیاید ما همیشه بالای شما دست کشیدیم.
با سفید، سفید گفتن هم مزاری را سفید کرده نمیتوانید دل تان کوه واری جمع باشد.
@MohammadAli07t در کجا؟ چی وقت؟
شمالی درسی به طالب داد که آن گروه حتا تا روز سقوط خود دیگر جرعت قدم گذاشتن به آنطرف را نداشت، شمال و شمالی جدا از مسعود نبود و نیست.
شکر خدا تا هنوز هیچ وقت محتاج جانی ها و دیوانه های حزب وحدت نشدیم و نخواهیم شد.
@TPunjaw مزاری در ارتکاب جنایت بد تر از طالب بود طالب حداقل مرز ناموس را میداند اما مزاری چنین نبود، در سوی دیگر احمد شاه مسعود است که حتا با مخالفان خود هم از درِ ترحم پیش رفت؛ جنایت در جایش باشد شما حتا نمیتوانید یک کج روی ساده اخلاقی در کارنامه مسعود ��یدا کنید.
اداره احصائیه و معلومات طالبان در سالنامه خود اعلام کرده که در سال ۱۴۰۳، حدود ۶ هزار و ۲۲۵ مورد دزدی در افغانستان ثبت شده است.
بر پایه این سند که یک نسخه آن بهدست افغانستان اینترنشنال رسیده، این رقم در سالهای ۱۴۰۱ و ۱۴۰۲ به ترتیب ۴۸۴۷ و ۵۷۰۳ مورد بوده است.
این در حالی است گزارش مشابه قبلی طالبان، موارد دزدی در سال ۱۴۰۰ را ��ه این گروه به قدرت رسید، ۳۱۰۲ مورد ثبت کرده بود.
این ارقام نشان میدهد که آمار دزدی پس از حاکمیت طالبان حدود ۱۰۰ درصد افزایش یافته و ��و برابر شده است.
ادامه این گزارش را روی وبسایت افغانستان اینترنشنال بخوانید.
https://t.co/BHdpRKK0Pp
رسول الله(ص) میفرماید که اگر دخترش فاطمه(رض) دزدی میکرد حد را بالایش جاری میکرد و دستش را قطعه. اما امروز گروه وحشی طالبان جامعه را طبقه بندی میکند و خود را بنام روحانی و اشراف از مجازات استثنا قرار میدهد. نمیدانم بالای مردم دیگر چه روزی بیاید که علیه اینها قیام کنند.
@AHDELMY@sahraakarimi در جمهوریت چون نظام باز بود بالای هیچ فردی(مردم) زور گفته نمیشد. اما حالا طالب است که هر روز معنی واقعی زور گفتن را برای تان واضیح تر میکند. و از شما حتا شهامت اینرا هم گرفته است که بگوید ظالم کیست.
اطلاعات امنیتی و استخباراتی جزی محارم دولت ها میباشند و نمیشود که قبل از وقت در دسترس عموم قرار بگیرند، منافع ملی و امنیت ملی این اجازه را نمیدهد!
حتا بیان چنین چیزی که چرا اطلاعات استخباراتی در زمانی که حساسیت بلند داشتند در دسترس عام قرار نگرفت فوق حماقت و نادانی است!
معذرت میخواهم جناب سراج!
شما یک ذره دیر وقت که چه عرض کنم، کلا بی وقت این اطلاعات را بیرون نمیدهید؟ الان این حرفهای شما چه دردی را دوا می کند دقیقا؟! جز اینکه ناکارآمدی شما و همکاران شما در سکتور امنیتی را بیشتر نمایان می سازد. وقتی اینهمه اطلاعات موثق داشتید، خُب چرا جلوگیری نکردید و مانع نشدید؟ چرا اینقدر خواب برده بودید که گذاشتید همین گروه های افراطی که طالبان سر دسته شان است، در آخر روز دوباره برگردند؟!
یک گپ است که: نوشدارو بعد از مرگ سهراب چه فایده!
حالا این دُر افشانی های اطلاعاتی شما چه فایده؟! فکر کنم نپذیرفته اید که بیش از چهار سال است افراط گرایی که چه عرض کنیم؛ آبا و اجداد افراط گرایی هم از گور زنده شده و برخاسته و در افغانستان در حال ریشه دواندن عمیق تری اند.
از خیرتان یک مدتی یک گپی دیگر بزنید، که حداقل بومرنگ نشود و برنگردد به طرف کم کاری خودتان و همه تیم و دار و دسته و دستگاه امنیتی جمهوریت.
با احترام.
در ماه جون ۲۰۱۸، طالبان با همکاری گروههای تروریستی منطقه، حملهای را بهوسیلهٔ یک موتر امبولانس در مقابل شفاخانهٔ جمهوریت کابل انجام دادند که در نتیجهٔ آن حدود ۴۰۰ تن از شهروندان ملکی و تعداد اندکی از افسران پولیس شهید و زخمی شدند. فهرست شهدا و مجروحین نشان میداد که این افراد تقریباً از تمام ولایات افغانستان نمایندگی میکردند.
تحقیقات پس از حادثه ثابت ساخت که این حمله بهگونهٔ مشترک توسط طالبان، لشکر طیبه و القاعده پلانگذاری شده بود و هدف اصلی آ��ان سفارت پیشین هند در کابل بود. اما چون پولیس موظف در دروازهٔ ورودی ساحه مانع ورود این واسطهٔ مشکوک گردید، فرد انتحاری موتر را در میان جمعی از افراد بیگناه انفجار داد.
در آن زمان طالبان برای توجیه این عمل ادعا میکردند که هند دشمن آشتیناپذیر مسلمانان است و هدف قرار دادن آن از نگاه دینی جایز میباشد. حال که روابط میان طالبان و دوست جدیدشان (کشور هند) رو به بهبود است، بهطور طبیعی بحثی در مورد حملات گذشتهٔ این گروه بر سفارت، قونسلگریها، مهمانخانهها و سایر اهداف هند در افغانستان ـ که جان هزاران انسان بیگناه را گرفت ـ مطرح نمیشود. اما طالبان چگونه میتوانند این کشتارها را برای مردم افغانستان توجیه کنند؟
با گذشت هر روز، بیش از پیش ثابت میگردد که جنگ طالبان صرفاً برای بهدست آوردن قدرت بوده است؛ جنگی که در آن از هیچ نوع جنایتی ابا نورزیدند و جان دهها هزار انسان ملکی و بیگناه را گرفتند. اگر طالبان به اسلام واقعی ایمان دارند، باید بدانند که از وعدهٔ خداوند متعال که فرموده است: «وَ مَنْ یَّعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا یَّرَهُ» رهایی نخواهند داشت و همچنان آگاه باشند که از محکمهء مردم افغانستان در نهایت فرار کرده نمیتوانند.