یک روز شاید به این همه ملاحظه کاری و پرهیز غلبه کردم و به سبک نیمه راه بهشت خودش، از احوال این سالها و آدمهایی که آمدند و رفتند و زمان و توان و روان ما را تمام کردند بنویسم. اگر این میراث فقط به خانواده تعلق داشت تصمیم راحتتر میشد. مسئولیت میراث یک کشور برای ما سنگین است
۴ سال است تمام تلاش مرکز یادگارهای سعید نفیسی و خانواده برای حفظ آثار و منزل ایشان و تبدیل آن به موزه ناکام و بی ثمر بوده. بی توجهی به این میراث فرهنگی و اجتماعی برای من حیرت آور است؛ آن هم در سرزمینی که دست کم نامش را مدیون همین مرد است
۱۸ خرداد ماه ۱۴۰۴
امروز یکصد و سیامین زادروز استاد سعید نفیسیست. مردی که علیرغم تمام بیمهریهای دوران حیاتش و تمام قدرنادیدهگیهای پس از مرگش؛ ارزشی که برای فرهنگ و زبان و ادبیات این سرزمین خلق کرده انکار ناپذیر است.
@FaridShokrieh من به تجربهی دورههای پیش، کل تیم رو پیش ثبت نام کردم همون اول. اما فهرست سخنرانها و از همه بدتر، عناوین سخنرانیها که در اومد بیخیال شدیم همه. واضح بود چه رویکردی توی رویداد هست. هر فرصتی که فضای تفکر و ایده و شبکهسازی و مشارکت و همفکری و تعامل توش باشه، در ذات یک تهدیده!
@n_alidadiyani کاش در مورد ابهامی که هیچ سندیتی ندارد و نه ثابت شده و نه حکمی گرفته؛ دست کم روز خاکسپاری سکوت کنیم. امروز چه در خانهی هنرمندان و چه در مراسم خاکسپاری؛ میان آن انبوه جمعیت، هیچ مرد و زنی نبود که اشک نریزد. حرمت دارد این مرد پیش بسیاری. روز مرگش دست کم حرمت نگه داریم