Hiç özür dilenecek biri olamadım. Haklılığımı bile haksızmışım gibi mahcup yaşadım.Ben hiç kaybedilmemek için sakınılan biri de olamadım. Kimi sakındıysam onu sakındığımla mutlu mesut buldum. Meğer ben kendi kendimi heba etmişim. Şimdi özürlerin en büyüğünü kendimden diliyorum
“ben kendimi merhameti bir insan
sanırdım ama anladım ki,
benim merhametim sadece başkalarınaymış.
kendime karşı dünyanın en acımasız
insanıymışım.
ve ben, başkalarının hakkını
yememek için kendi hakkımı yiyip
tüketmişim…”
Mutsuzluk uykusu diye bir şey var. Bütün gün uyursun ama uykuda bile kalbin sancır. Gece boyu dönüp durursun, sabah huzursuz şekilde uyanırsın ama uyanmakta istemezsin. Bunu yalnızca hayatında hiçbir şey yolunda gitmeyenler bilir.