آدم ها را نباید رعایت کرد،جایی که فهمیدید این جا آخر راه است ، جایی که تشخیص دادید این آدم آن آدمی که می پنداشتید نیست باید بگذارید و برویداز وسط آن آدم باید رد شوید ، طوری که رفتن شما را به وضوح ببیند ، باید بدون خداحافظی بگذارید و بروید بدون خرج کردن معجزه ی نگاه آخر...
قدیمیا میگن:
"اولین چیزی که یه نابینا با بازکردن چشمش میشکنه عصای راه رفتنشه! "
وقتی نقش ناجی زندگی کسی و دارید؛اولین کسی هستید که زمان قوی شدنش ترک میشید!
چون وقتی شمارو ببینه یاد ضعف های قدیمیش می افته…!
و این بنظرم خیلی تلخه...