یک قطره از این رود شگفتانگیز و زیبا که زندگی نام دارد.
آزادیخواهی که آزادی را حق و سهم همه جانداران زمین میداند.
همواره دشمن زورگویان و دوست درماندگان.
پین موقت
به دلیل فجایع اخیر، اندازه تحمل این اکانت فعلا پایین آمده و تا اطلاع ثانوی اعضای فرقههای زیر به محض رویت بلاک میشوند:
- طرفدار رژیم ج.ا.
- پهلویست
- مجاهد
- زایونیست
ـ ریستارتی
- دیدگاههای فاشیستی مشابه موارد بالا
همچنین هر منشنی که غیرمحترمانه باشد یا احساس کنم قصد برچسبزنی و ترول کردنم را دارد، هاید و نویسندهاش را بلاک میکنم.
صاحب این اکانت در هیچکدام از کلیشههای سیاسی مورد نظر شما نمی گنجد و مواضعش را تنها بر اساس اندیشه و تحقیق شخصی در کنار پاسخگو بودن به وجدان خود منتشر میکند و باور دارد که ممکن است اشتباه کند.
از بحث محترمانه و مستدل استقبال میکنم.
نکاتی درباره رویکرد این اکانت:
۱- از هرکسی که زمان گرانبهای خود را صرف خواندن نوشتهای از اینجانب میکند (چه دنبالکنندهام باشد و چه نه) سپاسگزارم.
۲- همانطور که مشاهده میکنید، با وجود نسبتا قدیمی بودن فالور زیادی ندارم و دلیلش اینست که هدفم هرگز جذب فالور نبوده و نخواهد بود.
۳- اینجانب تنها اکانتهایی را دنبال میکنم که اولا خود تولید محتوا کنند (و نه صرفا ریتویت، منشن و لایک) و دوما زاویه دیدشان با من کموبیش همسو باشد و سوما از فحاشی و توهین و تحقیر و ترولکردن دوری کنند و چهارما با هم اینجا ارتباط نوشتاری داشته باشیم (نه صرفا فالو کنند و بعدش میوت!)
۴- بنابراین فالو شدن من توسط شما لزوما به معنای فالو شدن شما توسط من نخواهد بود، مگر اینکه پس از مدتی ببینم که با هم اصطلاحا "اینتراکشن" داریم و موارد گفته شده در شماره ۳ نیز بین ما صدق میکنند.
۴- ممکن است پس از گذشتن مدتی و بر اثر آشنایی بیشتر با مواضع اکانتی از فالو کردنش پشیمان شوم و آنفالو کنم. در مواردی ممکن است بجای آنفالو بلاک-آنبلاک کنم. لطفا به دل نگیرید چون شخصی نیست.
۵- ممکن است اکانتهایی را بلاک کنم، بخصوص آنهایی که نسبت به من یا دوستانم فحاشی، توهین تحقیر یا ترولینگ میکنند، یا نظرات نژادپرستانه، زنستیزانه، دگرستیزانه یا فاشیستی دارند، یا در کل انسانستیزند، یا احساس کنم که سایبریند (چه سایبری ج.ا. و چه دیگر کشورها).
۶- اگر احساس کنم اکانتی در حال ترول کردن من است (یعنی هدفش خشمگین کردن و آزارم ولی بدون توهین مستقیم است) میوتش میکنم، ولی معمولا به خود طرف هم اطلاع میدهم که میوت شده.
۷- مانند هر انسانی ممکن است اشتباه کنم و اگر فکر میکنید به ناحق شما را آنفالو/میوت/بلاک کردهام لطفا به وسیلهای خبر بدهید تا بازنگری و اشتباهم را اصلاح کنم.
۸- اینجانب هیچگونه ادعایی در هیچ زمینهای ندارم و هدفم از حضور در اینجا آشنایی با آدمها و اندیشههایشان است. اگر در مواردی احساس کردید که رفتارم نخوتآمیز است، مطمئن باشید که این سو تفاهم از ضعف روابط اجتماعی یک درونگرا ناشی شده و اینجانب هرگز خود را بهتر یا برتر از هیچکس نمیدانم.
۹- به بحث کردن در مورد موضوعات غیر خصوصی در دایرکت تمایلی ندارم. لطفا نظرات خود در مورد نوشتههایم را زیر همان مطالب بنویسید تا همه از گفتگو استفاده کنند. با این حال با نوشتن پیام در دایرکت اصولا مشکلی ندارم و اگر نیاز بود میتوانید دایرکت بدهید (تنها فالورها میتوانند).
۱۰- سعی میکنم حتما به هر منشنی واکنش نشان دهم، حتی شده فقط با لایک کردن. اگر به منشن شما واکنشی نشان ندادم مطمئن باشید که ندیدهام (باگ تویتر).
۱۱- نظرات اینجانب متعلق به خودم هستند و ممکن است در مواردی با نظر اکثریت فرق کنند. مایلم فرهنگ نگاه کردن به موضوعات از زوایای مختلف را اشاعه دهم و بنابراین اگر دنبال کسانی هستید که همواره تاییدکننده شما و/یا اکثریت (با هر تعریفی) هستند، شاید بهتر باشد که مرا فالو نکنید.
۱۲- از نوتیفیکیشن اضافی فراریم و بنابراین لطفا از منشن کردن گروهی اینجانب (یعنی منشن کردن من در کنار چندین اکانت دیگر در یک تویت) خودداری کنید و اگر لازم میدانید که مطلبی را ببینم، یا به تنهایی منشنم کنید یا در دایرکت بفرستید.
با سپاس مجدد از توجه شما. 🙏🏻🤍🌻
تنها دلخوشیام به این باور است که ایران چه به معنای یک عرصه جغرافیایی و چه به عنوان یک موجودیت فرهنگی به این زودی و به این آسانی نابود و تمام نخواهد شد. تا زمانی که زبان فارسی زنده است، مفهوم ایران نیز تداوم خواهد داشت.
https://t.co/gFCBIyFF1k
تنها دلخوشیام به این باور است که ایران چه به معنای یک عرصه جغرافیایی و چه به عنوان یک موجودیت فرهنگی به این زودی و به این آسانی نابود و تمام نخواهد شد. تا زمانی که زبان فارسی زنده است، مفهوم ایران نیز تداوم خواهد داشت.
https://t.co/gFCBIyFF1k
هیچ سناریوی دیگری را نمیتوانم تصور کنم که در آن موروثی شدن سلطنت آخوند در ایران تا این اندازه راحت و کم هزینه میبود. دشمنِ دشمن ما در تخریب منافعمان عملا از دشمن داخلی پیشی گرفته و این جنگ هم مانند جنگهای پیشین و جنگهای بعدی، جز تثبیت ج.ا. و تخریب کشور و مرگ مردم حاصلی ندارد.
فرض کنین برای معده درد شدید به دکتر مراجعه میکنین و دکتر بعد از کمی معاینه، ناگهان دستور به قطع پای راستتون میده.
شما به این تصمیم اعتراض میکنین،
دکتر عصبانی میشه و با تمسخر میپرسه “راهکار مد نظر خودت چیه؟”
شما میگین “نمیدونم، من که دکتر نیستم، ولی خب قطعا راهش این هم نیست”
دکتر شما رو از مطبش بیرون میکنه و میگه “اگه خودت درمان آلترناتیو نداری، پس یا برو همین معده درد رو تحمل کن یا بذار پات رو قطع کنم”
خلاصه اینکه آدم در بسیاری از مسائل - مخصوصا موضوعات پیچیده و تخصصی - ممکنه پاسخ درست و دقیق سوالات رو ندونه، ولی ندونستن پاسخ درست الزاما مانع درک اینکه کدوم پاسخ قطعا غلطه هم نیست و نباید باشه.
برای اینکه اعتماد شما به یک اکانت/فرد/منبع خبری از بین برود، چندبار نیازست که اخبار یا تحلیلهایش دروغ یا نادرست از آب در بیایند؟
۱. یکبار
۲. دو تا پنجبار
۳. تا وقتی که آرزوهایم را منعکس کند، همواره به آن اعتماد میکنم
۴. نمیدانم/نفهمیدم/چیزی جز موارد بالا
بد نیست اگر هرکداممان هر از گاهی به این پرسش بیاندیشیم که «ارزشمندترین چیزهایی که میشناسیم» بصورت کلی، مفهومی و مطلق (نه شخصی، موردی و نسبی) چیستند؟
از دید من به ترتیب اولویت:
۱. زندگی (حیات، در برابر مرگ)
۲. گوناگونی (تکثر، در برابر یکدستی)
۳. آزادی (اختیار، در برابر محدودیت)
@inlakech77 Als Beispiel kann man sich eine Maschine vorstellen: Bemühungen sind wie die Energiezufuhr und die Leiden sind wie die Hitze oder Geräusche, die wegen interner Reibung bzw. mangelnder Schmierung entsteht. Schmerz und Leiden können als Signal zur Optimierung der Maschine dienen.
ما اغلب سختی کشیدن و رنج بردن را یکی فرض میکنیم، هرچند یکی نیستند، چون هم میشود بدون سختی کشیدن رنج برد و هم میشود بدون رنج بردن سختی کشید. سختی کشیدن زمانی مفید است که هزینه رشد باشد و رنج نیز میتواند شاخص کارایی این هزینه شود: هرچه رنج کمتر، بازده تبدیل سختی به رشد بیشتر.
@NamelessGuts بله، سختی کشیدن را پدیدهای بیرونی و غیرقابل اجتناب (objective) در نظر گرفتم و رنج بردن را تفسیری درونی (subjective). مثلا شخم زدن یک زمین سختی داره، ولی اگر با هدف و امید و برنامه و کارایی انجام بشه، رنج آور نیست.
@saghitarin با مطلب کوت شده کاملا موافقم و اینکه هرچیزی که به هدفمان نزدیک کند قابل دستیازیست. طبیعتا تحلیل نادرست (مثلا سقوط رژیم با/بواسطه حمله آمریکا) از دید من بیشتر دورکننده است تا نزدیک کننده. شاید مثالم با خودرو بصورت همهجانبهای رسا نبود، ولی امیدوارم منظور کلی واضح باشد.
برای اینکه اعتماد شما به یک اکانت/فرد/منبع خبری از بین برود، چندبار نیازست که اخبار یا تحلیلهایش دروغ یا نادرست از آب در بیایند؟
۱. یکبار
۲. دو تا پنجبار
۳. تا وقتی که آرزوهایم را منعکس کند، همواره به آن اعتماد میکنم
۴. نمیدانم/نفهمیدم/چیزی جز موارد بالا
@saghitarin کماکان مخالفم ولی گمان میکنم الان زمان مناسبی برای این بحث نیست. صرفا امیدوارم اندیشه تسلیم و بریدن از زندگی از شما و دوستانی که احساسات مشابهی را تجربه میکنند، دور بماند.
@saghitarin تا حدی حق با شماست، هرچند تحلیل نادرست هم معمولا تا اندازه زیادی متاثر از دانش ناکافی است که این هم معمولا از فقدان مسئولیتپذیری شخصی ناشی میشود که به نوعی تعمدیست.
و در نهایت در منظور من تفاوتی ایجاد نمیکند؛ ما سوار یک خودرو خراب نمیشویم، هرچند اگر خراب بودنش عمدی نباشد.
@saghitarin جمله اول را از نظر احساسی درک میکنم ولی از نظر منطقی موافقش نیستم. آنچه دیگران بدهند را همانها میتوانند سلب کنند. درباره اذیت شدن، آدمیزاد میتواند (و گاهی باید) برای تغییر شرایط خود اذیت شود و این سلب کننده انسانیتش نیست. نیاکان ما بسیار بدتر از این شرایط را از سر گذراندهاند.
@gitashamsi@seepx قضاوت شما هم قابل درک است که بجای توجه به سخن، سخنگو را با حمله شخصی (و البته بدون هیچ شناختی!) محکوم میکنید تا شاید خشمتان اندکی تسکین یابد. واضح است که اگر بیان واقعیت نبود، اینگونه دردتان نمیگرفت که پرخاش کنید، ولی نگران نباشید چون من هم مانند شما یا شاید حتی نادانترم. 🤷🏻♂️
حقیقتاً این گیری که به هم سر کتاب خوندن میدین بیهوده است. کتاب رو کسی میخونه که یه سوال داره. در راستای سوالش فکر میکنه و در سیر فکر کردنش کتاب میخونه. آدمهایی که از قبل «جواب» رو دارن، نیازی به کتاب خوندن ندارن.
مثلاً دوستان فهمیدهاند برای مقابله با ج.ا مبارزه با خشونت بهتر از مبارزه خشونت پرهیز است ولو که علم میگوید مبارزات خشونت پرهیز موفقتر بودهاند؛ یا دوستان فهمیدهاند با مداخله خارجی میشود به آزادی رسید، ولو این که کشوری تو منطقه با مداخله نظامی به آزادی نرسیده است. همهی اینها هم به این دلیل است که ما «ایرانی» ایم و استثناییم؛ دولتمون هم جمهوری اسلامی است و استثناست. وقتی وضعیتی تبدیل به استثنا میشه، علم و کتاب و تجارب قبلی به درد لای جرز دیوار میخوره. ما «یگانه» پدیدهی جهانیم.