1/
Couldn’t agree more.
As an expat living abroad, I speak the language reasonably well, but I would struggle with the writing exercises that form part of the course. On top of that, the costs through the KNVB are very high. 🧵
Daniele De Rossi teknik direktörlük lisansı ve sistemdeki aksaklıklarla ilgili açıklama yaptı:
"Futbolda önemli bir oyunculuk kariyeri olmayan biri için üst seviyelerde teknik direktörlük yapmak oldukça zor. Bence birçok şeyin yeniden gözden geçirilmesi gerekiyor.
Antrenörlük kursları eğitim vermek açısından elbette önemli. Ancak bu kurslar, teknik direktörlük yapabilmek için zorunlu bir geçiş belgesine dönüşürse, tanınmış bir ismi olmayan insanların önüne daha da fazla engel koyar.
Sonuçta, özel bir kişinin bize emanet ettiği bir takımı çalıştırıyoruz. Kullanmayı bilmediğimiz takdirde 300 kişinin hayatını riske atacağımız bir uçağı kullanmıyoruz.
Düne kadar fırıncılık yapan birini, yetenekli olduğuna inandığım için Ostiamare'nin başına getirmek istersem, neden antrenörlük lisansına ihtiyaç duyayım?
En kötü ihtimalle takımım başarısız olur ve parayı ben kaybederim. Bu, başkanın kendi sorumluluğunda ve risk alarak vereceği bir karardır.
Bu, yıllardır dile getirdiğim çok daha derin bir konu. Ama bunları söylediğimde sanki sürekli sorun çıkaran biriymişim gibi görünüyorum. Üstelik teoride söylediklerim, benim gibi insanların da aleyhine."
(@CronacheTweet)
3/
I’m not saying I’m the next Pep Guardiola, but I’ve worked with a number of top coaches and could definitely do a job at grassroots or academy level.
Unfortunately the barriers to entry are significant - and it’s the players who ultimately lose out.
2/
My home country (the UK) is significantly cheaper, yet they won’t accept my application because I’m not based in the UK and am not currently coaching there.
I work at the top level, in a first-team environment.
Nobody sees the 5am runs.
Nobody sees me choosing a salad over fries.
Nobody sees me doing yoga in a peaceful sunlit room.
Because I don’t do any of that shit.