خواب دیدم مازراتی خریدم ۱۱ تومان، میخوام بفروشم ۱۲ تومان کسی پیدا نمیشه بخره. حس کردم طرف بهم انداخته ماشین رو. تو خواب و بیداری چشمام باز نمیشد، رفتم سرچ کردم قیمت مازراتی رو، خیالم راحت شد که فقط مشتری نداره، گرون فروشی نکرده طرف.
قانون تعلق نگرفتن بنزین به خودروهای نو شماره رو درک نمیکنم.
شما ماشین صفر بخری، اگر قبلاً ماشین نداشتی، بهت کارت سوخت هم تعلق نمیگیره و قیمت بنزینی که میزنی ۵۰۰۰ تومانه.
حالا همون ماشین صفر رو با پلاک ماشین قبلی ات اگر تحویل بگیری سهمیه ای ۱۶۰ تا بنزین داری.
منطقش کجاست؟
بحران سی که دوستام درگیرش شدن رو من به اون شدتی که باید حس نکردم. حداقل دم سی نبود برای من روزهای بدم. کمی قبل تر از سی شاید. ولی به سی و دو نرسیده، کم کم فکر میکنم همه چیز خیلی خوبه باز. سختی ها هم مثل خوشی ها موقتی بودند.
نمیدونم چی ممکنه بشه که بخوام دوباره تهران زندگی کنم. بهش فکر میکنم گاهی اما مطمئن نیستم که هرگز دوباره اتفاق بیفته یا نه. گزینه اش همواره رو میزه ولی یه وجب خاک روش نشسته و سمتش نمیرم اصلا.