Ο ουρανοξύστης που προωθεί η νεοφιλελεύθερη εξουσία συμβολίζει την αλαζονεία του σύγχρονου κόσμου. Είναι η υλική έκφραση μιας αντίληψης που περιφρονεί την ιστορία και την παράδοση, αντιμετωπίζοντας την πόλη όχι ως εθνική λαϊκή κοινότητα, αλλά ως πεδίο τεχνοκρατικής ισχύος. Κάθε νέος γυάλινος πύργος που υψώνεται πάνω από τον ιστορικό ορίζοντα του έθνους συνιστά πράξη αισθητικής και πολιτισμικής βίας.
Ο ουρανοξύστης είναι ένα μεταμοντέρνο απρόσωπο προϊόν της παγκοσμιοποιημένης ομοιομορφίας. Θα μπορούσε να βρίσκεται σε οποιαδήποτε μεγαλούπολη του κόσμου, γιατί δεν ανήκει πραγματικά πουθενά.
Μα δεν μπορεί να το βλέπεις και να μήν σου αρέσει. Ακούω διάφορους να λένε ότι δεν τους αρέσει η αισθητική του ουρανοξύστη οι ίδιοι όμως πάνε στη Νέα Υόρκη, στο Λονδίνο, στο Τόκιο, στο Χονγκ Κονγκ, στο Σίδνεϊ κλπ και λένε τί όμορφες πόλεις που είναι και εκεί δεν τους ενοχλούν οι ουρανοξύστες. Είναι φανταστικό κτίριο και θα αλλάξει την Ελλάδα @Lamda_Dev
Η Ευρώπη, έχοντας αποκόψει τους δεσμούς της με την Ιερή Παράδοση και το αρχέγονο ηρωικό της πνεύμα, δεν παράγει πλέον Ιστορία, αλλά μια μηχανιστική ψευδαίσθηση "προόδου", καταναλώνοντας τα λείψανα του παρελθόντος της μέσα σε νοσηρή κατάσταση αργού θανάτου. Για τον άνθρωπο, ωστόσο, που παραμένει όρθιος ανάμεσα στα ερείπια, αυτή η ολική αποσύνθεση δεν αποτελεί λόγο για παθητική μοιρολατρία, αλλά το αναγκαίο κοσμικό σκηνικό για την εσωτερική αυθυπέρβαση και τη μετάβαση προς έναν νέο αναγεννησιακό κύκλο.
Ο " σοσιαλιστικός παράδεισος" των κομμουνιστικών χωρών
Στη Σοβιετική Ένωση, οι απεργίες ήταν απαγορευμένες ήδη από το 1920. Το «προλεταριακό κράτος» έστελνε τον Κόκκινο Στρατό να πυροβολήσει τους ίδιους τους εργάτες και τους αγρότες που τολμούσαν να διαμαρτυρηθούν για την πείνα και την εξαθλίωση. Στην Κίνα του Μάο, οι απεργίες χαρακτηρίζονταν «αντεπαναστατικές ενέργειες». Στην Ανατολική Γερμανία, η απεργία ποινικοποιήθηκε και η Στάζι παρακολουθούσε κάθε διαμαρτυρία. Στην Κούβα του Κάστρο και στη Βόρεια Κορέα, η κατάσταση υπήρχε ακόμα χειρότερη... η απεργία θεωρήθηκε προδοσία και τιμωρήθηκε με κάτεργο ή θάνατο.
Ο κομμουνισμός δεν έφερε ποτέ «δικαιώματα στους εργάτες». Έφερε το απόλυτο κράτος-δυνάστη, όπου ο εργάτης δεν ανήκε πλέον στον εαυτό του, αλλά στο Κόμμα. Το συνδικάτο έγινε όργανο καταστολής και όχι κοινωνικών διεκδικήσεων. Η απεργία, το βασικό όπλο του εργάτη απέναντι στην εκμετάλλευση, έγινε «αντεπαναστατικό έγκλημα».
Ο κομμουνισμός υποσχέθηκε σοσιαλιστικό παράδεισο και επέβαλε Γκουλάγκ. Έταξε ισότητα και διαμόρφωσε μια νέα τάξη προνομιούχων, που δεν ήταν άλλοι από τα στελέχη του Κόμματος...Βαυκαλίστηκε την ελευθερία και καθιέρωσε την πιο βάρβαρη καταστολή που γνώρισε η ανθρωπότητα.
Ως Έλληνες εθνοκοινωνιστές απορρίπτουμε την εθνοκτόνο ταξική πάλη. Τουναντίον, πιστεύουμε στην οργανική ενότητα του Λαού. Ο εργάτης, ο αγρότης, ο επιχειρηματίας, ο διανοούμενος, όλοι σύσσωμοι υπό την σκέπη της εθνολαϊκής Κοινότητας που λειτουργεί με όρους δικαιοσύνης. Απορρίπτουμε τόσο τον βάρβαρο καπιταλισμό που βλέπει τον άνθρωπο ως αναλώσιμο γρανάζι παραγωγής, όσο και τον κομμουνισμό που τον μετατρέπει σε σκλάβο του Κράτους-Θεού. Αγωνιζόμαστε για ένα Εθνικό Κράτος που προστατεύει την εργασία ως βάση λειτουργίας του Έθνους και όχι ως πεδίο σύγκρουσης ταξικών συμφέροντων.
@Kapnismenotsouk Όταν λέμε ότι ο εργαζόμενος θα αμείβεται δίκαια βάσει της παραγωγικότητάς του, υπό την αιγίδα του εθνικού κοινωνικού κράτους, κι εσύ διαπιστώνεις ότι θέλουμε να τον εκμεταλλεύεται το κεφάλαιο, μάλλον κάπου χάνεις λάδια. Να το κοιτάξεις...
Ένγκελς:
«Ο ευρωπαϊκός πόλεμος αρχίζει να μας απειλεί σοβαρά. Αυτά τα άθλια συντρίμμια πρώην εθνών, Σέρβοι, Βούλγαροι, Έλληνες και ο υπόλοιπος λαοσυρφετός, που εμπνέει ενθουσιασμό στον φιλελεύθερο Φιλισταίο, για να ωφελούνται οι Ρώσσοι, δεν χαρίζουν ο ένας στον άλλον ούτε τον αέρα που αναπνέουν και θέλουν σώνει και καλά να κόψουν τους λαίμαργους λαιμούς τους. Αυτό θα ήταν πολύ ωραίο. Αν κάθε μια από αυτές τις νανοφυλές δεν αποφάσιζε για ειρήνη ή για πόλεμο στην Ευρώπη».
Όταν ο Μαρξ και ο Ένγκελς ήθελαν να αποτύχει η Ελληνική Επανάσταση
Οι εγχώριοι θιασώτες του κομμουνισμού, όταν μιλούν για τον Κάρλ Μαρξ και τον Φρίντριχ Ένγκελς, αρέσκονται να τους παρουσιάζουν ως τους απόλυτους προστάτες των καταπιεσμένων και των εθνικοαπελευθερωτικών κινημάτων. Η ιστορική πραγματικότητα, όμως, όπως αποτυπώνεται στα δικά τους γραπτά, γκρεμίζει παταγωδώς το ιδεολογικό τους αφήγημα. Για τους δύο πατριάρχες του μαρξισμού, οι λαοί και οι θυσίες τους δεν ήταν τίποτα παραπάνω από αναλώσιμα «εργαλεία» σε μια ψυχρή, διεθνή σκακιέρα. Το λεγόμενο «Ανατολικό Ζήτημα» και η αγωνία των υπόδουλων εθνών να αποτινάξουν τον οθωμανικό ζυγό δεν κρίθηκαν από τους ίδιους με βάση το δίκαιο ή την ελευθερία, αλλά με γνώμονα το αν εξυπηρετούσαν την παγκόσμια προλεταριακή επανάσταση.
Υπό αυτή την οπτική γωνία, δε θεωρούσαν ως μεγαλύτερο εχθρό της προόδου στην Ευρώπη τον Σουλτάνο, αλλά την Τσαρική Ρωσία, την οποία θεωρούσαν το απόλυτο οχυρό της αυταρχικότητας. Κατέληξαν έτσι σε μια στάση που σήμερα ενδεχομένως ξαφνιάζει. Τάχθηκαν ανοιχτά υπέρ της Τουρκίας θεωρώντας την ανάχωμα στην τσαρική παντοδυναμία. Η Ελληνική Επανάσταση του 1821 και τα υπόλοιπα εθνικά κινήματα των Βαλκανίων δεν αντιμετωπίστηκαν ως αγώνες ελευθερίας, αλλά ως δυνάμει επικίνδυνα «πιόνια» στα χέρια του Τσάρου. Οι ιδρυτές του κομμουνισμού αποκαλούν τα βαλκανικά έθνη «νανοφυλές» και «άθλια συντρίμμια», ενώ χαρακτηρίζουν το νεοσύστατο ελληνικό κράτος «πολιτικό φάντασμα».
Τα αποσπάσματα που παρατίθενται παρακάτω έχουν παρθεί από το βιβλίο «Κ. Μάρξ – Φρ. Ένγκελς, Η Ελλάδα, η Τουρκία και το Ανατολικό Ζήτημα», (εκδ. Γνώση, Αθήνα, 1985, εισαγωγή-μετάφραση Παναγιώτη Κονδύλη).
Μαρξ:
«Υποστηρίζουμε με τον πιο αποφασιστικό τρόπο τους Τούρκους».
Ένγκελς:
«Οι Έλληνες της Τουρκίας είναι σλαβικής καταγωγής, οι οποίοι υιοθέτησαν την σύγχρονη ελληνική γλώσσα».
Ένγκελς:
«Η Ρωσσία είναι πέρα από κάθε αμφιβολία κατακτητικό έθνος, και ήταν τέτοιο έναν αιώνα ολόκληρο πριν το μεγάλο κίνημα του 1789 ξυπνήσει την έντονη ενεργητικότητα ενός τρομερού ανταγωνιστή. Εννοούμε την ευρωπαϊκή Επανάσταση, την εκρηκτική δύναμη των δημοκρατικών ιδεών και τη φυσική δίψα του ανθρώπου για ελευθερία. Από την εποχή αυτή και μετά, στην πραγματικότητα δεν υπήρξαν παρά δύο μόνο δυνάμεις στην ευρωπαϊκή ήπειρο – η Ρωσσία με την απολυταρχία κι η Επανάσταση με τη δημοκρατία».
Ένγκελς:
«Προς το παρόν η Επανάσταση φαίνεται καταπνιγμένη, όμως ζει και τη φοβούνται εξίσου όσο και πάντα. Αν όμως η Ρωσσία κατακτήσει την Τουρκία, τότε θ’ αυξήσει τη δύναμη της σχεδόν κατά το ήμισυ και θα γίνει υπέρτερη απ’ όλη μαζί την Ευρώπη. Κάτι τέτοιο θ’ αποτελούσε ανείπωτη συμφορά για την υπόθεση της Επανάστασης.
Η διατήρηση της τούρκικης ανεξαρτησίας ή, σε περίπτωση πιθανής διάλυσης της οθωμανικής αυτοκρατορίας, η ματαίωση του ρώσσικου σχεδίου προσάρτησης είναι ζήτημα ύψιστης σημασίας. Στο σημείο αυτό συμβαδίζουν τα συμφέροντα της επαναστατικής Δημοκρατίας και της Αγγλίας.»
Ένγκελς:
«Ο Χριστιανός αγρότης κάτω από την τουρκική κυριαρχία ζούσε, από υλική άποψη, καλύτερα από αλλού. Είχε διατηρήσει τους προτουρκικούς του θεσμούς και όλη του την αυτοκυβέρνηση όσο πλήρωνε τους φόρους του, ο Τούρκος κατά κανόνα δεν νοιαζόταν γι’ αυτόν. Σπάνια μόνο ήταν εκτεθειμένος σε βιαιοπραγίες σαν κι αυτές που ήταν αναγκασμένος να υπομένει ο δυτικοευρωπαίος αγρότης από τους ευγενείς.
Ήταν ζωή αναξιοπρεπής, που μόλις γινόταν ανεκτή (από μέρους του κατακτητή), δεν ήταν όμως και υλικά πιεσμένη, πάντως δεν ήταν αταίριαστη με την τοπική πολιτισμική κατάσταση των λαών εκείνων, και γι’ αυτό χρειάστηκε πολύς καιρός ώσπου ν’ ανακαλύψει ο Σλάβος ραγιάς ότι η ζωή αυτή είναι αφόρητη».
Μαρξ:
«Η Κωνσταντινούπολη είναι η αιώνια πόλη, η Ρώμη της Ανατολής… Ο αγώνας δυτικής Ευρώπης και Ρωσσίας για την κατοχή της Κωνσταντινούπολης περικλείει ένα ερώτημα, αν ο βυζαντινισμός θα υποκύψει μπροστά στον Δυτικό πολιτισμό, ή αν ο ανταγωνισμός τους θα αναβιώσει με μορφή περισσότερο τρομερή και κατακτητική παρά ποτέ».
👇
Οι δράστες που έκαψαν ζωντανούς τέσσερις ανθρώπους στη Marfin, ακριβώς τη στιγμή που το αντιμνημονιακό ρεύμα έπαιρνε εκρηκτική διάσταση, δεν έπληξαν την εξουσία. Αντιθέτως, της προσέφεραν την απόλυτη σανίδα σωτήριας απονομιμοποιώντας την εθνική λαϊκή αντίσταση. Ο λεγόμενος «αντιεξουσιαστικός χώρος» δεν είναι εχθρός του συστήματος, αλλά η πιο πολύτιμη εφεδρεία του για τις ώρες ανάγκης. Κι αν δεν υπήρχε, το ίδιο το σύστημα θα έπρεπε να τον έχει εφεύρει.
Αφού θέτουμε το ζήτημα με ιατρικούς όρους, ας έχουμε κατά νου ότι οι καιροσκόποι και οι κομπογιαννίτες εμφανίζονται ως από μηχανής θεοί για να δώσουν τη "μαγική" λύση, εκμεταλλευόμενοι την απόγνωση του ασθενούς. Και, όλως τυχαίως, η θεραπεία δεν έρχεται ποτέ με αποτέλεσμα να επιδεινώνεται η υγεία του ασθενούς, ο οποίος χάνει πόρους, πολύτιμο χρόνο αλλά και την ψυχική του δύναμη. Αν δεν παρασυρόταν από τις φρούδες ελπίδες των καιροσκόπων και βασιζόταν σε δυσκολότερη άλλα ρεαλιστικότερη θεραπεία, θα είχε και κάποιες πιθανότητες εξυγίανσης. Την "πάτησε" όμως πολλές φορές, αν και ήταν εξόφθαλμο ότι πρόκειται περί φενάκης. Γιατί η ελπίδα τυφλώνει.
Αυτή είναι, εν ολίγοις, η ιστορία του χώρου. Ίσως προλαβαίνει να αλλάξει μέθοδο θεραπείας. Οι εύκολες "μαγικές" λύσεις όμως είναι πάντα ελκυστικότερες...
@MoNyxOnO Σαφώς. Ο εν λόγω ευτελισμός όμως είναι απόρροια μικροεμπορικών σκοπιμοτήτων ή γραφικότητας ορισμένων. Ο χολιγουντιανός είναι αποτέλεσμα άνωθεν οργανωμένου σχεδίου
Θέτεις ένα απλοϊκό δίλημμα που δεν ανταποκρίνεται στη συνθέτη πραγματικότητα. Γιατί εν προκειμένω δε γνωρίζουμε αν το χάπι είναι όντως θεραπευτικό ή θανατηφόρο. Ιδίως όταν ο γιατρός που μας το προσφέρει είναι ύποπτος και αμφιλεγόμενος.
Σαφώς δε βάζω τον κάθε στίγκα στην ίδια ζυγαριά με τον Μασκ. Ο δεύτερος είναι απείρως πιο επικίνδυνο και επιδραστικό δόλωμα. Αν η, κατά τα φαινόμενα, επιφανέστερη φυσιογνωμία του χώρου εμπιστεύεται τόσο φαιδρές και ευτελείς φιγούρες και, εν τέλει, εξαπατείται όπως λένε οι οπαδοί του, τότε κάτι σάπιο υπάρχει στο βασίλειο της Δανιμαρκίας. Προσωπικά βέβαια δε θεωρώ ότι εξαπατήθηκε. Η κατάληξη του εγχειρήματος ήταν προδιαγεγραμμένη...
Απ' όλα τα συστημικά χαρακτηριστικά του που σου ανέφερα στέκεσαι σε αυτό;
Αναφέρομαι στην περίοδο που είχε ξεφουσκώσει η πανδημία και έβγαιναν τα συμπεράσματα για το αν η θνησιμότητα ήταν αποτέλεσμα του ιού ή των εμβολίων... Οι λογαριασμοί βεβαίως δεν "πέφτουν" μόνο για το συγκεκριμένο θέμα αλλά για οποιαδήποτε παραβίαση των κανόνων πολιτικής ορθότητας.
Αν μπούμε στη λογική σου, τότε πρέπει να δικαιολογούμε την κάθε έκπτωση - προδοσία με το επιχείρημα ότι είναι θέμα τακτικισμού και πολιτικού ρεαλισμού. Είναι η ίδια ακριβώς επιχειρηματολογία που χρησιμοποιούν και οι ΝΔκράτες όταν προσπαθούν να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα.
Ο Ζωγράφος προέβη σε συμμαχίες που ήταν όντως αμφιλεγόμενες αλλά ήταν και σε θέση ισχύος για να τις διαχειριστεί. Δεν πήγε με τα νερά του συστήματος ούτε έβαλε Φλώρους, Στίγκες και Κατσιβαρδάδες να παριστάνουν τους εκπροσώπους του κινήματος και να ψηφίζουν χειροπόδαρα τα κυβερνητικά νομοσχέδια.
Με ρωτάς αν έχω σχέδιο νίκης λες και υπάρχουν μαγικά ραβδιά στον κόσμο που ζούμε...Εγώ αναφέρω απλώς ρεαλιστικά το τι οφείλουμε να πράξουμε. Καλύτερα να καρποφορήσει μια υγιής προσπάθεια σε βάθος χρόνου παρά να κοροϊδευόμαστε με ψευδαισθήσεις, χάνοντας πολύτιμο χρόνο. Δυστυχώς όμως οι εύκολες "ετοιμοπαράδοτες" λύσεις του νεοεθνικισμού είναι ελκυστικότερες. Θα κριθούμε όλοι εν καιρώ.
Το σύστημα, όπως ξέρεις, δεν είναι μια μονολιθική οντότητα. Είναι χαμελεοντικό και κατασκευάζει mainstream εκφραστές της αντίθετης φωνής, ώστε να την ελέγχει και σε βάθος χρόνου να τη διαβρώνει. Πώς γίνεται να είναι κάποιος εχθρός της woke ατζέντας και την ίδια στιγμή να στηρίζει την αρχηγό του AFD που είναι ομοφυλόφιλη και έχει δεσμό με μια γυναίκα από τη Σρι Λάνκα; Πώς μπορεί να είναι αντισυστημικός ένας νεοφιλελελύθερος που συναλλάσσεται με τον Τραμπ, το Ισραήλ και την Κίνα, την ίδια στιγμή που προωθεί τον μετανθρωπισμό και την ψηφιακή υποδούλωση του ανθρώπου; Όσον αφορά τη διαβόητη ελευθερία λόγου που πολύ ευαγγελίζονται, έχουν πέσει τόσοι λογαριασμοί συναγωνιστών που δεν έχουν καν "ακραία" ρητορική. Κι άλλοι τόσοι που τους έχει εξαφανίσει ο αλγόριθμος. Ιδίως την περίοδο της "πανδημίας". Ό,τι λάμπει δεν είναι χρυσός...
Προσωπικά θεωρώ πως δεν πιστεύεις ούτε εσύ τα όσα γράφεις. Απλά τρέφεις προσωπική συμπάθεια στον Κας και προσπαθείς να δικαιολογήσεις τις κινήσεις του.
Όταν αναφέρομαι στο σύστημα εννοώ εν συντομία το παγκόσμιο πλέγμα εξουσίας που περιλαμβάνει τον διεθνή χρηματοπιστωτικό καπιταλισμό και την τεχνοκρατική παγκοσμιοποίηση που έχουν ως στόχο την εξάλειψη των εθνικών ταυτοτήτων, την ανατροπή της φυσικής τάξης πραγμάτων και του παραδοσιακού τρόπου ζωής, τη δαιμονοποίηση των ιδεών μας και την επιβολή των γνωστών ιστορικών αφηγήσεων. Όπως επίσης και τα ποικίλα εργαλεία που χρησιμοποιεί για να πετύχει αυτούς τους σκοπούς. Ο Μασκ, λόγω όσων αναφέρω στο βίντεο, αποτελεί κομμάτι αυτού του συστήματος, ασχέτως αν πλασάρεται ως "επαναστάτης" ενάντια στη Woke ατζέντα.
Δε μιλάμε για απόσυρση αλλά για Αγώνα που θα βασίζεται σε στέρεα θεμέλια. Όπως έγραψα και στον φίλο πιο πάνω, μεταξύ της απόλυτης καθαρολογίας και του ξεπεσμού υπάρχει και το μέτρο. Άλλο είναι να εκφράζουμε τις ιδέες μας με πιο προσεγμένη διατύπωση και άλλο να τις ξεπουλάμε για να γίνουμε αρεστοί στο σύστημα που, υποτίθεται, θέλουμε να συντρίψουμε
@1977Harlock Μεταξύ ιδιοτέλειας και απόλυτης καθαρολογίας υπάρχει και το μέτρο, το οποίο έχει χαθεί παντελώς τα τελευταία χρόνια. Κάπου πρέπει να σταματήσει ο κατήφορος.