If you would split screen highlights of Messi and Ronaldo. And you would show that to kids who never saw football. Every kid would choose Messi as the goat every single time.
You have no experience.
You’ve never started a company.
You’ve never had a full time job.
Nike is going to kill you.
You’re a kid.
You don’t have technical skills.
You shouldn’t build hardware.
Apple is going to kill you.
You can’t build hardware.
You can’t measure heart rate non-invasively.
Athletes don’t care about recovery.
Under Armour is going to kill you.
It won’t be accurate.
You don’t listen.
You’re an ineffective leader.
You can’t recruit great talent.
You’re going to have to pay every athlete.
You can’t measure sleep non-invasively.
It’s too expensive to research.
Athletes are a small market.
The product costs too much to make.
The product costs too much to sell.
Your valuation is too high.
Consumers aren’t going to want it.
Hardware is too hard.
You should measure steps.
Fitbit is going to kill you.
You can’t build a marketing engine.
You can’t raise enough money.
You need a real CEO.
Google is going to kill you.
You can’t be a subscription.
You can’t build a brand.
You can’t do consumer in Boston.
Your valuation is too high.
You shouldn’t make accessories.
You shouldn’t make apparel.
Lululemon is going to kill you.
You can’t predict Covid.
Stay in your niche.
You are going to run out of money.
You can’t build a health platform.
Amazon is going to kill you.
You can’t measure blood pressure.
You can’t get medical approvals.
The market is too small.
You don’t understand AI.
The market is too competitive.
It won’t work internationally.
The supply chain is too complicated.
You can’t build an AI.
You can’t raise enough money.
It’s too competitive.
Healthcare isn’t going to want it.
…
Just keep going ✌️
Ik ben het beu.
Beu om elk jaar opnieuw dezelfde beelden te zien. Beu om telkens weer te doen alsof we ‘verrast’ zijn.
Beu om analyses te horen die alles verklaren, behalve verantwoordelijkheid.
Na een overwinning. Na oudjaar.
Auto’s in brand. Ramen ingeslagen. Straten vernield. Buren geïntimideerd.
Alsof elke gelegenheid een vrijgeleide is voor chaos.
Laten we stoppen met onze kop in het zand te steken.
Een aanzienlijk deel van deze jongeren heeft een migratie- én moslimachtergrond.
Het verzwijgen ervan is lafheid.
Zeker wanneer diezelfde achtergrond wél wordt opgevoerd als diversiteit een troef moet zijn.
Als cultuur en religie relevant mogen zijn bij rechten en faciliteiten, dan mogen ze ook benoemd worden bij plichten en ontsporing.
Tegelijk weten we dat de overgrote meerderheid van de mensen in dit land - ook zij met een migratie- en moslimachtergrond - dit gedrag resoluut afwijst. Net daarom mogen we dit niet laten passeren.
Want deze minderheid verpest, telkens opnieuw, het beeld van een hele groep.
Diversiteit kan alleen gedragen worden als we ook durven spreken wanneer ze ontspoort.
Armoede. Uitsluiting. Kwetsbaarheid.
Ja, die realiteiten bestaan.
Maar ze bestaan binnen een samenleving die vele kansen biedt.
Onderwijs. Gezondheidszorg. Sociale bescherming. Werkmogelijkheden. Rechten. Geen perfecte samenleving, maar wel een die perspectief geeft.
Er zijn mensen vandaag die hun leven riskeren op de Middellandse Zee, die hun kinderen in gammele boten zetten, om toegang te krijgen tot deze kansen.
Niets - werkelijk niets - rechtvaardigt daarom het vernielen van een stad die ook de jouwe is.
Wie zijn eigen straat kort en klein slaat, toont vooral totale vervreemding.
En dan stel ik mij de vraag, waar zijn de waarden die zo vaak worden gepredikt?
Waar is het respect voor het openbaar domein? Voor buren? Voor hulpdiensten?
Waar is de islam die spreekt over zelfbeheersing, waardigheid en zorg voor de omgeving?
Geloof is geen uiterlijk vertoon.
Geen vlag om te zwaaien wanneer het uitkomt. Geen schild om achter te kruipen wanneer men aangesproken wordt.
Geloof blijkt in daden. In beheersing. In zorg voor wat niet alleen van jou is.
En waar is de opvoeding?
Ja, ouders hebben vandaag minder controle dan vroeger.
Ja, de straat, het scherm en de (vrienden)groep wegen zwaar.
Maar verantwoordelijkheid verdwijnt niet omdat ze moeilijker is geworden.
Opvoeding is bovendien nooit alleen de taak van ouders geweest.
Ze leeft in gezinnen, maar ook in scholen, verenigingen, buurten en gemeenschappen.
Een samenleving die opvoeding laat verarmen, oogst ontsporing.
En wie denkt dat repressie alles zal oplossen, vergist zich. Je kunt geen waarden afdwingen met waterkanonnen.
Het meest confronterende is dat zelfs in Marokko - waar de Africa Cup wordt gespeeld - grootschalige rellen uitbleven.
Wie werkelijk om zijn ploeg geeft, viert. En wie om zijn stad geeft, beschermt haar en breekt haar niet af.
En het is niet allemaal kommer en kwel.
Er zijn ook jongeren die wél tonen hoe het moet, zoals de jongeren van de Ahmadiyya Muslim Gemeenschap Antwerpen, die na nieuwjaar vrijwillig de straten opruimen. Dat is geloof in daden. Zo ziet verantwoordelijkheid eruit.