Have you noticed police often hit people on the glutes?
It’s mainly because the glutes are big, thick muscles with a lot of soft tissue.
So they can take more impact than areas like the head or chest, while still causing a lot of pain.
the muscle you train for aesthetics can also be the muscle historically chosen for punishment.
If you are in NCR I request you not to step out. It's been raining and I have to travel from Gurgaon to Delhi. So if you don't step out I can get there faster, say 35 km in 150 minutes. Most of your reasons to leave home are pointless; meeting people who don't love you, and engaging with useless extended family, and pitching ideas that are not sound. Unlike my reasons. If I am stepping out of my home it is only because it is extremely important.
@ICICIBank@ICICIBank_Care Sapphiro credit card offerings are misleading and inconsistent with website promotions. It does not suit the likes of India's 2nd largest private bank to have no value for commitment. Disheartening cheap tactics by ICICI credit cards product team.
A Kanpur kid was a die-hard fan of a rising superstar in the ’90s. He wrote letter after letter to the actor… not a single reply ever came.
The kid was heartbroken. Then one day he decided: “Badla lunga.”
Problem was that the actor was untouchable. Peak superstardom. No outsider could even get close.
So the boy chose a long-game revenge arc. He became famous as a journalist, built visibility for years, entered Bollywood circles, and finally after a decade of grinding landed a film produced by the superstar’s wife.
And then… he delivered such a performance that entire generations would forever troll the actor’s family for making that movie.
Badla poora hua mitra
#Thread
कार्यक्षम आमदार
कुठला होतकरू मुलगा-मुलगी सरकारी पदावर नियुक्ती झाला, की सोशल मीडियावर अभिनंदन करणे; जिल्ह्यात कुठल्या गरीब होतकरू खेळाडूने पदक जिंकले, लगेच अभिनंदन करणे, लगेच भेट घेणे, सत्कार करणे, त्याच्यावर कौतुकाचा वर्षाव करायचा. सोशल मीडियावर “जिल्ह्याचं नाव मोठं केलं, अमूक-तमूक...”
मुळात यात त्यांचा काही रोल नसतो. तो/ती विद्यार्थी-खेळाडू स्वतःच्या जीवावर मोठा होतो. हे निष्क्रिय आमदार यशस्वी झाल्यावर अभिनंदन करायला पुढे येतात. अभिनंदन तर असं करतात की त्या मुलाची फी भरली आहे, शैक्षणिक साहित्य दिलं आहे, खेळाडूला आर्थिक मदत केली आहे, त्याला नोकरीची हमी दिली? कशातच काही नाही. उगाच त्याची पाठ थोपटताना आपलीही पाठ थोपटून घेतात.
तसे आमचे आमदार साहेब फारच सेक्युलर विविध जातीधर्मांचे सण आले की लगेच त्या त्या जातीधर्माचे पेहराव करतात. मुस्लिमात गेलं म्हणजे टोपी घालणे आलंच; टोपी घातली नाही म्हणजे मुस्लिमांचा आदर केल्यासारखं वाटत नाही. बाकी मतदारसंघात जनतेला टोप्याच घातलेल्या असतात. मुस्लिमांच्या समस्यांबाबत काही कर्तव्य नाही. उरूस, इफ्तार पार्टी, ईदमध्ये जाऊन मस्त फळफळावळ, शिरखुर्मा खाणे, सुभानभाई, लतीफभाई, मौलवी साहेबांना मिठ्या घालून मुबारकबाद दिली की झाला मुस्लिमांचा विकास.
आमदार साहेबांची विकासकामे म्हणजे टेनिस बॉल स्पर्धा, कबड्डी स्पर्धा आदी खेळांच्या स्पर्धा भरवणे. महापुरुषांच्या जयंतीत नाचणे, अमूक-तमूक जातीचा त्या त्या रंगाचा झेंडा, शेला पांघरने. महापुरुषांबद्दल चार-दोन लिहून दिलेल्या ओळी फेकणे, असं केलं की झाली जातीय समानता, झाला महापुरुषांबद्दल आदर प्रकट. बाकी मतदारसंघात कुठे जातीय अत्याचार होतो, त्यात काही यांचं काम नाही; कारण अत्याचार करणारा यांचाच खासमखास पदाधिकारी, कार्यकर्ता असतो.
मतदारसंघात विकासकामे करणे म्हणजे गावखेड्यातल्या पदाधिकारी, सरपंच, कार्यकर्त्यांच्या लग्नाला उपस्थित राहणे; पंचक्रोशीतील दहावे, तेरावे, बारसे' काही काही सोडत नाहीत. क्रिकेट स्पर्धेच्या बक्षीस समारंभात येऊन “हे राजकीय व्यासपीठ नाही” असं सांगून अर्धा तास विरोधकांना आमदार साहेब तासून काढतात.
आमदार साहेबांना जनतेसाठी वेळच वेळ असतो. या बहुमूल्य वेळात ते किराणा दुकान, छोटे सुपरमार्केटचं उद्घाटन करायला जातात. बिचारा भाबडा दुकानदार जीव तोडून पै-पै जमा करून दुकान उभं करतो आणि रिबीन कापायला या कर्तृत्ववान साहेबांना बोलावतो. त्याला वाटतं आमदार म्हणजे कुणी थोर व्यक्तिमत्त्व आहे; पण आमदार साहेब इतके थोर असतात की त्यांना किरकोळसंसुद्धा सामान्य ज्ञान नसतं.
आमदार साहेबांच्या शिक्षणाबद्दल फारसं मतदारसंघात बोललं जात नाही; कारण जनतेला वाटतं, शिक्षित लोक मूर्ख वाटतात आणि अडाणी नेते सुजाण वाटतात. आमदार साहेब एखाद्या कॉलेजला बाहेरून ऍडमिशन घेऊन पदवी घेतात. या पदवीतील कोणत्याही अकादमिक ज्ञानाशी त्यांचा संबंध नसतो. या पदवीने नावापुढे वकिलीचे ‘अॅडव्होकेट’ (अॅड.) केल्याने आमदार साहेब कायद्याचे आपसूकच अभ्यासू होतात; परंतु मतदारसंघात हे सगळे कायदे मोडण्यात त्यांचा आणि त्यांच्या चमच्यांचा मोठा वाटा असतो.
मतदानाची जुळवाजुळव ते अगदी निराळ्या पद्धतीने करतात. प्रत्येक मतदारसंघात मठ, धार्मिक संस्थान, प्राचीन मंदिर असतं. त्या विश्वस्त समितीवर आमदार साहेब नसतील, तर धर्मकार्य झाल्याची तेजोमय भावना कशी निर्माण होईल? हरीनाम सप्ताहात साहेबांचा वावर असतो म्हणजे असतोच; पण साहेबांना एकही अभंग पाठ नसतो. मठावर बाबा, बुवा, स्वामीकडे येणारे भाविक म्हणजे हक्काचे मतदार. पोथ्या, पुराण, प्रवचने, कीर्तने, बैठकीला येणारे भाविक मंडळ म्हणजे हक्काचे मतदार. धार्मिकतेच्या आडून असणारं हेच ते राजकारण.
निवडणूक जवळ आली की आमदार साहेब विकासकामांचा धडाका लावतात. वाडी-वस्तीच्या रस्त्यावर मुरूम टाकणे, पाटाला पाणी सोडणे, इथे-तिथे हायवेवर डांबराचे ठिगळं जोडणे, झेडपी शाळेची, ग्रामआरोग्य केंद्राची थातूरमातूर डागडुजी करणे. ऐन प्रचार मोसमात गावातल्या रिकामटेकड्या पोरांना मांसाहार आणि अल्कोहोलचे गेट-टुगेदर आयोजित करून देणे; ५० चं पेट्रोल टाकणाऱ्या भुरट्या साहेबप्रेमीला ५०० चं पेट्रोल देणे. याबाबत साहेबांची उदार दानशूरता हरिश्चंद्र राजालाही लाजवेल अशी असते.
महागड्या गाड्यांमध्ये कुठून तरी, कोणी तरी आणलेली चटणी-भाकर खाताना “पाऊल थकलं नाही” सारख्या दुःखद गाण्याची रील टाकून जनतेशी हळुवार भावनिक नातं जपण्यात साहेबांचा हात कोण धरेल?
असे आमचे थोर आमदार, जे विविध मंगलप्रसंगी जागोजागी होर्डिंग लावून शहर सुशोभित करण्याचे उदात्त कार्य करतात.
असे आमदार आपण नेहमी-नेहमी निवडून देऊ; ते सरणावर गेल्यावर त्यांचा ‘ग्रेट’ वारसा त्यांच्या मुलांना देऊन आपण घराणेशाही आबाद ठेवू. आपणही महान आणि आमदार साहेबसुद्धा महान.