O buluşma çok gecikti, o kahve hiç içilmedi, o kitaba hiç başlanıp ortak cümlelerin altı çizilmedi, radyoda o şarkı hiç denk gelmedi, muhallebi için Beyoğlu’nda yürünmedi, bir anı kutusu hiç olmadı, birikmedi, olgunlaşmadı, büyümedi ve olmadı.
Ben bir insanda konuşmaya, duruşa, karaktere, üsluba, merhamete, adaba, edebe, saygıya bakıyorum. Mal mülk, makam mevki benim için sonraki plan.
Ilk önce insan olabilmeyi başarmış mı, kalbinde insanlığa yer ayırabilmiş mi, kendine saygı duyuyor mu, etrafına bir değer katabilmiş mi, büyüğünü sayıyor küçüğünü seviyor mu, haddini, sınırını, hududunu biliyor mu, vicdanı rahat mı ben ona bakıyorum. Geriye kalan her şey hem gözümde değersiz, hem de gönlümde yersiz.