در باور کهن ایرانی، عدد چهل نماد کمال و پختگی است. چهلمین روز مرگ، مرز میان «زاری» و «بیداری» است. پایکوبی بر مزار جاویدنامان یک دهنکجی تاریخی به اهریمن است؛ پیامی به بدخواهان که: مرگ سرخ، شکست نیست؛ کمال است.
جاویدنام نگار عجم.
دلم میخواد بشینم زار زار گریه کنم
آنقدر که اسامی بازداشتیها زیاده و فقط دارم ریتوییت میکنم و دیگه نمیدونم کجا و به کی اطلاع رسانی کنم.
بچهها ریتوییت کنید هر اسمی رو می بینید.
نمیدونم کی میتونه چیکار کنه براشون، اما ریتوییت کنید.
#احسان_حسینی_پور#متین_محمدی#عرفان_امیری
دوباره دارند بچه های مظلوممون رو با اعترافگیری زیر شکنجه، میبرند پای چوبه دار. تا الان سه جلسه دادگاه برای #احسان_حسینیپور پور تشکیل شده که در دو جلسه ی اول که رسانه ایش نکردند گفته که با قرار دادن اسلحه در دهانش ازش اقرار گرفته بودند وهمه چیز رو تکذیب کرده، ولی در جلسه ی سوم که از تلویزیون پخش شده بلاخره مجبورش کردند کارهایی که نکرده رو گردن بگیره. این بچه فقط ۱۹ سالشه.
وکیل احسان گفته مسجد سیدالشهدای پاکدشت ساعت ۱۰:۳۰ شب ۱۸ دی اتش گرفته در حالیکه احسان رو ساعت ۹:۳۰ همون شب بازداشت کرده بودند و تو هیچکدوم از تصاویر پخش شده از حمله ی افراد به این مسجد، تصویر احسان وجود نداره. ردگیری موبایلش هم نشون میده او حتی زمان حادثه نزدیک مسجد هم نبوده.
دوباره دارند داستان دردناک محمد حسینی و محمد مهدی کرمی رو سر این بچه ها اجرا میکنند. #متین_محمدی #عرفان_امیری
🛑 #MatinMohammadi is at serious risk of execution.
No confession obtained under pressure can justify a death sentence.
Justice requires fairness and protection of life.
#StopExecutionsInIran#IranMassacre#متین_محمدی
بدون ریپوست و یا هشتگ کردن رد نشو
فدای چشمای مظلومت بشم من:)
بسیاری از کسانی که از آشوویتس زنده بیرون آمدند، هیچگاه آن خالکوبی شماره روی دستشان را پاک نکردند، زیرا برگشتن به «زندگی عادی» یک جورهایی غیر ممکن بود. آنها راوی چیزی بودند که نباید فراموش میشد. همیشه کسانی هستند که چنان رنج بزرگی را انکار کنند، آن شمارهها سندی بود بر اینکه «من آنجا بودم و دیدم چه شد. من سند زنده آن شرایطم.» حقیقت این است که شما هیچوقت قرار نیست هیچ چیز برایتان عادی بشود، یعنی نمیتواند که بشود. بعضی زخمها چنان ویرانکنندهاند که حتی با تغییر نظم سیاسی موجود هم ترمیم کردنشان نسلها زمان میبرد. یک نسل میجنگد و زخم میخورد، نسل بعد راوی زخم نسل پیشینش میشود و نسل بعدتر میتواند ثمره زندگی عادی را بچشد. شما میجنگید تا نسلهای بعدیتان این روزها را که شما به چشم دیدید، فقط در کتابهای تاریخ بخوانند. اگر اشتباه نکنم، سولژنیتسین بود که میگفت: مسئله اردوگاههای شوروی این بود که انسانی را میساخت که دیگر بلد نبود عادی باشد. من پیتزا میبینم یاد سارینا میافتم. کلمن آب میبینم یاد ربیعی میافتم. رنگین کمان میبینم یاد کیان میافتم. به هرچیزی که نگاه میکنم، نشانهای از یک رنج بزرگ است. نمیشود این همه جنایت را زیر فرش جارو کنی و بگویی هیچی نشده است و به زندگی ادامه بدهید، این جامعه کاملا ویران شده است.
گاییدین با کسشر و عقل خارجنشینتون(اکثرا). نه زن زندگی آزادی قابل کتمانه نه جاوید شاه. جفتشون در راستای هم و با هدف براندازی ج.ا بوده و هست. شما گه میخورین اینا رو در تقابل با هم قرار میدین و به نفع ج.ا بازی میکنین.