TamTam_Prince

@TamTam_Prince

DAD of 5 adorable cats

Joined December 2017

557 Following

1.1K Followers

1.9K Posts

TamTam_Prince retweeted

YummyDREi 🔞 @YummyDrei

7 months ago

🔞YummyDREi’s imaGAYnation🔞 🌟SUGAR BABY🌟 DISCLAIMER: This is R-rated content, which includes intense male-to-male encounters. Please skip this post if you find these kinds of materials offensive; let others who have fantasies enjoy things. This is not sexualizing; there is no intent for that. This is purely fictional and created based on my own mischievous imagination. I only used the first names of the celebrities for references. Any parts of my content do not represent their real lives. Any similar occurrences in reality are not on purpose and are merely coincidences. - Part 8 - Si Jeric—Ang Binatang Palaban Kinabukasan, maagang nagising ang dalawang magkapatid. Nakaligo na sila at nakapagluto na ng kanilang agahan. “Kuyaaa! Kain na tayooo!”, pasigaw na yaya ni Jeric, dahil nasa may silid ang kanyang kapatid. “Ayan naaa… saglit langgg… patapos na akong magbihis”, pasigaw rin na sagot ni Benjamin. Sabay silang kumain ng almusal. “Gagawa ako ng resignation letter mamaya, kuya, pagkauwi natin, para maipasa ko agad sa trabaho ko”, wika ni Jeric pagkaupo ni Benjamin sa may hapag-kainan. “Sigurado ka na bang magtatrabaho ka rin kay mayor?” “Oo, kuya, sasamahan kita, para mas mapadali ang paglaya mo sa kanila.” Malaki talaga ang pasasalamat ni Benjamin na kapatid niya si Jeric at nandito ito para saklolohan siya. Pagkatapos nilang nag-almusal ay maaga silang nagtungo sa bahay ng alkalde, angkas ni Jeric ang kanyang kuya dahil naiwan ang motor nito noong nakaraang gabi. “Maingat ba yang kapatid mo, bata? Baka naman pumalpak yan?”, medyo walang tiwala na tanong ng alkalde. “Opo, boss, nabanggit ko na po sa kanya ang mga gagawin at mga bawal sa trabaho.” “Sige na po, mayor, kunin niyo na po ako. Malaki lang po talaga ang pangangailangan namin sa probinsya”, singit na pagmamakaawa ni Jeric. “Nabanggit mo na rin ba sa kanya na parausan ka rin dito? At magiging ganun din siya kung sakaling magtatrabaho siya sa akin?”, malokong tanong ng alkalde. “Sa totoo niyan, mayor, nagamit na rin namin yan ni Wendell, diba, Wendell?”, singit ni Rafael. “Oo, mayor, at mas palaban siya kaysa sa kuya niya”, dagdag ni Wendell. “Totoo ba yun, bata?”, sabik na tanong ng alkalde. Nahihiya man at medyo naaasiwa ay tumugon nalang si Jeric. “Ohhh… ohhh… opo, mayor”, nauutal na sagot ni Jeric. “Pakitaan mo nga si mayor, bata”, sulsol ni Rafael. Nag-aalangan man pero dahan-dahan na lumapit si Jeric sa alkalde. Unti-unti itong lumuhod sa pagitan ng mga hita ng mayor. Tapos dinakma niya ang harapan nito at piniga-piga ng ilang beses. Tsaka niya kinalas ang sinturo nito at binuksan ang pantalon nito. “Ohhhhh, ohhhhh, ohhhhh”, sarap na sarap na ungol ng alkalde pagkasubo ng kanyang burat ni Jeric. “Mas mukha ngang palaban itong kapatid mo, Benjamin, kumpara sayo.” Hindi batid ni Benjamin pero bakit nasaktan siya sa kanyang narinig, natapakan ang kanyang ego, nainsulto siya. Pinagpatuloy lang ni Jeric ang ganado niyang pagsilindro sa burat ng alkalde hanggang biglang sumirit ang marami at malapot-lapot na katas nito sa loob ng kanyang bibig, punong-puno ang bunganga niya. “Idudura mo, bata, pero hindi ka matatanggap sa trabaho o lulunukin mo para tanggap ka na, ura-urada?”, natatawang hamon ng alkalde. “Lunukin mo na yan, bata”, sulsol ni Wendell. “Kayang-kaya yan ni Jeric, maliit lang na bagay yan para sa kanya”, segunda ni Rafael. Sandaling lumingon si Jeric kay Benjamin. Lugmok ang mga mata ni Jeric, halatang gusto na nitong sumuko. Awang-awa si Benjamin sa hitsura ng kanyang kapatid. Mula kay Benjamin ay pumaling ang ulo ni Jeric at tumingala siya para tumingin sa mukha ng alkalde, nanatili siyang nakaluhod sa pagitan ng mga hita nito. Ngumanga siya ng malaki para ipakita ang laman ng kanyang bibig, punong-puno ito ng puting likido—ng malapot na tamod. Tsaka siya pikit-matang pilit na lumunok… lumunok siya kasabay ng kanyang dignidad. “You are hired, Jeric!”, tatawa-tawang wika ng alkalde. Kahit papaano ay gumaan-gaan ang pakiramdam ni Jeric, kahit papaano ay natuwa siya sa kinahinatnat ng pagsubok na kanyang nalagpasan. “Pasensya kana, tol”, mahinang bulong ni Benjamin sa kanyang kapatid nang magkasarilinan silang dalawa sa may garahe ng mansyon ng alkalde habang hinihintay nila sina Wendell at Rafael. “Hindi mo kasalanan, kuya, kaya wala ka dapat ihingi ng paumanhin. Gaya nga ng sabi ko, kasama mo ako sa laban na ito.” Halos maiyak sa sobrang galak si Benjamin sa kanyang narinig, nakadagdag ito sa lakas ng kanyang loob… na balang-araw ay makakalaya rin sila sa kinasasadlakan nila. “Handa na kayo?”, tanong ni Rafael na papalapit sa gawi nila kasama si Wendell. “Ohhh, ohhh, opo, boss”, nauutal na tugon ni Benjamin, dahil naantala ang seryosong pag-uusap nila ng kanyang kapatid. “Dalawang grupo na tayo ngayon, para mas mabilis ang pagdedeliver”, pahayag ni Rafael. “Pare, pwede bang sa akin muna sumama si Jeric?”, tanong ni Wendell. “Mukhang mas palaban tong batang to, para kapag free time namin magpapachupa ako sa kanya.” “Sige, sa akin ka sumama Benj”, yaya ni Rafael na pasakay na ng sasakyan nito. “Bakit? Dito ba kay Benjamin hindi ka ba nagpapachupa kapag vacant ninyo?” “Minsan”, rinig ang pagkabitin sa tono ni Wendell. “Pero dito sa bago kong bata siguradong ibibigay nito ang hilig ko”, tuwang-tuwa na dagdag ni Wendell. Muling natapakan ang ego ni Benjamin sa kanyang narinig, nainsulto na naman siya. Nakaupo na si Jeric sa sasakyan sa may tabi ni Wendell, ganun din si Benjamin sa kabilang sasakyan sa tabi ni Rafael. Pawang nakababa lang ang mga bintana ng mga ito kaya patuloy na nakakapag-usap pa ang apat. “Pakita mo nga sa kanya, bata, na nagkakamali siya, chupain mo ako habang nagmamaneho ako”, utos ni Rafael kay Benjamin. Mabilis na sumunod si Benjamin, umayos siya ng upo at kinalas ang sinturo ni Rafael. Nilabas niya ang burat nito tsaka mabilis na sinubo. “Kita mo na, pare? Okay rin itong bata ko”, pagmamayabang ni Rafael, tsaka niya pinaandar ang sasakyan habang patuloy siyang chinuchupa ni Benjamin. “Mauuna na kami, para maaga kaming matapos”, paalam ni Rafael. “Nang-inggit pa si gago”, natatawang bulong ni Wendell. Pagkaalis ng sasakyan na lulan sina Rafael ay agad ding pinaandar ni Wendell ang kanilang sinasakyan. “Gagawin mo rin naman siguro sa akin yung ginawa ng kuya mo kay Rafael, ano, bata?”, natatawang bulong ni Wendell habang abala itong nagmamaneho. “Pwede naman, boss”, mabilis na tugon ni Jeric. Sumasakay lang siya sa lahat ng kababuyan nila habang lihim silang kumikilos ng kanyang kuya para makakalap ng mga ebidensya. “Ngayon na ba, boss?”, malokong tanong ni Jeric sabay dakma sa harapan ni Wendell. “Mamaya na, bata, baka maaksidente pa tayo”, natatawang tutol ni Wendell. “Jakulin nalang muna kita, boss”, alok ni Jeric tsaka binuksan ang pantalon ng kanyang katabi. “Tigas na tigas na tong titi mo, ohhh, halatang nalibugan ka dun sa dalawa.” “Ahhhhh, ahhhhh, ahhhhh. Tang inaaa mooo, bataaa, mukhang mas palaban ka nga kumpara sa kuya mooo”, halinghing ni Wendell nang simulan na ni Jeric ang pagjajakol sa burat niya. Habang abalang nagmamaneho si Wendell, abala rin si Jeric sa mahigpit at masarap na pagsalsal niya sa burat nito. Talagang nililibugan niya ito, para makapagpalabas na ito ngayon at hindi na siya yayain pa mamaya. Mas mabuti na ang jakol kaysa magpachupa pa ito sa kanya. “Ahhhhh, ahhhhh, ahhhhh, malapit na ako, bataaa”, babala ni Wendell. “Pakiabot ng basahan diyan sa compartment sa harapan mo, baka magkalat pa tayo rito sa sasakyan ni mayor.” Mabilis na kinuha ni Jeric ang basahan habang patuloy niyang jinajakol si Wendell. “Ahhhhh, ahhhhh, ahhhhh, puchaaa, ayan na, bataaa.” Naaasiwa man ay tuwang-tuwa pa rin si Jeric, dahil hinang-hina si Wendell pagkatapos nitong makapagpalabas. Kaya nakaligtas siya sa posibilidad na pagpapachupa nito mamaya. “Haaaaa, haaaaa, haaaaa”, hingal na hingal si Wendell. “Ang sarap nun, bata.” “Ayos ba, boss?”, tatawa-tawang tanong ni Jeric. “Ayos na ayos ka, bata. Nga pala, narinig ko kanina na nabanggit na raw ng kuya mo sayo ang magiging trabaho mo?” “Ohhh, ohhh, opo, boss.” “So, magiging runner ka”, panimula ni Wendell. “Tagahatid ka ng mga items sa mga kaalyado ni mayor. Nabanggit din kanina ng kuya mo na nasabi na niya sayo ang mga bawal sa trabaho natin, diba?” “Opo, boss, bawal magtanong kung ano ang laman ng mga package, bawal din po silang buksan.” “Mukhang mabilis kang matuto, bata, talagang magkakasundo tayo. Pagkaabot mo ng item, meron silang ibibigay sayo kapalit nito, tapos sa akin mo ididiretso, ha?” “Copy, boss.” “Ohhh, ibigay mo ito sa guwardya na magbubukas sayo ng gate.” “Diyan ba sa pulang gate, boss?” “Oo, bata.” Mabilis ang naging unang transaction ni Jeric, hindi niya inasahan na ganun lang pala kadali ang trabaho ng kanyang kuya. Pero, naisip din niya, kung sigurong wala silang lihim na binabalak ng kanyang kapatid ay mararamdaman talaga niya ang tunay na bigat ng trabahong ito—ang tunay na takot, pangamba at konsensya sa kabila ng mga illegal na ginagawa nila. Iba-ibang mga warehouse, bar at pribadong mga bahay ang kanilang pinuntahan. At dahil dalawang grupo na sila at hati na ang trabaho ay maagang natapos nina Wendell at Jeric ang mga nakatoka sa kanila. Sa halip na imaneho ni Wendell ang sasakyan pabalik sa bahay ng alkalde ay niliko niya ito sa ibang daan. “May ihahatid tayo rito, boss?”, nagtatakang tanong ni Jeric nang huminto sila sa tapat ng abandonadong gusali. “Hindi ba isa sa mga pinagbabawal dito sa trabaho natin ay ang magtanong? Sumunod ka nalang sa mga utos, bata, bumaba ka riyan at sumunod ka sa akin”, matigas na mando ni Wendell tsaka ito bumaba ng sasakyan. Dali-dali namang bumaba si Jeric at bumuntot kay Wendell. Pagkapasok nila sa nasabing gusali ay akma silang aakyat ng ikalawang palapag nang biglang huminto si Wendell, nakatuntong ito sa pangatlong baitang ng hagdan nang humarap ito pabalik sa gawi ni Jeric. “Bata…”, malokong tawag ni Wendell. “Masyado pang maaga para bumalik tayo sa mansyon, kaya paisa muna ako.” Napalunok ng wala sa oras si Jeric, akala niya ay nakaligtas na siya sa posibilidad na paggamit sa kanya ni Wendell. Wala siyang kamalay-malay kanina, ngayon lang unti-unting pumapasok sa kanyang isipan, ngayon lang niya napagtanto at naalala ang naikuwento sa kanya ng kuya niya. Heto ba ang abandonadong gusaling nabanggit ni Benjamin sa kanya, kung saan ito kinantot ni Wendell? Muli, kahit naaasiwa man si Jeric ay wala siyang nagawa kundi dakmain nalang ang harapan ng pantalon ni Wendell. “Ahhhhh, tang in-ughhhhh, yan ang gusto ko talaga sayo, bataaa, palaban kaaa”, sarap na sarap na halinghing ni Wendell. “Gago, boss, tigas na tigas na naman ang titi mo, kakapalabas mo palang kanina, ha?”, kunwaring natutuwang saad ni Jeric, sinasakyan lang niya ang kalibugan ng isa. to be continued… Ang kabuuan ng part na ito ay available na sa exclusive channel, kasama ang iba pang mga open-access na stories. Libre lang sumali — you can join for free!

YummyDrei's tweet photo. 🔞YummyDREi’s imaGAYnation🔞
🌟SUGAR BABY🌟

DISCLAIMER: This is R-rated content, which includes intense male-to-male encounters. Please skip this post if you find these kinds of materials offensive; let others who have fantasies enjoy things.

This is not sexualizing; there is no intent for that. This is purely fictional and created based on my own mischievous imagination.

I only used the first names of the celebrities for references. Any parts of my content do not represent their real lives. Any similar occurrences in reality are not on purpose and are merely coincidences.

- Part 8 -
Si Jeric—Ang Binatang Palaban

Kinabukasan, maagang nagising ang dalawang magkapatid. Nakaligo na sila at nakapagluto na ng kanilang agahan.

“Kuyaaa! Kain na tayooo!”, pasigaw na yaya ni Jeric, dahil nasa may silid ang kanyang kapatid.

“Ayan naaa… saglit langgg… patapos na akong magbihis”, pasigaw rin na sagot ni Benjamin.

Sabay silang kumain ng almusal.

“Gagawa ako ng resignation letter mamaya, kuya, pagkauwi natin, para maipasa ko agad sa trabaho ko”, wika ni Jeric pagkaupo ni Benjamin sa may hapag-kainan.

“Sigurado ka na bang magtatrabaho ka rin kay mayor?”

“Oo, kuya, sasamahan kita, para mas mapadali ang paglaya mo sa kanila.”

Malaki talaga ang pasasalamat ni Benjamin na kapatid niya si Jeric at nandito ito para saklolohan siya.

Pagkatapos nilang nag-almusal ay maaga silang nagtungo sa bahay ng alkalde, angkas ni Jeric ang kanyang kuya dahil naiwan ang motor nito noong nakaraang gabi.

“Maingat ba yang kapatid mo, bata? Baka naman pumalpak yan?”, medyo walang tiwala na tanong ng alkalde.

“Opo, boss, nabanggit ko na po sa kanya ang mga gagawin at mga bawal sa trabaho.”

“Sige na po, mayor, kunin niyo na po ako. Malaki lang po talaga ang pangangailangan namin sa probinsya”, singit na pagmamakaawa ni Jeric.

“Nabanggit mo na rin ba sa kanya na parausan ka rin dito? At magiging ganun din siya kung sakaling magtatrabaho siya sa akin?”, malokong tanong ng alkalde.

“Sa totoo niyan, mayor, nagamit na rin namin yan ni Wendell, diba, Wendell?”, singit ni Rafael.

“Oo, mayor, at mas palaban siya kaysa sa kuya niya”, dagdag ni Wendell.

“Totoo ba yun, bata?”, sabik na tanong ng alkalde.

Nahihiya man at medyo naaasiwa ay tumugon nalang si Jeric.

“Ohhh… ohhh… opo, mayor”, nauutal na sagot ni Jeric.

“Pakitaan mo nga si mayor, bata”, sulsol ni Rafael.

Nag-aalangan man pero dahan-dahan na lumapit si Jeric sa alkalde. Unti-unti itong lumuhod sa pagitan ng mga hita ng mayor. Tapos dinakma niya ang harapan nito at piniga-piga ng ilang beses. Tsaka niya kinalas ang sinturo nito at binuksan ang pantalon nito.

“Ohhhhh, ohhhhh, ohhhhh”, sarap na sarap na ungol ng alkalde pagkasubo ng kanyang burat ni Jeric. “Mas mukha ngang palaban itong kapatid mo, Benjamin, kumpara sayo.”

Hindi batid ni Benjamin pero bakit nasaktan siya sa kanyang narinig, natapakan ang kanyang ego, nainsulto siya.

Pinagpatuloy lang ni Jeric ang ganado niyang pagsilindro sa burat ng alkalde hanggang biglang sumirit ang marami at malapot-lapot na katas nito sa loob ng kanyang bibig, punong-puno ang bunganga niya.

“Idudura mo, bata, pero hindi ka matatanggap sa trabaho o lulunukin mo para tanggap ka na, ura-urada?”, natatawang hamon ng alkalde.

“Lunukin mo na yan, bata”, sulsol ni Wendell.

“Kayang-kaya yan ni Jeric, maliit lang na bagay yan para sa kanya”, segunda ni Rafael.

Sandaling lumingon si Jeric kay Benjamin.

Lugmok ang mga mata ni Jeric, halatang gusto na nitong sumuko. Awang-awa si Benjamin sa hitsura ng kanyang kapatid.

Mula kay Benjamin ay pumaling ang ulo ni Jeric at tumingala siya para tumingin sa mukha ng alkalde, nanatili siyang nakaluhod sa pagitan ng mga hita nito. Ngumanga siya ng malaki para ipakita ang laman ng kanyang bibig, punong-puno ito ng puting likido—ng malapot na tamod. Tsaka siya pikit-matang pilit na lumunok… lumunok siya kasabay ng kanyang dignidad.

“You are hired, Jeric!”, tatawa-tawang wika ng alkalde.

Kahit papaano ay gumaan-gaan ang pakiramdam ni Jeric, kahit papaano ay natuwa siya sa kinahinatnat ng pagsubok na kanyang nalagpasan.

“Pasensya kana, tol”, mahinang bulong ni Benjamin sa kanyang kapatid nang magkasarilinan silang dalawa sa may garahe ng mansyon ng alkalde habang hinihintay nila sina Wendell at Rafael.

“Hindi mo kasalanan, kuya, kaya wala ka dapat ihingi ng paumanhin. Gaya nga ng sabi ko, kasama mo ako sa laban na ito.”

Halos maiyak sa sobrang galak si Benjamin sa kanyang narinig, nakadagdag ito sa lakas ng kanyang loob… na balang-araw ay makakalaya rin sila sa kinasasadlakan nila.

“Handa na kayo?”, tanong ni Rafael na papalapit sa gawi nila kasama si Wendell.

“Ohhh, ohhh, opo, boss”, nauutal na tugon ni Benjamin, dahil naantala ang seryosong pag-uusap nila ng kanyang kapatid.

“Dalawang grupo na tayo ngayon, para mas mabilis ang pagdedeliver”, pahayag ni Rafael.

“Pare, pwede bang sa akin muna sumama si Jeric?”, tanong ni Wendell. “Mukhang mas palaban tong batang to, para kapag free time namin magpapachupa ako sa kanya.”

“Sige, sa akin ka sumama Benj”, yaya ni Rafael na pasakay na ng sasakyan nito. “Bakit? Dito ba kay Benjamin hindi ka ba nagpapachupa kapag vacant ninyo?”

“Minsan”, rinig ang pagkabitin sa tono ni Wendell. “Pero dito sa bago kong bata siguradong ibibigay nito ang hilig ko”, tuwang-tuwa na dagdag ni Wendell.

Muling natapakan ang ego ni Benjamin sa kanyang narinig, nainsulto na naman siya.

Nakaupo na si Jeric sa sasakyan sa may tabi ni Wendell, ganun din si Benjamin sa kabilang sasakyan sa tabi ni Rafael. Pawang nakababa lang ang mga bintana ng mga ito kaya patuloy na nakakapag-usap pa ang apat.

“Pakita mo nga sa kanya, bata, na nagkakamali siya, chupain mo ako habang nagmamaneho ako”, utos ni Rafael kay Benjamin.

Mabilis na sumunod si Benjamin, umayos siya ng upo at kinalas ang sinturo ni Rafael. Nilabas niya ang burat nito tsaka mabilis na sinubo.

“Kita mo na, pare? Okay rin itong bata ko”, pagmamayabang ni Rafael, tsaka niya pinaandar ang sasakyan habang patuloy siyang chinuchupa ni Benjamin. “Mauuna na kami, para maaga kaming matapos”, paalam ni Rafael.

“Nang-inggit pa si gago”, natatawang bulong ni Wendell.

Pagkaalis ng sasakyan na lulan sina Rafael ay agad ding pinaandar ni Wendell ang kanilang sinasakyan.

“Gagawin mo rin naman siguro sa akin yung ginawa ng kuya mo kay Rafael, ano, bata?”, natatawang bulong ni Wendell habang abala itong nagmamaneho.

“Pwede naman, boss”, mabilis na tugon ni Jeric.

Sumasakay lang siya sa lahat ng kababuyan nila habang lihim silang kumikilos ng kanyang kuya para makakalap ng mga ebidensya.

“Ngayon na ba, boss?”, malokong tanong ni Jeric sabay dakma sa harapan ni Wendell.

“Mamaya na, bata, baka maaksidente pa tayo”, natatawang tutol ni Wendell.

“Jakulin nalang muna kita, boss”, alok ni Jeric tsaka binuksan ang pantalon ng kanyang katabi. “Tigas na tigas na tong titi mo, ohhh, halatang nalibugan ka dun sa dalawa.”

“Ahhhhh, ahhhhh, ahhhhh. Tang inaaa mooo, bataaa, mukhang mas palaban ka nga kumpara sa kuya mooo”, halinghing ni Wendell nang simulan na ni Jeric ang pagjajakol sa burat niya.

Habang abalang nagmamaneho si Wendell, abala rin si Jeric sa mahigpit at masarap na pagsalsal niya sa burat nito. Talagang nililibugan niya ito, para makapagpalabas na ito ngayon at hindi na siya yayain pa mamaya. Mas mabuti na ang jakol kaysa magpachupa pa ito sa kanya.

“Ahhhhh, ahhhhh, ahhhhh, malapit na ako, bataaa”, babala ni Wendell. “Pakiabot ng basahan diyan sa compartment sa harapan mo, baka magkalat pa tayo rito sa sasakyan ni mayor.”

Mabilis na kinuha ni Jeric ang basahan habang patuloy niyang jinajakol si Wendell.

“Ahhhhh, ahhhhh, ahhhhh, puchaaa, ayan na, bataaa.”

Naaasiwa man ay tuwang-tuwa pa rin si Jeric, dahil hinang-hina si Wendell pagkatapos nitong makapagpalabas. Kaya nakaligtas siya sa posibilidad na pagpapachupa nito mamaya.

“Haaaaa, haaaaa, haaaaa”, hingal na hingal si Wendell. “Ang sarap nun, bata.”

“Ayos ba, boss?”, tatawa-tawang tanong ni Jeric.

“Ayos na ayos ka, bata. Nga pala, narinig ko kanina na nabanggit na raw ng kuya mo sayo ang magiging trabaho mo?”

“Ohhh, ohhh, opo, boss.”

“So, magiging runner ka”, panimula ni Wendell. “Tagahatid ka ng mga items sa mga kaalyado ni mayor. Nabanggit din kanina ng kuya mo na nasabi na niya sayo ang mga bawal sa trabaho natin, diba?”

“Opo, boss, bawal magtanong kung ano ang laman ng mga package, bawal din po silang buksan.”

“Mukhang mabilis kang matuto, bata, talagang magkakasundo tayo. Pagkaabot mo ng item, meron silang ibibigay sayo kapalit nito, tapos sa akin mo ididiretso, ha?”

“Copy, boss.”

“Ohhh, ibigay mo ito sa guwardya na magbubukas sayo ng gate.”

“Diyan ba sa pulang gate, boss?”

“Oo, bata.”

Mabilis ang naging unang transaction ni Jeric, hindi niya inasahan na ganun lang pala kadali ang trabaho ng kanyang kuya.

Pero, naisip din niya, kung sigurong wala silang lihim na binabalak ng kanyang kapatid ay mararamdaman talaga niya ang tunay na bigat ng trabahong ito—ang tunay na takot, pangamba at konsensya sa kabila ng mga illegal na ginagawa nila.

Iba-ibang mga warehouse, bar at pribadong mga bahay ang kanilang pinuntahan. At dahil dalawang grupo na sila at hati na ang trabaho ay maagang natapos nina Wendell at Jeric ang mga nakatoka sa kanila.

Sa halip na imaneho ni Wendell ang sasakyan pabalik sa bahay ng alkalde ay niliko niya ito sa ibang daan.

“May ihahatid tayo rito, boss?”, nagtatakang tanong ni Jeric nang huminto sila sa tapat ng abandonadong gusali.

“Hindi ba isa sa mga pinagbabawal dito sa trabaho natin ay ang magtanong? Sumunod ka nalang sa mga utos, bata, bumaba ka riyan at sumunod ka sa akin”, matigas na mando ni Wendell tsaka ito bumaba ng sasakyan.

Dali-dali namang bumaba si Jeric at bumuntot kay Wendell.

Pagkapasok nila sa nasabing gusali ay akma silang aakyat ng ikalawang palapag nang biglang huminto si Wendell, nakatuntong ito sa pangatlong baitang ng hagdan nang humarap ito pabalik sa gawi ni Jeric.

“Bata…”, malokong tawag ni Wendell. “Masyado pang maaga para bumalik tayo sa mansyon, kaya paisa muna ako.”

Napalunok ng wala sa oras si Jeric, akala niya ay nakaligtas na siya sa posibilidad na paggamit sa kanya ni Wendell. Wala siyang kamalay-malay kanina, ngayon lang unti-unting pumapasok sa kanyang isipan, ngayon lang niya napagtanto at naalala ang naikuwento sa kanya ng kuya niya. Heto ba ang abandonadong gusaling nabanggit ni Benjamin sa kanya, kung saan ito kinantot ni Wendell?

Muli, kahit naaasiwa man si Jeric ay wala siyang nagawa kundi dakmain nalang ang harapan ng pantalon ni Wendell.

“Ahhhhh, tang in-ughhhhh, yan ang gusto ko talaga sayo, bataaa, palaban kaaa”, sarap na sarap na halinghing ni Wendell.

“Gago, boss, tigas na tigas na naman ang titi mo, kakapalabas mo palang kanina, ha?”, kunwaring natutuwang saad ni Jeric, sinasakyan lang niya ang kalibugan ng isa.

to be continued…

Ang kabuuan ng part na ito ay available na sa exclusive channel, kasama ang iba pang mga open-access na stories. Libre lang sumali — you can join for free!

TamTam_Prince retweeted

Nature is Amazing ☘️

@AMAZlNGNATURE

about 1 year ago

EVERYONE, stop everything and watch this. It’ll make your day 100x better

976

200K

20K

16K

TamTam_Prince retweeted

LAnDo NIFFIRG™️🇨🇦

@llandoniffirg

over 1 year ago

Suddenly my cat waking me up isn't so bad. 🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣

138K

17K

21K

TamTam_Prince retweeted

Why you should have a cat

@ShouldHaveCat

about 2 years ago

Olympic gold medalist🏅

287

160K

18K

Who to follow

KING

@KINGSUPLADITO

✨ * 🌕 * . 🌍 *. 🪐 ✨lost in space ☄️. *. ☁️ * 💫 * ☀️

Wabii

@boiwasabiii

Bad boy demeanor with a tattoo IG: boiwasabii

SayHiWhenYouSeeMe

@MorenoBearDude

bear who sings in the shower

TamTam_Prince retweeted

The Olympic Games™

@Olympics

about 2 years ago

That #gold medal feeling for the Philippines 🇵🇭

501

76K

20K

TamTam_Prince retweeted

Women Posting W's

@womenpostingws

about 2 years ago

THIS IS SO GOOD PLEASE https://t.co/UiDsqYXGSD

14K

551K

TamTam_Prince retweeted

‏ً @lalisigh

about 2 years ago

!!!! OMG SALAMIN, SALAMIN JP VERSION X KOMI CAN’T COMMUNICATE OPENING

24K

735K

TamTam_Prince retweeted

Emil @13thFool

over 2 years ago

Hug hug tayong mga taga-gastos ngayong pasko. PS. Sana wala rin kayong regalo. 🤣

296

170K

TamTam_Prince @TamTam_Prince

about 3 years ago

@AnimoArcher my favorite! namiss mo lang ako agad eh haha

TamTam_Prince @TamTam_Prince

over 3 years ago

@AnimoArcher ako nga walang picture eh hahahaha

119

TamTam_Prince @TamTam_Prince

over 3 years ago

@reheeyy hm?

TamTam_Prince @TamTam_Prince

almost 4 years ago

@AnimoArcher luh bakit ngayon ka lang pinapauwi? hahahaha

TamTam_Prince retweeted

aaron adajar  @aaronadajar

almost 4 years ago

“Malayo pa, pero malayo na...” Always celebrate your small victories and progresses. No matter how small or slow it may look like, celebrate it. Hindi tayo pare-parehas ng simula, pero ang mahalaga umuusad.

33K

16K

534