80+ Global Figures Demand Release of Iran’s Political Prisoners Amid Escalating War
Global Coalition of 80+ Organizations and Human Rights and Civil Society Figures Demanding an Immediate Ceasefire, Release of All Political Prisoners, and UN-Supervised Democratic Transition from Tyranny to Democracy in Iran.
@nargesfnd
12 March 2026
The Narges Foundation is amplifying an urgent international appeal directed to the United Nations Secretary-General, the UN Security Council, the UN Department of Political and Peace building Affairs, and the Member States of the European Union.
The appeal, spearheaded by The Iran Circle a university scholar based organization in collaboration with Iran Justice and the Iranian Association for the Defense of Human Rights in Spain, brings together a powerful coalition of human rights and women’s rights organizations from across the globe.
Supported by more than 80 Iranian and international organizations, prominent human rights defenders, women’s rights defenders, Parliament members, senators, feminists, writers, lawyers and intellectuals and high-ranking political officials, the statement warns that thousands of political prisoners in Iran face unprecedented danger. As regional military strikes intensify, the statement expressed grave concerns that the Iranian government may use the cover of conflict to escalate its crackdown on dissent.
“The Islamic Republic has repeatedly exploited the fog of war to escalate violence against political prisoners,” the group stated, noting that Nobel Peace Prize laureate Narges Mohammadi is among those currently held in Zanjan Prison, a prison facility at risk of bombardment.
@UNHumanRights@UN@EU_Commission@Europarl_EN@EUCouncil@OurCommons@ParlHouseCBR@UKParliament
https://t.co/32rZngQHrR
بیش از ۸۰ شخصیت جهانی خواستار آزادی زندانیان سیاسی ایران در بحبوحه تشدید جنگ شدند
ائتلاف جهانی متشکل از بیش از ۸۰ سازمان و شخصیت حقوق بشری و جامعه مدنی خواستار آتشبس فوری، آزادی همه زندانیان سیاسی و گذار دموکراتیک تحت نظارت سازمان ملل از استبداد به دموکراسی در ایران هستند.
۱۲ مارس ۲۰۲۶
بنیاد نرگس، از درخواست فوری بینالمللی خطاب به دبیرکل سازمان ملل متحد، شورای امنیت سازمان ملل متحد، اداره امور سیاسی و صلح سازمان ملل متحد و کشورهای عضو اتحادیه اروپا حمایت میکند.
این درخواست که توسط «حلقه ایران»، یک نهاد فرهنگی-دانشگاهی، با همکاری «ایران جاستیس» و «انجمن ایرانی دفاع از حقوق بشر در اسپانیا» تهیه شده، ائتلافی قدرتمند از سازمانهای حقوق بشر و حقوق زنان را از سراسر جهان گرد هم آورده است. این بیانیه که مورد حمایت بیش از ۸۰ سازمان ایرانی و بینالمللی، مدافعان برجسته حقوق بشر، مدافعان حقوق زنان، نمایندگان مجلس، سناتورها، فمینیستها، نویسندگان، وکلا و روشنفکران و مقامات عالیرتبه سی��سی است، هشدار میدهد که هزاران زندانی سیاسی در ایران با خطر بیسابقهای روبرو هستند. با تشدید حملات نظامی منطقهای، این بیانیه نگرانیهای عمیق خود را از احتمال استفاده دولت ایران از پوشش ��رگیری برای تشدید سرکوب مخالفان ابراز کرده است.
این گروه با اشاره به اینکه نرگس محمدی، برنده جایزه صلح نوبل، از جمله کسانی است که در حال حاضر در زندان زنجان، زندانی که در معرض خطر بمباران است، نگهداری میشود، اظهار داشت: «جمهوری اسلامی بارها از فضای جنگ برای تشدید خشونت علیه زندانیان سیاسی سوءاستفاده کرده است.»
چرا "ایده ایران" از دوره انقلاب مشروطه دچار نوعی پریشان فکری بوده است؟
علی میرسپاسی @AliMirsepassi
مدیر مرکز مطالعات خاورمیانه، دانشگاه نیویورک
در تاریخنگاری ایران، سالهای بین دو جنگ جهانی به عنوان یک دوره مهم و متمایز تاریخی شناخته نشده است. برخی این دوره را ادامه مشروطه و دیگران این دوره تاریخی را بعضاً بخشی از دوران رضاشاه می پندارند. انگار یک نوع فراموشی تاریخی پدیدار شده است. علاوه بر اهمیت مسائل بینالمللی و تاثیر آنها در ایرانِ این دوره، اهمیت وقای�� قبل و بعد از دوران بین دو جنگ جهانی در آن است که این دوران پلی تاریخی میان انقلاب مشروطه و روی کار آمدن رضاشاه و ظهور مدرنیته در ایران می باشد.
جنبش مشروطهخواهی از سال ۱۲۸۴ خورشیدی با شروع انقلاب مشروطه شروع شد و میتوان در یک تعریف مرداد ۱۲۸۸ را به سبب پایان حکمرانی محمدعلی شاه، به عنوان آخرین پادشاه ایران در سیستم حکومتی پادشاهی مطلقه، زمان پایان آن دانست. با آغاز جنگ جهانی اول در مرداد ۱۲۹۳ و اشغال ایران از شمال توسط روسیه و از جنوب توسط انگلیس، با احتمال سقوط تهران، مجلس سوم از اکثریت افتاد و منحل شد. در این دوره، به علت ورود نیروهای خارجی و بسیج نیروهای سیاسی همجوار، مشروعیت ایران به عنوان یک هویت سیاسی مستقل زیر سوال میرود. بنابراین برخلاف دوره مشروطه که دغدغه طبقه روشنفکر ایران حکومت قانون و تجددخواهی بود، در این دوره تلاش برای پاسخ به این سوال که "آیا ایران به عنوان یک هویت مستقل وجود دارد یا خیر" در اولویت قرار گرفت.
بخشی از نشست "ایده ایران" (با مطالعه زندگی تقی ارانی) با دکتر علی میرسپاسی و بیتا موسوی.
برای شنیدن پادکست، تماشای ویدیوی کامل یا مطالعه گزارش این نشست به پلتفرم های پادکست، کانال یوتیوب یا وبسایت حلقه ایران مراجعه کنید:
https://t.co/0kV72dJoUQ
https://t.co/HZSLYnmEaS
https://t.co/3zL6w2dcCL
#ایران
#هویت #هویت_ملی #ایده_ایران
مطالعه تحلیلی ریشههای قطبیدگی در دیاسپورای ایرانی
https://t.co/sFsPQ0io01
گزارشی از پیمایش حلقهٔ ایران
دربارهٔ نگرشهای سیاسی و اجتماعی دیاسپورای ایرانی
اسفند ۱۴۰۴
این گزارش یافتههای پیمایشی از ایرانیان خارج از کشور را ارائه میکند. بیش از ششصد نفر در این پیمایش شرکت کردند و به پرسشهایی در موضوعات گوناگون پاسخ دادند: از پرسشهای انتزاعیتر دربارهٔ اولویتها در حکمرانی، اقتدارگرایی، سلطهطلبی اجتماعی و بنیانهای اخلاقی، تا مسائل ملموستری مانند نقش مداخلهٔ خارجی و کاربرد خشونت در تغییر نظام. با ترکیب پرسشنامههای رایج در علوم اجتماعی و سؤالهایی متناسب با شرایط امروز ایران، کوشیدیم به تصویری دقیقتر دست پیدا کنیم؛ تصویری که ورای توصیفهای مبهم کلامی و برچسبهای رایج بایستد.
برای دسترسی به داده های خام و کاوش در جزئیات داده های این پیمایش به وبسایت این تحلیل مراجعه کنید:
https://t.co/ajiAUesd2y
#ایران
#قطبیدگی #شکاف #پادشاهی_خواهی #چپگرایی #جمهوری_خواهی #جنگ_طلبی
#براندازی #گذار_خشونت_پرهیز
مطالعه تحلیلی ریشههای قطبیدگی در دیاسپورای ایرانی
https://t.co/sFsPQ0io01
گزارشی از پیمایش حلقهٔ ایران
دربارهٔ نگرشهای سیاسی و اجتماعی دیاسپورای ایرانی
اسفند ۱۴۰۴
این گزارش یافتههای پیمایشی از ایرانیان خارج از کشور را ارائه میکند. بیش از ششصد نفر در این پیمایش شرکت کردند و به پرسشهایی در موضوعات گوناگون پاسخ دادند: از پرسشهای انتزاعیتر دربارهٔ اولویتها در حکمرانی، اقتدارگرایی، سلطهطلبی اجتماعی و بنیانهای اخلاقی، تا مسائل ملموستری مانند نقش مداخلهٔ خارجی و کاربرد خشونت در تغییر نظام. با ترکیب پرسشنامههای رایج در علوم اجتماعی و سؤالهایی متناسب با شرایط امروز ایران، کوشیدیم به تصویری دقیقتر دست پیدا کنیم؛ تصویری که ورای توصیفهای مبهم کلامی و برچسبهای رایج بایستد.
برای دسترسی به داده های خام و کاوش در جزئیات داده های این پیمایش به وبسایت این تحلیل مراجعه کنید:
https://t.co/ajiAUesd2y
#ایران
#قطبیدگی #شکاف #پادشاهی_خواهی #چپگرایی #جمهوری_خواهی #جنگ_طلبی
#براندازی #گذار_خشونت_پرهیز
"برخلاف این تصور که سپاه همواره از حمایت سیاسی و مالی حاکمیت برخوردار بوده، در اوایل جنگ سپاه هنوز محل درگیری در میان سیاستمداران بود و حداقل تا زمان ریاست جمهوری بنی صدر بودجه بسیاری کمی به آن اختصاص داده میشد. قدرت نظامی سپاه در سال اول جنگ ایران و عراق نیز بسیار شکننده بود؛ آموزش نظامی داوطلبان محدود به یک هفته بود و سازمان نظامی کلاسیک هنوز به سپاه راه نیافته بود."
مریم عالم زاده
استاد تاریخ و سیاست ایران
دانشگاه آکسفورد
بخشی از نشست "تکوین سپاه در اولین سال جنگ" با مریم عالم زاده.
برای تماشای ویدیوی کامل این نشست یا مطالعه گزارش آن به کانال یوتیوب یا وبسایت حلقه ایران مراجعه کنید:
https://t.co/bI679gt6fK
https://t.co/ZglT1zRIMx
#ایران
#سپاه
سكولاريسم
سکولاریسم به اصل جد��یی نهادهای دینی از نهادهای سیاسی و عمومی اشاره دارد. این مفهوم بر بیطرفی دولت در قبال باورهای دینی و حفظ آزادی عقیده برای همه شهروندان تأکید میکند. سکولاریسم نه به معنای حذف دین، بلکه به معنای تضمین برابری و جلوگیری از سلطه یک مذهب یا ایدئولوژی خاص در تصمیمگیریهای سیاسی است.
Secularism refers to the principle of separating religious institutions from political and public ones. It emphasizes the state’s neutrality toward religious beliefs and the protection of freedom of conscience for all citizens. Secularism does not imply the elimination of religion but ensures equality and prevents any single faith or ideology from dominating political decision-making.
تورکی
دونیاویلیک، دینی مؤسسهلرین سییاسی و اجتماعی قوروملاردان آیریلماسی پرینسیپینی ايفاده ائدیر. بو آنلایش دوولَتین دینی اعتقادلارا قارشی نیوتراللِغینی و بوتون وطنداشلار اوچون ویجدان آزادلیغینین قورونماسینی وُرغولاییر. دونیاویلیک دینین آردان قالدیریلماسینی نظرده توتمور؛ او، برابَرلِغی تامین ائدیر و هرهانصی بیر دینین یا ایدیئولوژیانین سییاسی قراروِرمَده اوستونلوک قازانماسینین قارشیسینی آلیر.
بلوچی
سکولاریسم به اصل جدایی دینی نهاداں ئا سیاسی و عمومی نهاداں اشاره کُت. این دولتی بیطرفی ئا دینی باوراں ءِ طرف و همہ شهرونداں ئا وجدان آزادی ءِ حفاظت سَر تاکید کُت. سکولاریسم دین ئا حذف کُنٹگ ئا معنی نہ دات بلکہ برابری ئا یقینی کُت و یک واحد ایمان یا ایدئولوژی ئا سیاسی تصمیمگیری س��ر غالب بوتگ ئا منع کُت.
عربی
تُشير العلمانية إلى مبدأ فصل المؤسسات الدينية عن المؤسسات السياسية والعامة. وهي تؤكد على حيادية الدولة تجاه المعتقدات الدينية وحماية حرية الضمير لجميع المواطنين. لا تعني العلمانية القضاء على الدين، بل تضمن المساواة وتمنع أي عقيدة أو أيديولوجية واحدة من الهيمنة على عملية صنع القرار السياسي.
کوردی
عەلمانییەت ئاماژەیە بۆ بنەمای جیاکردنەوەی دامەزراوە ئایینییەکان لە دامەزراوە سیاسی و گشتییەکان. جەخت لەسەر بێلایەنیی دەوڵەت دەکاتەوە بەرامبەر بە بیروباوەڕە ئایینییەکان و پارێزگاریکردن لە ئازادیی ویژدان بۆ ھەموو ھاووڵاتیان. عەلمانییەت بە واتای نەھێشتنی ئایین نییە، بەڵکو یەکسانی مسۆگەر دەکات و ڕێگری دەکات لەوەی ھیچ باوەڕ یان ئایدیۆلۆژیایەکی تاکەکەس زاڵ بێت بەسەر بڕیارەکانی سیاسییدا.
#حلقه_ایران
#حلقه_واژگان
#سکولاریسم #عەلمانییەت #ال��لمانية #دونیاویلیک #Secularism
"خشونت" چه تأثیری بر پیروزی جنبش های اجتماعی دارد؟
https://t.co/1LFHLLYaIW
محمدعلی کدیور @MAliKadivar
استاد جامعه شناسی، دانشگاه بوستون کالج
5 اکتبر 2022
13 مهر 1401
دانشگاه هاروارد
دکتر کدیور، بر اساس پژوهش های جامعه شناسی، خشونت را به دو دسته تقسیم میکند: خشونت مسلحانه و غیرمسلحانه.
بنا بر پژوهشهای انجام شده، خشونت مسلحانه احتمال گذار به دموکراسی را زیاد نمیکند و در انقلابهای شهری خشونت مسلحانه احتمال پیروزی انقلاب را کم میکند. از ابتدای قرن بیستم به بعد، انقلابهای شهری مسلحانه هیچ گاه پیروز نشده اند، چرا که دولتها به لحاظ تسلیحاتی همیشه قوی تر هستند. از میانه ی قر�� بیستم هم، انقلابیون اول اقدامات مسلحانه را در مناطق روستایی انجام میدادند و وقتی انقلاب به شهرها میرسید، غیر مسلحانه میشد (م��ل اوکراین و مصر و تونس).
اما، خشونت غیر مسلحانه در جنبش، به عنوان یک تاکتیک، تا جایی که جلوی نیروی سرکوب را بگیرد و اجازه دهد اعتراضات صلح آمیز انجام شوند، میتواند مفید باشد. نظیر این را در مصر داشتیم. اما، این نمیتواند تنها تاکتیک یک جنبش باشد. نهایتاً، همانطور که پیش از این اشاره شد، پیروی یک جنبش نیاز به حضور میلیونها نفر خواهد داشت. پس، این تاکتیک (خشونت غیرمسلحانه) میتواند موثر باشد، تا جایی که راه را برای تظاهراتهای توده ای میلیونی یا اعتصابهای وسیع باز کند.
---
بخشی از نشست "زن، زندگی، آزادی چگونه در ایران محقق خواهد شد؟" با محمدعلی کدیور، پاملا کریمی و رویا ایزدی.
برای تماشای ویدیوی کامل این نشست، شنیدن پادکست آن، یا مطالعه گزارش آن به کانال یوتیوب، پلتفرم های پادکست، یا وبسایت حلقه ایران مراجعه کنید:
https://t.co/WOxbWLhRHD
https://t.co/yYR5rH7dgM
https://t.co/iOPROQZ0Fb
#ایران
#زن_زندگی_آزادی #جنبش #انقلاب #گذار #براندازی #خشونت
آیا رفتار و منش دموکراتیک شرط لازم برای رسیدن به آزادی و دموکراسی است؟
https://t.co/Hk8lx0qsOq
پرستو فروهر @ForParastou
فعال حقوق بشر
همبود
فروهر در اینجا توضیح میدهد که "براندازی" یا "گذار" به خودی خود ارزشمند نیست و لزوماً به بهبود اوضاع سیاسی، اجتماعی یا اقتصادی نمی انجامد. بنابراین، برای رسیدن به یک گذار دموکراتیک در ایران که بتوا��د به آزادی و ��شد پایدار بلندمدت بیانجامد ضرورتاً لازم است که رفتار و منش دموکراتیک را همین امروز تمرین کنیم. خانم فروهر توضیح میدهد که برای او بعنوان یک کنشگر حقوق بشر و حقوق زنان "تعهد در هر لحظه" است، نه تنها در فردای بعد از براندازی یا گذار. به عبارت دیگر، اگر حقوق انسانی و رفتار دموکراتیک را به فردای بعد از گذار موکول کنیم هرگز به این "افق آزادی و برابری" نخواهیم رسید. روش های خشونت محور مثل جنگ یا براندازی خشونت آمیز، بر این اساس، به هدف خود (آزادی ایران) وفادار نیستند، و باید از این روش ها پرهیز کرد، چرا که این روش های غیردموکراتیک و خشونت آمیز مخرب هستند و رسیدن به "افق آ��ادی" را به تاخیر می اندازند.
بخشی از نشست "گذار از استبداد به مردم سالاری در ایران" با پرستو فروهر، نیره توحیدی، شیرین عبادی و سیامک آرام.
برای تماشای ویدیوی کامل این نشست یا مطالعه گزارش آن به کانال یوتیوب یا وبسایت حلقه ایران مراجعه کنید:
https://t.co/LsfxTpaMbz
https://t.co/1U2RoMPFYc
#ایران
#آزادی #دموکراسی #اقتصاد_پایدار #دموکراسی_پایدار #سیاست_پایدار
#گذار #براندازی #گذار_خشونت_پرهیز
شیوه تفکر امام محمد غزالی از چه لحاظ منحصربفرد است؟
https://t.co/OLa8av4uzF
علی میرسپاسی (@AliMirsepassi)
استاد جامعه شناسی و پژوهشگر تاریخ تفکر ایرانی، دانشگاه نیویورک
در اینجا میرسپاسی توضیح میدهد که پروژهی غزالی، بعنوان یک اصلاح گر در شیوه تفکر، نوعی تحول در "دانش" زمان خودش است، چه در دانش اسلام�� و چه در دانش جهانی بطور کلی. زندگی غزالی در زمان حکومت عباسی و سلجوقی بود. در این دوره ما با بحران عباسیان، سلجوقیان و حضور فاطمیان روبهرو هستیم. بحرانی که مسلمانان و ایرانیان را برای اولینبار با "تکثر سیاسی" مواجه میکند.
غزالی پس از اینکه از نظامیه بغداد بعنوان یک فقیه خارج میشود، و بعنوان یک متفکر به خراسان برمیگردد متوجه میشود که زمانه عوض شده است. او متوجه میشود که علاوه بر اسلام حکومت عباسی در این دوره اسلامهای حاشیهای هم داریم که البته خود غزالی به نوعی بخشی از همین اسلامهای حاشیهای شده است. این تحولات در نگرش و جهان بینی غزالی پیش زمینه ای برای نوشتن رساله کیمیای سعادت میشود.
این کتاب در اواخر عمر غزالی نوشته شده است. در این دوره او هیچ شغل حکومتیای ندارد. دنیای اسلام را در یک بحران میبیند. در این دوره او در خراسان زندگی میکند. این کتاب که، بر خلاف کتاب های قبلی او، به فارسی نوشته شده است پاسخیست به این بحران. این کتاب برای مردم عادی فارسیزبان ایران، نوشته شده است.
کارل هیلبراند در مقالهای دربارهی این موضوع صحبت میکند که چرا این کتاب و کتبی از این دست به فارسی نوشته شدهاند. او میگوید: «زبان فارسی در این دوره در حال تجربهی یک رنسانس است.»
میرسپاسی توضیح میدهد که شیوهی استدلال غزالی در کیمیای سعادت به این گونه است:
- پرسشهای اصلی او دربارهی زندگی در این دنیاست (نه درباره مذهب و خدا و آخرت)، از جمله تجارت، مسافرت، هنر، خانواده و مسائل اخلاقی.
- تکثر استدلال: در این کتاب راجع به هر موضوعی که صحبت میکند با حوصله انواع استدلالها را مطرح میکند. نکتهای که میرسپاسی به آن "تکثر استدلال" میگوید. استدلالهایی از قرآن و کتب آسمانی و پیامبران دیگر و حتی ادیان غیرابراهیمی و به خصوص ادیان هندی در این کتاب به چشم میخورد.
- تأکید بر تمایز اساسی امور دینی و امور دنیوی. پروژهی اصلی غزالی در کتاب کیمیای سعادت این است که این دو حوزه را از هم متمایز کند و ابزارهای شناخت در امور دنیوی و امور دینی را تعیین کند.
---
بخشی از نشست "منطق در ادبیات کهن ایران اسلامی چه جایگاهی داشته است؟" با علی میرسپاسی و حسین کمالی.
برای تماشای ویدیوی کامل این نشست، یا مطالعه گزارش آن، به کانال یوتیوب یا وبسایت حلقه ایران مراجعه کنید:
https://t.co/sGcDsAVEtW
https://t.co/21llTRV7gd
#ایران
#منطق #فلسفه #تفکر #دانش
همبستگی: پیوند، در زمانه تحمیل گسست
حسین دباغ
استاد فلسفه، دانشگاه نورث ایسترن، لندن
ویدیوی کامل نشست در کانال یوتیوب حلقه ایران:
https://t.co/JxLQF7MjVB
در این نشست حلقه ایران، با دکتر حسین دباغ به گفتگویی درباره چرایی و چگونگی حفظ یا از دست رفتن "همبستگی" پرداختیم. دباغ توضیح میدهد که استبداد و سرکوب داخلی و جنگ و تجاوز خارجی اثراتی عمیق و ماندگار بر ما در سطح روانی-اجتماعی میگذارند، شامل بر فرسایش حس «عاملیت»، یعنی تجربهی بنیادین «من میتوانم» در جهان اجتماعی. در بلندمدت، سرکوب این پیام را درونی میکند که افراد بیاثرند، و در نتیجه جامعه به مجموعهای از افراد پراکنده، گرفتار ترس، خستگی و بدگمانی تبدیل میشود. پیامد این وضعیت نه فقط سکوت سیاسی، بلکه نوعی «یخزدگی اجتماعی» است که در آن روابط سست شده و ظرفیت کنش جمعی از میان میرود. استدلال اصلی دکتر دباغ این است که در شرایطی که خودِ روابط هدف حملهاند، پیوندها صرفاً عاطفی نیستند، بلکه شرط امکان سیاست، گفتوگو و آیندهاند. از اینرو، حفظ همبستگی ضر��رتی حیاتی دارد.
#ایران
#همبستگی
@TheIranCircle
زیستن در حال و هوای جنگ: زنان و سیاست حافظه در ایران
سنا چاوشیان @sana_xawosch
در گفتگو با یونس صرامی فر
https://t.co/ADVSghdG3C
در این نشست در شهریور 1404 میزبان سنا چاوشیان و یونس صرامی فر بودیم. دکتر چاوشیان، با در نظر گرفتن فضای ایران که متاثر از جنگ 12 روزه و ناپایداری اقتصادی و سیاسی بود، خلاصه ای از کتاب تازه انتشار یافته ی خود را با عنوان "زنان، شهدا و سنگ ها در سیاست پساجنگ ایران" به ما ارائه کرد و سپس به شنیدن گفتگوی دکتر صرامی فر با او را درباره موضوع این کتاب نشستیم. در ادامه، خلاصه ای کوتاه از محتوای این کتاب و پژوهش دکتر چاوشیان آمده است:
این کتاب به بررسی روابط لمسی (هپتیک) میان مادران و همسران جاویدنامان (شهدا) با فرزندان و شوهرانشان در جنگ ایران و عراق (۱۳۵۹–۱۳۶۷) میپردازد و نشان میدهد که چگونه این ارتباطات در شکلگیری فرهنگ شهادت و سیاست یادمانهای جنگ در ایران نقش داشتهاند. این کتاب نخستین پژوهش قومنگارانه در این سطح است که به آیینها، سیاستها و نقش زنان در "فرقه ی شهادت" (آیین شهادت) میپردازد و آنها را نه فقط به عنوان بازماندگان منفعل، بلکه به عنوان عاملانی فعال در ع��صه دین، اجتماع و سیاست بررسی میکند. این کتاب خواننده را از رؤیاها و تجربههای معنوی زنان تا زیارتگاهها و بقایای جنگی همراهی میکند و آشکار میسازد که چگونه عناصر مادی و حسی، نقش اساسی در بازتعریف هویت دینی، اجتماعی و سیاسی زنان و سیاست معاصر ایران ایفا میکنند.
#جنگ #کشتار #شهید #جاویدنام #سنگ #لمس #رویا #آیین
«حق نخواستن مرگ»
@nargesfnd
شنبه یک فروردین ۱۴۰۵
ما، امضا کنندگان این بیانیه، نگرانی عمیق خود را از گسترش ویرانگر جنگ ابراز میکنیم.
امروز مردم ستم دیده ایران در میان دو لبه قیچی گرفتار شدهاند. از یک سو سرکوب داخلی و از سوی دیگر حملات نظامی آمریکا و اسراییل که از ۱۰ اسفند ۱۴۰۴ آغاز شده است.
گزارشها از بمب باران بدون وقفه سه هفته گذشته ایران حاکی از فاجعهای انسانی است؛ از حمله به مدارس، تا بنا های تاریخی و تا زیرساختهای حیاتی.
از کشته شدن بیش از ۱،۳۰۰ غیرنطامی از جمله صدها کودک، تا حملاتی نزدیک به زندان ها و خطر جانی برای هزاران زندانی سیاسی و معترض بازداشتی که بعضی ها در معرض اعدام هم هستند.
از همین حیث و درست همینجا باید از منظرِ حقوقِ بشری به جنگ نگریست.
همگی به فراستِ تاریخیِ عمیقاً رنجورِ خود دریافتهایم که هیچگاه سودایِ جنگ نتوانسته آرمانِ آزادی ، برابری و حقوقِ بشر را آبیاری کند، چرا که جنگ در بادیِ امر ، عاملیّتِ مردم را ملغی میکند و در فقدانِ عاملیّتِ «مردم» به عنوانِ بزرگترین محملِ «سیاست» گفتن از آرمانِ آزادی و برابری و حقوقِ بشر چندان واجدِ معنا نیست؛ از همین روست که باید بی هیچ لُکنتی از مصائبِ جنگ گفت.
امروز مسئله ما «صلحطلبی» به عنوان یک آرمان اخلاقی و رؤیا نیست، مسئله بسیار بنیادیتر است: حق نخواستن مرگ. حق حیات، پیششرط هر تغییر سیاسی است و هر آیندهای که از دل مرگ تحمیلشده آغاز شود، پیشاپیش بخشی از انسانیت خود را از دست داده است و در همین راستا ما مطالبات زیر را اعلام میداریم:
۱. آتشبس فوری و چندجانبه: توقف بیدرنگ تمامی حملات نظامی توسط ایالات متحده، اسرائیل و جمهوری اسلامی برای جلوگیری از فاجعه انسانی بیشتر و حفظ تمامیت ارضی ایران.
۲. حفاظت از غیرنظامیان و زندانیان: آزادی فوری تمامی زندانیان سیاسی و توقف احکام اعدام؛ همراه با ایجاد گذرگاههای امن برای کمکهای بشردوستانه زیر نظر سازمان ملل.
۳. رفع محدودیتهای ارتباطی: برقراری فوری دسترسی به اینترنت جهانی برای اطلاعرسانی و امنیت شهروندان.
ما خواهان زندگی، امنیت و کرامت انسانی هستیم و از تمامی وجدانهای آگاه و بیدار میخواهیم که به این صدای مستقل برای حق حیات بپیوندند. این صدا نه در کنار اشغال��ری قرار میگیرد و نه در کنار سرکوب، بلکه تنها در کنار «انسان» و حق زندگی ایستاده و میان قاتلان خود، دست به انتخاب نمیزند.
---
برای امضای این بیانیه، به این لینک گوگل فرم مراجعه کنید:
https://t.co/HBEKhEOfNP
همبستگی در زمانه تحمیل گسست
حسین دباغ
استاد فلسفه، دانشگاه نورث ایسترن لندن
وبینار آنلاین
شنبه، 4 آپریل، ساعت 3-5بعدازظهر بوقت لندن
برای شرکت در این وبینار آنلاین، از طریق این لینک ثبت نام کنید:
https://t.co/ix0LUx2dv0
در این نشست حلقه ایران، با دکتر حسین دباغ به گفتگویی درباره چرایی و چگونگی حفظ یا از دست رفتن "همبستگی" خواهیم پرداخت. دباغ توضیح میدهد که استبداد و سرکوب داخلی و جنگ و تجاوز خارجی اثراتی عمیق و ماندگار بر ما در سطح روانی-اجتماعی میگذارند، شامل بر فرسایش حس «عاملیت»، یعنی تجربهی بنیادین «من میتوانم» در جهان اجتماعی. در بلندمدت، سرکوب این پیام را درونی میکند که افراد بیاثرند، و در نتیجه جامعه به مجموعهای از افراد پراکنده، گرفتار ترس، خستگی و بدگمانی تبدیل میشود. پیامد این وضعیت نه فقط سکوت سیاسی، بلکه نوعی «یخزدگی اجتماعی» است که در آن روابط سست شده و ظرفیت کنش جمعی از میان میرود. استدلال اصلی دکتر دباغ این است که در شرایطی که خودِ روابط هدف حملهاند، پیوندها صرفاً عاطفی نیستند، بلکه شرط امکان سیاست، گفتوگو و آیندهاند. از اینرو، حفظ همبستگی ضرورتی حیاتی دارد.
#ایران
#همبستگی_ملی
دلایل اصلی رواج "توهم توطئه" در میان ایرانیان چیست؟
هوشنگ شهابی
استاد مشاور حلقه ایران
استاد تاریخ و روابط بین الملل، دانشگاه بوستون
https://t.co/WLMBbAfMoT
پروفسور هوشنگ شهابی به دلایل محبوبیت و رواج توطئهباوری درمیان ایرانیان میپردازد:
1. ایران واقعاً مورد توطئه خارجی بوده است.
ایران از نظر ژئوپلیتیک در مرکز نیمکره شرقی قرار دارد و کشورهای دیگر همیشه به روی آن تاثیر گذاشتهاند. همچنین در اوج امپریالیسم غرب ایران جزء نادر کشورهایی بوده که استقلال خود را حفظ کردهاست. درواقع صرفا 6 کشور بودهاند که غربی نبودند و همزمان استقلال خود را در آن برهه حفظ کردهاند؛ چین، تایلند، ترکیه، ایران، اتیوپی و ژاپن. و برای حفظ استقلال در زمانی که بقیه دنیا توسط انگلیسیها و فرانسویها و بلژیکیها و هلندیها فتح شد ایران مجبود بود یک بها بپردازد که آن بها درواقع ضعف دولت مرکزی بود که به خارجیها اجازه دخالت در امور و توطئه را میداد.
2. خودپسندی و خودکمبینی همزمان در میان ایرانیان
ما ایرانیان به لحاظ فرهنگی همزمان هم زیاد از حد خودپسند و هم زیاد از حد خود کم بین هستیم! خودپسندی ایرانی را میتوان در نگرش هایی مثل برتر دیدن خود از اعراب و سایر اقوام منطقه یا برتر دیدن شیعه از سنی مشاهده کرد، و خود کم بینی ایرانی را میتوان در کمتر دیدن خود از اروپایی ها و سفیدپوستان یا بطور کلی در ارجاع کنترل روند همه امور به قدرت های جهانی مثل آمریکا و چین مشاهده کرد. برای مطالعه بیشتر در این باره، به مطلب "دولت-ملت های پسااستعماری" ارائه شده توسط دکتر هومان علیایی مراجعه کنید.
3. باور به «قضا و قسمت»!
این مورد میتواند ارتباطی با مورد اول در دلایل عام و جهانشمول داشته باشد. در آنجا بحث بر سر عدم امکان تصادفی بودن وقایع بود و در ایران قضا و قسمت میتواند دلیل خوبی برای هر اتفاقی تلقی شود. به این شکل که "اگر قضا و قسمت ��یتواند نتیجه وقایع را معلوم کند پس دیگر اعمال دیگران چه اهمیتی دارد؟".
4. اعتقاد اشتباه به تمایز قاطع بین نیروهای خیر و نیروهای شر، و جنگ همیشگی بین این دو
این مورد در ایران ریشه در ادیان مانوی، زرتشتی و ابراهیمی نیز دارد، به این معنی که انسان ها و نیروهای مختلف اجتماعی یا مطلقاً متعلق به خیر و خوبی هستند (مطلقاً سفید)، یا مطلقاً متعلق به بدی و شر هستند (مطلقاً سیاه). این جهان بینی "سیاه و سفید" با واقعیت جهان بشری مطابقت ندارد، که در آن انسان ها و نیروهای مختلف اجتماعی و سیاسی همه خاکستری و ترکیبی از خوبی ها و بدی ها هستند. این اختلال شناختی در میان بعضی از فرهنگ ها و ملل یکی از ریشه های مهم طرز فکر توطئه ای است.
5. بیاعتمادی و بدگمانی به ظواهر امور
این اعتقاد که "کاسهای زیر نیمکاسه است" و تفاوتی که بین ظاهر و باطن، درون و بیرون و... قائل میشوند. این اعتقاد در شیعه دوازدهامامی نیز بسیار رایج است و میتوان به این مورد اشاره کرد که به اعتقاد آنان از 12 امام 11 امام براساس توطئه کشته شدهاند!
6. گ��ایش به مبالغه و اغراق
در ادبیات نیز ما آرایهی اغراق و مبالغه شاعرانه را داریم و این ویژگی را نمیتوان یک برچسب غربی دانست. این علاقه به اغراق باعث میشود یک امر ممکن و محتمل مانند توطئه تبدیل به یک الگوی همیشگی شود.
7. عدم تمایل و گرایش به رشته تاریخ (و علوم انسانی و اجتماعی) در ایران
در ایران رشته هایی مثل تاریخ و جغرافیا و بطور کلی علوم انسانی و اجتماعی (در مقایسه با مهند��ی و پزشکی و غیره) معمولاً مورد استقبال و اقبال عمومی قرار نمیگیرند و مردم ما تمایل زیادی به یادگیری این رشته ها ندارند.
8. در مقابل تمایل زیاد به ادبیات و شعر، و درنتیجه "روشنفکر" دیده شدن ادیبان و شعرا و رواج بیشتر نوشتههای تاریخی آنان در جامعه نسبت به مورخان حرفهای.
بخشی از بحث درباره "چرا ذهن ایرانی مستعد توهم توطئهپردازی است؟" با هوشنگ شهابی و آرش عزیزی.
برای تماشای ویدیوی کامل این بحث یا مطالعه گزارش آن به کانال یوتیوب یا وبسایت حلقه ایران مراجعه کنید:
https://t.co/btmKsx7kzR
https://t.co/4TlWaCKD4E
#ایران
80+ Global Figures Demand Release of Iran’s Political Prisoners Amid Escalating War
Global Coalition of 80+ Organizations and Human Rights and Civil Society Figures Demanding an Immediate Ceasefire, Release of All Political Prisoners, and UN-Supervised Democratic Transition from Tyranny to Democracy in Iran.
@nargesfnd
12 March 2026
The Narges Foundation is amplifying an urgent international appeal directed to the United Nations Secretary-General, the UN Security Council, the UN Department of Political and Peace building Affairs, and the Member States of the European Union.
The appeal, spearheaded by The Iran Circle a university scholar based organization in collaboration with Iran Justice and the Iranian Association for the Defense of Human Rights in Spain, brings together a powerful coalition of human rights and women’s rights organizations from across the globe.
Supported by more than 80 Iranian and international organizations, prominent human rights defenders, women’s rights defenders, Parliament members, senators, feminists, writers, lawyers and intellectuals and high-ranking political officials, the statement warns that thousands of political prisoners in Iran face unprecedented danger. As regional military strikes intensify, the statement expressed grave concerns that the Iranian government may use the cover of conflict to escalate its crackdown on dissent.
“The Islamic Republic has repeatedly exploited the fog of war to escalate violence against political prisoners,” the group stated, noting that Nobel Peace Prize laureate Narges Mohammadi is among those currently held in Zanjan Prison, a prison facility at risk of bombardment.
@UNHumanRights@UN@EU_Commission@Europarl_EN@EUCouncil@OurCommons@ParlHouseCBR@UKParliament
https://t.co/32rZngQHrR
بیش از ۸۰ شخصیت جهانی خواستار آزادی زندانیان سیاسی ایران در بحبوحه تشدید جنگ شدند
ائتلا�� جهانی متشکل از بیش از ۸۰ سازمان و شخصیت حقوق بشری و جامعه مدنی خواستار آتشبس فوری، آزادی همه زندانیان سیاسی و گذار دموکراتیک تحت نظارت سازمان ملل از استبداد به دموکراسی در ایران هستند.
۱۲ مارس ۲۰۲۶
بنیاد نرگس، از درخواست فوری بینالمللی خطاب به دبیرکل سازمان ملل متحد، شورای امنیت سازمان ملل متحد، اداره امور سیاسی و صلح سازمان ملل متحد و کشورهای عضو اتحادیه اروپا حمایت میکند.
این درخواست که توسط «حلقه ایران»، یک نهاد فرهنگی-دانشگاهی، با همکاری «ایران جاستیس» و «انجمن ایرانی دفاع از حقوق بشر در اسپانیا» تهیه شده، ائتلافی قدرتمند از سازمانهای حقوق بشر و حقوق زنان را از سراسر جهان گرد هم آورده است. این بیانیه که مورد حمایت بیش از ۸۰ سازمان ایرانی و بینالمللی، مدافعان برجسته حقوق بشر، مدافعان حقوق زنان، نمایندگان مجلس، سناتورها، فمینیستها، نویسندگان، وکلا و روشنفکران و مقامات عالیرتبه سیاسی است، هشدار میدهد که هزاران زندانی سیاسی در ایران با خطر بیسابقهای روبرو هستند. با تشدید حملات نظامی منطقهای، این بیانیه نگرانیهای عمیق خود را از احتمال استفاده دولت ایران از پوشش درگیری برای تشدید سرکوب مخالفان ابراز کرده است.
این گروه با اشاره به اینکه نرگس محمدی، برنده جایزه صلح نوبل، از جمله کسانی است که در حال حاضر در زندان زنجان، زندانی که در معرض خطر بمباران است، نگهداری میشود، اظهار داشت: «جمهوری اسلامی بارها از فضای جنگ برای تشدید خشونت علیه زندانیان سیاسی سوءاستفاده کرده است.»
The Iran Circle Stands Against War and Human Rights Abuses
As an academic circle and an educational NGO, as much as we condemned the IRGC’s massacre of thousands of Iranians in January, today we strongly condemn Netanyahu and Trump’s unilateral illegal military assault on Iran. Through evidence-based research and many historical experiences, we know confidently that war is never a solution for local authoritarianism, especially when it is through racist means against an ideological and religious system. It only feeds the vicious loop of violence with more killings, human rights abuses and return of authoritarianism in new forms.
We always hated Khamenei and we hate the murderous regime that he has left behind. However, that does not in any way justify a unilateral foreign invasion, which already killed nearly 150 schoolgirls in Minab, Iran.
We demand this war to be immediately stopped to save thousands of innocent lives and prevent the destruction of Iran’s infrastructure. Instead, we ask the international community to take the following actions to support the people inside Iran and fill the gap that Trump and Netanyahu are pretending to fill with a predatory war:
- Suspending official diplomatic relations with the regime in Iran,
- Pursuing legal actions against those in charge of the January massacre and all other human rights abuses of the regime,
- Maximizing the pressure on the regime (and removing the pressure on the people) to ensure a UN-supervised referendum in Iran takes place and a constituent assembly is formed for a “nonviolent democratic transition”, through:
- Freedom of thousands of political prisoners,
- Formation of a “global coalition of the Iranian diaspora” to support this in an organized manner,
- Formation of a “global coalition of non-Iranian organizations and states” to support this, and
- Humanitarian interventions to save lives, if absolutely needed.
حلقه ایران علیه جنگ و نقض حقوق بشر میایستد
ما بهعنوان یک حلقه دانشگاهی و یک سازمان مردمنهاد آموزشی، همانگونه که در ماه ژانویه کشتار هزاران ��یرانی توسط سپاه و سایر گروه های تروریستی را محکوم کردیم، امروز نیز بهشدت حمله نظامی یکجانبه و غیرقانونی نتانیاهو و ترامپ علیه ایران را محکوم میکنیم. بر پایه پژوهشهای مبتنی بر شواهد و تجربههای تاریخی فراوان، با اطمینان میدانیم که جنگ هرگز راهحلی برای استبداد داخلی نیست، بهویژه زمانی که از طریق رویکردهای نژادپرستانه علیه یک نظام ایدئولوژیک و مذهبی اعمال شود. جنگ تنها چرخه معیوب خشونت را با کشتارهای بیشتر، نقض گستردهتر حقوق بشر و بازگشت اقتدارگرایی در اشکال جدید تغذیه میکند.
ما همواره از خامنهای بیزار بودهایم و از رژیم آدمکش بر جای ماند�� از او نیز متنفریم. با این حال، این امر به هیچ وجه توجیهکننده یک تهاجم خارجی یکجانبه نیست؛ تهاجمی که فقط در یک روز نزدیک به ۱۵۰ دانشآموز دختر را در میناب ایران به کام مرگ کشانده است.
ما خواستار توقف فوری این جنگ هستیم تا جان هزاران انسان بیگناه حفظ شود و از نابودی زیرساختهای ایران جلوگیری گردد. در عوض، از جامعه بینالمللی میخواهیم برای حمایت از مردم داخل ایران و پر کردن خلأیی که ترامپ و نتانیاهو وانمود میکنند با یک جنگ غارتگرانه در حال پر کردن آن هستند، اقدامات زیر را در پیش گیرد:
•تعلیق روابط رسمی دیپلماتیک با رژیم جمهوری اسلامی،
•پیگیری اقدامات حقوقی علیه مسئولان کشتار دی ماه و تمامی موارد دیگر نقض حقوق بشر توسط این رژیم،
•به حداکثر رساندن فشار بر رژیم (و برداشتن فشار از دوش مردم) بهمنظور تضمین برگزاری یک همهپرسی تحت نظارت سازمان ملل در ایران و تشکیل مجلس مؤسسان برای یک «گذار خشونت پرهیز به مردم سالاری»، از طریق:
•آزادی هزاران زندانی سیاسی،
•تشکیل «ائتلاف جهانی ایرانیان خارج از کشور» برای حمایت سازمانیافته از این روند،
•تشکیل «ائتلاف جهانی سازمانها و دولتهای غیرایرانی» برای پشتیبانی از این روند، و
•مداخلات بشردوستانه برای نجات جان انسانها، در صورت ضرورت مطلق.
#ایران
#نه_به_جنگ
#نه_به_جمهوری_اسلامی
#Iran
#No_to_War
#No_to_Islamic_Republic