ویروس بلاگر شدن بدجور همهگیر شده. اصلا انقدر که «محتوا» تولید میشه، دیده و شنیده هم میشه؟ همه کسایی که با امید پولدار شدن، راه بلاگری رو پیش میگیرن از خودشون میپرسن آیا واقعا چیز ارزشمندی برای گفتن دارم؟
از دوربین و میکروفون فاصله بگیرید؛ ۹۵درصدتون حرف خاصی برای گفتن ندارید!
الان بهش فکر کردم، تو هر بازهای از زندگیم این قلاب متفاوت بوده؛ گاهی ادبیات، گاهی سینما و گاهی فوتبال. امیدوارم همیشه بتونم یه چیزی برای وصل کرد�� به زندگی پیدا کنم.
کل فلسفه وجودی پروتکل TLS، حمایت از محرمانگی و امنیت ارتباطات کاربره!
عدم صدور گواهی TLS برای شرکتهای ایرانی، در نهایت ضررش فقط به کاربر میرسه.
اینکه یک دولت بهتنهایی این توانایی رو داشته باشه که تعیین کنه چه کسی میتونه گواهی TLS بگیره و چه کسی نه، یه زنگ خطر بزرگ برای کل اینترنته.
بهجای مجبور کردن کاربر به نصب Root CA ملی، یا عادت دادنش به بیتوجهی به اخطارهای TLS، پیشنهاد من اینه که وزارت ارتباطات سازوکار استفاده از DANE رو ترویج کنه.
روش DANE با استفاده از رکوردهای TLSA و DNSSEC، امکان احراز ارتباط بین یک دامنه و گواهی اون سرویس رو فراهم میکنه. در نتیجه، مدل اعتماد بهجای تکیه بر Trusted Rootهای Web PKI، به DNSSEC متکی میشه.
مشکل اینه که مرورگرها DANE رو بهصورت native پیادهسازی نکردن.
راهحلش هم اینه که کاربر یک نرمافزار پروکسی نصب کنه که اعتبارسنجی DANE رو انجام بده و ارتباط رو به شکلی در اختیار مرورگر قرار بده که نیاز به پشتیبانی native از DANE نداشته باشه.
مثلا پروژهای مثل این:
https://t.co/Ia6CRPpu5F
ببین کار به کجا رسیده که به فیلترچی داریم راهحل پیشنهاد میدیم. 🤦♂️