Theo van der Veen

[Jacek Dębski @jacekjdebski]

‼️Podczas procesów norymberskich Hermann Göring,
siedząc w więzieniu,
udzielił rozmowy,
w której powiedział między innymi:

„Ludzie z natury nie pragną wojny.
Który rolnik chciałby narażać życie, skoro jego największym marzeniem jest spokojny powrót na własne gospodarstwo w jednym kawałku?
Nikt
nie chce wojny,
ani w Niemczech,
ani w Rosji,
Anglii czy Ameryce.

To jasne.

Ale ostatecznie decyzje podejmują przywódcy.
I przekonanie społeczeństwa,
by poszło za nimi,
wcale nie jest trudne.

Nieważne,
czy chodzi o demokrację,
monarchię,
komunizm czy dyktaturę”.

Na uwagę dziennikarza,
że w demokracji ludzie mają prawo głosu i mogą wpływać na decyzje poprzez swoich przedstawicieli,
Göring odparł spokojnie:

„To może i prawda,
ale w gruncie rzeczy można zawsze sprawić,
by społeczeństwo zrobiło to,
czego się od niego oczekuje.
Wystarczy
wmówić im, że są zagrożeni,
a tych,
którzy wzywają do pokoju,
oskarżyć o brak patriotyzmu i działanie na szkodę kraju.
Ten
mechanizm działa zawsze”.

(18 kwietnia 1946 r., fragment rozmowy przytoczonej w książce *„Dziennik norymberski”*)

Brzmi znajomo?
🤔 Czy nie przypomina Wam to pewnych współczesnych schematów? 🤔⁉️

Bożena Gadomska.

#SnaW

[Wim den Oudsten @WimdenOudsten]

In de rij zegt de caissière tegen een oudere vrouw:
- Mevrouw, u moet uw eigen boodschappentassen dragen want deze plastic zakjes zijn niet milieuvriendelijk!
De oudere dame verontschuldigde zich en antwoordde:
- Zo'n "groene golf" was er in mijn tijd niet.
Dit is ons probleem vandaag, mevrouw. Jouw generatie gaf niet genoeg om het milieu.
"Je hebt gelijk," antwoordde mevrouw. Onze generatie gaf niet voldoende zorg voor het milieu. Vroeger, glazen flessen melk, frisdrank en bier terug naar de winkel. De winkel bracht ze terug naar de fabriek, waar ze werden gewassen en gesteriliseerd voordat ze steeds opnieuw werden gebruikt. Vroeger gaven we echt niets om het milieu. We hebben zelfs de baby luiers gewassen omdat er geen wegwerpluiers waren. Zelf gedroogd, niet in elektrische drogers. Deze luiers drogen ze echt uit de wind en zonne-energie.
In onze tijd maakten we ons echt geen zorgen over de milieustaat. In onze tijd hadden we thuis maar één tv en één radio, niet één tv per kamer. En de tv had een 14 inch scherm, niet zo groot als een stadion, dat als het kapot ging uit het niets zou worden gegooid. In de keuken moesten we alles met de hand doen, want er waren geen elektrische apparaten om alles voor ons te doen. Toen we iets breekbaars per post verstuurden om het te verpakken, gebruikten we oude kranten in plaats van plastic bellen en piepschuimballen die 500 jaar duren om te ontbinden.
In onze tijd gebruikten we geen grasmaaiers met benzine om het gras te maaien, ze waren mechanisch en we gebruikten onze spieren om het te bewegen. De trainingen waren geweldig en we hoefden niet naar de sportschool om in vorm te blijven.
Je hebt gelijk, in onze tijd maakten we ons geen zorgen over het milieu. Vroeger dronken we water rechtstreeks uit de fontein en niet uit plastic flessen en bekers die nu de oceanen vullen.
Eigenlijk was er in onze tijd geen "groene golf" - toen namen we allemaal de tram of bus, jongens gebruikten de fiets of liepen naar school, in plaats van hun ouders te gebruiken als 24-uurs taxi service.
Dus, is het niet geweldig dat de generatie van vandaag zoveel praat over het “milieu” maar niets wil opgeven en er niet aan denkt om met weinig te leven zoals in mijn tijd!

Nu je deze tirade hebt gelezen, stuur het naar je vrienden van boven de 50 en naar de jongeren die alles in handen hebben en alleen maar kritiek op ouderen weten te hebben!!!

[Wim den Oudsten @WimdenOudsten]

Iets om over na te denken….

Ik had een uur met mijn vader op de bank gezeten, omdat hij wat geld moest overmaken. Ik kon het niet laten en vroeg...
Papa, waarom activeren we uw internetbankieren niet?
Waarom zou ik dat doen?Vroeg hij ...
Nou, dan hoef je hier geen uur door te brengen voor zaken als vervoer.
U kunt zelfs online uw boodschappen doen. Alles zal zo gemakkelijk zijn!
Ik was zo opgewonden om hem de wereld van internetbankieren te introduceren.
Hij vroeg: Als ik dat doe, hoef ik het huis niet uit?
Ja, ja! Ik zei. Ik vertelde hem hoe zelfs kruidenierswaren nu aan de deur kunnen worden bezorgd en hoe supermarkten alles bezorgen!
Zijn antwoord maakte me verbijsterd.
Hij zei: Sinds ik vandaag bij deze bank ben gekomen, heb ik vier van mijn vrienden ontmoet, ik heb een tijdje gepraat met het personeel dat me inmiddels heel goed kent.
Je weet dat ik alleen ben... dit is wat ik nodig heb. Ik maak me graag klaar en kom naar de bank. Ik heb genoeg tijd, het is de fysieke aanraking waar ik naar verlang.
Twee jaar geleden werd ik ziek. De winkeleigenaar van wie ik fruit koop, kwam naar me toe en zat aan mijn bed en huilde.
Toen je moeder een paar dagen geleden viel tijdens haar ochtendwandeling, zag onze plaatselijke kruidenier haar en haalde onmiddellijk zijn auto om haar naar huis te brengen, omdat hij weet waar ik woon.
Zou ik die 'menselijke' aanraking hebben als alles online zou komen?
Waarom zou ik willen dat alles aan mij geleverd wordt en mij dwingen om alleen met mijn computer te communiceren?
Ik ken graag de persoon met wie ik te maken heb en niet alleen de 'verkoper'. Het creëert relaties van relaties.
Leveren online supermarkten dit allemaal ook?
Technologie is geen leven...
Tijd doorbrengen met mensen…Niet met apparaten, dat is leven!

Verspreid deze belangrijke boodschap met vrienden en familie, om iedereen te laten beseffen wat echt belangrijk is ❤️

[Archaeo - Histories @archeohistories]

The erasure of the Kingdom of Kush, the Malian Empire, the Kingdom of Dahomey, Great Zimbabwe, and dozens of other sophisticated African civilizations from global historical education was not an accidental omission — it was a deliberate intellectual project pursued by European colonial academics who understood that the premise of African inferiority required the elimination of evidence that Africans had built literate, mathematically sophisticated, architecturally advanced, and diplomatically complex civilizations centuries before European contact.

The Mali Empire at its peak under Mansa Musa in the early 14th century controlled territory larger than Western Europe, administered a complex trans-Saharan trade network in gold, salt, and manuscripts, and maintained the University of Sankore in Timbuktu, which enrolled an estimated 25,000 students and housed a library containing between 400,000 and 700,000 manuscripts covering mathematics, astronomy, medicine, law, and theology. When Mansa Musa performed his pilgrimage to Mecca in 1324, his caravan included 60,000 people and 100 camels each carrying 136 kilograms of gold. He distributed so much gold during his passage through Egypt that he caused a decade long inflation of gold's value across North Africa and the Middle East, a macroeconomic event documented by Arab historians and economists of the period.

Great Zimbabwe, the stone city complex in present day Zimbabwe whose construction required sophisticated engineering knowledge and administrative organization to quarry, transport, and assemble without mortar, was attributed by early European colonial archaeologists to Phoenicians, Arabs, and ancient Israelites in sequence, each attribution motivated by the determination to find any explanation other than the one supported by the archaeological evidence: that it was built by the ancestors of the Shona people who inhabited the region when Europeans arrived. The archaeologist J. Theodore Bent, who conducted the first formal excavation in 1891, was explicitly commissioned by Cecil Rhodes with instructions to find evidence of a non-African origin.

The systematic suppression of African historical scholarship extended into the colonial educational apparatus, which ensured that generations of both African and European students received no substantive instruction in pre-colonial African civilization, creating an intellectual vacancy that colonial racial ideology filled with the fiction of a continent without history.

#archaeohistories

[Theo van der Veen @TheodoorH]

@ewaldeng Ik heb thuis de Monde Diplomatique, met behoorlijk onafhankelijke berichtgeving, naar mijn beleving. Wel even blokken om die artikelen door te werken...

[Roaldcs 🚲 📣 @roaldcs]

De term “Sjakie-klasse” beschrijft een herkenbaar segment in Nederland. Mensen met hoge opleiding, vaak werkzaam in de publieke sector, semi-overheid of kennisintensieve trendvolgende dienstverlening.

Ze wonen relatief vaak in comfortabele plaatsen zoals Zoetermeer of vergelijkbare groeikernen. Hypotheek al jaren geleden afgesloten, huizenprijzen geëxplodeerd, dus een forse overwaarde. Financieel veilig. Dat is de context.

Vanuit die positie ontstaat een bepaald wereldbeeld. Niet per se uit kwaadwillendheid, maar uit ervaring. Hun leven werkt. Hun instituties werken. Dus trekken ze een conclusie: als het voor mij werkt, werkt het systeem. En als het systeem werkt, moet het verder worden uitgebouwd, verfijnd en gestuurd. Daar zie je de aantrekkingskracht van partijen als D66 of Pro maar ook VVD. Niet omdat ze “links” zijn in klassieke zin, maar omdat ze geloven in topdown bestuurbaarheid, in maakbaarheid.

Hier komt het constructivisme binnen. De overtuiging dat complexe maatschappelijke systemen rationeel ontworpen en verbeterd kunnen worden door experts. Dat beleid problemen oplost als het maar slim genoeg wordt ingericht. Dat meer data, meer regels en meer coördinatie leiden tot betere uitkomsten.

Maar precies daar zit de spanning met wat Friedrich Hayek de “fatal conceit” noemde: de overschatting van wat centrale planners kunnen weten en sturen. Kennis is verspreid, lokaal, contextueel. Prijzen, concurrentie en trial-and-error zijn manieren waarop die kennis in de markt tot uitdrukking komt. Als je dat vervangt door top-down ontwerp, verlies je veel informatie onderweg.

De Sjakie-klasse ziet vooral de imperfecties van de markt. Ongelijkheid, frictie, soms chaos. Wat ze minder zien, is dat hun eigen stabiliteit mede voortkomt uit eerdere generaties van marktgedreven groei en decentrale besluitvorming. En dat hun persoonlijke risico laag is. Als beleid faalt, worden zij zelden direct geraakt. De rekening ligt vaak bij starters, kleine ondernemers of mensen buiten hun systeem.

Daarnaast speelt een moreel element. Veel mensen in deze groep willen oprecht goed doen. Klimaat, inclusie, onderwijs, zorg. Maar goede intenties zijn geen garantie voor goede uitkomsten. Integendeel, ze kunnen blind maken voor negatieve neveneffecten. Denk aan woningmarktbeleid dat schaarste vergroot, of energieregels die innovatie afremmen.

De kern van de kritiek is dus niet persoonlijk, maar epistemologisch. Het gaat om kennis en prikkels. Hoe weet je wat werkt? En wie draagt de consequenties als het niet werkt?

Een libertaire benadering zou zeggen: wees bescheiden in wat je centraal wilt sturen. Laat meer ruimte voor experiment, concurrentie en lokale oplossingen. Niet omdat de markt perfect is, maar omdat geen enkel centraal systeem de complexiteit van een samenleving volledig kan overzien.

De Sjakie-klasse is geen vijand. Het is een product van haar omgeving. Maar juist daarom is het belangrijk om die aannames kritisch te blijven toetsen. Want hoe comfortabel de positie ook is, de werkelijkheid buiten die bubbel reageert niet altijd volgens plan.

[Theo van der Veen @TheodoorH]

https://t.co/bgMhUa7JlK

[Een blik op de NOS @eenblikopdenos]

Onlangs was er in #Nieuwsuur een reportage die men als een advertorial voor elektrische auto's en warmtepompen zou kunnen omschrijven (zie 2/2). Vandaag ook een dergelijke reportage in het #NOSJournaal. Hup, naar de tweedehands autoverkoper! En snel, want de prijzen stijgen! 1/2

[Cyrus Janssen @thecyrusjanssen]

An Iranian man left this comment on my YouTube channel. This is without a doubt the single best explanation of the reality facing Iranian people today👇

"As an Iranian, I can tell you the situation is no longer just political—it's existential. We are trapped between two collapsing structures: one internal, one external. On one hand, we face a deeply dysfunctional government, led by the Supreme Leader and the Islamic Republic’s unelected institutions.

Decades of economic mismanagement, suppression of dissent, and brutal ideological control have alienated multiple generations. No one believes in reform anymore—because every attempt has either been co-opted or crushed. But here's the paradox: We are also terrified of regime collapse—because we've watched the aftermath of Western intervention in countries like Iraq, Libya, Syria, and Afghanistan. Each was promised freedom; each descended into chaos, civil war, or foreign occupation.

So no, we don't trust the U.S. or Israel. Not because we support our regime—but because we know how imperial powers treat ‘liberated’ nations in the Middle East.

Freedom, in their language, often means vacuum, fire, and permanent instability. Right now, many Iranians live with three truths at once: The Islamic Republic is morally and politically bankrupt. The alternatives offered by foreign actors are not liberation—they’re collapse.

A bad government is survivable. No government is not. We are not silent because we agree. We are cautious because we’ve learned—too well—what happens when superpowers decide to "help." In a sentence: Iran is a nation held hostage by its own regime, but haunted by the fate of its neighbors. We are stuck in a house we hate, surrounded by fires we fear more."

[Willem Engel @dancalegria]

Het fascisme zit bij de media, niet bij jongeren die in hun pubertijd domme dingen hebben gezegd.

Fascisme is het samengaan van corporaties en staat, bij de media volledig aanwezig

Fascisme gaat uit van superioriteit, bij de media volop aanwezig

Fascisme onmenselijkt de ander, die is het mikpunt laster en wordt stapsgewijs rechteloos gemaakt.

Fascisme heeft een ontstaansmythe , bij de media is dat het verhaal van de vierde macht, die zogenaamd de andere machten scherp houdt. In realiteit is het een monoliet.

Fascisme ontbeert ook realiteitszin en zelfreflectie. Dit stukje tekst zal dan ook niet bij het NRC aankomen, maar wel worden beaamt door de meelezers.

[Ewald Engelen @ewaldeng]

Zijn ze daar bij trouw dom of zo, of doen ze het express... geld uitgeven aan wapens is niet "investeren", is een consumptieve uitgave...
En kabinet gaat niet 19 mrd uitgeven aan wapens maar 41miljard... p/j
misleidende desinformatie dit!

[Theo van der Veen @TheodoorH]

@martijntjesmits En bij het luchtcommando van de geallieerden is nooit actie ondernomen om bijvoorbeeld de spoorverbindingen te bombarderen, waarlangs honderddduizenden naar de vernietigingskampen werden vervoerd. Dat zou de vernietigingsmachine van de Nazi's enorm hebben geblokkeerd.

[Ewald Engelen @ewaldeng]

Wil graag deze vroege, briljante analyse van de op elkaar gestapelde oorlogen die wij de oorlog in #Oekraine noemen van Susan Watkins nog een keer delen: van sep 2022 alweer, maar van een niveau dat je in Nederland ook nu nog met een kaarsje moet zoeken
https://t.co/5GV5o33eDi

[Martijntje Smits @martijntjesmits]

Als 56% van alle militaire uitgaven wereldwijd niet genoeg is voor de NAVO; hoeveel moet er dan nog bij voordat we ons veilig kunnen voelen ?

[Theo van der Veen @TheodoorH]

@martijntjesmits @GinodeRobles Dat is de kern van de zaak, Martijntje, zoals jij heel terecht verwoordt.

[Martijntje Smits @martijntjesmits]

Kallas: "oproepen tot terughoudendheid"
Van Weel; "situatie is onduidelijk"
Wáár is de strenge internationale veroordeling van de agressieve, illegale aanval op #Venezuela door de VS, een NAVO-bondgenoot?
Deze dubbele moraal is onverdraaglijk.

[Wim den Oudsten @WimdenOudsten]

Voor al die partijen die Rusland de schuld geven. De NAVO en het westen heeft het over zichzelf afgeroepen.

[🦋Ann Van Haute 🦋 @Anneke172351868]

Dit is een lange post, maar dit conflict verdient meer dan slogans en propaganda.
Ik probeer iets te begrijpen, niet om iemand vrij te pleiten, maar omdat ik het gevoel heb dat we te vaak een veel te simpel verhaal krijgen.

Ja, Rusland is Oekraïne binnengevallen in februari 2022. Dat is fout. Punt.
Maar doen alsof het conflict daar pas begonnen is, alsof alles daarvoor niet bestond, klopt gewoon niet.
Dit is geen zwart-wit verhaal.
Ga even terug naar 2014.
Oekraïne had toen een democratisch verkozen president, Viktor Janoekovytsj.
Hij was corrupt en Russisch-gezind, ja, maar hij was wel verkozen.
Oekraïne zat financieel in de knoop en stond voor een keuze: een EU-associatieverdrag met zware voorwaarden, of financiële steun uit Rusland. Janoekovytsj twijfelde, stelde het EU-akkoord uit en wilde zich meer richting Rusland wenden.
Dat was de vonk.

De Maidan-protesten begonnen als een echte volksopstand tegen corruptie en wanbestuur.
Dat mag niet worden weggewuifd.
Maar laat ons ook eerlijk zijn: het Westen was daar actief en zichtbaar aanwezig.
Dat was geen geheim complot.
Victoria Nuland deelde koekjes uit en gaf geen miljarden om een regering te “installeren”,
maar wel miljarden om invloed uit te oefenen. Guy Verhofstadt en John McCain gaven toespraken. Er ging geld naar NGO’s en oppositiegroepen, en diplomatiek werd er druk gezet.
Dat was duidelijke politieke inmenging, bedoeld om Oekraïne richting EU en NAVO te duwen.
Rusland zag dat als een bedreiging aan zijn deur.

De situatie escaleerde hard. Er vielen doden aan beide kanten, politie en demonstranten. Er waren beschuldigingen van sluipschutters. De spanningen liepen zo hoog op dat Janoekovytsj in februari 2014 het land ontvluchtte. Nochtans was er net een akkoord gesloten met de oppositie, onder EU-bemiddeling, maar dat werd vrijwel meteen genegeerd.
Het parlement stemde Janoekovytsj weg en er kwam een nieuwe interim-regering.

Voor veel mensen in het westen en centrum van Oekraïne voelde dat als een overwinning voor democratie.
Maar in het oosten en zuiden, waar veel Russischtaligen wonen en waar Janoekovytsj veel stemmen haalde, voelde dat totaal anders.
Zij zagen het niet als een revolutie, maar als een coup, gesteund door het Westen, waarbij hun stem genegeerd werd. Dat gevoel was de voedingsbodem voor wat daarna kwam.

In Donetsk en Luhansk escaleerden de protesten. Gewapende groepen namen gebouwen in, met steun van Rusland. In mei 2014 riepen ze de “volksrepublieken” uit. Er kwamen referenda, eigen besturen, eigen leiders, eigen “verkiezingen”, Russischtalig onderwijs en de roebel als munt. Of je dat nu wettig vindt of niet: die gebieden functioneerden acht jaar lang als de facto onafhankelijke entiteiten.
Kyiv zag dit als illegaal separatisme en startte een militaire operatie. Zo ontstond een oorlog die van 2014 tot 2022 duurde. Acht jaar. Meer dan 14.000 doden, waaronder duizenden burgers. Beschietingen, artillerie, mijnen, verwoeste huizen, vluchtelingen. Dat is allemaal gedocumenteerd door de VN, OSCE, Amnesty, Human Rights Watch en ook door westerse media zoals de BBC.

De Minsk-akkoorden moesten een oplossing bieden: geen onafhankelijkheid, maar wel verregaande autonomie voor Donbas binnen Oekraïne. Speciale status, taalrechten, lokale verkiezingen, amnestie. In de praktijk gebeurde er weinig. Staakt-het-vuren werden voortdurend geschonden. Oekraïne voerde de politieke stappen niet uit. Rusland en de separatisten hielden vast aan hun structuren. Het conflict bevroor: geen vrede, geen echte oorlog, maar wel blijvend lijden.

En het Westen?
Dat bemiddelde, keek toe, legde sancties op aan Rusland, maar dwong niets af. Achteraf gaven Merkel en Hollande zelfs toe dat Minsk vooral tijd kocht om Oekraïne militair te versterken. Intussen verdween dat achtjarige conflict bijna volledig uit het nieuws.
Het was te complex, te grijs, te lastig.

Daar zit voor mij de kern.
Waarom deed het Westen acht jaar lang eigenlijk geen bal?
Niet omdat men het niet wist.
Niet omdat het niet erg was.
Maar omdat echte actie politiek niet goed uitkwam.
Dit zeggen is geen excuus voor Rusland.
Dit praat geen invasie goed.
Dit ontkent Oekraïens leed niet.

Maar wie blijft doen alsof de geschiedenis pas in 2022 begint, verdedigt geen principes.
Die verdedigt een narratief.
En zonder die context begrijp je niet waarom dit conflict zo vastzit,
waarom zoveel mensen zich in de steek gelaten voelen,
en waarom simpele slogans geen vrede gaan brengen.
Het is niet zwart-wit.
En dat erkennen is geen zwakte, maar eerlijkheid.

[Sjoerd @hsdvries]

NCTV: heel veel folders retour. En terecht. Overheid verzwakt door ondoordachte energietransitie onze energievoorziening en gaat daarna de burgers angsten aanpraten. Wanbeleid in optima forma.