@PetravanDam3 En wat is nu de betekenis en waarde van jouw bericht?
Het gesnater van een willekeurige eend uit het Sneumeer levert overigens ook meer toegevoegde waarde op.
De Tena-ladies Actiegroepen "Vruchteloos Verder", "Max Absorptie" en "Hersenlekje" wachten op jouw deelname.
@BM_Visser Dat was me duidelijk. Stel dat elektriciteitssysteem qua capaciteit 3 maal zo groot wordt gedimensioneerd is er dan nog sprake van een congestieprobleem? Hoeveel groter moet het nu ingericht worden voor een stabiele (vollast) situatie?
@BM_Visser@Enexis Noord Limburg. Afhankelijk van welk zonnepanelensysteem -8% (plat dak, pal zuid) tot -14% (schuin dak, zuid-west).
Afschakeling tot nu toe nog nimmer geconstateerd.
Veel Nederlandse rechters verwarren vandaag de dag “rechtsorde” met “staatsorde”. Dat lijkt een semantisch detail, maar het verschil is enorm.
Een rechtsorde ontstaat vanuit algemene rechtsprincipes zoals eigendom, contractvrijheid, proportionaliteit en bescherming tegen willekeur. Staatsorde draait vooral om het beschermen van bestaande instituties, procedures en machtsstructuren van de overheid zelf.
In theorie hoort een rechter de burger te beschermen tegen machtsmisbruik van de staat. In de praktijk lijkt een groeiend deel van de Nederlandse rechtspraak eerder te vertrekken vanuit de vraag hoe de staat bestuurbaar blijft. Dat zie je terug in uitspraken over demonstratierecht, belastingdruk, eigendomsrechten, stikstofbeleid, coronamaatregelen en vrijheid van meningsuiting. De redenering wordt vaak impliciet: als iets noodzakelijk is voor “het functioneren van de overheid” of “maatschappelijke stabiliteit”, dan krijgt de staat automatisch het voordeel van de twijfel.
Dat is gevaarlijk. Want een rechtsstaat bestaat niet om de staat comfortabel te maken. Een rechtsstaat bestaat juist om grenzen aan staatsmacht te stellen. Zodra rechters stabiliteit van het systeem belangrijker gaan vinden dan individuele rechten, verschuift men ongemerkt van rechtsorde naar staatsorde.
Veel Nederlandse rechters zijn bovendien opgeleid binnen een sterk bestuursrechtelijke cultuur. Zij bewegen zich sociaal, intellectueel en professioneel grotendeels binnen dezelfde netwerken als beleidsmakers, ministeries en toezichthouders. Daardoor ontstaat institutionele loyaliteit. Niet noodzakelijk uit kwaadwillendheid, maar uit een diep geloof dat de overheid in essentie rationeel en legitiem handelt.
Precies daar zit het probleem. Een vrije samenleving kan alleen bestaan wanneer rechters structureel wantrouwen behouden tegenover geconcentreerde macht, ook democratische macht. De essentie van rechtsorde is niet gehoorzaamheid aan de staat. De essentie is bescherming van de burger tegen de staat, juist wanneer dat politiek ongemakkelijk wordt.
Tijdens de avondklokzaken in 2021 oordeelde de rechtbank in Den Haag aanvankelijk dat de overheid de verkeerde wettelijke basis gebruikte voor zo’n ingrijpende vrijheidsbeperking. Juridisch gezien draaide het om fundamentele rechten en de grenzen van noodwetgeving. Binnen enkele uren kwam echter enorme politieke en bestuurlijke druk op gang omdat “de staat bestuurbaar moest blijven”. In hoger beroep bleef de avondklok uiteindelijk overeind. Voor veel critici was dat hét voorbeeld van hoe bescherming van staatsorde en crisismanagement zwaarder gingen wegen dan een principiële toetsing van burgerrechten.
De welvaartsstaat draait steeds meer op geleend geld, terwijl politici pijnlijke keuzes blijven uitstellen. Daardoor dreigt niet alleen een financiële crisis, maar ook verlies van autonomie en eerlijk bestuur, schrijft Afshin Ellian.
https://t.co/TQNuJveJ9O
China ist ein Ingenieursstaat, von dessen Erfolg der Westen lernen kann, sagt der Ökonom und Philosoph Dan Wang. Sein Rat an die Deutschen: mehr Ruchlosigkeit. https://t.co/EA1isDufU4
António Guterres' final term as Secretary General will be remembered as one of the most polarising eras in the history of the United Nations.
His tenure will end in December this year under the cloud of a catastrophic collapse of support from the United States, under its Republican President Donald Trump.
While some Guterres supporters might point to his humanitarian roots, the reality of his decade in office suggests a legacy defined by institutional overreach and the erosion of the West’s Westphalian sovereignty.
From peacekeeping to ideological management
Guterres, a former President of Socialist International, transitioned the UN from a body meant to prevent physical conflict into a vehicle for global economic and social engineering.
Under his watch, we saw the 'global boiling' narrative replacing data-driven science with 'code red' dogma. Guterres used rhetoric to bypass traditional debate, while demanding a radical restructuring of Western economies.
Through the Global Compact for Migration and various 'pacts for the future' he sought to elevate UN-level directives above the sovereign laws of national parliaments. The most enduring critique of the Guterres era will be his normalisation of irregular migration. By reframing uncontrolled border crossings as a humanitarian inevitability, the UN under his leadership effectively facilitated a massive demographic shift across the Western world.
His critics argue this wasn't an accident of war, but a calculated redistribution of people and resources funded by redirected aid.
Guterres issued his 'global boiling' warnings from New York, yet he remained largely ineffective in resolving the world’s actual 'global burning' flashpoints. While the Secretariat focused on atmospheric models, the reality of geopolitical conflict was met with strategic paralysis. His administration will be remembered not for peace treaties, but for 'weaponising' climate then attempting to silence his skeptics by seeking legal 'accountability' (criminalisation) for dissent.
He aimed to use the 'Loss and Damage' framework to transfer trillions from the West to the Global South, often bypassing the very democratic systems that generated that wealth. He created a profound trust deficit between the global bureaucratic class and the citizens they claim to serve.
António Guterres’ departure marks the end of a Socialist International approach to global governance. He leaves behind a world more divided, with national sovereignty under siege and a UN that has traded its compass for a political anchor.
Will the UN return to its original mission or has the Guterres Doctrine permanently broken the bond of trust with the West?
@BM_Visser Waarom faciliteert de overheid niet meer in simulators om voor jezelf / je bedrijf de betere keuzes te kunnen maken o.b.v. eigen historische data? Nu kwam ik een tegen wat betreft dynamische tarieven. Eerder voor thuisbatterij. Particuliere initiatieven!
https://t.co/y4dt6J9pcu
@BM_Visser Mooie site kwam ik tegen met een interessante tool. Tool introduceert een virtuele batterij. O.b.v. echt historisch verbruik simulatie van het effect van een batterij. Thuisbatterij 20 kWh voor ons dorphuis terugverdientijd rond 10 jaren. Lang!
https://t.co/Vsznd7tP5i
@BM_Visser Aangezien de productie van de zonnepanelen in 2024 lager was dan in 2023 wilde ik weten wat de zonuren per dag waren en of deze een verklaring kunnen geven (en dus bijv. niet defect of slijtage). Even gezocht en kwam op onderstaande site uit die me hielp.
https://t.co/87lirjzVsz