Ne yerdeydi,
Ne gökteydi.
Bir meltem ki.
Öyle hafif, öyle narin.
Göğsüme binbir çiçek nefesi.
Bilmezdi.
Hiç bilmedi.
Bir tebessüm, çekip gitti.
Kısa bir an.
Sonra sustum,
Gitti herkes, bi ben kaldım.
Sayfalar tozlandı,
Yapraklar uçup gitti takvimlerden
O da gitti
Bir ben kaldım