4. önüme birkaç kitap parası bırakıyor. Anlaşılmamaktan ötürü daha da şiddetli ağlıyorum. O sırada yarışmaya ismini yazdıran bir arkadaş "Nerede kaldın?" diye arıyor. Beni götürecek kimse olmadığı için yarışmaya katılamayacağımı söylüyorum. 15-20 dk. sonra kapı çalıyor.
3.Programın başlamasına yakın bir vakitte geliyor. Uzun yoldan geldiği için çok yorgun. Beni götüremeyeceğini söylüyor. Dünya başıma yıkılıyor. Ben ağlamaya başlayınca da "Zaten programda dereceye giremezsin, girersen de kitap-defter bir şey verirler" deyip
@bilgin_ve Herkeste öyle midir bilemiyorum Hocam. Bende planlama işi çocuktan önce ve sonra şeklinde ikiye ayrılıyor. Çocuk büyüyünce tüm alanlarda olmasa da ev işlerinde daha tutarlı bir planlama yapmaya başladım.