"Elon Musk wezwał wszystkie europejskie państwa do opuszczenia Unii.
"Unia Europejska niszczy demokrację w Europie oraz jej fundamentalne, kulturowe wartości".
Elon Musk wezwał do całkowitego rozwiązania Unii Europejskiej. Stwierdził, że:
"suwerenność powinna zostać zwrócona poszczególnym krajom, aby rządy mogły lepiej reprezentować interesy swoich obywateli".
za Zbigniew Grabski
🚨TWO TIER STARMER HAS SPOKEN.
When an asylum seeker tries to butcher a man in broad daylight, the Prime Minister tells the British public to "stay calm."
But the absolute second everyday people take to the streets to protest his open borders disaster, he immediately threatens them with the "full force of the law." 🤡
He cannot find the police to stop a burglary or a stabbing, but he will magically find thousands of officers to lock you up for being angry about it.
They despise the working class and they are not even hiding it anymore.
RT if you are completely sick of this rigged two tier justice system! 🇬🇧🔥
‼️Candace Owens Reveals a TERRIFYING Medical Emergency That HAPPENED to Her Security Team in Russia 👀
In her first episode back, Candace Owens shared that while on her family trip to Russia, one of their American security personnel — a former Special Forces member — collapsed and was rushed to the hospital. Doctors discovered he had a massive blood clot in his brain and needed emergency surgery.
She explained that this man had been trying for years to get proper medical care through the VA after surviving a sonar blast with his platoon. He was repeatedly gaslit and told it was probably PTSD. Multiple men from his unit who couldn’t get appointments eventually took their own lives.
Despite being in Russia — a country he was trained to see as the enemy — he received immediate care, a CAT scan, and life-saving brain surgery. Candace noted the stark contrast: the same veteran who couldn’t get basic help in America was treated with urgency and respect once he was in a Russian hospital.
She didn’t hold back on her anger, pointing out how America seems to have unlimited money for foreign wars and foreign aid, but can’t even give veterans the basic medical care they were promised.
This story is heartbreaking and infuriating at the same time.
FOLLOW @RealCandaceO, RT and watch her FULL episode linked below.👇
⚠️My channel is under attack to try to bankrupt me. If you want to support me and help me keep exposing these clowns
Donate here:🔗 https://t.co/zvJN5mIrhp
Van 1945 tot 1972 werd DDT in de Verenigde Staten op enorme schaal gebruikt. Overheidsdiensten besproeiden woonwijken, scholen, stranden en speelplaatsen. Kinderen renden lachend door de mistwolken. De overheid was overtuigd. De experts waren overtuigd. Vrijwel de hele samenleving was overtuigd.
Maar er waren ook vroeg dissidenten. Een soort van wappies of ketters.
Al in de jaren veertig waarschuwden wetenschappers, artsen en biologen voor mogelijke risico’s. Zij wezen op toxiciteit, ophoping in de voedselketen en mogelijke schade aan mens en milieu. Hun bezwaren werden weggewuifd. Het dominante antwoord was simpel: de voordelen waren te groot, de critici overdreven.
Dat is precies waarom geconcentreerde macht zo gevaarlijk kan zijn.
De mensen achter het beleid waren meestal intelligent, extreem goed opgeleid en handelden naar eer en geweten. Het probleem was niet hun intentie. Het probleem was de overtuiging dat zij voldoende kennis bezaten om voor miljoenen anderen te beslissen.
Wanneer een individu een fout maakt, zijn de gevolgen beperkt. Wanneer een bedrijf een fout maakt, betalen aandeelhouders en klanten de prijs. Maar wanneer een overheid een fout maakt, wordt die fout uitgerold over een heel land.
En wanneer dezelfde overheid bepaalt welke experts geloofwaardig zijn en welke zorgen overdreven zijn, ontstaat nog een tweede probleem: de ketters verdwijnen uit beeld.
De geschiedenis laat zien dat vooruitgang vaak begint bij een kleine minderheid die tegen de consensus ingaat. Galileo was een ketter. Semmelweis was een ketter. De eerste critici van DDT waren ketters. Niet omdat zij altijd gelijk hadden, maar omdat zij vragen stelden die de meerderheid liever niet hoorde.
Een vrije samenleving heeft ruimte voor zulke stemmen. Een gecentraliseerd systeem heeft de neiging ze te marginaliseren.
De les van DDT gaat daarom veel verder dan pesticiden. Het is een les in intellectuele bescheidenheid. Overheden, wetenschappers, experts en politici beschikken over kennis. Zij beschikken nooit over alle kennis. En meestal meer macht dan kennis. En de fatale arrogantie van de macht.
Juist daarom zijn decentralisatie, concurrentie van ideeën en een gezonde dosis wantrouwen tegenover macht zo belangrijk.
De gevaarlijkste woorden in de politiek zijn vaak niet “ik wil macht”.
De gevaarlijkste woorden zijn: “de wetenschap is definitief beslist, de experts zijn het eens, stop met vragen stellen.”
🚨Le saviez-vous ? 🤯
💥Le Pacte Secret de John D. Rockefeller décrit, avec une froideur glaçante, un plan supposé de domination totale sur l’humanité. Voici les phrases les plus choquantes qui en ressortent :
1. « Nous raccourcirons leur durée de vie et affaiblirons leur esprit tout en faisant semblant de faire le contraire. »
2. « Nous utiliserons des métaux mous, des accélérateurs de vieillissement et des sédatifs dans la nourriture et l’eau, ainsi que dans l’air. Ils seront recouverts de poisons partout où ils se tourneront. »
3. « Les poisons seront absorbés par leur peau et leur bouche, ils détruiront leur esprit et leurs systèmes reproducteurs. De tout cela, leurs enfants naîtront morts, et nous cacherons cette information. »
4. « Nous leur apprendrons que les poisons sont pour leur bien, avec des images amusantes et des tons musicaux. »
5. « Quand leur capacité d’apprendre aura été affectée, nous créerons des médicaments qui les rendront encore plus malades et causeront d’autres maladies pour lesquelles nous créerons encore plus de médicaments. »
6. « Nous les rendrons dociles et faibles devant nous par notre pouvoir. Ils deviendront déprimés, lents et obèses, et quand ils viendront nous demander de l’aide, nous leur donnerons plus de poison. »
7. « Nous les ferons s’entretuer quand cela nous conviendra. Nous les maintiendrons séparés de l’unité par les dogmes et la religion. »
8. « Nous contrôlerons tous les aspects de leur vie et leur dirons quoi penser et comment. Nous les guiderons gentiment et doucement en leur laissant croire qu’ils se guident eux-mêmes. »
9. « La haine sera si grande que même les plus intelligents d’entre eux ne verront pas la vérité. »
10. « Quand ils se soulèveront contre nous, nous les écraserons comme des insectes, car ils sont moins que cela. »
11. « Oh oui, l’illusion de la liberté sera si grandiose qu’ils ne sauront jamais qu’ils sont nos esclaves. »
12. « Cette réalité sera leur prison. Ils vivront dans l’auto-tromperie. »
13. « Mais s’ils découvrent un jour qu’ils sont nos égaux, nous périrons alors. CELA, ILS NE DOIVENT JAMAIS LE SAVOIR. »
Quand on lit ces lignes, on ne peut s’empêcher de trouver qu’elles collent étrangement à beaucoup de choses que l’on observe aujourd’hui…
Texte complet en français :
https://t.co/l5q5fE2gRo…
Autre version lisible en ligne :
https://t.co/VvPO06g3ab…
Source archive souvent citée :
https://t.co/Y5akR5rzY9…
#PacteSecret #Rockefeller #Éveil #Contrôle
Column: Oproep aan alle jongeren: blijf uniek, laat je niet misleiden.
Max von Kreyfelt
Laat je niet dom houden.
Niet door school.
Niet door algoritmes.
Niet door influencers.
Niet door politici.
Niet door ouders die hun eigen angst verwarren met wijsheid.
Blijf uniek.
Juist nu iedereen hetzelfde kapsel heeft, dezelfde mening oefent, dezelfde woorden gebruikt, dezelfde morele verontwaardiging naspeelt en dezelfde zorgvuldig goedgekeurde woede online zet.
De wereld heeft geen behoefte aan nog meer keurige kopieën.
Ze heeft behoefte aan mensen die durven denken voordat ze knikken. Die vragen stellen voordat ze meeklappen. Die voelen dat er iets niet klopt, zelfs als iedereen in de klas, op kantoor of in de talkshow zegt dat het wél klopt.
Jongeren worden niet opgevoed tot vrije mensen, maar tot bruikbare onderdelen. Tot cv’s met benen. Tot brave consumenten met studieschuld. Tot belastingbetalers zonder huis. Tot soldaten zonder toekomst. Tot stemvee met een app.
Ze zeggen: pas je aan.
Ik zeg: pas op!
Want wie te vroeg gehoorzaamt, vergeet hoe vrijheid voelt.
Je hoeft niet rebels te zijn om dwars te denken. Je hoeft geen grote mond te hebben om zelfstandig te zijn. Je hoeft alleen maar dat ene innerlijke kompas te bewaren dat zegt: dit ben ik en dit niet.
Bescherm je verwondering.
Bescherm je twijfel.
Bescherm je rare ideeën.
Bescherm je eigen smaak.
Bescherm je stilte.
Bescherm je vermogen om nee te zeggen.
Want alles wat werkelijk waardevol is, begint ooit als afwijking.
De kunstenaar was eerst vreemd.
De uitvinder was eerst lastig.
De klokkenluider was eerst verdacht.
De vrije geest was eerst ongepast.
Dus aan alle jongeren: laat je niet temmen tot kleurloze middelmaat.
Word geen product van deze tijd.
Word een volwaardig, vrij mens.
📌
Reist u met me mee? https://t.co/7iI6rVhzcP
📌
Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY
📌
Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1
Column: Geen woning. Geen toekomst. Maar wél het front.
Er zit iets wrangs in de manier waarop de politiek over jongeren spreekt.
Aan de ene kant krijgen ze dagelijks te horen dat ze “hun verantwoordelijkheid moeten nemen”, “solidair moeten zijn” en “de democratie moeten verdedigen”.
Aan de andere kant mogen diezelfde jongeren tot hun vijfendertigste in een bezemkast wonen voor 1400 euro per maand, mits ze überhaupt nog een voordeur kunnen vinden.
Welkom in het Nederland van 2026:
waar een studentenschuld normaal is,
een koopwoning sciencefiction,
en een huurcontract meer exclusiviteit heeft dan een backstagepas bij Lowlands.
Maar ondertussen verschijnen dezelfde bestuurders wél bloedserieus op televisie om te praten over “weerbaarheid”, “dienstplicht”, “NAVO-verplichtingen” en de bereidheid van jongeren om te vechten voor vrijheid en vaderland.
Welk vaderland precies?
Dat land waar starters geen huis kunnen kopen omdat complete wijken zijn opgekocht door pensioenfondsen en internationale investeringsmaatschappijen?
Dat land waar jongeren permanent horen dat ze “te hoge verwachtingen” hebben wanneer ze simpelweg een betaalbare woning zoeken?
Dat land waar een werkende twintiger met een modaal inkomen tegenwoordig financieel minder bewegingsruimte heeft dan zijn ouders met één salaris in 1987?
De politieke elite lijkt verbaasd dat de emotionele binding tussen jongeren en samenleving afneemt.
Alsof loyaliteit ontstaat uit stikstofrapporten, QR-codes, flexcontracten en eindeloze klimaatheffingen.
Alsof mensen uit liefde bereid zijn offers te brengen voor een systeem dat hen structureel buitensluit.
Een generatie die geen zekerheid bezit, ontwikkelt ook geen verbondenheid met instituties.
Dat is geen onwil, maar een psychologisch effect,
Vroeger bouwde een samenleving nog aan loyaliteit.
Een vaste baan.
Een betaalbaar huis.
Een gezin.
Een toekomst.
Nu bouwt men vooral aan “transities”.
Woningtransitie.
Energietransitie.
Voedseltransitie.
Mobiliteitstransitie.
Alles transformeert behalve het leven van jongeren zelf.
Dat blijft stilstaan in een overprijsde studio van 22 vierkante meter met schimmel in de badkamer en een studieschuld als interieurdecoratie.
En dan klinkt vanuit Den Haag de morele oproep:
“Jullie moeten klaarstaan om onze waarden te verdedigen.”
Maar waarden zonder perspectief worden abstracte slogans.
Mensen verdedigen geen beleidsdocument.
Mensen verdedigen een identiteit.
Een land waar je kunt wonen.
Leven.
Opbouwen.
Wortelen.
Niet een systeem waarin complete generaties economisch worden uitgeknepen terwijl vastgoedfondsen recordwinsten boeken en politici elkaar feliciteren met “historische woondeals” die vooral bestaan uit PowerPointpresentaties en persfoto’s met bouwhelmen.
Het probleem; minder jongeren hebben het gevoel dat dit land óók bereid is iets voor hén op te offeren.
📌
Reist u met me mee? https://t.co/AGK5WlSz0h
📌
Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY
📌
Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1
Vickrum Digwa’s ex-classmate reveals he brought tasers, knives, and brass knuckles to school every day. He tasered mates as “banter,” threw chairs across rooms, stapled arms, and jabbed people with compasses. Classmates were terrified. No one stopped him — fear of being called racist.
This violent thug walked free with swords because of “religious” exemptions. Henry Nowak filmed him and paid with his life in a pure hate attack.
Starmer and the system that protected Digwa at every turn are responsible. Allowing known psychopaths to carry weapons in the name of multiculturalism is madness.
This was preventable. The blood is on their hands.
Dames en heren,
Wij zijn vandaag samengekomen voor een begrafenis.
Niet van ON!.
Niet van een omroep.
Maar van iets dat ooit de trots van Nederland had moeten zijn:
het vrije geluid binnen de publieke omroep.
En wat tragisch mooi eigenlijk… dat juist de mensen die jarenlang riepen dat zij de democratie, pluriformiteit en diversiteit bewaakten, vandaag zelf met de schep in de hand naast het graf staan.
AVROTROS.
BNNVARA.
EO.
KRO-NCRV.
MAX.
VPRO.
WNL.
PowNed.
Omroep ZWART.
HUMAN.
De volledige rouwstoet van Hilversum.
Organisaties die ons decennialang vertelden hoe belangrijk afwijkende meningen waren, totdat er ineens een mening opdook die niet eerst was goedgekeurd in een redactievergadering met havercappuccino’s en subsidieaanvragen.
Toen bleek “diversiteit” ineens vooral te betekenen:
verschillende huidskleuren,
verschillende logo’s,
verschillende jingles,
maar vooral géén verschillende werkelijkheden.
En dus roept men nu de minister op om “passende maatregelen” te nemen tegen ON!.
Passende maatregelen.
Wat blijft dat toch prachtig taalgebruik.
Hilversum spreekt over censuur zoals een crematorium spreekt over temperatuurbeheer.
Netjes.
Technocratisch.
Emotieloos.
Maar laten we vandaag gewoon eerlijk zijn.
Dit is geen journalistieke discussie meer.
Dit is een gesloten systeem dat nerveus wordt omdat steeds meer Nederlanders buiten Hilversum zijn gaan kijken.
En geef die mensen eens ongelijk.
Jarenlang kregen ze dezelfde gezichten.
Dezelfde morele colleges.
Dezelfde tafelgasten.
Dezelfde politieke voorkeuren vermomd als objectiviteit.
En telkens wanneer burgers daar kritiek op hadden, lag het nooit aan de journalistiek zelf.
Nee.
Dan was de burger “verward”.
“Vatbaar voor desinformatie.”
“Onvoldoende weerbaar.”
Met andere woorden:
de bevolking moest opnieuw worden opgevoed.
Dat is het moment waarop journalistiek ophoudt journalistiek te zijn.
Dan wordt het ideologische begeleiding.
En laten we ook eerlijk zijn over de publieke gezichten die dit klimaat hebben helpen creëren.
Al die televisie-dominees van de juiste mening.
Al die presentatoren die zichzelf rebels noemen terwijl ze exact hetzelfde denken als hun hoofdredacteur, hun subsidiegever en hun vriendenkring in Amsterdam-Zuid.
Mensen die hun hele carrière “tegendraads” mochten spelen binnen een volledig gecontroleerde omgeving.
Rebellen zonder risico.
Dwarsdenkers met een pensioenregeling.
En nu er eindelijk een écht afwijkend geluid verschijnt, blijkt plotseling hoe weinig vertrouwen men eigenlijk heeft in het eigen verhaal.
Want wie overtuigd is van zijn argumenten, vraagt geen minister om concurrenten weg te werken.
Die gaat het debat aan.
Maar debat is gevaarlijk geworden in Hilversum.
Want debat betekent risico.
En risico betekent controleverlies.
Dus staan ze vandaag hier.
Niet om ON! te begraven.
Maar om het idee te begraven dat de publieke omroep nog werkelijk publiek is.
En daarom zeg ik u:
Rust zacht, vrije meningsuiting binnen Hilversum.
U bent overleden aan angst.
Onder luid applaus van iedereen die beweert u te beschermen.

En 1984, un homme assis face à une caméra a décrit notre époque avec une précision qui glace.
Yuri Bezmenov n'était pas un espion de roman. Journaliste soviétique, homme de l'agence Novosti et du KGB, il avait passé sa carrière à fabriquer de l'influence avant de faire défection en 1970. Ce qu'il est venu dire à l'Ouest tient en une phrase : la vraie guerre que menait l'URSS n'avait presque rien à voir avec les missiles ou les espions. C'était une guerre psychologique, lente, patiente — la « subversion idéologique ». Selon lui, l'essentiel de l'effort des services y était consacré. Pas pour voler des secrets. Pour modifier la perception du réel de tout un peuple, au point qu'il ne puisse plus, même face aux faits, défendre sa propre survie.
Il décrivait quatre phases.
1️⃣ La démoralisation. La plus longue : 15 à 20 ans, le temps d'éduquer une génération. On ne détruit pas un pays par la force, on le retourne contre lui-même. On travaille l'école, l'université, les médias, la culture, jusqu'à ce qu'une génération entière grandisse en méprisant son histoire, sa nation, son héritage, ses pères. Le détail terrifiant : une fois la chose accomplie, elle est irréversible. Ces gens sont « programmés ». Exposez-les à des faits authentiques, des preuves : ils refuseront de les voir. Ils continueront à se croire vertueux en démontant ce qui les protège.
2️⃣ La déstabilisation. 2 à 5 ans. On attaque les fondations : l'économie, l'autorité, les rapports sociaux, la défense. Tout ce qui tenait devient « négociable ».
3️⃣ La crise. Quelques semaines. Un choc, un point de bascule, et une société désorientée réclame elle-même qu'on la « sauve ».
4️⃣ La normalisation. On installe un nouvel ordre, présenté comme une libération. Le mot est emprunté, avec ironie, à la « normalisation » de la Tchécoslovaquie écrasée après 1968.
Puis 1991 est arrivé. L'URSS s'est effondrée, l'Occident a fêté sa victoire, et on a rangé tout ça au rayon des vieilles peurs.
Mais on confond le lanceur et la charge. Ce qui est tombé en 1991, c'est l'État soviétique — la fusée. L'arme idéologique, elle, avait déjà été tirée des décennies plus tôt. Et une arme de démoralisation a cette propriété diabolique : une fois la première génération retournée, elle n'a plus besoin de Moscou. Elle s'auto-réplique. Le commanditaire peut mourir, le programme tourne tout seul.
Regardez où nous en sommes.
Le wokisme n'est pas une lubie d'étudiants. C'est la phase terminale du processus que Bezmenov décrivait. Une civilisation qui enseigne à ses propres enfants que son héritage est une honte. Qui transforme ses universités en tribunaux permanents contre elle-même. Qui réécrit son histoire en réquisitoire et culpabilise jusqu'à sa propre existence. La démoralisation devenue religion d'État. Le réflexe de survie d'un peuple — sa fierté, sa continuité, son droit à se transmettre — requalifié en crime.
C'est exactement le symptôme qu'il annonçait : des sociétés incapables d'évaluer un fait évident dès qu'il contredit le dogme. Montrez-leur les chiffres, les conséquences, le mur qui approche : elles applaudiront leur propre dissolution en la prenant pour du progrès.
Or une civilisation qui se déteste ne se défend plus. Elle s'excuse d'exister. Et un organisme qui a désappris à vouloir vivre est déjà à moitié mort.
Voilà pourquoi ce combat n'est pas « culturel » au sens décoratif. Il est vital, au sens propre. Réapprendre à aimer ce qu'on est, transmettre sans honte, défendre une continuité plutôt qu'organiser son repentir perpétuel — ce n'est pas de la nostalgie, c'est une condition de survie. Une civilisation vivante est une civilisation qui ne se hait pas. Le reste, c'est la mort, en version rassurante.
Bezmenov terminait sur un avertissement simple : il reste très peu de temps avant que le processus ne devienne irréversible.
Column: Oostvaardersplassen, proefgebied voor Nederland BV
Max von Kreyfelt
De Oostvaardersplassen waren ooit bedoeld als natuurgebied.
Althans, dat was het officiële verhaal.
In werkelijkheid groeide het gebied uit tot iets veel interessanters voor bestuurders, beleidsmakers en gedragswetenschappers: een proefterrein voor de vraag hoe ver je kunt gaan met menselijk beheer voordat de bevolking begint te morren.
En eerlijk is eerlijk: Nederland blijkt een uitstekend laboratorium.
Neem de logica van de Oostvaardersplassen. Eerst sluit je een gebied af. Daarna haal je de natuurlijke balans weg. Roofdieren? Migratieroutes? Natuurlijk evenwicht? Alles weg. Vervolgens zet je grote aantallen dieren in een kunstmatige omgeving en noem je dat “vrije natuur”.
Daarna begint het echte beleidsfeest.
Want zodra het systeem zichtbaar ontspoort, uitgehongerde dieren, moddervelden, massale sterfte, verschijnen de experts om uit te leggen dat dit juist de bedoeling is. Dat sterfte onderdeel is van “dynamisch beheer”. Dat de leek het grotere plaatje niet begrijpt.
Wie naar Den Haag kijkt, herkent het patroon onmiddellijk.
Eerst ontstaat een kunstmatig systeem.
Daarna ontstaan voorspelbare problemen.
Vervolgens krijgt de bevolking te horen dat die problemen onvermijdelijk zijn.
En tenslotte wordt iedere kritiek weggezet als emotioneel, populistisch of slecht geïnformeerd.
De Oostvaardersplassen waren daardoor nooit alleen een natuurproject. Ze vormden een bestuurskundige generale repetitie voor modern Nederland.
Kijk naar de overeenkomsten.
Boeren verdwijnen? “Transitie.”
Woningnood? “Complex vraagstuk.”
Massamigratie? “Internationale verplichting.”
Overvolle zorg? “Capaciteitsuitdaging.”
Altijd dezelfde bestuurslogica: eerst beleid, dan ontregeling, vervolgens campagnes om burgers uit te leggen waarom zij verkeerd reageren op de gevolgen van dat beleid.
De Oostvaardersplassen bewezen namelijk iets cruciaals voor de moderne bestuursklasse: mensen accepteren bijna alles, zolang je het verpakt in rapporten, experts en morele superioriteit.
Zelfs zichtbaar falen.
Sterker nog: hoe groter de puinhoop, hoe meer bestuur, overleg en evaluaties erbij komen.
En ondertussen staat het publiek achter het hek toe te kijken hoe complete systemen langzaam vastlopen terwijl de beheerders zichzelf prijzen voor hun visie.
De Oostvaardersplassen waren dus een waarschuwing. Een miniatuurversie van een land waarin bestuurders niet langer denken vanuit menselijke realiteit, maar vanuit modellen, spreadsheets, abstracte idealen en beheersdrift.
Een land waarin burgers vooral worden gezien als variabelen binnen een groter plan.
Of, om het eenvoudiger te zeggen:
Nederland is één grote Oostvaardersplas geworden.
Alleen lopen de grazers op twee benen.
📌
Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY
📌
Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1
“I CAN’T BREATHE”
Hampshire Police has issued a public apology:
"We apologize that Henry was handcuffed and arrested at the moment he was losing consciousness.
“We were lied to by the perpetrator”
Sorry doesn’t cut it. Sorry isn’t good enough.
Still, neither the court nor the police have yet released the camera footage.
The Indian killer; Vickrum Digwa, called the police instead of an ambulance & lied, saying that it was Henry who attacked him, that he was drunk, insulted him with racist remarks & knocked off his turban.
Hampshire Police arrived (three female officers) & immediately handcuffed Henry, even though he was lying in a pool of blood with stab wounds to his chest and legs.
Henry repeatedly said: "I’ve been stabbed, I can’t breathe".
On the body camera footage, an officer’s voice is heard: "I don’t think you have, mate".
The officer who handcuffed Henry laughed when he said he’d been stabbed.
Then they dragged him across the gravel and kept him restrained as he bled out.
Only when he lost consciousness did the officers remove the handcuffs & begin resuscitation.
Henry died at the scene.
This is a result of systemic racial discrimination against White people, two tier policing & a completely broken Police & justice system.
The Police instantly took the word of a foreign killer over a native White victim due to his race.
Henry never stood a chance.
None of us do in the West where White people are treated as 2nd class citizens & have less rights & legal protections than EVERY other race of people in our own homelands.
🛑🙃🛑Así son de subnormales, escoltaron al dron con dos F16 y un helicóptero sin derribarlo porque pensaban que era un dron ucraniano y estaba de paso.
El Ministerio de Defensa de Rumanía explicó que no derribaron el dron que llegó desde Ucrania, ya que fue lanzado desde un territorio que la OTAN considera Ucrania. Por lo tanto, lo consideraron un dron ucraniano amistoso y, siguiendo el ejemplo de los aliados bálticos, permitieron que continuara volando sin impedimentos.
Rechters die sadistische groepsverkrachters van een minderjarig meisje gewoon vrijspreken, zouden uit hun ambt ontheven moeten worden.
Deel als u het eens bent met deze stelling.
Kiev’s strike on the Starobelsk dorm killed 21 TEENS
Was this AI-ASSISTED warfare gone WRONG—or EXACTLY what modern war is becoming?
Former UN weapons inspector @RealScottRitter joins Tara and Olga to break down this attack, renewed tensions around Cuba, Tulsi Gabbard and more
BREAKING:
Poland just told the EU to go to hell.
President Nawrocki vetoed the Digital Services Act.
"The state is supposed to guarantee freedom. Not restrict it."
One man. One veto.
The EU spent years building the most sophisticated censorship framework in the Western world.
- Governments deciding what you can post.
- Governments deciding what you can share.
- Governments deciding what is true.
Poland said no.
While Germany complied.
While France complied.
While every other EU member rolled over.
Poland stood up.
The same Poland that buys more gold than the ECB.
The same Poland that surpassed European Central Bank reserves.
The same Poland that has been right about everything.
Is now the last wall standing between European citizens and state-controlled speech.
The EU doesn't want free citizens.
It wants manageable ones.
Poland just reminded the entire continent what freedom actually looks like.
Every European should be paying attention.
Geeft niks @trouw , plaats ik het gewoon even hier:
Hoofdredacteuren Wendelmoet Boersema en Karel Smouter schreven onlangs, naar aanleiding van het vertrek van Sylvain Ephimenco, dat Trouw erop toeziet dat columnisten bij het geven van hun mening de feiten respecteren. Juist in een tijd waarin een gedeelde waarheid onder druk staat, moeten lezers daarop kunnen vertrouwen. Mooie woorden. Des te opvallender wat Trouw op 23 mei publiceerde.
Op die dag verscheen een uitgebreid interview van Arnon Grunberg met Omer Bartov, gepresenteerd als genocidewetenschapper. Grunberg
reist naar Cambridge, drinkt espresso en laat Bartov vrijuit spreken over de Holocaust, het zionisme en de “genocide” in Gaza. Literair verzorgd. Journalistiek onvoldoende. Want wie is deze man precies, en op welk gezag spreekt hij eigenlijk?
Bartov verdiende zijn reputatie met serieus werk over de Wehrmacht. Maar dat maakt hem niet automatisch tot autoriteit op de vraag of een lopend militair conflict juridisch als genocide kwalificeert. Zeker niet zonder te vermelden dat Bartov in 2010 zelf nog stelde dat de genocide-beschuldiging richting Israël een historische vertekening was die antisemitisme in de hand werkte, en dat hij in 2004 nog schreef dat Hamas een ideologie vertegenwoordigde die met geweld bestreden moest worden. Die ommezwaai is het echte verhaal. Grunberg liet het volledig onbesproken.
Op 1 september 2025 kopten de BBC, Reuters en de NOS dat de International Association of Genocide Scholars had vastgesteld dat Israël genocide pleegt. Wetenschappelijke consensus, zo klonk het wereldwijd. Niemand had op de IAGS-website gekeken, waar je lid wordt voor dertig dollar. Geen enkel diploma vereist, geen academische toetsing, geen flinter controle. Anderen testten het systeem door zich in te schrijven als “Adolf Hitler” en “Cookie Monster”. Niemand werd geweigerd. Zelfs honden kregen een ledenprofiel. De website bezweek onder de aanmeldingen.
De stemuitslag was 86 procent voor. Indrukwekkend, totdat je de rekensom maakt: van de 500 leden stemde slechts 28 procent. Dat zijn ongeveer 120 mensen. Wat grote spelers in de media presenteerden als het oordeel van de wereld’s vooraanstaande genocideexperts was in werkelijkheid de mening van een vijfde van een club waarvan het lidmaatschap minder kost dan twee bioscoopkaartjes.
De procedure was navenant: De stemming verliep anoniem. De namen van de opstellers werden nooit bekendgemaakt. Een geplande ledenvergadering om de controverse te bespreken werd afgelast. Dissidenten werden geblokkeerd op de interne mailinglijst. Toen onderzoeker Salo Aizenberg de ledenlijst analyseerde en constateerde dat minstens 80 leden uit Irak kwamen, een land met, laten we zeggen, nauwelijks een traditie van genocide-wetenschap, verdween de publieke ledenlijst stilletjes van de website. De inschrijfknop staat er tot op heden nog. De transparantie is definitief weg.
Die resolutie wordt nu geciteerd bij het Internationaal Gerechtshof, in VN-rapporten en in parlementaire debatten. Bartov en IAGS-voorzitter Melanie O’Brien versterkten in de media elkaars positie als twee onafhankelijke wetenschappelijke stemmen, terwijl ze in werkelijkheid alleen maar naar elkaar verwezen.
Trouw had dit kunnen weten.
Wie tien minuten op de IAGS-website doorbracht, zag de inschrijfknop. Een krant die een man presenteert als wetenschappelijke autoriteit op een van de meest beladen vragen van dit moment, heeft de plicht te controleren op welk fundament dat gezag rust. Die controle heeft Trouw nagelaten.
Grunberg mocht dit onbesproken laten. Hij is schrijver en maakte een portret. Trouw zei zelf dat feiten gerespecteerd moeten worden en dat lezers daarop moeten kunnen vertrouwen. Die belofte hield hier geen stand.
Column: Armoede volgens Rob Jetten
Max von Kreyfelt
Er zit iets merkwaardigs in de moderne politiek.
Vroeger probeerden politici het leven van burgers beter te maken. Tegenwoordig leggen ze vooral uit waarom u moet wennen aan achteruitgang.
En soms verwoordt Rob Jetten die nieuwe bestuursfilosofie opvallend eerlijk:
“We zullen zonder sommige dingen moeten leren leven.”
Eigenlijk zit daarin het complete regeringsbeleid samengevat.
Zonder betaalbare woningen.
Zonder goedkope energie.
Zonder gezonde zorg.
Zonder veilige grenzen.
Zonder goed functionerende publieke voorzieningen.
Maar gelukkig nooit zonder klimaattoppen, subsidieprojecten en netwerkdiners over inclusieve transities.
Dat blijft allemaal opvallend intact.
De moderne bestuurder is namelijk geen bestuurder meer. Het is een therapeut geworden voor nationale verslechtering.
Alles wat vroeger normaal was, wordt nu gepresenteerd als luxe waar burgers emotioneel afscheid van moeten nemen.
Een eigen huis?
Privilege.
Een betaalbare energierekening?
Onhoudbaar.
Grenzen?
“Een achterhaald concept.”
Sociale samenhang?
“Een dynamisch proces.”
En ondertussen vliegen dezelfde politici van klimaattop naar klimaattop om daar champagne te drinken met mensen die ook vinden dat gewone burgers vooral minder moeten consumeren.
Dat is misschien wel het komische van deze bestuursklasse:
de offers gelden altijd voor anderen.
Nooit hoor je:
“We moeten leren leven zonder consultants, klimaatsubsidies en gesubsidieerde activistische hobbyprojecten.”
Nee.
De burger moet vooral leren inleveren.
Altijd de burger.
Want de moderne pseudopoliticus ziet de samenleving niet meer als iets dat beschermd moet worden, maar als een gedragsproject dat permanent moet worden aangepast.
Minder vlees.
Minder auto.
Minder reizen.
Minder energie.
Minder bezit.
Minder nationale identiteit.
Maar vreemd genoeg nooit:
minder overheid.
En precies daar groeit de woede.
Niet omdat Nederlanders niet willen veranderen.
Maar omdat steeds meer mensen zien dat dezelfde elite die voortdurend offers predikt zelf opvallend comfortabel blijft leven binnen een volledig afgeschermde bestuursbubbel van talkshows, klimaattafels, lobbyclubs en consultancycontracten.
Daar wordt iedere mislukking simpelweg hernoemd tot “transitie”.
Dat is het ware politieke talent van deze generatie bestuurders:
de afbraak van vanzelfsprekendheden verkopen als morele vooruitgang.
En ondertussen mag de burger dankbaar applaudisseren terwijl zijn levensstandaard langzaam wordt uitgekleed alsof het een verheven beschavingsproject betreft.
Want dát is de kern van het huidige bestuur:
de elite noemt het solidariteit wanneer ú moet inleveren voor beleid waar zij zelf nauwelijks de gevolgen van dragen.
📌
Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY
📌
Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1
Der EuGH hat in Zusammenwirkung mit der EU-Kommission fast unbemerkt von der Öffentlichkeit mal eben die souveränen Rechte der Mitgliedsstaaten beendet. In einem Urteil (Urt. v. 21.04.2026, Az. C-769/22)hat der EuGH der EU-Kommission eine Generalermächtigung erteilt, die Programmsätze des Art. 2 EU-Vertrag als Eingriffsgrundlage für Sanktionsverfahren zu nutzen. Die Beteiligungsverpflichtungen des EU-Parlamentes und des Europäischen Staates wurden weggewischt, ebenso wie die Quoten (Einstimmigkeit)Die Verfassungsidentität des Art. 4 wurde mitbeerdig. Die EU-Kommission kann jetzt mit diesen unbestimmten Rechtsbegriffen des Art. 2, deren Auslegung dem EuGH obliegt, jedes Gesetz und jede Wahl in den Mitgliedsstaaten verbieten. Das ist ein Quantensprung in Richtung eines totalitären europäischen Superstaats – ein europäischer Richterstaat, in dem die Demokratie zur Farce wird.