Het WK voetbal heeft in 90 minuten meer duidelijk gemaakt over onze multiculturele samenleving dan tientallen jaren integratierapporten en diversiteitsbeleid ooit konden doen. Zodra de bal ging rollen, werden de zorgvuldig ingestudeerde woorden over gedeelde identiteit van het veld gespeeld. De Marokkaanse vlaggen kwamen uit de kast, de bloedlijn van voorouders werd weer doorslaggevend en het zogenaamde tweede vaderland bleek bij de eerste serieuze loyaliteitstest gewoon het eerste. Daarna vlogen stenen, vuurwerk en flessen door Nederlandse straten als nooit te voren. Het is pijnlijk maar waar: Nederland verloor niet alleen van Marokko, maar het verloor vooral van zijn eigen zelfbedrog.
Jarenlang kregen Nederlanders te horen dat afkomst er niet toe doet. Dat een moderne samenleving niet draait om bloed, bodem, geschiedenis en nationale verbondenheid. Wie als autochtone Nederlander te nadrukkelijk sprak over vaderland, volksaard of nationale trots, werd al snel verdacht gemaakt. Vaderlandsliefde moest worden verdund tot gezelligheid op Koningsdag, een oranje hoed bij het voetbal en een beetje van-links-naar-rechts hossen met een bierglas in de hand.
Maar zodra Marokko op het veld verschijnt, blijkt afkomst opeens heilig. Dan is de bloedlijn geen achterhaald biologisch sentiment, maar een bron van eer. Dan weegt het land van ouders en grootouders zwaarder dan het land van geboorte, opvoeding en opleiding. Dan blijkt de loyaliteit niet te lopen via burgerschap, maar via bloedlijn en groepsgevoel. Wat bij de blanke Nederlander al snel “uitsluiting” of “nationalisme” heet, wordt bij de migrant gevierd als culturele rijkdom. Hypocrisie ten top.
Bij dit WK volgde de ontmanteling van de identiteitspolitiek. Wanneer Nederland en Marokko tegenover elkaar staan, verdwijnt alle academische mist over “meervoudige identiteiten”. Dan moet er worden gekozen. Dan blijkt cultuur niet multicultureel, maar heel eenduidig. Nederland staat bovenaan bij sociale zekerheid, onderwijs, gezondheidszorg, veiligheid en kansen. Marokko staat bovenaan wanneer het volkslied klinkt en de eer moet worden verdedigd.
Oftewel: Nederland voor de voorzieningen, Marokko voor het hart. Dat is de ongemakkelijke formule die het integratiedebat al jaren probeert te verbergen.
Relschoppers vernielen de uitgestoken hand
Nog onthullender was wat er telkens na de wedstrijden van Marokko gebeurde. Relschoppers trokken de straat op en keerden zich tegen precies het land dat hun vrijwel iedere denkbare kans had geboden. Zij vernielden Nederlandse straten, beschoten Nederlandse agenten, belaagden Oranje-fans aan en ontregelden de Nederlandse wijken waarin zij waren geboren en getogen.
Blijkbaar was niets genoeg. Niet het onderwijs. Niet de huisvesting. Niet de gezondheidszorg. Niet de rechtsbescherming. Niet de vrijheid om openlijk de Marokkaanse vlag te voeren. Niet de eindeloze reeks kansen die hun ouders en zijzelf hier kregen. De rekening werd in Nederland betaald, maar de dankbaarheid bleek elders geadresseerd.
Dat maakt deze rellen zo politiek explosief. Het waren niet alleen uitbarstingen van voetbalvandalisme. Zij vormden een openbare afrekening met de multiculturele belofte. De staat had decennialang beweerd dat behoud van de eigen identiteit moeiteloos kon samengaan met volledige verbondenheid aan Nederland. Bij de eerste rechtstreekse confrontatie bleek dat een bittere illusie.
'Zodra Marokko op het veld verschijnt, blijkt afkomst opeens heilig. Dan is de bloedlijn geen achterhaald biologisch sentiment, maar een bron van eer.'
Schadebeperking vanuit de overheid
De reactie van de overheid maakte de vernedering compleet. De politie communiceerde in Marokkaans-Arabisch, alsof decennia integratiebeleid uiteindelijk vooral hadden geleerd dat het Nederlandse gezag zich aan de taal en gevoeligheden van de doelgroep moest aanpassen. Daarna sprak premier Jetten over 'verbroedering' en vond minister Van Weel dat het gelukkig niet al te ernstig uit de hand was gelopen.
Dat is geen bestuur meer, maar schadebeperking voor een failliete ideologie. De overheid ziet vooraf rellen aankomen, zet de ME klaar, sluit straten af, mobiliseert buurtvaders en spreekt vervolgens achteraf over incidenten. Alles wordt benoemd, behalve de conclusie: de multiculturele droom is kapot. De koortsdroom is stukgelopen op het naïeve geloof dat je mensen massaal uit andere werelddelen en culturen kunt binnenhalen, decennialang kunt pamperen met voorzieningen, en dat loyaliteit dan vanzelf komt.
Ook op het veld wordt de rekening van die mislukking steeds zichtbaarder. Na Frankrijk leverde Nederland dit WK de meeste in Nederland geboren spelers, mede dankzij landen als Curaçao, Kaapverdië, Marokko en Turkije. Suriname wil dat model nu uitbreiden en met een juridische commissie nog meer Nederlands voetbaltalent wegtrekken. Zo wordt Nederland niet alleen cultureel, maar ook sportief uitgehold: wij verzorgen de opleiding, een ander incasseert de loyaliteit.
Dat leidt tot een pijnlijke conclusie. Nederland heeft zijn eigen nationale identiteit afgezwakt om niemand voor het hoofd te stoten. Het resultaat is niet een nieuw gezamenlijk vaderland, maar een land waarin sommige groepen hun eigen vaderland des te nadrukkelijker blijven vereren. En zodra dat vaderland speelt, moet Nederland de straten beschermen tegen mensen die hier alles kregen, maar kennelijk nooit genoeg.
Vrijwilligers in steekvesten. Het Rode Kruis blijft weg. Zelfs de asielminister durft niet naar Ter Apel.
Een Nederlands dorp werd onveilig gebied, maar D666 waarschuwt u liever voor Poetin en uw airco.
Den Haag offert uw veiligheid op aan zijn asielbeleid.
- Roderick van Tets
@WildWestBil Fragment: De Marokkaans-Nederlandse cabaretier Rashid Larouz vraagt aan acteur Gerard Cox waarom er in zijn serie 'Toen was geluk heel gewoon' - dat zich in de jaren '50 afspeelt - geen Marokkanen meespelen.
Nee hoor. Je kan een hide my emailadres gebruiken of een alias. Je kan daarna een VM gebruiken waarmee je nooit iets anders doet dan op X inloggen. Dus hardware id zegt dan niets meer over jou. Of een of andere telefoon die je 2e hands koopt, w/e. Dus ook dat lukt wel.
Het kost moeite en daar hebben weinig mensen zin in, dat snap ik. Maar als je wat moeite doet kan je echt nog anoniem blijven hoor. Dus, het klopt niet helemaal wat je zegt.
Ook gaat digital ID in de toekomst mogelijk veel verder dan wat ze er nu over informeren. En dat kan wel echt heel ver gaan. Dat wil niemand.
Als je er nu al niet aan meedoet (met zoveel mogelijk mensen uiteraard) kan dit voorkomen worden.
Iets om over na te denken.
@grok Wil jij aanvullen wat de potentiele gevaren van digital ID kunnen zijn wanneer in de toekomst regelgeving steeds verder aangepast wordt?
@Els_lInks_@servicemik@MarieWvL En je hebt niet door dat je een digibeet bent?🤦♂️😂
Neem jij toch lekker een digital ID. Anderen denken wel na voor jou wat privacy daadwerkelijk inhoud. Waarom maak jij je druk?
The truth?
Nazis were nationalists who rebuilt Germany after Jewish bankers crashed the economy. They banned child porn, fought communism, and preserved German culture-everything Hollywood hates.
@AlawiOfArabia@RoderickvanTets Nee hoor. Generatie X jongen.
Maar goed, jouw volk heeft een gemiddeld IQ van een debiel, of een klein kind. Je reactie zie ik dan ook in dat licht.
Je onderstreept mijn punt dat ik niet per se met jou soort moet omgaan en dat doe ik ook echt niet.
The Fuhrer DID NOT ask for war.
He AVOIDED a violent conflict.
He AVOIDED death and bloodshed.
It was only by the WARMONGERING of the J*ws and their PUPPETS, such as Churchill, that war was FORCED upon the world.
NEVER FORGET this fact.
❗️ This video promotes unexpected immersion (“toss”) as effective training for young children. However, water safety experts warn that sudden panic can increase the risk of water aspiration and drowning in toddlers. Safer approaches involve gradual, positive swim lessons with certified instructors.❗️