نه تنها از مردن خودتون خوشحال میشیم، از مردن خانوادههاتون خوشحال میشیم. حتی مرگ خردسالتون هم برای ما شیرینه چون از شیرخوار تا کیرخوارتون دشمن ایران و ایرانیه.
بابت مرگتون جشن میگیریم ولو بدست شیطان باشه و این فعلاً کمترین کاریه که از دست ما بر میاد.
ما رعیت نیستیم!
ما بعد از سالها بالاخره کسی رو پیدا کردهایم که واقعاً شایستهی احترامه و میتونیم دوستش داشته باشیم.
کسی که احترام گذاشتن بهش برامون از جنس ترس نیست،
از جنس اجبار نیست،
از جنس جیره و مواجب نیست،
از جنس حفظ شغل و موقعیت نیست،
از جنس وابستگی به قدرت و منفعت نیست.
هیچکس به ما نگفته اون رو دوست داشته باشیم.
هیچکس به ما پول نمیده که به او احترام بذاریم.
هیچ چیزی از زندگیمون به میزان علاقهی ما به او وابسته نیست.
ما خودمون انتخاب کردهایم.
بعد از سالها، انسانی رو دیدهایم که در نگاه ما اونقدر شایسته و محترمه که دلمون میخواد بهش احترام بذاریم، اونقدر دوستداشتنیه که دلمون میخواد عاشقش باشیم و اونقدر عزیزه که از دیدنش ذوق میکنیم.
اینکه شما به این احساس بگید «رعیتبودن» یا «بتسازی»، چیزی از ماهیتش کم نمیکنه.
ما رعیت نیستیم.
ما بعد از سالها، بالاخره کسی رو پیدا کردهایم که دلمون میخواد ادامهی مسیرمون رو در کنار او ببینیم.
و شاید برای نسلی که سالها احترام رو با ترس و اجبار تجربه کرده، فهمیدن احترام از سرِ انتخاب سخت باشه.
این بار، ما مجبور نیستیم احترام بذاریم.
این بار، خودمون انتخاب کردهایم.
کسی که از ۱۸و۱۹ دی ماه برای کردیت گرفتن استفاده میکند و از گفتن اینکه مردم با فراخوان چه کسی بیرون آمدهاند فراری است مادرجنده است.
کسی که از کودکان میناب برای کردیت گرفتن استفاده میکند و نمیگوید چرا مدرسه باید دیوار به دیوار پادگان باشد مادرجنده است.
کسی که از جنگ و وطن برای کردیت گرفتن استفاده میکند و از جنگ افروزی جا چیزی نمیگوید و نه این سالها دغدغه وطن داشته مادرجنده است.
من تا قبل از دیماه از گریه کردن جلوی بقیه خجالت میکشیدم.
بعد از اون اما همهجا گریه کردم،
توی باشگاه، توی خیابان، توی مترو، تو آسانسور، تو مرکز خرید، حتی وسط مهمترین جلسههای کاریم …
این داغ انقدر سنگینه که شرمِ اشک رو هم با خودش برده.
جایی در تاریخ طبری خونده بودم که پس از فتح ایران، اعراب مسلمان «جوی خون» از ایرانیان جاری کردند.
اون زمان میگفتم نویسنده اغراق کرده؛ چنین رودخونهای از خون، در عالم واقعیت جایی نداره!
تا اینکه به چشم خودم جوی خونی که جمهوری اسلامی از رگهای فرزندان همین خاک جاری کرده رو دیدم💔💔
رهبر جمهوری اسلامی در یخچال است
رهبر جدیدش مقوایی است
طویله مجلسش تعطیل است
از داخل دچار تفرقه شدهاند
سپاهی ها کارتن خواب شدهاند
زیرساحتهای سرکوبش نابود شده اند و...
پس کصمادر هر کسی که بذر نا امیدی میپاشد
ایران را پس میگیریم، پاینده ایران و جاوید شاه