Âşıkam meftûn-u cânân olmayan bilmez beni
Hançer-i aşk ile kurbân olmayan bilmez beni
Anlamaz ahvalimi her sûfî-meşreb müddeî
Bâde-nûş-i bezm-i irfân olmayan bilmez beni..
Gönül çalab’ın tahtı, çalap gönüle baktı
İki cihan bedbahtı, kim gönül yıkar ise
Sen sana ne sanırsan, ayruğa da onu san
Dört kitabın manası, budur eğer var ise
Yunus Emre
Bunu bana söylemediniz
İnsanlar havada uçtu ama yerde öldüler
Bunu bana öğretmediniz
Kardeşim İbrahim bana mermer putları
Nasıl devireceğimi öğretmişti
Ben de gün geçmez ki birini patlatmayayım
Ama siz kağıttakileri ve kelimelerdekini ve sözlerdekini
nasıl sileceğimi öğretmediniz
Ey yeşil sarıklı ulu hocalar bunu bana öğretmediniz
Bu kesik dansa karşı bana bir şey öğretmediniz
Kadının üstün olduğu ama mutlu olmadığı
Günlere geldim bunu bana öğretmediniz
Hükümdarın hükümdarlığı için halka yalvardığı
Ama yine de eşsiz zulümler işlediği vakitlere erdim
Bir Necip Fazıl dizesinde buluyorum kendimi;
" Bende bir insanım, hiçbir fevkalâdeliğim yok. Bir kadere bağlıyım, birtakım zaaflarla doluyum, belki herkesten daha zayıf.."🥀
Ağlayasım geldi, saatlerce konuşasım...
Bu kadar işte hayat. Dünyevi her şey onu yapayalnız bırakmıştı. Sermayesi neydi, kazancı ney, kaybı ney
Sahi var mı ki o gün "Ondan" başka dost !
Bu gün camide sahipsiz bir tabut gördüm. Başında yalnız bir genç. Gelen baktı, giden baktı . Sordum imama, yokmu kimse ? Yok hocam dedi. Bir kaç kişi gelse ki defnetsek.
Ne eş ne çocuk ne aile ne dost !
Belkide ölümün en soğuk haliydi bu
Sahi yokmuydu kimse ?!
Yine de
Bir adın kalmalı geriye
Bütün kırılmış şeylerin nihayetinde
Aynaların ardında sır
Yalnızlığın peşinde kuvvet
Evet nihayet, bir adın kalmalı geriye
Bir de o kahreden gurbet
Beni affet
Kaybetmek için erken, sevmek için çok geç...
Ahmet Hamdi Tanpınar
Ey gam öldürme beni bu hicran gecesinde
Zira bir güneş yüzlü handandan ayrı düştüm
Gönül feryad ediyor karanlık gecelerde
Gamlıyam bir mah cemal sultandan ayrı düştüm.
Hicran ile ne hale geldiğimi soranlar
Sormayın ahvalimi ben candan ayrı düştüm.
Yavuz Sultan Selim
Kaybolan Yusuf Ken’an’a döner bir gün, gam yeme
Hüzünler kulübesi gülistan olur bir gün, gam yeme
Ey gamlı gönül! Hâlin düzelir, sen gönlünü hoş tut
Gün gelir yine âsude olur şu perişan baş gam yeme
(Hâfız-ı Şîrâzi)
Kesb-i feyz-i âdemiyyetdir gerek her âdeme
Sırr-ı insâniyyete gelmez şeref emvâl ile
{Her insana lazım olan şey insanlığın gerektirdiği feyzi elde edebilmektir.
İnsanlık sırrıyla elde edilebilecek şeref, mal, mülk sahibi olmakla kazanılmaz}