Karatepe Yüksek Güvenlikli Ceza İnfaz Kurumu’ndan selamlar.
Size bu satırları hemen yan hücremden gelen “Aşkın mapushanee, içindee ben mahkum” dizeleri eşliğinde yazıyorum.
Bir düzeltmeyle başlayayım; tanımadığım ve görüşmediğim bir avukat “Deniz bizi unutmayın dedi ” gibi bir bilgi yaymış. Ne böyle bir duygum var ne de öyle bir talebim oldu. Aksine sürekli beni paylaştığını öğrendiğim arkadaşlarıma şu mesajı yolladım: “Abartma be king, yaz böyle geçmez.” Hazır hayatımın ilk tekzibini yapıp kendimi bir şey sanmışken hız kesmeden ikinciyi de yapayım. Biraz gecikmeli olacak ama tutuklandığımı öğrenince söylediğim “neşemizi çalamazlar” mesajını tırnak içinde olduğunu vurgulayarak söylemiştim. Nöşömözü çolomozlor gibi. Ama adliyeden Twitter’a ulaşana kadar yolda ironik tırnaklar kaybolmuş. Bana bu haberler geç geldiği için özetle şöyle diyebilirim; romantik, arabesk ya da talepkar bir cümle duyarsanız bilin ki doğru değildir. Çünkü ruh halim — olumlu anlamda — üçünden de uzak.
Evet, Çorlu’da birinci ayımı doldurdum. Ankara, Çorum, Antalya ve İstanbul’dan sonra en çok vakit geçirdiğim şehir Tekirdağ oldu. Beş Şehir’i tamamladım. Gelirseniz gezdiremem ama şehrimizin en çok ziyaret edilen noktası olan cezaevine çoğu Tekirdağlıdan daha hakimim. En iyi köfteciyi herkes bilir.
Moralim yerinde, sağlığım iyi. Bir ay boyunca kötü hissettiğim tek bir an bile olmadı. Tabii ki cezaevi romantize edilebilecek bir yer değil. Bunu herkes bilir. Monopoly’de bile kodese girince sinir krizi geçiren arkadaşlarım oldu. Yine de adettendir, benden de duyun; cezaevine girmeyin mecbur kalmadıkça.
Aile, arkadaşlar, iletişim ve seyahat özgürlüğü, gözetlenmediğim bir oda, güneş, sahne, sokakta yürümek gibi mahrumiyetlerin yanında önemini burada anladığım şeyler de oluyor. Klavye ve bıyık makası benim için önemliymiş. Klavyeye hazırlıklıydım ama bıyık makası sürpriz oldu. Berber prosedürünü öğrenene kadar bıyıklar ağzımı kapattı. Kantin listesinde olmamasına rağmen şansımı deneyip “Bıyık makası?” diye dilekçe yazdım; cevap verilmeyen tek dilekçem oldu. Bir filmde dev makası olan bir adam gördüm. Çok özendim. Hayatımda ilk kez canım makas çekti. Neyse ki bıyığım Türkiye’de övgü alabileceği en kritik kişiden övgü aldı; ziyarete gelen Erkan Baş’tan.
Özetle cezaevine girmemeye çalışın ama işinizi olması gerektiği gibi yapmanın karşılığı buysa en huzurlu uykular burada uyunuyor. Sonraki gün yapacak işinizin ya da verilmiş sözünüzün olmaması da cabası.
Kaldığım cezaevi “Kuyu Tipi” olarak biliniyor. Bu konuda uzmanların, avukatların ve uzun süre tecrübe etmek zorunda kalmış insanların yazdıklarını okumanızı tavsiye ederim. Benim kısa süreli gözlemim; güneşsizlik, havasızlık ve sosyal izolasyonun kalıcı fizyolojik ve psikolojik zararlar vermesi kaçınılmaz. Sayımlar dışında insan sesi duymadan günleri, haftaları geçen mahkumlar var. Cezaevi deyince aklımızda canlanandan çok daha yalnızlaştıran bir sistem.
Ben belki kısa süreli olacağını umduğum için dışarıda da bazen yaptığım goblin moduna geçerek şimdilik uyum sağladım. Ama öğlen 7 metrelik duvarları olan avluda yüzüme gelsin diye güneşle köşe kapmaca oynamam gerekiyor. Yolu bir şekilde bu kuyuya düşen güvercin* ve dev çekirgeler duvarları aşamadıkları için benimle beraber kalıyorlar, haklarında CİMER şikayeti olmamasına rağmen. Yalnız hissettirmiyorlar. Gönderdiğiniz kitap kargoları ve şimdiden plastik komodinimin iki çekmecesini dolduran mektuplar hayatımdaki en kalabalık zamanımı yaşamamı sağladı hücrede. Hepsini okudum mektupların, kalışım uzarsa cevap da yazacağım. Yakın arkadaşlarımdan “Niye cevap yazmıyorsun şerefsiz, bu sefer turnede olmadığını hepimiz biliyoruz” tarzı mektuplar gelmeye başladı. WhatsApp’tan kurtuldum, bu sitemden kurtulamadım. Kitap hediyeleri ve mektuplarla memurlara ek mesai çıkardık. Size de, şikayet etmeden hızla yardımcı olan memurlara da teşekkürler.
Düzenli ziyarete gelen avukatlar da nefes oluyor. Cezaevinin yıldızları onlar. Ton balığını cezaevi kantinine ekleten avukatla tanıştım, çok heyecanlandım. Burada Oğuzhan Uğur’dan daha popüler. Dışarıya dair haberleri de onlardan alıyorum.
Okul arkadaşlarım başta olmak üzere dışarıda destek olan, dayanışma gösteren herkese de çok teşekkürler. Sabah 8 sayımlarında memurlar gelene kadar uyanık kalabilmek için “Bugün kim tutuklandı” temalı programlar izlemeye alışmışken, bir sabah ODTÜ Mezuniyet pankartlarıyla uyandım. Gözlerim doldu ilk kez. İyi ki varsınız. Athena Gökhan’ın törende benle ilgili yaşadığı kafa karşılığına çok güldüm. Sansürcü Punkçı da Türkiye’ye kısmetmiş.
Anarchy in THE UK
AcunMedya in Turkey
Böyle diyorum ama NATO ve Dünya Kupası bittiğinden beri Masterchef izliyorum. Açar açmaz orada da bir Karadenizli kazandı. Bütün ülkeyi kısık ateşte karadenize ettiler. (Deniz içerde şimdi ne şaka malzemesi biriktirmişsindir? Aynen kardeşim ful böyle notlar alıyorum, özür.) Burçin ve Tolğa favorim.
İlk hafta ülkeme dair moral tazelemek için Aktroll kanalları izledim; NATO Zirvesi Özel. Programlarda önce bana sövüp ahlak dersi veriyorlardı, sonra Donald Trump övüyorlardı, Türkiye için büyük şansmış varlığına duacılar. Ben de dersimi aldım.
“Değerleri aşağılayan komedyen” den, “Değerli dostum”a terfi etmek için eksiklerim:
- Epstein ile kanka olmak
- Gazze’yi Netanyahu ile birlikte tatil köyü yapma vaadi
Bir kelime şakası ve bir didaktik çıkış yaptığıma göre aylık güncellememi sonlandırabilirim. Hala kararlıyım, Moby Dick’i bitireceğim. Geçen öyle yazdım ama elime geçmedi henüz. Diğer kitaplar geldi, Moby Dick hala kontrolde. Cezaevi okuma komisyonu da bitiremiyor, bela bir kitap. Aslında cezaevi kütüphanesi çok iyi, Chomsky bile var. Belki o da Epstein kontenjanından girmiştir.
(*) 2 haftadır benimle yaşayan güvercin Leo ile tanıştığımız günün öyküsünü yazdım, Uğur Gürsoy Uykusuz Ağustos sayısında çizdi. Benim yerime de okuyun, buraya Uykusuz sokamıyormuşuz.
Söyleyeceklerim bu kadar, iyi günler.
🇳🇵🇹🇷 12 saat mesai, 2 yıl zorunlu çalışma, 24 saat görüntü kaydı: Nepal’den Türkiye’ye köle zinciri
Dicle Sezen Öz'ün (@diclesezenoz) haberi
https://t.co/jSAdJE2NOj
Israel’s Defense Minister has once again threatened unlawful force against civilians, attempting to justify violence with baseless smears. We will not be intimidated.
The 'Madleen' is a peaceful civilian vessel, unarmed and sailing in international waters with humanitarian aid and human rights defenders. This mission is independent, guided only by conscience and solidarity with Gaza.
We are currently about 160 nautical miles from Gaza. Earlier signal jamming briefly disrupted our location, but our tracker is functioning again. We remain calm and prepared in the face of possible Israeli aggression.
We call on world governments to demand Israel stand down. It has no right to obstruct our mission or enforce its illegal and brutal blockade.
#BreakIsraelsSiege #EndTheBlockade #Madleen #WeWillSail #StandWithGaza
8 Nisan Salı Saat 12.30'da Beyazıt Anakapı'da basın açıklamamızı gerçekleştireceğiz.
Haksızlığa ve hukuksuzluğa karşı tüm kamuoyunu birlikte dayanışma ve mücadeleye çağırıyoruz.
Levent Dölek Serbest Bırakılsın !https://t.co/t6hX710NxM
❗Çocuğun ayağı kırılmış, 24 saat içerisinde ameliyat olması gerektiğine dair raporu var ama o halde Sulh Ceza Hakimliğine getirildi ve tutuklandı!
📌 18 yaşında, Türkiye derecesi yapmış çok başarılı bir genç, sinir krizleri geçirdi. Tüm avukatlar ağladı. Annesini, kardeşlerini bir faciada yitirmiş, sadece babası var. Bağırarak “Ben ne yaptım, bir fotoğrafım var mı, bir şey yaptığıma dair tek bir delil var mı? Hakim gerekçesini açıklasın beni neden tutukluyor?” diye haykırdı resmen, tutuklandı!
🔴 Orada bulunan polisler, İstanbul dışından görevlendirmeyle gelmiş polislerdi. 18 yaşındaki bu genç kızın haykırışına karşı içlerinde ağlayan vardı…
🔴 Ayağı kırık cezaevine gönderilemez diye dilekçe yazdı avukatlar ve 7. Kata çıktık beraber. Nöbetçi savcıyla görüşülemiyor. İstanbul Barosu Genel Sekreteri, ben ve dört avukat kendisiyle görüşemedik, ancak bankoda katibine ulaşıp onunla görüştük. Katip savcıya anlatıyor, sonra telefonla bize dönüyor. Savcıyı göremiyorsunuz, böyle bir yargı düzeni olur mu!
❗Avukatlar bu genç şu an sinir krizi geçiriyor, atak halinde bu şekilde cezaevine göndermeyin, en azından hastaneye sevk edin diyeceklerdi sadece, bunu söyleyebilecek bir makam yok!
❗Adalet Bakanı da buna “Adliye” diyor, “İşkence yok” diyor, “Yargımız bağımsızdır” diyor!
❗Bunlar bizim tanıklıklarımız. Lütfen bunları herkes dinlesin.
#ÇağlayanAdliyesi @szctelevizyonu@cancoskun@TC_icisleri@adalet_bakanlik
Sitede yine Kemalist – sosyalist tartışması alevlenmiş. Bu tartışmayı çok gereksiz gördüğümden dâhil olmak istemiyorum o yüzden kimseye yanıt olarak bunları yazmıyorum ama Sovyet yöneticilerinin çocuklarının Çarlık aristokratları ile aynı hayatı yaşadığı iddiasıyla karşılaşınca dur bir bakayım dedim ve not düşmüş olmak için de burada paylaşıyorum:
Sovyetler Birliği’nin insanlığa bazı katkıları serisidir.
1-) Sovyetler Birliği dünyada 8 saatlik çalışma saati uygulamasını getiren ilk ülke oldu. ‘Modern Avrupa’ İkinci Paylaşım savaşından sonra sosyalizm tehdidini bertaraf etmek için bu hakkı tanıdı. +++
"ne sağ ne sol"un çıktığı yol tarih boyunca düz sağcılık olmuştur. "sağ-sol bitti" diye palavra sıkanlar ülkedeki gelir dağılımı adaletsizliğine, ücretlerin düşüklüğüne, hayat pahalılığına, tüm bunların üzerine serilen hamaset örtüsüne iyice bir baksınlar.
Nihat Kazanhan, Ceylan Önkol, Uğur Kaymaz... Baran Tursun Vakfı'nın raporuna göre 2007 ve 2020 yılları arasında 18 yaş altında 92 çocuk silahla, gaz fişeğiyle, zırhlı araç ezmesiyle, karakolda işkence ile öldürüldü. Y.D. de bu çocuklardan birisi olabilirdi.
Dünyadaki kobalt rezervinin yüzde 60'ı Kongo'da. Yeşil ekonominin elektrifikasyon sevdasında kullanılacak "kanlı batarya"lar için günde 1 dolara bu madenlerde çalışan çocuk sayısı 35 binden fazla. https://t.co/Q4ftnolNLv
Kahramanmaraş Belediye Meydanında kurulan yardım merkezinde yardım isteyen depremzede; ‘Su istiyorum sadece su, yetkililerden biri bana yüzüğünü sat diyor’
deprem bir kez daha gösterdi ki bizi ancak piyasacılık değil kamuculuk, sermayenin değil halkın çıkarları, rekabet değil dayanışma, kâr değil toplumsal fayda, hurafeler değil bilim ve emeği merkeze koyan, planlı, insana ve doğaya odaklanan bir ekonomi modeli kurtarabilir.
Burjuvazi yardımı da bize yaptırıp kendisi yapmış gibi yapıyor. Emeğimizi sömürdükleri yetmiyor, dayanışma ruhumuzu da sömürüyorlar. Dayanışma ruhumuzdan bile artıdeğere el koyup kendilerine alıyorlar. Dayanışma ruhumuzu bile sosyal sermaye birikimleri haline getiriyorlar.
akıl alır gibi değil. çıldırmamak zor. 2020 yılında maraş valiliği ve afad “il afet risk azaltma planı” (irap) hazırlıyor. depremin şiddetinden, nerede, nasıl yıkım olacağına kadar her şey belirlenmiş.
Ahlak seviyesi yüksek ve düşük toplumlar yoktur, çürümüş ekonomi, sömürü, minimum maliyet, maksimum kar vardır, denetlenmeyen kurumlar, egemene çalışan hukuk düzeni vardır. Kapitalizm, milliyetçilik, siyasal islamcılık vardır. Bunları konuşacak maçan ya da aklın yoksa susacaksın.