این که درست بودن برامون در اولویت باشه نه صرفا رسیدن و به دستآوردن.
این که هر تغییری که تو موقعیت، سطح درآمد یا خواستههامون ایجاد شد، مارو از درست زندگی کردن دور نکنه و باعث نشه که از خودبیخود بشیم و یادمون بره تو این مسیر چه تعهداتی به چه کسایی داریم و یکباره رهاشون نکنیم.
حساب کردم ۳ سال گذشته…
نمیدونم تاثیر حرفای ایونت امروزه یا چی؟!! ولی به عنوان کسی که پلنش مهاجرت نبود، خوب تلاش و کوشش به خرج دادم و به به :)) از اون مسافرت هم الان سه نفرشون که یکیش من باشم آلمانن😂
امروز یادم افتاد یکسال طول کشید مامان و بابا رو راضی کنم و به بهونه کادو تولد، اولین مسافرت بدون خانواده رو برم شیراز و کی فکرشو میکرد آخر، سر از آلمان دربیارم و مشغول ساختن زندگیم باشم…
امروز یادم افتاد یکسال طول کشید مامان و بابا رو راضی کنم و به بهونه کادو تولد، اولین مسافرت بدون خانواده رو برم شیراز و کی فکرشو میکرد آخر، سر از آلمان دربیارم و مشغول ساختن زندگیم باشم…
من اینجا آلمان دقیقا چندبار به همچین چیزی رسیدم. حتی معنی کردن شعرهامون یا تاریخمون یا دلیل پشت هر مناسبت ایرانی مثل نوروز و یلدا و…
اینایی که اینجا هستن، اکثراااا خیلی اطلاعات کامل و دقیق و محکمی درباره تاریخ و ادبیات کشورشون دارن و حتی دیدم شعر فارسی بهتر از من بلدن. :))
بعدِ نمیدونم چند ماه برگشتم توییتر و خواستم دوباره بگم لعنت به اون تعداد آدمی که اسمشون اشتباهی دوست بود و تو بدترین شرایط هممون و روزای مهاجرتم رو هوا یه حرف پروندن ولی ریدن تو کل سیستم بدن و روح و روانم.
امروز از ته دل گریه کردم، از ته دل خندیدم، کنار هم داد زدیم، خوندیم، قر دادیم، رقصیدیم، دستای همو گرفتیم و دور هم چرخیدیم. امروز همه از ته دل خوشحال بودیم و برای سلامتی خانوادههامون تو ایران دعا کردیم. پاینده باد ایران.
🇮🇷🇮🇷💚🤍❤️ 🇮🇷🇮🇷