Arife teyze, Sosyal medyayı bile bilmiyor. Ama kızının unutulmaması için tanımadığı insanların vicdanına sığınıyor, onlardan medet ummak zorunda bırakılıyor. Kâğıtta yazan sadece birkaç cümle değil; kimse duymayınca yabancılara seslenmek zorunda kalan bir annenin çaresizliği var.
Erkek kardeşi ile kendisi arasında yapılan ayrımcılığa isyan eden genç kız:
• Bu yıl annem sürekli İstanbul’a gidiyor. Bu yüzden babam, erkek kardeşim ve ben evdeyiz.
• Bu 3 kişinin evde akşam yemeği yemesi gerekiyor.
• Babam polis ve çalışıyor. Ben de KPSS’ye çalışıyorum. Erkek kardeşim ise liseye gidiyor ve şu an evde, hiçbir işi yok.
• Ama ben sabahın altısında uyanıp, etrafı toplayıp, yemek yapıp öyle ders çalışabiliyorum.
• Ne kadar adaletli bu?
• Annem bunları yaptığımı bildiği için “Gözüm arkada kalmaz” diyor.
• Kalmaz tabii. Çünkü babam çalışıp aç bir şekilde eve geliyor. Eve geldikten sonra da bir insanın canını yemek istediğini biliyorum.
• Çünkü ben çalıştığım zamanlarda eve geldiğimde bir tas çorba bile bulamıyordum. Erkek kardeşim ben gelinceye kadar tüm yemeği yediği için “Bu kadar mı değersizim?” diyerek ağladığımı biliyorum.
• Bugüne kadar erkek kardeşimi yetiştirmeye çalıştığım zamanlarda “O erkek aklı kesmez” diyordunuz. Şimdi yine onun cefasını ben çekiyorum.
arife teyzem gariban olduğu için sesini kimse duymuyor. gariban olduğu için kızı birilerinin hedefi oldu. hiçbir şey yapamasak bile en azından buradan sesini duyurabiliriz. kurban olurum sana teyzem.
eskiden yabancı şarkıcılar ülkeye gelip bayrağımızı sallardı sahnede şimdi kendi ülkemizde kendi bayrağımızın sallanması haber oluyor, ülkeyi şu hale getirenler gün yüzü görmesin