birinin bana kötü bir söz söylemesi beni üzmez ama üzüleceğimi sanması üzer. eğer ‘üzüleceğini düşünüyorum’ derse bu da kötü bir söz olmakla beraber beni bir paradoksa sokar.
arkadaşlar beni kendiniz gibi boş beleş bir insan sanmayın. ben her gün konferans konferans gezip faroe adalarındaki balıkçıları, turşu bağımsızlığını ve perimat hak ve hürriyetlerini konuşuyorum. boş gezenin boş kalfadı değilim.
bizim bir arkadaşla mahalleden bir çocuk kaç zamandır bakışıp duruyordu. arkadaş da çocuğa baya yükselmişti ama ikisi de adım atmıyordu bir türlü. geçen sene arkadaş artık dayanamadı akşamüstü çocuk yolda yürürken durdurup merhaba dedi.
bir insanın iki eli olması her şeyi iki eliyle yapabileceği anlamına gelmez. misal aynı anda iki farklı kalemi tutabiliyor olması iki farklı dilekçe yazabileceği anlamına gelmiyor