حماقت رسانهای جمهوری اسلامی:
این بشر؛
یه روز اومد و گفت من خیلی تلاش کردم رفتم شریف!
بعدش اومد گفت ببخشید من سهمیه داشتم
بعدش گفت عاشق زنم هستم
بعدش ازش جدا شد
بعدش گفت تو بچگی بهم تجاوز شده
الانم رفته کربلا دوربین و مایک هم برده!!!
بهتون قول میدم تمام سازمان های حقوق بشری که امروز در برابر جنایات جمهوری اسلامی ساکت هستند، فردای آزادی به صف خواهند شد برای نجات همین افرادی که جوونای مارو اعدام کردند.
از صبح که خبرها رو شنیدم، از وقتی که خوندم یکی از بچهها قبل از رسیدن به چوبهی دار، از شدت ترس سکته کرده و جون داده، بیشتر از خود اعدام، به ترس قبل از اعدام فکر میکنم.
به اون چند دقیقهای که مغزِش، با تمام توان برای زنده موندن تقلا میکرده، اما خودش میدونسته که دیگه هیچ راه نجاتی وجود نداره.
به عنوان یک روانشناس ادعا میکنم، روان هیچ انسانی برای چنین لحظهای ساخته نشده.
این شدیدترین نوع ترسه، ترس از مرگی که لحظهش رو میدونی، ثانیههاش رو میشمری و هیچ کاری از دستت برنمیاد.
و من از صبح، این فکر امونم رو بریده که علیرضا، توی اون لحظات چه وحشتی رو تجربه کرده…
علت وجود آدمهایی مثل تئوریسینهای «راههای نرفته» و «نه به جنگ» اینه که اینا قبول کردند زندگی هیچوقت از چیزی که جمهوری اسلامی براشون ساخته بهتر نمیشه.
اعتراض جدی و مستقیم هم نمیکنند، چون میترسند اوضاع بدتر بشه، بدون اینکه بفهمند اوضاع مدتهاست بدتر شده و هر روز هم داره سقوط میکنه.
ترس از دست دادن فرش زیر پا، ساز در دست و همین درآمد ماهی ۱۵۰ دلاری باعث شده حاضر باشند هر اتفاقی بیفته، اما هزینه سنگین پایان جمهوری اسلامی پرداخت نشه.
برای این جماعت بزدل و نادان، حتی ۴۰ هزار کشته و ۷۰۰ اعدام در سال ۲۰۲۶ هم فقط بخشی از تجربه «زنده بودنگی» زیر سایه جمهوری اسلامی و این رژیم اشغالگره. بدون اینکه درکی از بزرگی هزینهای داشته باشند که مردم طی ۴۷ سال گذشته پرداخت کردهاند و تا وقتی جمهوری اسلامی سر کار باشد، همچنان باید بپردازند.
هر انسانی با کمی محاسبه و درک واقعی از درد مردم، میفهمه که هیچ هزینهای بیشتر از هزینه ماندن رژیم جنایتکار و تروریست ج.ا نیست.
اما این افراد از انسانیت بویی نبردند و درد بقیه مردم، دردشان نیست، جز برای ادا و ظاهرسازی اجتماعی.
پژمان جمشیدی تجاوز کرده،. خواهرش تمام اطلاعات دختره رو پخش کرد. اون دختر و خونوادهش هر جور تهمت و تهدیدی رو تحمل کردن ولی اقای بازیگر به کارش داره ادامه میده و هیچ ممنوعیت سینمایی شامل حالش نشد، یه حکم شلاق هم داشت که با تبرئه شدنش اونم کنسله.
بعد پرستو احمدی به جرم خوندن بدون حجاب، خودشو همکاراش حکم ۷۴ ضربه شلاق گرفتن، ۲ سال ممنوعیت کامل از کار هنری و قطع شدن منبع درآمد و ۲ سال ممنوعالخروج شدن.
چرا؟ چون ما کثافتی داریم به اسم جمهوری اسلامی.
باشه مــادرجــنـده، امشب که بچههامون اعــدام و کشــته شدن، میریم تو فاز یوگا و توی قلبمون قیام میکنیم تا این حکومت تــروریست و آدمکـش خودش خودبهخود خشک بشه و بیفته.
«لعنت به امثالِ شماها و ج.ا»
فداکاری مردم اصفهان نتونست جلوی حکم اعدام بچه ها رو بگیره متاسفانه جاویدنام شدن
ریدم تو اذان صبحتون , ریدم تو کتاب خوندنتون ، ریدم تو نه به جنگتون ، ریدم به مبارزات مدنیتون
تف به شرفتون که از خون بچههای میناب و سربازها پناهگاه ساختین برای دفاع از جمهو��ی اسلامی قاتل، وقتی پای خون جوونهای اعدامی میرسه، وقتی پای جاویدنامان دیماه میرسه خفه خون مرگ میگیرید. اونها ایرانی نیستن؟ جونشون ارزش نداشت؟
لازم نیست واسه منِ جنوبی ریلز بسازی. وقتی ما آب نداشتیم ،وقتی دختر بلوچ واسه جمع کردن آب دستش توسط تمساح کنده شد ،وقتی ۱۶ درصد برق کشور رو تولید میکنیم و بی برقی میکشیم ،وقتی ۸۰ درصد نفت واسه ماست اما بی بنزینیم و تو تمام این مدت سکوت کردی الان هم خفه شو و از درد ما ویو نگیر.
یک نفر توی تلگرام اینو نوشته بود بنظرم خیلی زیباست و حق مطلب رو ادا میکنه:
😔گرفتار قومی شدیم که اگر نزاع کنند مزرعه را به آتش میکشند
و اگر صلح کنند محصول را به تاراج میبرند...
موضع ما که مشخصه، جنگی که توش سران رژیم تروریستی نفله نمیشن و هدفش سرنگونی نیست خوشحالمون نمیکنه، شما برید یه فکری به حال خودتون بکنید که وقتی سران سقط میشدن داشتین از غصه پرپر میزدین و الان که آتیش جنگطلبی ج.ا دامن جنوبیا رو گرفته لالمونی گرفتید، لوزرای فلکزده.