یادمون نره که دیاسپورای ایرانی، جای ساکنان ایران فکر کرد و تصمیم گرفت و آخرش گفت ما که عاملیت نداشتیم! صداش رو روی همه بالا برد جای اینکه صدای اونها باشه.
«همیشه فکر میکردم که همهی انسانها مخالف جنگاند، تا آنکه دریافتم کسانی هم هستند که موافق آن هستند، بهخصوص کسانی که خود مجبور نیستند در آن شرکت کنند.»
- در جبههی غرب خبری نیست؛ اریش ماریا رمارک، فارسیِ رضا جولایی.
#NowarCrimeslnİran
مردم ایران امشب را در اضطرابِی ناگوار گذراندند. یکسو ترس از دیوانهای که تهدید به نابودی تمدنی کرده، و سوی دیگر فردایی که باز جا خواهد ماند. در میان جنونِ جنگ.
در آستانهی اتفاقی شوم که خدا نکند رخ دهد، ما مردم رفوزهایم. فضای عاملیت ما در مقایسه با حجم هجوم بیگانه و دهشتِ استبداد داخلی اندک است. اما ما نخواستیم و یا نتوانستیم وطن را گردن بگیریم. در تاریخ خواهند نوشت که بزدل بودیم و راه دررو میجستیم.
Universities are centers of learning and hope, not battlefields.
Targeting them, whatever the justification, erodes norms that protect civilians, knowledge, and future generations.
We must not allow this to become normal.
ساخت هر پالایشگاه ولو بدون تحریم به اندازهی جوانیِ یک نسل طول میکشد. جوانی چند نسل زیر خشم بیگانه و رابطهی فرو ریختهی مردم و حکومت دارد له میشود و ما نظارهگریم.
آینده در دل همین لحظههای سخت شکل میگیرد. زمانی که سوگ برای هموطن جرم است و جنگ و تباهی بر سرمان آوار شده، من دارم به این فکر میکنم که چهطور پارههای ایران و ایرانی را کنار هم نشاند. شاید روزی دوباره بشود.
در میان این همه سیاهی و آیندهای که کِدرتر از همیشه است، چارهای جز تابآوری و خودسازیِ فردی و جمعی نداریم. مایی که به توجیه جنگ برای هدفی بزرگ باور نداریم، محکومایم به بزرگتر شدن و قویتر شدن. دلسپردن به ستم، ستمگر و ستمگری سراب است.
گزاره: جنگ مردم را میکشد.
: یعنی دوست دارید با گلوله در خیابان بمیرید؟
: تلفات بمبها از تلفات حاکمیت کمتر است.
: اعدام بشوید خوب است؟
��زاره: بچهها در میناب و سراسر ایران کشته شدند.
: اگر در این وضعیت زنده میماندند خوب بود؟
: جنگ سانتیمانتالیسم برنمیدارد.
: جنگ هزینه دارد.